Berichten van 1 oktober 2013 tot 31 oktober 2013

Mijn zoon wil me regelmatig 'updaten'. Hij geeft me dan hints om populaire websites voor jongeren te bezoeken. Kwestie van op de hoogte te blijven van wat er leeft in die leeftijdsgroep. Gisteren schrok ik me een verontwaardigd hoedje. Tieners zaten onbedaarlijk te lachen en meegaand te genieten van videoclips waar jongeren andere personen op schrikachtig verrassende, vaak gevaarlijk agressieve wijze in het gezicht sloegen, in brand staken, een taart in het gezicht smeten, lieten struikelen of verongelukken, … Zij vonden het hilarisch!?! Grappig toch om je medemens te pesten! … Het is toch maar voor te lachen??? … Ik kan daar echt niet mee lachen en begrijp er niets meer van. Schiet- en martelgames geen erg voor jongeren? Het is toch maar een spelletje? Geloof het maar niet!

Floreanne

Wat is het dat ik zoek? Wat wil ik vinden? Ik schrik van de verstoringen op de weg die ik verondersteld word te moeten kennen. Ik loop verloren in kronkels, doodlopende wegen, labyrinten. In de nacht word ik belaagd door hevige dromen en nachtmerries. Overdag lopen ze voorbij de lawaaierige en vechtende medemensen. Boven mij de dreiging van stijgende hitte, vieze lucht, watervloed en stormen. Rond mij het kafkaiaans format-inlog-aanvink-denken en de nieuwe bureaucratie van zwart-wit redenerende computergeesten zonder verhalen of menselijke verbanden. Een oase van ontoegankelijke gebouwen en ooit bekende huizen die nu niet meer charmeren. Een rest van verlaten ruïnes blijft. Wat is het doel van deze weg? Wat wil ik eigenlijk nog? Het maakt angstig, wild, verward. Waar zijn hier ingangen en toegangspoorten? Hoe komt het dat ik het niet weet? Want anderen lijken te werken naar iets toe? Ze zijn gedreven bezig met visies, oneliners en meningen die ze twitterend de wereld in sturen. Wat zijn dan hun in- of uitgangspunten? Daar val ik stil en wacht en bescherm me binnen mijn muren. Muren! Gesloten ramen! Dubbel glas! Stilte! Knutselend aan mijn huis. En oude gedachten, zeer oude gedachten!

Toon me wat ik zoek

Dat ik het vinden kan!

Zijn mensen vogels geworden?

Of andere wilde dieren?

Zeg me waar je bent

Dan kom ik naar je toe

Zijn mensen in verbijstering

hun verstand aan het verliezen?

Of is ’t de liefde die verdwijnt?

De charmes van het falen?

Laat jouw deur open

Jaag al de ratten weg

Geef me dag en plaats en uur

En ik ben er zonder meer!

Floreanne