Kunstwerk nadert voltooiing

VTB-VAB Westkapelle organiseert naar jaarlijkse gewoonte in de maand maart een kookcursus voor onze mannen. Alvast drie opéénvolgende maandagen kunnen we opnieuw ons keukenschortje aantrekken om te kokkerellen onder de deskundige leiding van meesterkok Walter Lanckmans. De kookcursus gevolgd door de degustatie gaat door in de keuken van Scharpoord te Knokke op 12 - 19 - en 26 maart 2007 telkens om 19u30. Voor de theoretische uitleg , de stencils en de zelfbereide uitstekende menu's met aangepaste wijnen betaal je slechts 23 € per avond. Wie interesse heeft kan contact opnemen via E-mail mij in de rechterkolom van deze blog zo ontvang je alle verdere inlichtingen. Wacht niet te lang want de plaatsen zijn beperkt. We wensen de deelnemers veel kookgenot en dankbaarheid van hun huisgenoten en vrienden omdat "hun" chefkok weeral een ster bijverdiend heeft.

                                                 Guido
Op de foto zie je een brochette van scampi met gewokte groenten, basmatirijst en currysaus . Dit was één van de hoofdgerechten  tijdens de cursus van verleden jaar ( foto Werner Bil )

Sedert de oertijd kan de mens zich verplaatsen hetzij te voete, te lope, te peerde maar sedert een paar eeuwen kan hij dat ook per fiets. De fiets gaf dus een zekere status aan de berijder ervan. Met de opkomst van den automobiel keken de bezitters ervan ( rijke lui ) meewarig naar de sukkelaars op de fiets. Meer en meer mensen konden zich een auto aanschaffen en de fiets geraakte eventjes in onmin. De tijden zijn echter veranderd en de fiets herrees als verplaatsingsmiddel in al zijn glorie. Hetzelfde is trouwens gebeurt met het paard . In mijn jeugdjaren zat Jan met de pet op of achter een paard en reden de notabelen van het dorp met een auto. Heden ten dage zit diezelfde Jan in een chique mercedes en zitten de rijke stinkers terug op een paard. We blijven bij de les en hebben het dus over de fiets. Aangezien ik geboren en getogen ben " Bachten de Kupe " door de meesten ook de "Westhoek " genoemd en ik al vroeg in het bezit was van een door mezelf in elkaar gestoken vehikel wat toch met een beetje fantasie op een fiets leek kende ik de meeste fietsonderdelen. Prachtig hoe men die onderdelen in de streektaal noemde. Aangezien wij als Westkapelse Sprokkels ook een soort van opvoedende taak hebben heb ik een poging gedaan om een woordenlijstje aan te leggen om via het AN (Algemeen Nederlands) langs het Westhoeks (mijn roots)  bij het Westkapels uit te komen. Dit kan van pas komen bij fietstochten in die bepaalde gebieden. Zo kun je in geval van defect hulp zoeken bij de plaatselijke bewoners in hun taaltje. Ik wens jullie veel leesplezier en ik dank Alfred Lefever - Dirk Aernoudt - Daniël Rogghé -Constant Sys -en Geert Gheldof voor hun raad en bijstand. 

                            Guido  

Op de foto zie je mienne huidige Villoo ( stoefertje ) bij zijn bezoek aan onze redactie.

Ps. Verbeteringen en of aanvullingen op onderstaande lijsten zeer zeer welkom. Neem contact op via E-MAIL MIJ en we zullen u eeuwig en drie dagen dankbaar zijn. De Redactie
  

                                 FIETSPRAAT                     Nabeschouwing


Veelal verschillen de beide dialecten niet heel veel ( we zijn toch allemaal West-Vlamingen ), alleen de uitspraak kan nogal eens andersklinken: het Westkapels - uit het koele Noorden - klinkt wel iets " harder " ( vb. vielo  tgo  villoo / piendoal  tgo  pedoal'n ). Het Westhoeks klinkt meer zoetgevooisd ( Franse invloeden of zijn de Westhoekers ook algemeen zoetgevooisder ? ). Wordt soms ook niet gezegd dat de Westhoek het Limburg is van West-Vlaanderen : de taal is er iets "zangeriger"
(1) : In Westkapelle drinkt men waarschijnlijk meer tijdens het fietsen: een "busse" is immers veelal groter dan een "pulle"
(2) : Denk hierbij aan de gekende klucht van Remi Vlaemynck ( getrouwd met Blanche - destijds winkelier, waar nu de KBC gevestigd is ) die aan iedereen in zijn winkel vroeg: " Wit je 'tal, Tjepp'n Broucke goat e nieuwe zoale zett'n ! ", waarop dan de nieuwsgierige vraag: " Mo gie , en woar dadde? " met als laconiek antwoord van Remi : " Up ze vieloo ..." Remi was in het dorp en tot ver daarbuiten ook gekend als Pietje Potlood en wegens zijn gelijkenis erop ook als "Fernandel ".
(3) : In Westkapelle is men blijkbaar leniger/meer gehaast en wordt er niet gekropen op een fiets zoals in de Westhoek( misschien een uiting dat men in de Westhoek rustiger en gezapiger leeft? )
 (4) : In Westkapelle gaat men er blijkbaar grondiger tegenaan als het op het onderhoud van de fiets aankomt: gewone olie is niet goed genoeg men wil serieuze smeerolie gebruiken .
 
