JAGUAR MK IX 1958

In het najaar van 1958 kwam de Mk IX uit, die uiterlijk alleen in details van de Mk VIII te onderscheiden was. De nieuwe wagen had echter een nieuwe motor en schijfremmen aan alle wielen. Stuurbekrachtiging werd vrijwel standaard ingebouwd, evenals een automatische versnellingsbak, die ook door bijna alle klanten besteld werd. Door de forse motor en de moderne techniek is dit beslist een snelle en comfortabele Engelse klasse-sedan. Hij is echter evenals andere oude Jaguars wel roestgevoelig.

Aantal cilinders: 6
Cilinderinhoud in cm3: 3781
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 223/5500
Topsnelheid in km/uur: 185
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: sedan
Productiejaren: 1958-1961
Productie-aantallen: 10.009

AFG Gregoire  1946

Al vroeg in de oorlog besefte Panhard dat ze na dit conflict nieuwe wegen zouden moeten inslaan. Een kleine, zuinige auto die in grote aantallen gebouwd zou kunnen worden zou het merk een nieuwe toekomst bieden. De ingenieur Delagarde kreeg opdracht een kleine, zeer efficiënte motor te ontwikkelen terwijl Bionier de ultralichte carrosserie zou ontwerpen.
Tegelijkertijd was J.A. Gregoire in opdracht van AF (Aluminium Français) bezig met het ontwerp van een kleine auto, geheel uit aluminium, de AFG. In 1944, na de bevrijding stelde de Franse staat zeer strikte regels voor de automobielindustrie op, het Plan Pons. Panhard kreeg geen toegang tot het benodigde staal. Aluminium Français kwam in contact met Panhard dat het prototype van de AFG ging bestuderen. Het resultaat was duidelijk door dit AFG prototype beïnvloed. maar week er toch zeer vanaf. (hierover is nog jarenlang geprocedeerd tussen Panhard en Gregoire) In 1947 was de Kleine Panhard, type aanduiding X84, rijp voor productie.
Als commerciële benaming werd voor "Dyna Panhard" gekozen, een verwijzing naar de Panhard Dynamic van vóór de oorlog.

DB Coach Frua 1953

DB  een renstal voor Panhard (1939-1961)

DB (Deutsch-Bonnet) was een apart automerk dat bestond van 1939 tot 1961 Opgericht door twee onwaarschijnlijke vrienden, de garagehouder René Bonnet en de ingenieur Charles Deutsch. Voor de oorlog al bouwden ze twee racewagens die op het circuit van Montlhéry met matig succes meereden. Deze twee auto's waren voorzien van Citroën motoren. Ook na de oorlog gingen beide heren door met Citroën techniek, in totaal hebben ze zo 9 DB-Citroën's gebouwd. De laatste was geen racewagen, maar een sportieve coach. Citroën vond dat maar niets en verbood het leveren van motoren aan DB. Toen stapte DB over op Panhard techniek, met groot succes. Ze behaalden vele overwinningen op Le Mans. In 1961 gingen René Bonnet en Charles Deutsch uit elkaar. René Bonnet begon zijn eigen bedrijf, Charles Deutsch (naast vele andere drukke werkzaamheden) ontwierp racewagens. Onder anderen voor Panhard.