Een eerste portie

De stormvogels vliegen over

Het waait alles schudt

heen en weer

donderwolken, wolfijzers

en schietgeweren

En ik die dacht

dat het lente werd?

Dus trek ik me terug

in rustige snoezelhoeken

bibliotheken en boeken

waar ik mag verdwalen

in dromen van een

andere wereld

Liever alleen ongestoord

denk ik aan jou

kleine prins

in lieve zuiverheid

onbevlekt nog

open hoopvol

met toekomst!

Floreanne

Ik ben niet
romantisch

Soms lijkt dat
een zonde te zijn

Ik ben praktisch
te realist

Sommigen
vinden dat niet fijn

Toch ben ik een vrouw

in lief en in leed

Maar was ik
liever een man

verliefd en verweerd

Ik werk en
ik sloof

me uit

Waarom?

Floreanne

Vandaag, het is bijna lente

Door het raam zie ik slechts

tranen en schemergrijs

Nog steeds geen nieuws

Er is geen zon

verwachting neen

Gisteren, was er nog hoop

Het klonk fris, je zei dan

ik kom naar jou en blijf

Nog steeds ben je nergens

De tuin ligt er

verwaarloosd bij

Floreanne

Er is liefde nodig

om ijs te smelten

om muren van wantrouwen te slopen

Er is warmte nodig

om ijzer te breken

om alles los te maken dat bindt

aan wrange vooroordelen

Er is begrip nodig

om vreugde te laten

om open armen te zien

als hoopvol teken voor een toekomst

Er is geduld nodig

om stilte te verdragen

om woorden te koesteren

die zwijgen maar alles zeggen

Floreanne

Als diepte

niet aanvoelbaar is

Als slechts schijn

het oog beneemt

Is het als ijs

boven grenzeloos water

als blindheid

aan een ravijn

Het woord blijft leeg

als je niet luistert

De inhoud voos

en liefde koud

Floreanne

Zo, het jaar is pas begonnen en er gebeuren al hippe dingen. Mijn huisarts heeft vanaf nu een ‘digitale wachtkamer’. Ik kende het fenomeen nog niet en ben gaan uitpluizen hoe het werkt. Nieuwe dingen intrigeren me altijd wel. Het komt er op neer dat je je eerst moet registreren op zijn website (met al je persoonlijke gegevens) en op het ogenblik dat je een afspraak wilt (en ziek bent en je niet goed voelt dus) moet je inloggen. Je krijgt een persoonlijke code teruggemaild die je dan moet sms’en naar een bepaald nummer dat je ook per mail meegedeeld wordt. Dan krijg je een sms’je terug met het uur dat je kan komen. Dan moet je niets doen als de gegeven dag en het uur passen. Past het niet dan moet je terug sms’en met “neen, het past niet”. Ik neem aan dat je dan een ander voorstel krijgt of de hele procedure moet herhalen (zo ver ben ik als niet-zieke niet gegaan). Als het past krijg je 20 minuten voor je afspraak eventueel terug een sms om te verwittigen dat je kan komen of nog niet en/of krijg je een ander uur…. Hoe dan ook …. het lijkt mij erg ingewikkeld en vooral vervreemdend. Dat hele sms gedoe ligt me zo al niet en nu, als je ziek bent (ziek genoeg om dringend een dokter nodig te hebben) wordt het een hele procedure om je dokter te kunnen spreken over je ellende. Ah ja, je mag ook via de computer al ingeven wat je symptomen zijn… Worden we binnenkort via de computer geholpen en krijgen we ook elektronisch het voorschrift?  Het is nog maar een kleine stap naar de consultatie per pc! Gaan we er op vooruit in het nieuwe jaar?!

Floreanne

Plots merk ik, ik was er me niet van bewust, dat mijn blogje vandaag precies duizend dagen on line staat.... hé dat doet me toch wel iets... 1000 lijkt al vreselijk lang .... Maar het voelt zo niet aan.

Dat is een moment waarop ik het niet kan laten even stil te staan…

Ik ben met dit blog begonnen zonder veel nadenken, gewoon het leek op dat ogenblik iets nieuw en leuk om te doen. Het heeft me verrast in het zeer aangename effect ervan. Via dit blog heb ik immers heel lieve en leuke mensen leren kennen. Vooral heel lieve eigenlijk! Bedankt daarom aan alle trouwe blogbezoekers, bedankt voor al die deugddoende feedback, bedankt dat jullie er waren en zijn.

