Berichten van 1 mei 2006 tot 31 mei 2006

Het leek te verhelderen
de spitse uitspraken 
volgden elkaar plots op
Een dag vol
onverwachtge impulsen
verblindend raak
confrontaties als spiegels
boodschappen van
mensen vertalende
gebeurtenissen 
als opdringerige kinderen
toevallige herhalingen
uit een ver verleden
herkende muziek 
grijs gedraaid
Waar wil het leven met mij naartoe?
de waanzin nabij
is de deur naar wit
en licht
nog steeds dicht
Wat roep je?

Floreanne

Soms kom ik mijn kluizenaarsgen weer tegen. Dan wil ik enkel stilte, alleen zijn, zonder enige druk of doel. Dan blijf ik onbeschroomd aan de kantlijn staan. Ik peins en droom wat voor me uit. Opa tuurde uren aan zijn venster en dacht na over de doden van die week. Vader trok zich terug in zijn bureau en zocht naar zoekgelegde teksten. Nonkel bleef een jaar weg zonder woorden. Tante kon niet komen want ze moest haar tuintje doen. En de tsaar deed het grootser, hij bouwde zich een hermitage.