Voos
Als diepte
niet aanvoelbaar is
Als slechts schijn
het oog beneemt
Is het als ijs
boven grenzeloos water
als blindheid
aan een ravijn
Het woord blijft leeg
als je niet luistert
De inhoud voos
en liefde koud
Floreanne
Digitale wachtkamer
Zo, het jaar is pas begonnen en er gebeuren al hippe dingen. Mijn huisarts heeft vanaf nu een ‘digitale wachtkamer’. Ik kende het fenomeen nog niet en ben gaan uitpluizen hoe het werkt. Nieuwe dingen intrigeren me altijd wel. Het komt er op neer dat je je eerst moet registreren op zijn website (met al je persoonlijke gegevens) en op het ogenblik dat je een afspraak wilt (en ziek bent en je niet goed voelt dus) moet je inloggen. Je krijgt een persoonlijke code teruggemaild die je dan moet sms’en naar een bepaald nummer dat je ook per mail meegedeeld wordt. Dan krijg je een sms’je terug met het uur dat je kan komen. Dan moet je niets doen als de gegeven dag en het uur passen. Past het niet dan moet je terug sms’en met “neen, het past niet”. Ik neem aan dat je dan een ander voorstel krijgt of de hele procedure moet herhalen (zo ver ben ik als niet-zieke niet gegaan). Als het past krijg je 20 minuten voor je afspraak eventueel terug een sms om te verwittigen dat je kan komen of nog niet en/of krijg je een ander uur…. Hoe dan ook …. het lijkt mij erg ingewikkeld en vooral vervreemdend. Dat hele sms gedoe ligt me zo al niet en nu, als je ziek bent (ziek genoeg om dringend een dokter nodig te hebben) wordt het een hele procedure om je dokter te kunnen spreken over je ellende. Ah ja, je mag ook via de computer al ingeven wat je symptomen zijn… Worden we binnenkort via de computer geholpen en krijgen we ook elektronisch het voorschrift? Het is nog maar een kleine stap naar de consultatie per pc! Gaan we er op vooruit in het nieuwe jaar?!
Floreanne
1000 dagen
Plots merk ik, ik was er me niet van bewust, dat mijn blogje vandaag precies duizend dagen on line staat.... hé dat doet me toch wel iets... 1000 lijkt al vreselijk lang .... Maar het voelt zo niet aan.
Dat is een moment waarop ik het niet kan laten even stil te staan…
Ik ben met dit blog begonnen zonder veel nadenken, gewoon het leek op dat ogenblik iets nieuw en leuk om te doen. Het heeft me verrast in het zeer aangename effect ervan. Via dit blog heb ik immers heel lieve en leuke mensen leren kennen. Vooral heel lieve eigenlijk! Bedankt daarom aan alle trouwe blogbezoekers, bedankt voor al die deugddoende feedback, bedankt dat jullie er waren en zijn.
Jullie vormen een rode draad van vriendschap doorheen duizend dagen!
Floreanne
Spam ...
Het overspoelt mijn inbox… nu vooral rond Nieuwjaar… de spam … boodschappen met reclame voor blauwe en oranje pilletjes…
ü Have a great night with your girlfriend…
ü Women acknowledge that big phallus…
ü Make your lassie moan with lust…
ü Attain your true masculinity by New year…
ü Be a hero!...
ü It’s time to upgrade your s’e)x (zo staat het er letterlijk getypt… om niet gecensureerd te worden mijn idee) tool…
De kans is groot dat ik met het quoten van deze teksten als ‘spam’ wordt gelabeld en omwille van het woordgebruik niet door de seniorennetether mag. Maar… Wat een dwaze desinformatie, wat een etherbevuiling en een nonsens. Zijn er echt mensen die zich hieraan laten vangen en via internet die dingen kopen? Het moet wel, anders zou het niet blijven duren. Maar …. Ik vraag me af : “Waar is de liefde gebleven?” … Daar is geen pilletje voor!
Floreanne
Botvink
Lang geleden
dat ik je nog zag
en nu ben je er
weer terug
verrassend fit
Speels vlieg je
heen en weer
van hier naar ginds
van de kale struik
weer terug
van de lindeboom
tot achter in de tuin
helemaal in je nopjes
Want de buurvrouw
heeft een zaadbol
gehangen in haar forsythia
Jij geluksvogel!
Floreanne
Beste wensen!!!
Zo is alweer een nieuw jaar gestart. Het cliché dat het toch weer erg snel gegaan is blijft gelden. Mijn 88-jarige moeder beweert dat het trouwens steeds sneller gaat. Is alles reeds beleefd? Is er te weinig verrassends mee te maken? Hebben we ‘het’ al gehad? Dat lijkt me niet de meest optimistische gedachte om met hernieuwde moed aan 2008 te beginnen. Een derde van de dagen staat in mijn agenda al ‘ingevuld’. Ik probeer niet moe te worden van de aanblik ervan. En stel mijn hoop op de niet ingevulde momenten. Mag ik verlangen dat er dit jaar weer heel aangename dingen mogen gebeuren, dat ik de mensen, die ik dezer dagen het beste wens, daar ook ergens in de open ruimten zal zien verschijnen, zodat we dat ‘beste’ kunnen delen….
