Soloslim
Hij had een chique kippenkraam
Zij kanker en een 100-uren-baan
Zij had een drukke kapperszaak
Hij sloeg graag vissen aan de haak
Hij zat op zolder met zijn treinen
Zij deed in ondergoed en gaines
Hij wilde liever heel ver reizen
Zij bleef graag thuis intiem te peinzen
Is passie ieders eeuwige strijd
en solitaire eenzaamheid
de prijs voor die gedrevenheid
Floreanne
Het vertrek
Heel zerp zwerft in mijn lijf
de triestheid van vertrekken
Het afscheid is er nu
Die aanblik overmeestert me
Het beeld valt in splinters
op een koude vloer
Als bliksems in mijn hoofd
schieten andere zichten weg
Geheugen zoekt in flarden
lege ruimte en
heel even plots
de wens er niet te zijn
Mijn angst verdrongen
omring ik me
met spullen van haar
die zij heeft aangeraakt
Nieuwe beelden
lossen met moeite hun cocon
Ze zoeken vragend
naar zin en verbanden zien
Plots dood
in één tel ver weg
De reis naar moeder aarde
ik ga er omheen
en zwijg en slaap
ontken moeilijke woorden
Want nu en straks
in waas toch weten
dan is het aan mij
Floreanne
Nadenken
"nadenken over het leven
of
nadenken over de dood
is
in de grond hetzelfde"
Floreanne
Verkocht
Nog snel red ik dozen
oude spullen uit het vaderhuis
en even zoveel flitsende herinneringen
gekoppeld aan die kleinoden
Stille getuigen
van jaren samen
van kindervreugde en verdriet
van tafelmomenten
in een groot gezin
roepen gedachten op
aan vrolijke kindertijd
en woelige jeugd
Ze maken sprongetjes in mijn hart
Node neem ik afscheid van
dingen waar ik
me aan hechtte
Angstig moeilijk
is dit voor mij die
ze niet wil laten verdwijnen
in een vreemde wereld
een ander huis
een droom van verwarring
en eenzame verlatenheid
Floreanne
Een meisje
’t Is weldoend wennen
aan de zachte wolk
lavendel zoetheid
die jij meedraagt
door het huis
’t Is lieflijk leven
dat binnendringt
in dit stram verhaal
Een frisse lente
die wat wild binnenkomt
inspireert me
‘k Geniet volop
van jouw jonge elegantie
het meisje dat we misten
Floreanne
Mother?
Mijn agenda is afgestemd op haar dutjes
Haar dagen en haar kleren
gaan door mijn handen
Inweken, wassen, drogen, strijken
terug in de kast
Ik hou haar wel en wee
voortdurend in het oog
Ik focus op haar ogen en
lees vermoeidheid af
Ik kam haar haren
bedek deskundig kale plekken
In zachtheid knip ik nagels
broos, gevoelig, weerbarstig
Soms trekt ze terug
uit angst voor pijn en
het onzichtbare
want ze ziet zo slecht
Ik volg haar huid,
haar kleur, haar rimpels
Soms laat ik even los en
merk haar wankel evenwicht
geschuifel door de gangen
zonder links en rechts
Ik hou me rustig en
spreek haar liefdevol aan
maak grapjes over simpele dingen
Hier en nu kleur ik de wereld
wat vrolijker in dan hij is
Ze lacht, ze zucht, ze zwijgt, ze pruilt
Snel wisselt haar gemoed
als een peuter die in angst
kreunende pijntjes voelt
de schuld legt bij iets anders
de stoute stoel, het slechte weer,
als een kleuter die niet weet wat komt
wat gaat er nog gebeuren
als een kind dat de wereld
denkt maar nog niet begrijpt
Wat is dat dan, vraagt zij
Ik weet het niet
zeg ik zacht
en probeer neutraal
zonder verpinken
te berusten
Het is zo ver
Ik ben de moeder
van mijn moeder
Floreanne
Geladen lossen
Je zwijgt een boze stilte
Loopt streng gespannen door het huis
Nog is geen toegang mogelijk
Je worstelt wreed met jezelf
Beseft dat dit het leven is
De deur er naartoe is open
Neem afscheid van die vrije jeugd
Grijp vast wat je voor je uit schoof
Het is tijd om te vertrekken
Breek die afhankelijkheid
Pak je valies en ga er voor
Je zal het alleen moeten doen
Mijn aandeel wil je niet meer
Jouw aandeel neem je nog niet op
Dit zal je al doende leren
Het is een vaarwel aan ons
‘t Lijkt mij op een dood verdriet
Het voelt zo nog erger voor mij
Je hebt me niet meer nodig
Ook als ik dat nog niet kan zien
Ik mis je nu al vreselijk
Floreanne
Eigen nest
Ik slenter naar
mijn eigen nest
het veilig oord
met zijn vertrouwde voelen
De zoete geuren
van bekende ruimte
omarmen mij
Dan zoek ik weer
de vrije stilte
eenzaam genietend
van de kamerleegte
en ontmoet de orde
van onzichtbare dingen
een draaglijk niets
zonder geluiden
geen vragen
verre zorgen
spullen die niet praten
de zwoele warmte
van mijn zachte bed
Floreanne
Boeiend
Ik kruip weer
weg van mijn dromen
uit mijn slaap
moeizaam naar ‘t licht
en de agenda’s
van vandaag
Ik zoek naar
smaak in de eerste
boterham
van het ontbijt
slik traag koffie door
mijn keelgat
Ik overloop
het to do lijstje
afspraken
iedereen
die ik moet zien
en te woord staan
werkpunten
Ik bedenk
dat ik steeds hunker
naar iets nieuw
passies van weleer
naar wat boeiend
mij drijven kan
intens draagt
Floreanne
Games ... zijn toch maar een spelletje
Mijn zoon wil me regelmatig 'updaten'. Hij geeft me dan hints om populaire websites voor jongeren te bezoeken. Kwestie van op de hoogte te blijven van wat er leeft in die leeftijdsgroep. Gisteren schrok ik me een verontwaardigd hoedje. Tieners zaten onbedaarlijk te lachen en meegaand te genieten van videoclips waar jongeren andere personen op schrikachtig verrassende, vaak gevaarlijk agressieve wijze in het gezicht sloegen, in brand staken, een taart in het gezicht smeten, lieten struikelen of verongelukken, … Zij vonden het hilarisch!?! Grappig toch om je medemens te pesten! … Het is toch maar voor te lachen??? … Ik kan daar echt niet mee lachen en begrijp er niets meer van. Schiet- en martelgames geen erg voor jongeren? Het is toch maar een spelletje? Geloof het maar niet!
Floreanne