Zoeken of vinden
Hij wou zijn wereld begrijpen
vermaken tot een zinvol woord
Hij zocht naar beelden naast leegte
een creatief exploot
Zij wou haar wereld bevoelen
laten zijn als authentiek besef
Zij vond onuitsprekelijk genot
een geraakte ziel
Floreanne
Wacht nog even
Ze wacht op de dood
die ongetwijfeld komt
En aarzelt tussen
de groep zoeken of
rustig alleen blijven
terugtrekken
Ze kijkt door het raam
waar alles eender blijft
Het is al gezien
geen verrassing meer
af en toe een lichte
huivering
maar verder onmacht
Ze wacht op de dood
die ’t langzaam over neemt
Ze twijfelt wil ze
leven spelen of
zijn als ijs
ongenaakbaar
eenzaam
Floreanne
Stil
Ik geniet vanavond van de stilte… ijzig kalm is het hier in mijn bureautje …. Alsof de sneeuw alle geluid heeft bevroren. Dat kan me zo ontzettend rustig maken. Geen geluid! Een verademing. Als ik joggers, wandelaars, fietsers of medetreinreizigers met hun oortjes en ipods zie, begrijp ik het niet. Oorvervuiling is niet aan mij besteed. Hoe verschillend kunnen mensen zijn. Toch boeiend. Maar wat ben ik blij dat ik even niet moet luisteren.
Floreanne
Pasen in een ijzig kleed
Een witte Pasen, wie had dat verwacht? Mijn lentebloemen staan in de sneeuw te rillen. Een mens zou voor minder in de war zijn en vooral geen zin hebben om zijn veilig nest, hier binnen, te verlaten. Dus bak ik taart, naai een beetje, strijk en kijk naar de witte vlokken die mijn tuintje verlichten en mijn moeë ziel zacht troosten. Ik denk aan hen die mij lief zijn en, ver van hier, waarschijnlijk ook naar de grijze wolken en de witte vlokjes hemels manna turen.
Floreanne
Verlost
Zoek mij
Volg mij
Vind mij
Roep mij
Fluit mij
Zing mij
Zie mij
Hoor mij
Voel mij
Mail mij
Schrijf mij
Bel mij
Noem mij
Schets mij
Film mij
Houd mij
Kus mij
Streel mij
Vorm mij
Laat mij
Los mij
Floreanne
Een eerste portie
Vandaag kwam een eerste portie lente
De zon verscheen over de daken
Een eerste frisse schaduw in de tuin
De forsythia bloeit en de rozen schieten uit
De donkere bomen staan gesnoeid
Dat ademt weer een stuk lichter
Floreanne
Wolfijzers
De stormvogels vliegen over
Het waait alles schudt
heen en weer
donderwolken, wolfijzers
en schietgeweren
En ik die dacht
dat het lente werd?
Dus trek ik me terug
in rustige snoezelhoeken
bibliotheken en boeken
waar ik mag verdwalen
in dromen van een
andere wereld
Liever alleen ongestoord
denk ik aan jou
kleine prins
in lieve zuiverheid
onbevlekt nog
open hoopvol
met toekomst!
Floreanne