Awel?

Muziek verzacht de zeden

terecht een argument

om hoopvol te beginnen

Ik wou dat het weer kon

dat het vandaag begon

De harp is niet gestemd

De snaren onberoerd

Het stof zit op de hoes

Wat blijft is hunker naar

een oude emoroes

De lente laat me wachten

op zon in blauw azuur

en witte bloemkoolwolken

Mijn hoofd weegt zwaar

t’ geheugen blijft ontvolken

De lucht vergrijst mijn blik

Ik snak naar lichte dagen

warme stromen in mijn hart

Maar neen de klok ze tikt

De ziel heeft niets te lachen

Ze zucht zich even dicht

Floreanne

Om te werken

wil ik vaardig zijn

sterk en stevig blijven draven

Om te leven

wil ik vrolijk zijn

wild met vrienden onbedaarlijk

Om te schrijven

wil ik eenzaam zijn

stil van alle stress verlaten

Om te dichten

wil ik triestig zijn

blauw verbonden met de aarde

Floreanne

In het interview met Eric Corijn in ‘De Morgen’ lees ik een herkenbare analyse en enkele inspirerende zinnen. ‘Een sterk identiteitsdiscours is… ook altijd een uitsluitingsdiscours’. Of wie zichzelf ongelooflijk ‘beter’ en ‘belangrijker’ vindt, vindt anderen te mijden. Of wie meent dat hijzelf meer rechten heeft dan de anderen, loopt risico die zinloos agressief te verdedigen. Of wie egocentrisch aan eigen belang en winst denkt kan moeilijk komen tot solidair verdelen van goederen. ‘En dan zitten we weer aan de discussie kapitalisme of marxisme, vrije markt of regulatie, privé-initiatief of openbare dienst. In een samenleving die ondertussen doorgaat in de ratrace. Waar niet veel tijd is voor verhalen en discussies. Waar mensen onder loodzware werkdruk moeten presteren, als in een voetbalspel opgejaagd worden, moeten scoren, wetend dat er altijd iemand op de bank zit om je positie te bedreigen of je te vervangen’. Er wordt geen engagement of visie gevraagd alleen meetbare resultaten. ‘Dan moet je al heel erg koppig en vastberaden zijn om in zo’n klimaat te werken aan een solidaire samenleving’.

Het stemde alweer een beetje tot nadenken. Analyses OK! … maar hoe zit het met acties? Oplossingen?

Floreanne

Voor hem was het ‘de ziel’, de zinzoekende en zingevende ziel, de energie in alles. Die op verscheiden wijzen doolt door tijd en universum op zoek naar zijn opdrachten in een lange tocht van cyclisch herboren worden. Die spiegels voorgehouden wordt en kansen krijgt om uiteindelijk verlicht het ultieme meesterschap te bereiken.

Voor haar was het ‘de liefhebbende God’ die zin geeft aan kleine levens die voor hem groot zijn. Een zingeving verpersoonlijkt als een almachtige goedertieren vader, die aan het begin stond, alles schiep en die je ontmoet in het hiernamaals. Een bron van liefde die afdaalt in de wereld en afstraalt in ieder mens die zijn beeld meedraagt. Een God met al zijn eigenheden beschreven in de bijbel, profetische of andere boodschapperverhalen, geduid door leiders en vertegenwoordigers van geloofsgemeenschappen op aarde.

Voor mij is het ‘het leven’. Een levensbeginsel, met diepte-energie, in evolutieproces met een voor ons onbekende veerkracht die alles gaande houdt, overal in zit en is. Het verschijnt in een variatie aan vormen en verschijningswijzen. Het heelal is haar speeltuin, de eetzaal en het kerkhof. Het zijn de cirkels, lijnen, stippen, cycli, netwerken, chaos, … van het leven en de dood in het klein en in het groot. Het komt van het onbekende en is op weg naar het onbekende. Het leven… boeiend om ons in de verdiepen, om er van te genieten maar vermoeiend als je zin zoekt.

Floreanne

Waar zijn de verstandige economisten? Waar spreken de agogen en inspiratoren? Waar doceren de slimme profs die jonge academici opleiden om van deze wereld een betere plaats te maken? Waar zijn daadkrachtige creatievelingen die verbetering kunnen uitwerken?