                        Guido -( met dank aan Dirk A.)    

De meest natuurlijke Kerstboom van de Zwinstreek staat in de Boterbloemstraat te Westkapelle. Deze foto is genomen op Kerstdag  2006. Gat in de ozonlaag ? Opwarming van onze aardkloot ? Mijn "Japanese " kerselaar trekt zich daar niks van aan, hij bloeit in volle kracht en pracht en wenst jullie, beste bezoekers, een even prachtig en b(l)oeiend 2007 . Ondertussen is op diezelfde Kerstdag 2006 de 25000 ste bezoeker binnengekomen op mijn web. Ook aan haar of hem schenk ik een tak van mijn bloeiende SPROKKELBOOM.

            Guido   

De grote kindervriend is bijzonder goed gekend bij het Westkapelse jonge volkje. De kerk is naar hem genoemd. In de Sint-Niklaaskerk staat hij op een viertal plaatsen ( zie het artikel Sint-Niklaas - Kapoentje van 03/12/2005 op deze blog ). Op de foto zie je Sint-Niklaas zoals hij afgebeeld staat op het rechtse zijaltaar in onze kerk. Volgens een aloude legende had een kwaadaardige slager drie kinderen omgebracht en ze in een pekelvat gestoken. Toen Sint-Niklaas dit hoorde redde hij die kinderen op een miraculeuze manier ( vandaar de kindervriend )  en tot op heden is die slager nooit meer terug gezien. Vergeet niet om jullie schoentje te zetten op dinsdagavond. Ik zet mijn klomp om de eenvoudige reden dat er daar méér in kan ! 

       Guido

Vandage lopen we in pitteleer rond en met onze kop in een bloempot, want wij bestaan dag op dag één jaar. Bij de start op 28 november 2005 ( zie allereerste rubriekje op deze blog ) hadden we geen flauw benul van het succes van deze formule. Wie had dat ooit kunnen denken : Een aangespoelde Westkapellenaar van  "vóór den oorlog" en komende van " Bachten de Kupe " slaagt erin om in één jaartje meer dan 23000 bezoekers naar zijn (sprokkel) web te lokken. Alvast bedankt trouwe bezoekers van het eerste uur en ook zij die er nog elke dag bijkomen. We zetten onze hobby verder en in alle eenvoud en ongebondenheid sprokkelen we in het heden , het verleden en de toekomst van Westkapelle ons geliefd polderdorp. We hopen dat het ondanks de dreiging van de AX- autoweg zo zal blijven. We zullen er ons alleszins 100% voor inzetten. Nog veel leesplezier en zoals steeds alle reacties zijn welkom.
PS. De weekspreuk van Klein Pierke zit in een nieuw kleedje en dit in het kader van volksontwikkeling.

                                   De redactie van de Westkapelse Sprokkels

Van een Westkapellenaar kreeg ik een interessant boekje ter inzage. Het betreft hier een Provincialen Almanak van West- Vlaenderen en Weg-Wijzer der Stad Brugge voor het jaer 1869. Daaruit haal ik enkele merkwaardige gegevens : Eerst en vooral het volgende, Belgiën bevat 4.984.562 zielen waarvan er 1449 in Westcapelle wonen , Heyst telt 1222 zielen , Knocke 1278 en Ramscapelle 557. In Westcapelle is onder de Lieutenance van Brugge een Nationale Gendarmerie gevestigd bestaande uit 4 manschappen, tevens is er een ontvangerij der douanen  In Westcapelle is een post- kantoor en men kan er voor 10 centimen eenen enkelen brief versturen tot op eenen afstand van 30 kilometer van Brugge. Iedere dag vertrekt om 8 ure en om 3ure en half een diligentie met de brievenpost vanuit Brugge naer Westcapelle en Sluis en komt 's avonds ten 5 ure van Sluis terug. Op 31 Maert is er in Westcapelle een Jaer- en  Peerdemarkt en op 18 Juli een Foire. Westcapelle is bestuurd door de burgemeester F. Mareidt en twee schepenen , een secretaris en een veldwagter. Pastoor is J. A. Crevits , onderpastoor J. Lannoo .
Dergelijke boekjes en wetenswaardigheden van en over onze voorouders zijn uiteraard altijd welkom op onze redactie. Zo kunnen onze bezoekers ook nog iets opsteken uit lang vervlogen tijden.  

