Naar de inhoud

Wol en gember

Zoektochten naar authenticiteit en schoonheid
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 juli 2006 tot 31 juli 2006

Dimensies

Na het vallen van de regen en het snel inhalen van de was, mijmer ik over verschillende manieren om de wereld te bekijken en te onderzoeken. Mensen verschillen in de manier waarop ze het leven (willen) zien. Bewust of onbewust maken ze hun persoonlijke analyses. Hun bezigheden en hobby's zijn er aan gelinkt. Ook het bloglandschap straalt die variatie uit. Sommigen blijven in het hier en nu. Ze zoeken de veelheid, meer van hetzelfde of analogieën van het bekende. Hun interesse gaat uit naar de aantallen of naar het opvallend unieke in die massa dingen. Ze willen op zoveel mogelijk plaatsen zien hoe de wereld verschijnt. Ze verzamelen voorwerpen of belevenissen. Ze willen zoveel mogelijk mensen gekend hebben. Ze fotograferen en schilderen, zo realiteitsgetrouw mogelijk of voegen er creatief hun eigen 'kleurtje' bij. Ze leven of beschouwen hier en nu in de breedte. Anderen reizen eerder in de lengte van de tijd, vooral het verleden is boeiend. Wat is het begin geweest, de oorsprong, de oorzaak, van welk proces zijn wij het gevolg? Culturen vroeger en nu, biografieën van overledenen, stamboomonderzoek, archeologie, studies van ijstijd tot broeikaseffect, het is ongelooflijk interessant. Maar geschiedenis boeit misschien niet als we enkel data en feiten onthouden.  Dan hunker ik eerder naar de diepte. La petite histoire, de mens achter de daden. Zelfs hier en nu, staande op deze plek, wil ik reizen naar de kern der dingen. Een 'onooglijk' grassprietje wordt volgens mij even boeiend als de honderdjarige oorlog. Een lieve begrijpende oogopslag van een vriendelijk mens is me meer waard dan de hele verzameling kunstwerken in de Hermitage. Maar er zijn er die me eigenaardig vinden of gek verklaren als ik het zo durf te schrijven...

Lieve regen,
kom en verkoel me
vergeten we
dat je tranen bent
en verdrijf
de schroeiende zon
die eens
warme gloed was
wees mijn vriend
en breng me
even een bezoek
een praatje maken
is meer dan genoeg
lach met de kromme
buitelingen van het kind
en houd ons vast
als de wind komt
en de donder
als niemand nog
weet hoe het
goed leven was


Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 20:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Raf Mertens

Ik lees 'De ge-heel-de mens' en ben zover dat ik het sprookje van RNA en eiwitje begrijp... Wel, de schrijver wil me doen 'geloven' op een moderne manier. Maar hoe meer hij me meeneemt in zijn reis, hoe ongelooflijker zijn fantastisch verhaal wordt... Het feit dat we hier zijn en kunnen lezen! Ik heb mijn boek moeten dicht leggen. Het licht op het terras (een verdomd knipperlicht!) liet me in het duister zitten en ik keek naar de sterrenhemel. Nog ongelooflijker was dat ik de sterren ook werkelijk zag. Klein mensje ik ... hier, het achterachterachterkleinkind, in het ik weet niet hoeveelste knoopsgat, van RNA en eiwitje... ik zat hier zomaar op een ontzettend warme zomernacht naar de sterren te kijken. Knap werk van die mijnheer Mertens. Ik ben even gestopt met leven. De drang om alle tijd stil te leggen, voor goed te stoppen met 'werken' en Michelly indachtig ... We zijn minder dan de miertjes, maar zoveel meer dan de mensen die ons willen kwetsen door ons te miskennen en uit te sluiten...

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:27 2 reacties Reageer op dit bericht

Marx

"De geschiedenis passeert twee keer de revue. De eerste keer als een tragedie, vervolgens als een klucht!"