Omdat er nu vooral in economische termen gepraat wordt en de andere wereldbeelden op de achtergrond zijn, wil ik toch maar in die woorden spreken, in de hoop beter begrepen te worden.

Wie legt me eens uit waarom we niet kunnen leven zonder extreem ongepast en steeds escalerend winstbejag of zonder constante ‘groei’ of zonder machtscentralisatie en globalisering.

Ik denk dat het mogelijk is een economie te baseren op ‘in evenwicht’ blijven met de natuur en met elkaar. Waarbij de uitkomst gedoseerde en eerlijk verdeelde ‘winsten’ zijn met een evenwichtige verdeling van goederen. Een ontginning, productie en verdeling van grondstoffen, voedsel en basisproducten op een milieuvriendelijke, billijke, moreel aanvaardbare en respectvolle manier. Een licht fluctuerende economie, met winsten binnen de grenzen van het welvoeglijke. Waar niet enkelen rijk worden en anderen uitgebuit. Waar iedereen in zijn levensonderhoud en basisbehoeften kan voorzien. Waar geen hongersnood is en geen perverse luxe. Waar duurzame producten worden gemaakt en voor elk goed dat uit de natuur komt een nieuw goed de kans krijgt om zich te ontwikkelen. Elk product dat uit een boom gemaakt wordt moet minstens even lang mee gaan als de tijd die nodig is om een even grote nieuwe boom te laten groeien. Als we iets stelen uit de natuur moeten we dat op de een of andere manier kunnen terug geven …. En anders moeten we het niet stelen en laten zoals het is. Kent iemand wijze mensen of boeken die me kunnen uitleggen waarom dit niet gebeurt?

Floreanne

Ik heb een weids extern geheugen

De lijstjes dwarrelen door mijn huis

Mijn laptop kan ook niet vergeten

wat in mijn hoofd al snel vergrijst

Ik heb een drukte om te stressen

Mijn levens willen veel van mij

Mijn hersenpan blijft warrig weten

Hoe ongeremd ik ooit kon leven

Ach heimwee blijft een beetje knagen

en lichte nijd om ’t jong geweld

verloren in de loop der jaren

Ik ben nu even klein, geveld

De knie och arme, geeft geen steun

De rug ai ai wanneer ik leun

Mijn darmen jammer, hoor ze zeuren

Mijn denkvermogen smal, te weinig kleuren

KLEUREN!

Floreanne

Op dit moment lees ik ‘Identiteit’ een boek van Paul Verhaeghe over het postmodernisme, de meritocratie, het neoliberale gedachtegoed … en de gevolgen ervan voor onderwijs, zorgsector en onszelf als mens. Het is boeiende literatuur waar ik vooral van overhoud hoe we ons laten ringeloren en misvormen door de huidige economische ‘verhalen’, het winstbejag, de globalisering, het egocentrisme, de valse ideeën van maakbaarheid van onszelf, de anderen, de wereld … Een aanrader voor personen die het soms met lede ogen aanzien hoe er niet meer echt gezorgd wordt voor elkaar.

Floreanne

Hier gaan we dan, de laatste loodjes. De planning is gemaakt, de ijskast gevuld, de afspraken rond, de mensen verwacht, … 2012 afsluiten. Tijd en leven nemen ons gestaag mee. Minder en minder kijken we naar een te maken toekomst, meer en meer leven we vandaag en koesteren we het verleden en de mensen die ons dierbaar zijn.

Nog even genieten… van het onverwachte, van kleine levensvreugdes, de liefde in momenten van samen zijn, korte flitsen geluk… van welke aard dan ook. Laat dit maar rustig gebeuren en laat ons hopen dat we mogen blijven dromen en verlangen.

Floreanne

Aan allen die hier af en toe of regelmatig komen kijken wens ik een Zalig Kerstmis, met veel licht, warmte en liefde in hart en ziel...

