Zondag 29 augustus 2010
Paraplu
De dag waait binnen fluitend door de vensterkieren
De paraplu wacht
te gretig aan de deur
vertrekkensklaar
voor elke hand die hem grijpt
Wie mijn smalle gang passeert
spreekt hij claimend aan
en verkneukelt zich
om deze vroege herfst
present voor zijn nieuwe lente
Mijn hart klopt trager
hapert in de grijze dagen
De vakantie is
voorbij gevlogen ver
herinnering
In foto's rust zijn licht geluk
Wie mijn trage ziel bevraagt
praat liefst zachtmoedig
en geniet met mij
nog even na voor de winter
me meesleept in zijn lange slaap
Floreanne