Jullie vormen een rode draad van vriendschap doorheen duizend dagen!

Floreanne

Het overspoelt mijn inbox… nu vooral rond Nieuwjaar… de spam … boodschappen met reclame voor blauwe en oranje pilletjes…

ü      Have a great night with your girlfriend…

ü      Women acknowledge that big phallus…

ü      Make your lassie moan with lust…

ü      Attain your true masculinity by New year…

ü      Be a hero!...

ü      It’s time to upgrade your s’e)x (zo staat het er letterlijk getypt… om niet gecensureerd te worden mijn idee) tool…

De kans is groot dat ik met het quoten van deze teksten als ‘spam’ wordt gelabeld en omwille van het woordgebruik niet door de seniorennetether mag. Maar… Wat een dwaze desinformatie, wat een etherbevuiling en een nonsens. Zijn er echt mensen die zich hieraan laten vangen en via internet die dingen kopen? Het moet wel, anders zou het niet blijven duren. Maar …. Ik vraag me af : “Waar is de liefde gebleven?” … Daar is geen pilletje voor!

Floreanne

Lang geleden

dat ik je nog zag

en nu ben je er

weer terug

verrassend fit

Speels vlieg je

heen en weer

van hier naar ginds

van de kale struik

weer terug

van de lindeboom

tot achter in de tuin

helemaal in je nopjes

Want de buurvrouw

heeft een zaadbol

gehangen in haar forsythia

Jij geluksvogel!

Floreanne

Zo is alweer een nieuw jaar gestart. Het cliché dat het toch weer erg snel gegaan is blijft gelden. Mijn 88-jarige moeder beweert dat het trouwens steeds sneller gaat. Is alles reeds beleefd? Is er te weinig verrassends mee te maken? Hebben we ‘het’ al gehad? Dat lijkt me niet de meest optimistische gedachte om met hernieuwde moed aan 2008 te beginnen. Een derde van de dagen staat in mijn agenda al ‘ingevuld’. Ik probeer niet moe te worden van de aanblik ervan. En stel mijn hoop op de niet ingevulde momenten. Mag ik verlangen dat er dit jaar weer heel aangename dingen mogen gebeuren, dat ik de mensen, die ik dezer dagen het beste wens, daar ook ergens in de open ruimten zal zien verschijnen, zodat we dat ‘beste’ kunnen delen….

Aan allen die hier komen lezen dus ook mijn allerbeste wensen voor 2008!

Floreanne

Hoe weet ik of ik

moet schrijven, spreken of zwijgen

en in welke taal dat zal zijn

Je vraagt zo veel zonder het te zeggen

Toch weet ik dit heel precies

Je vraagt wat ik niet zal kunnen geven

dat vermoed je al spijtig

Hoe zie ik of het

zal aflopen, blijven of verliezen

en op welke dag zal dat zijn

Floreanne

O kom, o kom, Emmanuel… Zo zingen we. Met de vraag: Verlos ons van kwelling, van honger en dorst, van hartenzeer en zielenpijn. Amai, dat kindje heeft een hele opdracht te vervullen, al die wroetende mensen verlichten van lasten en zwaarten. Ik zal dus vanavond intens zingen. Zingen is dubbel bidden,... dat hebben ze me toch altijd gezegd. Dus zing ik voor alle lezers en lezeressen van dit blog, speciaal vanavond ons kerstconcert.