                                                Guido

DE GLAZEBRUG ( anno 1785 ) Deze brug werd gebouwd om het Sint-Izabellafort te verbinden met de Linie van Cantelmo . De naam komt voor van het Franse woord glacis dit is de buitenhelling van een aarden wal . Het woord glacis werd door de plaatselijke bevolking uitgesproken als glas vandaar de naam Glaze(n)brugge. Dit bruggetje is gelegen in de weilanden achter de vroegere hofstede van Gilbert De Groote ( Hazegrasstraat )  en was de enige uitweg om via voormalige kerkwegels in de bewoonde wereld te geraken voor enkele bewoners van een paar kleine hoeveknechtswoningen( zonder electriciteit , lopend water of enig ander comfort ). Een der laatste bewoonsters van deze ondertussen verdwenen woonsten was Maria Van Simay ( 1909) nu wonend in de Monikkendreef.

               Guido

Een geboren en getogen Westkapellenaar, zo hebben we Adolf Rogghé ( 1921 - 1985 ) gekend. Dolf zoals hij in de volksmond genoemd werd was een minzaam en goedhartig man. Een volksfiguur in de letterlijke zin van het woord. Mede door zijn stielkennis was hij een uitstekend en gewaardeerd meesterschilder. In het dorpsleven zette hij zich vooral in voor zijn muziekvereniging "Sint Cecilia" waarvan hij het zelf tot dirigent bracht. Dolf was graag onder en tussen het volk. Duivenmelkers , kaarters, bolders hij zag ze allemaal even graag. In de dorpskom had hij zelf een krulbolbaan aangelegd naast zijn woning. Als verwoed fietser kende hij als geen ander alle weggetjes in onze polderstreek en tot ver daarbuiten. Tijdens zijn laatste levensjaren was hij meestal aan te treffen in zijn " boeie ". Het waren mooie momenten toen ik naast hem gezeten, bij de gloeiende houtkachel, mocht genieten van zijn vertellementen over de tijd van toen. Ik bewonderde hem toen hij met vaste hand zijn spreuken en volkswijsheden zat te schilderen op gerecupereerde plankjes. Zo heeft hij er honderden gemaakt, die tot op heden nog menig Westkapelse huiskamer sieren. Toen ik hem eens vroeg welke spreuk hem nauwst aan het hart lag, gaf hij mij prompt een plankje wat ik nu nog steeds koester en daarop staat : Ga nooit heen zonder te groeten - Ga nooit heen zonder een zoen - Wie het noodlot zou ontmoeten  - Kan het morgen niet meer doen - Ga nooit heen zonder te praten - Dat doet soms een hart zo'n pijn - Wat je 's morgens hebt verlaten - Kan er 's avonds niet meer zijn . Ik beschouw dit als een stukje testament van Dolf 

                                       Guido

Vrede voor alle mensen

Huizen in brand
in een ver land.
op teevee
een mensenzee,
dagenlang op de vlucht
voor bommen in de lucht.

Vrede op aarde
voor alle mensen van goede wil ?
Norse mensen op straat.
Mensen vol haat ?
"Wij eerst!"klinkt het hard.
" hou de anderen apart".
Over mensen met een andere kleur
 alleen maar eng gezeur.

Vrede op aarde
voor alle mensen van goede wil ?
Een kind in de hoek.
Vriendschap is zoek.
Iedereen lacht en spot:
Slappeling ! Viezerd! Zot !
Kind in de hoek - alleen.
Iedereen gemeen.

Vrede op aarde ?
Het klinkt wat kil.
Ik vraag me af
Waar zijn toch al die mensen van goede wil ?

