Toen ik van je hield, heb ik meer dan liefgehad, niets mooier dan mooi, was mooier dan dat, nooit zo verlaten, sinds jij me verliet, zachtjes met je praten, werd fluisterend verdriet..
Als een ster in de nacht dwaal jij door mijn gedachten,een klein lichtje dat mijn hart doet smelten. Als een ster in het grote heelal,verdwaald in het donker. Zo voel ik voor jou,het hemelse blauw in een heldere lucht,smachtend naar het onreikbare,zo hoog,zo dichtbij en toch zo veraf. Als een ster die nooit dichterbij kan komen,zwevend en zoekend en niet vindend. Dromen versmelten,vergaan in het donker,verdwijnen achter de horizon. Als een ster die men nooit kan bereiken,liefde kan niet zijn, wil wel maar kan niet bestaan. Als een ster die stralend schitterd,een lichtpuntje in de duisternis,zachtjes afdwalend naar het niets...als een ster die me tonen wil,dat vriendschap het enige is wat ik mis.
Ik Zou De Zon Willen Zijn Waar Je Je Hart Aan Kunt Verwarmen Ik Zou De Regen Willen Zijn Die Al Het Verdriet Van Je Afspoelt Ik Zou De Sneeuw Willen Zijn Die De Kou Uit Je Hart Haalt Ik Zou Een Wolk Willen Zijn Waarop Je Je Zorgen Kunt Laten Wegdrijven Ik Zou Een Ster Willen Zijn Waar Je De Kracht Van Krijgt Om Te Fonkelen Maar Het Liefst Zou Ik Bij Je Zijn En Je Mijn Eigen Liefde Geven Zodat Je De Kracht Voelt Van Onweer En Dit Je Doet Beven, Zodat Je Daarna Het Gevoel Hebt Weer Te Leven……