Triumph Stag 1974



Triumph Stag 1974
Rolls Royce Silver Shadow 1965

Rolls Royce Silver Shadow 1965
De introductie van de Rolls-Royce Silver Shadow I in 1965 betekende een radicale modernisering voor het merk. Naast het veel moderner ogende ontwerp kreeg de Silver Shadow ook een aantal voorzieningen die nieuw waren bij Rolls-Royce. Daaronder schijfremmen, monocoque zelfdragende constructie en onafhankelijke wielophanging achteraan. De meest opvallende vernieuwing was het hydropneumatisch ophangingssysteem dat via een licentie van Citroën kwam. Dit systeem zorgt ervoor dat de auto op een constante hoogte boven het wegdek blijft, ongeacht de belasting. Het systeem werd eerst op beide assen toegepast maar vanaf 1969 enkel op de achteras toen bleek dat die bijna al het werk deed.
Simca Aronde P60 ....1962

Simca Aronde P60 ....1962
In 1954 kocht Henri. T. Pigozzi de Ford-fabriek in Poissy. Aangezien daar de Ford Vedette-serie werd gebouwd kwamen nu de auto's als Simca Vedette uit de fabriek. De Aronde P60, die in 1958 werd gepresenteerd, had niet alleen een geheel nieuwe carrosserie maar ook een nieuwe motor met 1290cc en 60pk. In 1958 begon de firma Chrysler aandelen van Simca te kopen. Het duurde niet lang voordat de Amerikanen het voor het zeggen hadden. In 1961 werd de Simca 1000 uitgebracht. Het was de eerste Simca waarvan de motor achterin was geplaatst. Het model leek in geen enkel opzicht op zijn voorgangers. De Simca Aronde werd uiteindelijk in 1963 opgevolgd door de Simca 1300 en de Simca 1500. Deze modellen hadden dezelfde vierdeurscarrosserie, maar verschilden onder de motorkap waar een 1290cc of een 1475cc motor was geplaatst. Al gauw werden de types 1300 en 1500 als Simca 1301 en Simca 1501 op de markt gebracht.
Austin Mini Van 1/4 ton ..1965.
Austin Mini Van 1/4 ton ..1965
Pontiac Firebird Trans Am 1974
Buik-Roadmaster 1957
Dodge Coronet 1966
Ford Taunus 17M 1957

Ford Taunus 17M 1957
Tot 1967 werd Taunus gebruikt als de merknaam voor alle Duitse modellen van het dochterbedrijf van Ford in Europa. Er bestonden destijds Duitse modellen die met Taunus 12M, 15M en 17M aangeduid werden en een bestelwagen die Taunus Transit heette, maar bij allen mocht toen de naam Ford niet als merknaam gebruikt worden. Vandaag de dag wordt ook naar de modellen van voor 1967 gewoon als Ford gerefereerd.
Met de introductie van de Ford Taunus type P7 in 1967 werd dit beleid veranderd. Toen werd de merknaam weer "Ford", en bleef Taunus enkel als de modelnaam bestaan. De reeds bestaande modellen werden tot Ford 12M, Ford 15M en Ford Transit omgedoopt. Van de M wordt gezegd dat deze staat voor "Meisterstück", ofwel in het Engels "Masterpiece
Austin A40 Somerset Convertible 1953
Wartburg Combi 1961
Austin Allegro 1981
Austin Healey 3000....1968
Austin A40 Farina Mk2 1962
Austin A40 Farina Mk2 1962
Austin A40 Farina Mk2 1962
Austin 1100... 1969...
Austin 1100... 1969
Peugeot 504... 1974

Peugeot 504... 1974
Peugeot ontwikkelt in samenwerking met Pininfarina de 504 Coupé en Cabriolet. Het is inmiddels een goede traditie dat de bijzondere varianten van de familie-Peugeots door de Italiaanse meester worden getekend. De in 1969 gepresenteerde nieuwelingen zijn vrij sober vormgegeven en hebben het met negentien cm ingekorte onderstel van de in 1968 geïntroduceerde 504 limousine. In de totale lengte missen de Coupé en Cabriolet dertien cm ten opzichte van de gewone 504.
De carrosserieën worden gebouwd bij Pininfarina in Turijn, vervolgens vindt de assemblage plaats bij Peugeot zelf. In tegenstelling tot de 504 limousine met stuurschakeling is vloerschakeling standaard, wat als sportiever wordt ervaren in die dagen. De 1.796 cc viercilinder injectiemotor levert 100 pk, waarmee de auto’s temperamentvol zijn, maar niet uitgesproken sportief, ondanks de vrij harde onderstelafstemming.
De in oktober 1974 geïntroduceerde uitvoeringen met V6-motor brengen daar verandering in. De samen met Volvo en Renault ontwikkelde PRV (Peugeot Renault Volvo) zescilinder levert 136 pk. De V6 is herkenbaar aan de enkele, brede koplampen en nieuwe, rechthoekige achterlichten. De viercilinders verdwijnen in eerste instantie, maar keren drie jaar later terug in het programma vanwege de grote vraag ernaar. In 1979 krijgen alle modellen grotere kunststof bumpers en in 1981 volgt een vernieuwd dashboard. In 1983 worden de laatste exemplaren verkocht; een opvolger komt er niet.
TECHNISCHE GEGEVENS
type Coupé V6
bouwjaren 1974-1978
bouwwijze 6 cil.,V
cilinderinhoud 2664 cc
brandstof benzine
aandrijving achter
vermogen 136 pk/5750 tpm
lengte 436 cm
breedte 170 cm
hoogte 135 cm
wielbasis 255 cm
massa 1270 kg
topsnelheid 186 km/h
acceleratie 10,5 s
Ford Granada 1972

Ford Granada 1972
De Ford Granada was een middenklasse model sedan van Ford Europa. In latere jaren werd de naam Granada ook gebruikt voor de Brits/Ierse versies van de Ford Scorpio.
Geïntroduceerd in 1972 was de Ford Granada een voor zijn tijd moderne sedan. Het werd aanvankelijk in Dagenham en Keulen gemaakt, later vond de productie volledig in Keulen plaats. Tegelijk met de Granada werd de eenvoudiger uitgerustte Consul geïntroduceerd, als opvolger van de Duitse 17M en de Britse Zephyr 4. De Granada was de opvolger van de Duitse 20M en 26M en de Britse Zephyr 6.
Ferrari Dino 246GT 1969

Ferrari Dino 246GT 1969
Dino is de naam van een tussen 1959 en 1979 door Ferrari en Fiat gebouwde reeks sportwagens.
Na de tragische dood van Enzo Ferrari's zoon (Alfre)Dino Ferrari in 1956 besluit Enzo Ferrari als postuum eerbetoon de pas mede door zijn zoon ontwikkelde, relatief bescheiden aluminium 2 liter V6 motor (3 dubbele Weber-carburatoren) naar hem te noemen. Alle door Ferrari gebouwde V6 motoren dragen vanaf dat moment de naam 'Dino'.