Verlost
Zoek mij
Volg mij
Vind mij
Roep mij
Fluit mij
Zing mij
Zie mij
Hoor mij
Voel mij
Mail mij
Schrijf mij
Bel mij
Noem mij
Schets mij
Film mij
Houd mij
Kus mij
Streel mij
Vorm mij
Laat mij
Los mij
Floreanne
Een eerste portie
Vandaag kwam een eerste portie lente
De zon verscheen over de daken
Een eerste frisse schaduw in de tuin
De forsythia bloeit en de rozen schieten uit
De donkere bomen staan gesnoeid
Dat ademt weer een stuk lichter
Floreanne
Wolfijzers
De stormvogels vliegen over
Het waait alles schudt
heen en weer
donderwolken, wolfijzers
en schietgeweren
En ik die dacht
dat het lente werd?
Dus trek ik me terug
in rustige snoezelhoeken
bibliotheken en boeken
waar ik mag verdwalen
in dromen van een
andere wereld
Liever alleen ongestoord
denk ik aan jou
kleine prins
in lieve zuiverheid
onbevlekt nog
open hoopvol
met toekomst!
Floreanne
Een man?
Ik ben niet
romantisch
Soms lijkt dat
een zonde te zijn
Ik ben praktisch
te realist
Sommigen
vinden dat niet fijn
Toch ben ik een vrouw
in lief en in leed
Maar was ik
liever een man
verliefd en verweerd
Ik werk en
ik sloof
me uit
Waarom?
Floreanne
De tuin
Vandaag, het is bijna lente
Door het raam zie ik slechts
tranen en schemergrijs
Nog steeds geen nieuws
Er is geen zon
verwachting neen
Gisteren, was er nog hoop
Het klonk fris, je zei dan
ik kom naar jou en blijf
Nog steeds ben je nergens
De tuin ligt er
verwaarloosd bij
Floreanne
Toch nog eentje
Er is liefde nodig
om ijs te smelten
om muren van wantrouwen te slopen
Er is warmte nodig
om ijzer te breken
om alles los te maken dat bindt
aan wrange vooroordelen
Er is begrip nodig
om vreugde te laten
om open armen te zien
als hoopvol teken voor een toekomst
Er is geduld nodig
om stilte te verdragen
om woorden te koesteren
die zwijgen maar alles zeggen
Floreanne
Voos
Als diepte
niet aanvoelbaar is
Als slechts schijn
het oog beneemt
Is het als ijs
boven grenzeloos water
als blindheid
aan een ravijn
Het woord blijft leeg
als je niet luistert
De inhoud voos
en liefde koud
Floreanne
Digitale wachtkamer
Zo, het jaar is pas begonnen en er gebeuren al hippe dingen. Mijn huisarts heeft vanaf nu een ‘digitale wachtkamer’. Ik kende het fenomeen nog niet en ben gaan uitpluizen hoe het werkt. Nieuwe dingen intrigeren me altijd wel. Het komt er op neer dat je je eerst moet registreren op zijn website (met al je persoonlijke gegevens) en op het ogenblik dat je een afspraak wilt (en ziek bent en je niet goed voelt dus) moet je inloggen. Je krijgt een persoonlijke code teruggemaild die je dan moet sms’en naar een bepaald nummer dat je ook per mail meegedeeld wordt. Dan krijg je een sms’je terug met het uur dat je kan komen. Dan moet je niets doen als de gegeven dag en het uur passen. Past het niet dan moet je terug sms’en met “neen, het past niet”. Ik neem aan dat je dan een ander voorstel krijgt of de hele procedure moet herhalen (zo ver ben ik als niet-zieke niet gegaan). Als het past krijg je 20 minuten voor je afspraak eventueel terug een sms om te verwittigen dat je kan komen of nog niet en/of krijg je een ander uur…. Hoe dan ook …. het lijkt mij erg ingewikkeld en vooral vervreemdend. Dat hele sms gedoe ligt me zo al niet en nu, als je ziek bent (ziek genoeg om dringend een dokter nodig te hebben) wordt het een hele procedure om je dokter te kunnen spreken over je ellende. Ah ja, je mag ook via de computer al ingeven wat je symptomen zijn… Worden we binnenkort via de computer geholpen en krijgen we ook elektronisch het voorschrift? Het is nog maar een kleine stap naar de consultatie per pc! Gaan we er op vooruit in het nieuwe jaar?!