Aan allen die hier komen lezen dus ook mijn allerbeste wensen voor 2008!
Floreanne
Spreken of schrijven
Hoe weet ik of ik
moet schrijven, spreken of zwijgen
en in welke taal dat zal zijn
Je vraagt zo veel zonder het te zeggen
Toch weet ik dit heel precies
Je vraagt wat ik niet zal kunnen geven
dat vermoed je al spijtig
Hoe zie ik of het
zal aflopen, blijven of verliezen
en op welke dag zal dat zijn
Floreanne
Kerstconcert
O kom, o kom, Emmanuel… Zo zingen we. Met de vraag: Verlos ons van kwelling, van honger en dorst, van hartenzeer en zielenpijn. Amai, dat kindje heeft een hele opdracht te vervullen, al die wroetende mensen verlichten van lasten en zwaarten. Ik zal dus vanavond intens zingen. Zingen is dubbel bidden,... dat hebben ze me toch altijd gezegd. Dus zing ik voor alle lezers en lezeressen van dit blog, speciaal vanavond ons kerstconcert.
Floreanne
Zeker nu...
Het oeverloos verlangen
mag soms ingewilligd worden
Dat zoeken naar vervulling
is vermoeiend genoeg
Spirituele bevrediging
is zalig maar onvolledig
Want net als Hem
zijn wij slechts mensen
van vlees en bloed
Naast voedsel voor de ziel
is er nood aan gezond eten
voor ons lichaam
Naast troost
voor de getourmenteerde geest
de nood aan koestering
van onze behoeftige huid
We kunnen luisteren
en dromen van zalige klanken
van muziek in ons hart
Maar alleen is het ongenietbaar
Het huis is pas vol
als iedereen er is
als alles verzameld op tafel staat
en als we echt voelen
dat we samen horen,
zeker nu
nu het Kerstmis wordt
Floreanne
Ik mis je!
Ik mis mijn muze
Hij is vertrokken
met de noorderzon
en heeft de koffer gejat
met al mijn spullen
Ik schokkeer de vrienden
van mijn zoon
die te veel vertelt
over zijn moeder en
haar vreemde gewoonten
Ik mis de liefde
die zich blijft verbergen
al zoek ik naarstig
Op den duur is het
geen spel meer
Floreanne
Henning Mankell
Ja, ik vond hem het beluisteren waard, Henning Mankell. Mogelijk had ik hem andere vragen gesteld dan Rudi Vranckx. Toch was het boeiend wat hij vertelde en zijn quotes waren ook best genietbaar in hun eenvoud. ‘Je bent waar je dromen zijn en niet waar je schoenen staan’ en ‘op elke vraag zijn drie mogelijke antwoorden: een kort, een middenlang en een uitgebreid’… Altijd leuk om daar even over na te denken.
Maar ook dat ‘elk misdaadverhaal ons een spiegel voorhoudt’ is zeer waar. De mens op zijn slechts, de veroorzaker van lijden, … het lijden in de wereld en hoe we er mee omgaan.
En dat kwam maar even na het TV-programma waar geleerden hun vijf ideeën om de wereld van de klimaatsveranderingen te redden voorstelden … dure oplossingen voor onze hoogmoed en ons egoïsme. Waarom niet gewoon terug natuurlijker gaan leven? Minder vervuilen lijkt me goedkoper en gezonder... dan mest in de zee, glas in de ruimte, stof in de lucht, kunstmatige wolken en stikstof op de bodem van de oceanen… back to basics, stoppen met het produceren van zoveel overbodige wegwerpdingen… al die producten die we eigenlijk totaal niet nodig hebben zou al een beter begin zijn volgens mij. Maar dat is waarschijnlijk een te korte versie van een antwoord.
Floreanne
Steeds meer mijn moeder?
Diepgaand, mooi, sterk … gisteren zag ik de film ‘The Mother’ van Roger Mitchell. Ik voel me vandaag nog stevig geraakt door het thema. Het verlangen, de passie en de blunders (?) die er door gemaakt worden. Een kroniek van een steeds gepijnigd in de wereld zijn. Het moet nog even bezinken. Maar het raakt mijn eigen levensvragen zeer scherp. Wat een scenarist! Wat een regie en talent om dat zo in beeld te brengen! Aan alle dames en heren die hier al eens komen lezen… Ik ga hier geen recensie schrijven maar een aanrader is het volgens mij alleszins wel. Bekijk dit kunstwerkje en hopelijk kan je er nadien met iemand gezellig over napraten…
Floreanne
Zoete gum en trappen
Drie kleine stappen in het donker
De trap, de deur, de overloop
Met in mijn hart een bang verlangen
De frisse lach van 't kleine kind
Een bal, een step, een kleurpotlood
En in mijn mond smaakt zoete gum
Een hevig feest voor grote mensen
Mijn oom, neef gust en tante tien
Maar in mijn hoofd een ver verdriet
Drie manke stappen in het donker
Een trap, een deur, een overloop
Nu in mijn hart is ‘t al verloren
Floreanne
Heb je wat tijd voor mij?