Dit is een uitspraak van Marx en klopt volgens mij wel in veel gevallen. Of hij daarmee ook zichzelf kon relativeren weet ik niet. Toegepast op mijn eigen leven is het een kunst dit te realiseren. De moeite van het proberen waard lijkt me. Het blijft dus een uitdaging om steeds opnieuw te herkaderen of terug  te lachen tegen beter weten in, ondanks alles. Vooral lachen met onszelf en ons ploeteren in de poelen van het leven. Laten we elk misverstand zien als een partijtje 'modderworstelen' want het is inderdaad 'belachelijk' onze aardse probleempjes zo au serieux te nemen.

Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 09:26 1 reactie Reageer op dit bericht

Negenentwintig maar

De zondag kondigt zich iets frisser aan. Het heeft eens flink geregend en de lucht laat zich vlotter inademen. Het gaat 'maar' negenentwintig graden worden! Ik heb zin om in de tuin te werken maar overal is er zon en dat is niet te doen.  Het wordt dus ten vroegste deze avond als de zon zich heeft gekeerd. Een fietstochtje kan ook, maar dan wel in het bos waar schaduw overheerst. Of installeer ik me toch maar knus onder de notenboom met een boek. Verscheurende keuzes. De dokter heeft me de opdracht gegeven werk en ontspanning goed gedoseerd te plannen. Te gedreven altijd efficiënt 'moeten' bezig zijn geeft teveel stress volgens hem. Teveel 'niksen' of luieren maakt mij dan weer nerveus. Ik dwing mezelf immers altijd voldoende 'werk' verzet te hebben. Ik heb graag alles in orde en achter de rug, om van 'ontspanning' verdiend te genieten. De weken dat het niet meer zo warm is zou ik dringend met de schilderwerken willen starten. Met deze zon op de ramen is dat echter een onmogelijke ambitie. Ik ga beginnen met de was en de strijk ... dat is binnenwerk en daar valt de temperatuur nog mee... slechts vijfentwintig graden. Op vakantie in het buitenland zouden we in deze omstandigheden van de ene bezienswaardigheid naar de andere slenteren of lagen we uitgeteld siësta te houden. Voor mij is dit beter.

Floreanne

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 12:25 Reageer op dit bericht

Venijn


Is het de warmte 
die ze doet exploderen
menselijke virussen
venijn en verdriet
Ze werken wreed
besmettelijk
veroorzaken dodelijke
communicatiepest
met grote spuitbussen
humor en begrip
gaan we ze te lijf
psss psss psst

Floreanne
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 21:23 Reageer op dit bericht

Smeltpunt

Bereikt! Mannekes, mannekes is me dat warm. Zit ik hier mijn best te doen om iets 'werk' klaar te krijgen. 't Is tevergeefs... per stap die ik zet, per stevige zwaai van mijn armen, smelt ik een half literke. Vermits ik voor 70% uit water besta en 65 kg weeg, wat overeenkomt met een hoeveelheid van ongeveer 46 liter water, heb ik welgeteld 23 uur, één dag en één nacht, nodig om volledig uitgedroogd te geraken en slecht enkele kilootjes 'droge stof' over te houden. Dus drinken drinken drinken ... en zeker niet te hard werken. Wat een heerlijk excuus om mijn vakantieweek te verlengen.

Floreanne
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Delvaux

Met woorden
schilder ik
speciaal voor jou
een fresco,
qui frappe l'oeil
muurvast
hoog en
breed als een
omhelzing
zo bezing ik
de zon, de warmte
de mooie mensen
die we willen zijn 
figuren van
liefde en trouw
vrienden
als geschenk
als dank
un petit Delvaux


Floreanne
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 22:07 Reageer op dit bericht

Camping 'home'

Heerlijk deze week. Het is warm. Het is draaglijk. Het is super rustig. We leven in onze tuin. En ik beleef het alsof ik op een camping ben maar dan met alle luxe van mijn eigen huis, met zeer bevredigend sanitair en alle gerief dat ik nodig heb. Blij dat ik niet moet reizen, niet moet inpakken, uitpakken en terug inpakken. Geen last van lawaai, insecten, zand, hoge prijzen voor slecht voedsel... Zoals beloofd... verwen ik mezelf en lees, lees uren... ik moet nog wat boeken inhalen. Ontstressen van een moeilijk jaar en alles wat voorbij is loslaten, dat is op dit moment mijn 'opdracht'. Het zal lukken. Ik schiet pas volgende week terug echt in gang. Nu nog even niet.