Hoe doen we ’t om niet meer te treuren

om weer te genieten van tafel en bed

om niet bij het ‘pak’ te gaan zitten

niet cynisch te worden of gek

Hoe gaan we dit hier nog versieren

Weldra is het weer kerst en oudjaar

Dan is er mijns inziens toch iets te vieren

en zoeken we knus naar elkaar

Hoe kouder en donkerder muren

Hoe meer ik verdrink in warmte en licht

in liefde in plaats van verzuren

Als rond ons de strijd wordt gestreden

is ‘t innerlijke enkel dat telt

Dan hoop ik op ja, wat geluk in de genen

en stevigheid ook in mijn oude benen

Dan is deze boom nog lang niet geveld

en ik met dit leven alsnog tevreden

Floreanne

Amnestie voor fraudeurs, criminelen, zwart-geld-bezitters …

Maar extra belastingen, daling van de interest op spaarboekjes, verhoging van belasting op geldtransacties, BTW verhoging voor producten, … Het lijkt alsof die de ‘rijken’ treft. Niet waar!

De plichtsgetrouwe werkende mens die zijn zuur verdiende centen, waarvoor hij reeds maandelijks en jaarlijks belasting betaalde, spaarde om grotere aankopen te kunnen doen, is in zijn ‘goed gezinsmanagement’ de dupe. Een minister die dan zegt dat 50 000 euro veel is? Voor rijke mensen? Weet hij dan niet dat een gemiddelde woning of appartement al gauw 200 000 euro kost? En je zonder ‘borg’ geen lening krijgt van … de banken…? En dat het ook niet slim is te lenen als je niet wat reserve achter de hand hebt?

De banken en de rijken worden vrijgesproken, ondersteund en vertroeteld…. Hard werkende Jan met de pet, den brave, moet hiervoor opdraaien. Niemand die daarvan wakker ligt behalve de gewone man. “De middenklasse wordt niet geraakt!”… wie lacht of wrijft in zijn pollen bij deze uitspraak?

Floreanne

Hij houdt niet van recepties

vindt social talk erg krom

Hij is een brok excepties

Voorspelbaar zijn lijkt dom

Dat heb je met artiesten

Ze doen steeds impulsief

Ze zijn de sensitiefsten

Dat maakt hen creatief

Maar in de goegemeente

wordt dat niet steeds aanvaard

Hij blijft voor hen een vreemde

meewarig aangestaard

Floreanne

Ford fabriek inpalmen en nationaliseren?

Belgische auto maken?

Alle afgewerkte producten hier houden?

Bedrijfswinsten in België houden?

Alleen die zelfgemaakte wagens hier nog kopen en verkopen?

Geen Ford meer uit buitenland invoeren zonder massaal hoge invoertaksen?

Ik weet dat het niet kan, maar het even denken helpt al een beetje

Dit is een bom onder Europa leggen!

Zijn ze bezig met economische oorlogsvoering?

Laat de 'Ford bonzen' hun verkregen voordelen en tegemoetkomingen uit het verleden maar terug betalen aan België. En laat ze inderdaad 'boeten' voor hun leugens,  valse beloften, laffe houding. Laat alle personen die dit beslisten ook maar persoonlijk verantwoordelijk gesteld worden voor die beslissing! En hun loonbonussen van de laatste 10 jaar terug geven! Hoe zouden zij reageren als een werknemer zo'n houding zou aannemen naar hen...?

Alle Belgische ondernemers die in het buitenland profiteren van zwakkere werknemers moesten zich heel diep schamen. Het zijn volgens mij criminelen en slavenhandelaars. Ze zondigen tegen mensenrechten en discriminatiewetten. Ze voeren een burgeroorlog tegen hun eigen landgenoten.

Jezus gooide de woekeraars al uit de tempel

Op naar Den Haag!

Floreanne

De ploegbaas dwingt

topdown controle, instructie

Het keurslijf wringt

Zo en niet anders, submissie

Collega’s krijgen het werk niet voltooid

Gepensioneerden zijn niet meer vervangen

De sfeer is te snijden, van centen berooid

wordt elk gezin door stress flink bevangen

Aanbidding der demon

het geld en de winst

We laten bedrijven weer sluiten

Wij mensen zijn koopwaar, los lopend wild

Het lijkt als op treinen vervoeren naar …

Een economische holocaust!

Waar moet dit naar toe, ook naar China misschien?