Je vroeg wat tijd van mij voor jou
Welk soort mag dat dan wezen?
Wat werktijd voor het witten van de muren
Of samen staan aan het fornuis
een uurtje vóór het eten
Is ‘t happy hour dat je verlangt
een poosje knuffelen op de bank
Misschien wil je vakantietijd
op zoek naar onbekende steden
Gaan we een berg beklimmen
of dagen slijten aan zee
luisterend naar de meeuwen
Wat dacht je van terrasjestijd
of stiltepauzes om te lezen
Ik wil met jou mijn tijd wel delen
Want hij vervliegt met jou en mij
… die steeds te weinig tijd
Floreanne
Knipogend naar Hendrik
Al tsjilpt de mus een vrolijk lied
komt toch de wilg me treurend tegen
Geen smeken dat nog soelaas biedt
De lucht roept wolken op en regen
In minne machteloos gelaten
vergaat mijn hoop in boos verdriet
Mijn liefde heeft de stad verlaten
waarin mijn schoot zijn laatste traan verried
Ach, kon ik maar de zon herdraaien
mijn liefste weer hier thuis doen staan
Het minnevuur zou hevig laaien
om nimmer meer nog uit te gaan
Floreanne
waarom eigenlijk
Stilaan zwijgt alles
ook de bomen
Langzaam vertraagt
het kloppen
van een eenzaam hart
Het vuur dooft
De dagen slijten
Namen vervagen
De scherpe kant
is afgevijld
En wat blijft
behalve de vraag
naar het …
Waarom?
Floreanne
Deuren
De dagen kleuren herfstig
Een koude klieft mijn huis
en vochtig voelen kleren
Deuren sluiten
Deuren sluiten
Je woorden warmen nauwelijks
Je belt maar kort ik ril
en liefde ‘n gevallen hemd
Woorden ver zonder grond
sluiten deuren
sluiten deuren
Mijn hoofd is teruggeworpen
Opnieuw alleen en wreed
lijkt liefde weer op leugens
Deuren sluiten
Deuren sluiten
Floreanne
Alleen naar bed
Klamme warme voetjes
stapjes op de koude vloer
Er ligt geen loper
De gang is donker
Het is even wennen
met de ogen
In het behang
dansen wolkgezichten
De trap is rond en stijl
Onvoorspelbaar de
vermeende aanwezigen
Wat is die stille rust
Ze mist een hand
Maar ze is zo dapper
Alleen een schim
schrijdt mee naar boven
onhoorbaar
Zou ze seffens vallen
Amper omsluit
haar kleine hand de leuning
Ze houdt
haar knuffel stevig vast
Ze is gaan slapen
zonder kruisje
maar beseft het nog niet
Ongezien lief huppelt ze even
Snel wipt ze soepel
in het grote vreemde bed
Ze sluit vlug haar ogen
want daar onder
ligt de draak
met scherpe tanden
op de loer
Floreanne
Zal het
Zal ik ‘allerliefste’ schrijven
vertellen dat ik van je hou
Zal je je goed voelen, beschermd,
ontdaan van onrust en stress
Zal ik blijven als een schim
een blitzbezoek, een interludium
of zal ik overtuigen
bieden wat je nodig hebt
Zal ik en passant blazen
naar de kaars en kijken
hoe de dunne rookpluim
kringelt tussen α en ω
of zal alleen de wiek doven
Zal ik wel merken
hoe de vlinder kwetsbaar maar zacht
neerstrijkt op de volgende bloem
of zal het dom aan mij voorbij gaan
Zal ik fluisterend je naam vormen
met het laatste hoopje zand
ruizelend tussen mijn vingers
Zal er dan iets blijven
een gehoopte lach
of een zoet en dof gevoel
de laatste zoen
Floreanne
Neen ... overtuig me
Neen
ik geef me
niet meer
Ik ben
niet te koop
en
niet te krijg
Ik ben er
altijd
en luister
en kijk
en voel
en weet
veel
heel duidelijk
Maar
ook dan
ben ik
niet te koop
en jij
kan me
niet pijn doen
en ook niet
‘krijgen’
Dan ben ik
er altijd
voor jou
en voor
die warme
echte
heel nabij
Floreanne