nooit meer jij , maar liever dan dat te aanvaarden,droom ik dat je er nog bent,heel dicht bij mij.nooit meer jij,'tbesef doet schrijnend pijn,en nooit meer wij,wat overblijft is de herinnering van liefde , zo warm en zuiver tussen jou en mij.
diep neergebogen zit ik te dromen,over een mooie tijd die nog zal komen , mijn tijd van liefde en geluk , waar ik nu zo op zit te wachten , met volle gedachten. want wij zijn toch maar mensen , vol dromen en wensen?
papier is te hard voor mijn gevoelens en te zacht voor mijn verlangen naar jou . ik zal je altijd dankbaar blijven voor de liefde die jij me hebt gegeven
in mijn droom van deze nacht heb ik heel stil aan jou gedacht we waren samen bij elkaar en onze liefde was ,echt waar zo teder,zo intens dat zelfs geen mens begreep hoe onze liefde bloeide.maar deze morgen bij t\'ontwaken voelde ik pijn en verdriet omdat ik weet dat jij niet ziet dat ik nog om je geef en enkel maar voor jou mijn leven verder leef.