Problemen ook uitvoeren naar elders?

Och arme, wat leert een mens weinig

doorheen zijn bestaan ze,

we blijven de fouten maar maken

Darwin mag nog eens terug komen uitleggen

hoe we een betere mutatie kunnen verkrijgen

Of vragen we het aan de microbiologen, de erfelijkheidsgeleerden,

om een nieuw mens te klonen en hem een liefdesgen in te planten?

Floreanne

Zonder slaap zijn ‘t lange nachten

Ze houden gaande mijn gedachten

Ik wacht en twijfel over morgen

Stil maar helder bij mijn zorgen

Minuten worden uren

Gesloten ogen die in ‘t duister turen

En uren gaan ver over tijd

En twijfels leveren eeuwige strijd

Stil blijft de hunker in mijn lijf

Geduld en wroeging spelen hun bedrijf

acteren zwaar languit in bed

Berustend in een leeg gebed

dat zich tot niets of niemand richt

dat zwart zich zelve weeral dicht

Floreanne

Wat is die herfst die waait en wroet

aan al de bomen schudt en doet

alsof het zomerstof moet wijken

Zo ook mijn eigen kreukellijf

dat aan de kou weer wennen moet

en plooien glad wil strijken

Waarom doet herfst me altijd pijn

en gaan mijn knoken kreunen

en ruilen warmte voor venijn

voor zeuren klagen steunen

Waarom maakt herfst me altijd zoet

Omdat de kleuren komen

De smaak van noten, fruit en goed

komt in mijn mond gekropen

Gij wilde herfst, gij dom geweld

van winden en van regen

Ik hou van u als van een held

en kom u toch graag tegen

Floreanne

Rond mij is ’t al sterven

en tanen kruid en kracht

De blaadjes zwenken zweven

naar vocht’ge grond en gracht

En draaiend dalen eikels

in loof en laatste groen

Rond mij is ’t al sterven

en rusten fruit en bloem

In beelden oud en ouder

vervagen lijn en kleur

Zij dreigen te vergeten

jouw beeld, jouw zoete geur

Rond mij is ’t al sterven

te donker en vergaan

al wat me denken doet aan jou

Wie laat me het verstaan

Floreanne

De hype van de dag focust op de ‘aanpak van stress’. Dan lees ik massa’s tips, programma’s en methoden om te ‘ontspannen’ van al die ‘stresssituaties’ waarin we ons bevinden. Dat gaat van timemanagement over meditatie, mindfullness, yoga, aquagym, massage, ontspanningstechnieken, bachbloesem therapie, nieuwe voedingsgewoonten, oorkaarsen, wellnessarrangementen, ….

En als we nu eens gewoon de stress zelf zouden reduceren?

Minder lang en hard werken, minder tijd spenderen aan opdrijven van prestaties, stoppen met steeds te willen veranderen, niet meer afbreken van wat in orde is, minder kritiek uitoefenen, stoppen met negatief protesteren tegen alles en nog wat, mijden van agressie, zeuren, zagen, opjagen, versnellen, haasten,…  om alsmaar weer te groeien of groter, sterker, rapper, flinker, beroemder, … te worden?

In onze stad staat geschreven: “Wat is deze stad zonder groei?”… En dan denk ik … Waarom steeds groeien en winst maken, verbruiken en woekeren met middelen, ruimte en tijd?

Inderdaad een beetje rustiger aan mag best en dan hoeven we niet te ontstressen. Effectiever lijkt het me in eerste instantie geen stress te veroorzaken. En er voor te zorgen dat we een beetje meer ‘evenwicht’ houden. Doseren in verlangens en koesteren wat we hebben. Tevreden zijn met wat er wel is!

Floreanne

Door Hasselt stroomt de Demer

de Seine in Parijs

Wie Praag zegt, denkt Bohemer

Wie ouder wordt, kleurt grijs

Ik wou dat ik meer wijsheid won

Op zoek naar schrijversbrood

wil ik me laven aan de bron

van kennis van leven en dood

Door Brussel stroomt de Zenne

De Leie gaat naar Gent

Gedachten komen jennen

Zijn wij er nog content?

Floreanne