 (Westkapelle , 11 novemberherdenking 2006)

*********

Het prachtig oorlogsmonumentje voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog opgesteld voor de kerk van Westkapelle kreeg onlangs door de technische diensten  van de gemeente een flinke opknapbeurt. De namen van de militaire en burgerlijke slachoffers zijn opnieuw goed leesbaar en het geheel is zoals in vroegere tijden voorzien van een afsluiting in gegalvaniseerd smeedwerk.Het is een zeer geslaagde onderneming en de technische diensten verdienen alle lof. Op een inwoners aantal van +/-1700 betaalde de gemeente Westkapelle goed haar tol aan oorlogslachtoffers tijdens de Eerste Wereldoorlog. Als hulde en herinnering geven we hier hun namen weer zoals ze in het monument gebeiteld staan. Gesneuvelde militairen : Beyne Constant( aug.'14) - Hongenaert August ( sept.'14 ) - Verheye Edmond (sept.'14 )- De Vinck Camiel ( mei '17 ) - Fockedey Bernard ( juni'17 ) - Soubry Benoit (nov.'17 ) - Lannoye Richard ( ma '18) - Bouché Jules ( sept.'18) - Braet Rene (oct. '18 ) - Bossier Cyriel (nov. '18 )
Burgers : Monbaliu Casimir ( dec. '16 ) - Hongenaet Victor ( apr. '17 ) Stultjes Alfons ( oct. '18 ). Onze hedendaagse welstand en welzijn hebben we mede aan hen te danken die tijdens de Eerste- en de Tweede Wereldoorlog hun leven gaven. Laten we dit nooit vergeten. EN LATEN WE VOORAL AAN ONZE JEUGD MEEGEVEN: DAT DE WAARHEID NOOIT UIT EEN GEWEERLOOP KOMT.

           Guido  

Een afvaardiging van de actiegroep AX-Westkapelle is vrijdagmorgen ontvangen op het gemeentehuis van Knokke-Heist. Na een uiteenzetting van onze visies en standpunten stellen we vast dat de heer burgemeester en het schepencollege voor 100% achter ons streven staan, namelijk een maximum leefcomfort voor de dorpsgemeenschap en de verspreide bewoning van Westkapelle. De heer burgemeester deelde ons mede dat zowel Knokke-Heist, Brugge, Damme, en het havenbestuur tot een gemeenschappelijk standpunt moeten komen, als repliek op het voorgestelde MER - rapport. Begin november zou er een overlegbijeenkomst worden gepland tussen de verschillende besturen. We blijven de situatie op de voet volgen en houden jullie, beste bezoekers van onze web-site, verder op de hoogte.
 
                                                         Namens de actiegroep AX-Westkapelle
                                                                     Alfred , Georges , Guido

De gemeenteraadsverkiezingen zijn voorbij en de rust en kalmte zijn teruggekeerd in ons dorp. De minder gevulde brievenbussen zijn daar een rechtstreeks gevolg van. De stapels papier  (met grote en kleine kiesbeloften) zullen bij de eerstvolgende papier en karton ophaling merkelijk groter zijn dan gewoonlijk. Zoals het hoort in een democratie heeft de kiezer beslist en die heeft hoe men het ook draait of keert altijd gelijk. De winnaars triomferen en de verliezers likken hun wonden. Dat is de realiteit in de politieke wereld. Aan de verkozenen des volks zeggen we" proficiat". Voor de verliezers en niet verkozenen hebben we een troostend woordje: " Binnen zes jaar krijg je een nieuwe kans." Veel moed en sterkte toegewenst door:

                          Guido     

De twintigduizendste bezoeker(ster) is in aantocht en we kijken er verlangend naar uit. We zeggen nu al van harte welkom in ons midden. De Westkapelse Sprokkels zijn al goed bekend in lokale middens, maar ook tot ver daarbuiten. We krijgen zelf bezoekers van over de landsgrenzen. Volgens de geografische informatie van ons blog ( bij mij ter inzage ) komen bezoekers uit Nederland, Frankrijk, Duitsland, Verenigde Staten, Spanje, Mexico .. enz. een kijkje nemen op onze web-site. De Westkapelse Sprokkels op de internationale toer, wie had dat ooit kunnen denken ? Dit is het resultaat van een nieuw electronisch tijdperk. De computer waar ik nog niet zo lang geleden met een scheef en argwanig oog naar keek is nu een bron van contacten en nieuwsgaring geworden. Knokke-Heist en Westkapelle krijgen zo nog meer bekendheid in de positieve zin en de redactie van de Westkapelse Sprokkels is daar terecht fier op. We zullen onze hobby in de toekomst belangloos verder zetten tot heil en welzijn van ons geliefd polderdorp. Een glaasje  champagne (uit den Aldi) kan er vanaf en de redactie bedankt de vele duizenden bezoekers ! Proost - Gezondheid - Santé

                            Guido

PS. Bloemen noch Kransen, reacties zijn altijd welkom !!

