Berichten van 1 november 2007 tot 30 november 2007

Diepgaand, mooi, sterk … gisteren zag ik de film ‘The Mother’ van Roger Mitchell. Ik voel me vandaag nog stevig geraakt door het thema. Het verlangen, de passie en de blunders (?) die er door gemaakt worden. Een kroniek van een steeds gepijnigd in de wereld zijn. Het moet nog even bezinken. Maar het raakt mijn eigen levensvragen zeer scherp. Wat een scenarist! Wat een regie en talent om dat zo in beeld te brengen! Aan alle dames en heren die hier al eens komen lezen… Ik ga hier geen recensie schrijven maar een aanrader is het volgens mij alleszins wel. Bekijk dit kunstwerkje en hopelijk kan je er nadien met iemand gezellig over napraten…

Floreanne

Drie kleine stappen in het donker

De trap, de deur, de overloop

Met in mijn hart een bang verlangen

De frisse lach van 't kleine kind

Een bal, een step, een kleurpotlood

En in mijn mond smaakt zoete gum

Een hevig feest voor grote mensen

Mijn oom, neef gust en tante tien

Maar in mijn hoofd een ver verdriet

Drie manke stappen in het donker

Een trap, een deur, een overloop

Nu in mijn hart is ‘t al verloren

Floreanne

Je vroeg wat tijd van mij voor jou

Welk soort mag dat dan wezen?

Wat werktijd voor het witten van de muren

Of samen staan aan het fornuis

een uurtje vóór het eten

Is ‘t happy hour dat je verlangt

een poosje knuffelen op de bank

Misschien wil je vakantietijd

op zoek naar onbekende steden

Gaan we een berg beklimmen

of dagen slijten aan zee

luisterend naar de meeuwen

Wat dacht je van terrasjestijd

of stiltepauzes om te lezen

Ik wil met jou mijn tijd wel delen

Want hij vervliegt met jou en mij

… die steeds te weinig tijd

Floreanne

Al tsjilpt de mus een vrolijk lied

komt toch de wilg me treurend tegen

Geen smeken dat nog soelaas biedt

De lucht roept wolken op en regen

In minne machteloos gelaten

vergaat mijn hoop in boos verdriet

Mijn liefde heeft de stad verlaten

waarin mijn schoot zijn laatste traan verried

Ach, kon ik maar de zon herdraaien

mijn liefste weer hier thuis doen staan

Het minnevuur zou hevig laaien

om nimmer meer nog uit te gaan

Floreanne