Naar de inhoud

Wol en gember

Zoektochten naar authenticiteit en schoonheid
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 september 2005 tot 30 september 2005

Noten

De eerste wat stevige herfstwind heeft de notenboom even geschud. De bladeren en de okkernoten lagen er vandaag weelderig onder. Dus ben ik maar aan het rapen gegaan. Omega 3 recht vanuit moeder natuur. De hype! Goed voor de hersenen... Het doet me denken aan mijn kindertijd toen we nog met of zonder zin vis aten op vrijdag. Om te vasten en omdat kinderen daar verstandig van werden... en toen we lepel voor lepel, uit de grote fles, levertraan kokhalzend naar binnen werkten tegen wil en dank omdat het moest, tegen de Engelse ziekte. Mijn moeder had de oorlog meegemaakt dus moesten wij er aan geloven en kregen we ook regelmatig te horen  hoe goed we het wel hadden. Als iets niet lekker was of we iets niet konden hebben omdat het te duur was, dan kwam die oorlog altijd als grote dreiging en boeman opduiken. We moesten blij zijn met droge korsten brood want dat was tenminste brood en daar konden wij onder een oorlog alleen van dromen. Ook al hadden we eigenlijk niet veel, wij waren toen al ongelooflijke luxe paardjes in haar ogen. Wat zijn we dan nu vreselijk verwend! Zelfs de omega 3 wordt in pilletjes zonder vieze smaak aangereikt!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 23:48 4 reacties Reageer op dit bericht

Cliché?

De late schrijfster

drukt haar inkt

op wit papier

De geur van  

zerpe zoetigheid

stijgt begeerlijk

naar haar neus

Aan “vroeger” denkt zij

en aan de natte lucht  

van muffe klaslokalen

De pen krast

nog kronkelend

woorden van liefde

op de grove rimpels

van het handgeschepte blad

Ik hou van jou

het getaande cliché

Zij glimlacht gegeneerd

Maar kan het dan niet

mijmert ze,
toch warm gevoeld

en rond vermengd zijn

met verre herinneringen

gekoesterd als juwelen

en droge aangeraakte bloemen

Beelden van winters
met blauwe nachten

en gele zomers
aan het water

Niets bijzonders

misschien en toch

Het waren gedachten

aan zalige ogenblikken

samen met hem en haar

toevallig maar
voor altijd

in haar handen bewaard


Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 18:02 Reageer op dit bericht

De nacht

Hij houdt me wakker
de nacht die laat begon
Voorbij de eerste slaap
keer ik me om en om
Het houdt me bezig
gedachten ongeremd
nog niet geschreven
en toch voor jou bestemd
Dan denk ik ook aan morgen
aan wat er op me wacht
en stil maak ik me zorgen
alweer aan jou gedacht
Ik kan geen tranen velen
en deppen ook niet meer
Ik zou wel willen wenen
maar het doet me veel te zeer
Het gemis, de heimwee, het verlangen
ze blijven ongewild
steeds bij me, aan me hangen
als een rugzak zwaar getild
Als morgenvroeg de zon weer schijnt
en jij lacht voor me uit
dan kan ik hopen en verdwijnt
de weemoed uit mijn buik

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 00:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Geen nieuws

Op Unesconiveau worden schijnbaar ethische standpunten verstandig ingepakt in speeches met mooie woorden. De welklinkende beloftes worden echter niet gehouden laat staan de nodige maatregelen uitgevoerd...

De banken beloven hoog rendement aan hun beleggers maar bij de uitbetaling zijn de feiten anders...

De nieuwe trams van Brussel ogen futuristisch gestyleerd en menen tegemoet te komen aan onze gehandicapte medemens...

Op de snelweg botsen alweer vrachtwagens en vallen doden en zwaar gewonden...

De winnende renner wordt euforisch gezoend, zijn makkers druipen stil af en zijn al blij met een warme douche...