Floreanne

Het oeverloos verlangen

mag soms ingewilligd worden

Dat zoeken naar vervulling

is vermoeiend genoeg

Spirituele bevrediging

is zalig maar onvolledig

Want net als Hem

zijn wij slechts mensen

van vlees en bloed

Naast voedsel voor de ziel

is er nood aan gezond eten

voor ons lichaam

Naast troost

voor de getourmenteerde geest

de nood aan koestering

van onze behoeftige huid

We kunnen luisteren

en dromen van zalige klanken

van muziek in ons hart

Maar alleen is het ongenietbaar

Het huis is pas vol

als iedereen er is

als alles verzameld op tafel staat

en als we echt voelen

dat we samen horen,

zeker nu

nu het Kerstmis wordt

Floreanne

Ik mis mijn muze

Hij is vertrokken
met de noorderzon

en heeft de koffer gejat

met al mijn spullen

Ik schokkeer de vrienden

van mijn zoon
die te veel vertelt

over zijn moeder en

haar vreemde gewoonten

Ik mis de liefde

die zich blijft verbergen

al zoek ik naarstig

Op den duur is het

geen spel meer

Floreanne

Ja, ik vond hem het beluisteren waard, Henning Mankell. Mogelijk had ik hem andere vragen gesteld dan Rudi Vranckx. Toch was het boeiend wat hij vertelde en zijn quotes waren ook best genietbaar in hun eenvoud. ‘Je bent waar je dromen zijn en niet waar je schoenen staan’  en ‘op elke vraag zijn drie mogelijke antwoorden: een kort, een middenlang en een uitgebreid’… Altijd leuk om daar even over na te denken.

Maar ook dat ‘elk misdaadverhaal ons een spiegel voorhoudt’ is zeer waar. De mens op zijn slechts, de veroorzaker van lijden, … het lijden in de wereld en hoe we er mee omgaan.

En dat kwam maar even na het TV-programma waar geleerden hun vijf ideeën om de wereld van de klimaatsveranderingen te redden voorstelden … dure oplossingen voor onze hoogmoed en ons egoïsme. Waarom niet gewoon terug natuurlijker gaan leven? Minder vervuilen lijkt me goedkoper en gezonder... dan mest in de zee, glas in de ruimte, stof in de lucht, kunstmatige wolken en stikstof op de bodem van de oceanen… back to basics, stoppen met het produceren van zoveel overbodige wegwerpdingen… al die producten die we eigenlijk totaal niet nodig hebben zou al een beter begin zijn volgens mij. Maar dat is waarschijnlijk een te korte versie van een antwoord.

Floreanne

Diepgaand, mooi, sterk … gisteren zag ik de film ‘The Mother’ van Roger Mitchell. Ik voel me vandaag nog stevig geraakt door het thema. Het verlangen, de passie en de blunders (?) die er door gemaakt worden. Een kroniek van een steeds gepijnigd in de wereld zijn. Het moet nog even bezinken. Maar het raakt mijn eigen levensvragen zeer scherp. Wat een scenarist! Wat een regie en talent om dat zo in beeld te brengen! Aan alle dames en heren die hier al eens komen lezen… Ik ga hier geen recensie schrijven maar een aanrader is het volgens mij alleszins wel. Bekijk dit kunstwerkje en hopelijk kan je er nadien met iemand gezellig over napraten…

Floreanne

Drie kleine stappen in het donker

De trap, de deur, de overloop

Met in mijn hart een bang verlangen

De frisse lach van 't kleine kind

Een bal, een step, een kleurpotlood

En in mijn mond smaakt zoete gum

Een hevig feest voor grote mensen

Mijn oom, neef gust en tante tien

Maar in mijn hoofd een ver verdriet

Drie manke stappen in het donker

Een trap, een deur, een overloop

Nu in mijn hart is ‘t al verloren

Floreanne

Je vroeg wat tijd van mij voor jou

Welk soort mag dat dan wezen?

Wat werktijd voor het witten van de muren

Of samen staan aan het fornuis

een uurtje vóór het eten

Is ‘t happy hour dat je verlangt

een poosje knuffelen op de bank

Misschien wil je vakantietijd

op zoek naar onbekende steden

Gaan we een berg beklimmen

of dagen slijten aan zee

luisterend naar de meeuwen

Wat dacht je van terrasjestijd

of stiltepauzes om te lezen

Ik wil met jou mijn tijd wel delen

Want hij vervliegt met jou en mij

… die steeds te weinig tijd

Floreanne

Al tsjilpt de mus een vrolijk lied

komt toch de wilg me treurend tegen

Geen smeken dat nog soelaas biedt

De lucht roept wolken op en regen

In minne machteloos gelaten

vergaat mijn hoop in boos verdriet

Mijn liefde heeft de stad verlaten

waarin mijn schoot zijn laatste traan verried

Ach, kon ik maar de zon herdraaien

mijn liefste weer hier thuis doen staan

Het minnevuur zou hevig laaien

om nimmer meer nog uit te gaan

Floreanne