Geknipt
Tussen bakker en Delhaize in schiet me soms iets te binnen, zomaar... De tweede shift
Kerst en nieuwjaar, de vakantieperiode met twee pieken... voorbereiden eerst, een beetje stressy als er samen gekomen wordt, nadien bekomen en uitrusten. De sneeuw is blijven liggen, een grote bui wordt verwacht. Weerberichten voorspellen ijzel. Zal ik straks nog buiten kunnen? Neen, even niet aan denken. Nu is er buiten niets dat beweegt, alleen de blaadjes van de beukenbomen. Ze ritselen in hun droogte licht beroerd door de ijzige wind. Het is erg stil buiten, zalig stil eigenlijk. Mijn kleine persoonlijke interbellum... Ik kan hier zo van genieten. Niemand die me plots toch weer even nodig heeft, niets dat me dwingt. Dan kan ik gewoon even heerlijk voelen wat mijn lijf me zegt en vraagt. Ik voer me op basissnelheid door de rustige uurtjes en ben in gedachten verbonden met allen die me dierbaar zijn... zelfs zonder woorden.Kerstmis 2005
Aan al mijn lieve lezers wens ik een zalig Kerstmis toe. Houd het warm en liefdevol. Koester alle sprankeltjes licht. Zo hoop ik jullie gezond en wel, de volgende dagen terug te vinden.... Ik ga nu ook aan de festiviteiten beginnen.Een einde
Vanmorgen werd ik tegen elke gewoonte in, een uur vóór de wekker wakker. Mijn hoofd was glashelder, ook tegen elke gewoonte in. Ik koesterde me in het genot nog een uurtje te mogen blijven liggen zonder stress. Daar popte een gedachte in mij op... een korte flits. De herinnering aan voorbije tijden.
Zo werden
alle komma's
punten
Vele vraagtekens
versmolten
tot één
uitroepteken
Talloos herhaalde
uitgesproken en geschreven
zinnen
verengden
in één woord
Spijtig!
Floreanne
Kleuren
De herfst was kleurrijk, voorbij de laatste schoonheidskuur van een verloren zomer. De winter kondigt zich meer donker aan met zijn te lange eindeloze nachten. Sneeuwzwangere lucht is onheilspellend en muisgrijs. Maar de verwachte sneeuw is ondraaglijk licht en overvloedig wit. Dus droom ik ondanks het cliché van witte kerstdagen om die grijsheid te ontkrachten. Gedachten aan open luchten, vrieskou en heldere landschappen verfrissen dan vermoeide hersenen. Eerst zal ik nog even virussen overwinnen, me wurmen doorheen het decor van hoesters, niezers, kuchers en keelschrapers... nog even geduld en dan is het nieuwjaar. Dan is er hoop op anders en beter. Dan is er weer verlangen. De drang naar ommezwaai, een hernomen poging tot goede bedoelingen en verse voornemens.Goede geschenken
Is Kerstmis niet het feest van goede boodschappen en geschenken? Staat het niet voor vrede en nieuwe liefde? En is niet iedereen volop bezig met het indoen van cadeautjes? Dan is de vraag naar 'de kunst van geven' en 'de definitie van een goed geschenk' niet zo bizar dacht ik. Is liefde niet een voortdurend uitwisselen van geschenken? En blijft de grote hamvraag dan niet: wat is de kunst van geven en krijgen?triviaal of triomf
Is het een ziekte of een zware last. Is het een zegen of een brug der zuchten? Of moet ik blij zijn met dit lot en is het eerder nog een gave? Ik vroeg en vraag het me vooral vandaag weer af. Waarom blijven al die vragen steeds bij mij plakken en waarom schijnen anderen ervan gespaard?Bezinnen
Retraite en bezinnen.... het klinkt erg retro. Verinnerlijken en herbronnen ... is dat verteerbaarder? Eigenlijk komt het een beetje op hetzelfde neer. Vandaag heeft het me onverwacht deugd gedaan. Luisterend naar wijze en gedreven mensen heb ik oude dingen kunnen herwaarderen en voel ik me een beetje geüpdatet! Waar ik vanmorgen zoveel stress en werkdruk voelde, dubbelzinnige spijt had dat ik - door me in te schrijven voor deze extra vormingsdag - tijd verloor voor mijn zo dringende werk, voel ik me nu wat bevrijd met hernieuwde energie en inzichten klaar voor morgen... dank je Ria en Francis.