Berichten van 1 december 2011 tot 31 december 2011

Het jaar dooft uit

Een keukenmarathon nog

om etend en drinkend

in culinair genot

stijlvol af te sluiten

De laatste dag

een gedurfde strakke spurt

voor als het later met wat pech

misschien niet meer kan

Een ultieme prikkeling

van lichamelijke geneugten

Spijs en drank in zalige

versmelting van smaak en

olfactorische genoegens

We gaan naar emoties

naar hernieuwd voelen

naar diep in ons

Het verleden gecamoufleerd verterend

zonder confrontatie met een jaaroverzicht

geen oude geschiedenis

alleen open toekomst

Hoopvol?

Floreanne

Vanuit mijn droom ontwakend, hoor ik geluiden van het spoor, de piepende en krakende wagons. Nog even slaap ik het drukke jaar uit mijn leden, genietend van de laatste roes, onnadenkend gelaten. En ja, het komt wel weer. Dan vertrek ik toch opnieuw aan een blanke startlijn, met andere energie en dito perspectieven. "Nog twintig keer?" denk ik dan, misschien meer, misschien minder. Alleen de gezondste wordt wel honderd. De tijd die je krijgt blijft ongewis. 't Is als een trein die altijd komt, die je met zekerheid nooit mist, maar hopelijk met veel vertraging!

Floreanne

Morgen word ik

misschien een ochtendmens

om in het oosten licht te zien

de wijzen tegemoet

Morgen valt de dag

in al zijn plooien

als in het westen een verdriet

de wind heeft neergelegd

Morgen is het al voorbij

het lachen en het huilen

Dan roep ik zacht

hou nog van mij

ook als het is verloren

Floreanne

Wees niet te vrolijk in mijn buurt

als straks mijn hart wil huilen

Lach niet te fel en driftig

als weer een kind geslagen ach

onrustig slaapt ondanks zijn builen

Blijf stil en luister naar de bomen

Zoek Kerst en Nieuwjaar diep in jou

in de ogen van die ander raar

die even knikt een glimlach vraagt

Dan kan onze taal iets raken

als twee huiden verzachtend op elkaar

Floreanne

De gasten zijn gegaan

de kamers leeg en stil

Ik eet de resten  

van het verlopen feest

proef nu pas echt en aangedaan

de overschot van ‘t is geweest

In het huis al opgeruimd

zie ik een beeld van gisteren

dat samensmelt met grijze luchten

geen stem meer geen geluid

slechts trage loze zuchten

De stress ontspant

Ik mijmer en wil rusten

Mijn hoofd is toe aan weemoed

lichte eenzaamheid

aan langgerekte

zachte hersenlusten

Floreanne