De 20000 ste bezoeker kwam binnen op 03/10/2006 om 13u.06 en dan nog wel uit Casablanca ( Marokko ) zie bericht 186  in het gastenboek !  gewél..dig zeg !!

Dit verhaal is geschreven en ons overgemaakt door Adelin de zeer geprezen en alom gekende ( nu op rust gestelde) kapper uit ons dorp :  Dit is een anekdote van mijn grootvader, Jacobus Van den Briele (beter gekend als Co), de vader van mijn moeder Josefine Van den Briele. Hij was uitbater van het café " De drie koningen " in Westkapelle, dit café bestaat nog altijd.
Het gebeurde tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen de stoomtram nog door de Westkapelse dorpsstraat reed. Deze werd gebruikt door de Duitse bezetter. Op de wagons werd legermateriaal vervoerd. Toen een wagon met kanonnen stilstond in de dorpsstraat, discussieerden mijn grootvader en diens buurman, Louis Degroote, over de diameter van de loop van één van die kanonnen, dat door zijn grootte opviel en ze gingen hierover een weddenschap met elkaar aan. Met een benevelde geest( pintjes gedronken , je kent dat ) en een lintmeter op zak sprong mijn grootvader samen met Louis op die wagon om zijn gelijk te halen. Twee Duitse soldaten zagen dit echter en arresteerden de twee wedders. Ze werden zonder veel weerstand te bieden geboeid en in de gevangenis van Brugge opgesloten op beschuldiging van spionnage. 
Tijdens zijn ondervraging wist Co het zo aan boord te leggen, de Duitsers te nemen op hun ijdelheid. Door hen te verklaren dat hij gewed had dat zo'n kanon tot in Engeland kon schieten , waren ze waarschijnlijk zodanig verbluft en trots dat ze hem en Louis op staande voet vrijlieten. Na hun thuiskomst in het dorp kreeg mijn grootvader van grappenmakers de lapnaam " Co Kanon " waarmee hij de geschiedenis is ingegaan. 
Dit is een echt gebeurd verhaal dat nog door zijn enige kleinzoon, Adelin Desmedt, is onthouden en opgeschreven op 30 augustus 2006 

Op deze vergeelde foto zit " Co Kanon " tijdens zijn ouden dag rustig te genieten van zijn " puppe " in café de drie koningen. 

Mijn betreurde goeie vriend Werner Rotsaert, vroegere eigenaar en bewoner van de prachtige herenwoning in de Dorpsstraat ( nu advocatenbureau) is altijd een speciale gast geweest.Hij was overal aan en bij , zowel bij VTB-VAB , het toneel , kwisavond, viering van dit of dat. Werner was present,soms op het laatste moment maar hij was er met hart en ziel. Nooit heb ik gedacht dat hij zelfs na zijn veel te vroege heengaan nog in staat zou zijn om Westkapelle op zijn kop te zetten door middel van een" nagemaakte" mensenschedel die hij jaren geleden bij een van zijn verre reizen meegebracht had . De bewuste schedel was op een voetstuk geplaatst en diende als boekensteun in zijn bibliotheek. Toen ik hem vele jaren terug wees op het feit dat het toch maar een luguber zicht was die schedel tussen zijn boeken , hoor ik hem nog zeggen : " Je moet niet bang zijn van een mensenschedel maar wel van wat er bij sommigen inzit." Na zijn plotse overlijden was het een hele klus voor zijn kinderen om die ganse papierwinkel in kartonnendozen te steken. Vele van die dozen waren bestemd voor het containerpark en in een van die dozen zat de bewuste schedel .... En toen gebeurde het !! Een van zijn kleinkinderen ontdekte die schedel en nam hem als een trofee mee naar de tuin, en spelenderwijs belandde de schedel in een boomkruin alwaar hij na enkele maanden verblijf door een hevige nachtelijke windstoot terug op de aardbodem terecht kwam en dan nog wel op het tuinpad van de heren advocaten . Grote consternatie en alarm . De rest van het verhaal is gekend en ik ben ervan overtuigd dat er hierboven iemand hartelijk zit te lachen samen met ondergetekende .

                          Guido