De vissen beten vandaag amper maar enkele slachtoffers zijn nu toch klaar voor de pan...

Verder gaat met mij alles goed...
En kom ik tot ...


Licht verdoken maar
zacht in mijn gedachten
is het altijd daar
de passionele knuffel
het ongekunsteld
vriendelijk gelaat
een vreugdevol
parmantig lachje
de hoop op
een verlangd weerzien
en bovenal
een liefdesspel
als een gedicht
zonder woorden


Floreanne



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 23:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Vroeger was ooit

Het is alweer donderdag voor ik het goed besef. Het begin van het schooljaar is door de drukte veranderd in het herkenbare leven. Het nazomertje verkracht het normale septembergevoel. Ik snak weer zonder scrupules naar het weekend. Maar daar zitten ook al verschillende activiteiten geagendeerd. En ik denk na over de zin van mijn bezigheden.

 


Voorbij de late zomer

verdroogden de wensen 

in je ogen ver zwart

Al voel ik verdoezeld

in nieuwe kleuren

het wrikken van de herfst

Onze zomers ze waren niet

alleen onze harten zonnig en warm

Op mijn lippen smeulen nog woorden

steeds stom gepreveld

maar spijtig niet gezegd

In mijn hoofd ruisen ze

als golven van eeuwige liefde

Onze waarheid blijft zo verlangd

stil getuigen van het gehoopte

Alles deemstert pijnlijk weg

de zoete herinneringsfoto's

met zuinig zwoele achtergronden

steeds met velden gebloemd

de zeeën en wilde wolken

Maar eentje blijft er

voor altijd me bij en

innig gekoesterd

zo nauw aan het hart

ik kan het niet laten

de stroom en het bankje

waarop jij en ik zaten

 

Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 22:08 Reageer op dit bericht

Zondagnamiddag

Alleen zijn
is voor mij
massaal genieten
van de stilte
in mijn huis
Heerlijk heerst
ze hier intens
vooral op zondag
Het geeft me
innige ruimte
  Beschouwend bij me zijn,
is zalig zoeken
naar gesprekken met mezelf
Geen muziek
of straatgeluiden
niet iemand die me claimt
slechts rustig tikken
in zacht gemurmel
de klok en 't gasfornuis

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Meisjeslach

Wie zei me:
"Werk jezelf niet tegen!"
Wie spreekt en
leidt me weer naar af,
toen dier en boom nog spraken
en 't kind in mij
gelukkig was?

Ga terug en
voel en weet,
herneem
wat je verloren had
de tijd
de vrienden
en het leven
de vrijheid
van je meisjeslach

De moeder is verdwenen
het eigen moederschap geweest
't is tijd nu om te leven
dat je liefdeswonde vlug geneest

Floreanne
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 14:21 Reageer op dit bericht

Oude vrienden

Gisteren ontmoette ik twee jeugdvriendinnen en vandaag een vriend die ik al jaren niet meer gezien had. Ik voerde met hen onverwacht drie leuke 'bij-praat-gesprekken'. Vanmorgen deed ik mee met een tombola. Doorgaans laat ik zulke spelletjes aan mij voorbij gaan, maar deze keer voelde ik er mij om de een of andere reden toe aangetrokken en ... ik won een horloge. Wat wil 'de tijd' van mij en waarom val ik net vandaag 'in de prijzen'? Bij het lezen van het  bundeltje poëzie (een meer dan geapprecieerd lief geschenkje van één van de drie 'oude vrienden' ) kreeg ik plots de indruk dat dit alles iets betekent. Heb jij dat ook al eens gehad zo'n gevoel dat ontmoetingen en gebeurtenissen in hun toeval net helemaal niet toevallig zijn....? Wel dit was zoiets, maar de betekenis of de link ontgaat me momenteel. Er is hierdoor wel iets rustigs over me gekomen dat ik nog niet duiden kan.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 15:13 Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember

↑ Terug naar de berichten