Zo laaf ik me
aan de zon
aan het groen
van mijn zo gekende
dierbare tuintje
Die eigen stek
doet meer dan 
zalig deugd
Laat me, laat me
licht en luchtig
rustig ademen 
herbronnen
Bevrijd me
van last en
zielenkwelling
Hier ontmoet ik
mezelf verrassend
opnieuw
Ik was me vergeten

Floreanne


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Dante

'In het midden van mijn leven sta ik aan de rand van een donker bos...' Ik ben vrij om mijn weg te kiezen. Tegelijk ben ik totaal onvrij omdat langs alle zijden aan mij getrokken wordt of geduwd. Men roept me, of men weert me af.
Ik wil kiezen maar niet in het ijle, niet zonder positief perspectief. Het is zinloos om de hoop te laten varen. Zonder hoop is er slechts hel. En ergens moet er toch een richtsnoer zijn? Zelfs met het menselijk onbegrip moet een verbond te sluiten zijn. Alleen ik zie het niet. Niet nu. Het grote verschil kan niet zo anders zijn dat er geen herkenning mogelijk is. Het 'verschil' bestaat immers slechts tussen twee te vergelijken eenheden. Trekken polen elkaar aan of stoten ze af? En zet de een naar de ander ook een deur open tot verzoening? Het compromis met het onvolmaakte dagelijks bestaan. Is hij of zij verstandig of te dom?

Floreanne
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Weg

Vraag me niet wat
het doel is van deze reis
en niet waar we overnachten
beweer niet dat je weet
hoe we zullen gaan
of welke antwoorden
we moeten vinden
Vraag me niet welk
geld we gaan verdelen
noch hoeveel tijd
we samen spenderen
Vraag me alleen
of ik van je houd

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Zilver

Praten is zilver, zwijgen is goud. Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. Ze had ook iets met spreekwoorden. En het is zo, soms zijn woorden slechts mislukte afdrukken van wat echt in je leeft. Soms vermink je elk waarachtig gevoel door het in woorden te willen gieten. Vaak worden woorden niet begrepen. Heel dikwijls verkeerd gedraaid en anders uitgelegd. Dan wil ik liever in stilte wachtend blijven waar ik ben. Bijtend op mijn lippen, zwijg ik dan in alle talen.

Kon je horen
wat ik zwijg
je zou niet beseffen
wat je overkwam
kon je mijn
gedachten lezen
je zou niet herkennen
wat je zag
kon je slechts
een glimp opvangen
van wat ik voel
je zou niet zo
met me doen
kon je enig
idee hebben
van wat ik bedoel
je zou niet zo reageren
maar
je ziet het niet
je hoort het niet
je voelt het niet
je wilt het
niet weten

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Gestolen worden

Niet elke stroper
vindt de
verdiende straf
onvoorstelbaar
volledig straffeloos
blijft hij
die inhalig
inpikt en  niet
terug geeft
wat hij
schaamteloos nam
vrijgesproken
hij die
het hart scheurt
uit de borst
van het weerloos hert
niet voor
vervanging zorgt
onbarmhartig
de zielendief
die vrijuit gaat
onherstelbaar

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 21:57 Reageer op dit bericht

Olifant in rouw

Wat houd je over
na het slopen
van illusies
een droeve berg
realiteit

Wat blijft er leven
zonder liefde
een olifant die
steentjes smijt

Nog altijd samen
dat koppel op jaren
het wordt
alsmaar beter
zei zij

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 11:33 Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember

↑ Terug naar de berichten