Floreanne
1000 dagen
Plots merk ik, ik was er me niet van bewust, dat mijn blogje vandaag precies duizend dagen on line staat.... hé dat doet me toch wel iets... 1000 lijkt al vreselijk lang .... Maar het voelt zo niet aan.
Dat is een moment waarop ik het niet kan laten even stil te staan…
Ik ben met dit blog begonnen zonder veel nadenken, gewoon het leek op dat ogenblik iets nieuw en leuk om te doen. Het heeft me verrast in het zeer aangename effect ervan. Via dit blog heb ik immers heel lieve en leuke mensen leren kennen. Vooral heel lieve eigenlijk! Bedankt daarom aan alle trouwe blogbezoekers, bedankt voor al die deugddoende feedback, bedankt dat jullie er waren en zijn.
Jullie vormen een rode draad van vriendschap doorheen duizend dagen!
Floreanne
Spam ...
Het overspoelt mijn inbox… nu vooral rond Nieuwjaar… de spam … boodschappen met reclame voor blauwe en oranje pilletjes…
ü Have a great night with your girlfriend…
ü Women acknowledge that big phallus…
ü Make your lassie moan with lust…
ü Attain your true masculinity by New year…
ü Be a hero!...
ü It’s time to upgrade your s’e)x (zo staat het er letterlijk getypt… om niet gecensureerd te worden mijn idee) tool…
De kans is groot dat ik met het quoten van deze teksten als ‘spam’ wordt gelabeld en omwille van het woordgebruik niet door de seniorennetether mag. Maar… Wat een dwaze desinformatie, wat een etherbevuiling en een nonsens. Zijn er echt mensen die zich hieraan laten vangen en via internet die dingen kopen? Het moet wel, anders zou het niet blijven duren. Maar …. Ik vraag me af : “Waar is de liefde gebleven?” … Daar is geen pilletje voor!
Floreanne
Botvink
Lang geleden
dat ik je nog zag
en nu ben je er
weer terug
verrassend fit
Speels vlieg je
heen en weer
van hier naar ginds
van de kale struik
weer terug
van de lindeboom
tot achter in de tuin
helemaal in je nopjes
Want de buurvrouw
heeft een zaadbol
gehangen in haar forsythia
Jij geluksvogel!
Floreanne
Beste wensen!!!
Zo is alweer een nieuw jaar gestart. Het cliché dat het toch weer erg snel gegaan is blijft gelden. Mijn 88-jarige moeder beweert dat het trouwens steeds sneller gaat. Is alles reeds beleefd? Is er te weinig verrassends mee te maken? Hebben we ‘het’ al gehad? Dat lijkt me niet de meest optimistische gedachte om met hernieuwde moed aan 2008 te beginnen. Een derde van de dagen staat in mijn agenda al ‘ingevuld’. Ik probeer niet moe te worden van de aanblik ervan. En stel mijn hoop op de niet ingevulde momenten. Mag ik verlangen dat er dit jaar weer heel aangename dingen mogen gebeuren, dat ik de mensen, die ik dezer dagen het beste wens, daar ook ergens in de open ruimten zal zien verschijnen, zodat we dat ‘beste’ kunnen delen….
Aan allen die hier komen lezen dus ook mijn allerbeste wensen voor 2008!
Floreanne
Spreken of schrijven
Hoe weet ik of ik
moet schrijven, spreken of zwijgen
en in welke taal dat zal zijn
Je vraagt zo veel zonder het te zeggen
Toch weet ik dit heel precies
Je vraagt wat ik niet zal kunnen geven
dat vermoed je al spijtig
Hoe zie ik of het
zal aflopen, blijven of verliezen
en op welke dag zal dat zijn
Floreanne
Kerstconcert
O kom, o kom, Emmanuel… Zo zingen we. Met de vraag: Verlos ons van kwelling, van honger en dorst, van hartenzeer en zielenpijn. Amai, dat kindje heeft een hele opdracht te vervullen, al die wroetende mensen verlichten van lasten en zwaarten. Ik zal dus vanavond intens zingen. Zingen is dubbel bidden,... dat hebben ze me toch altijd gezegd. Dus zing ik voor alle lezers en lezeressen van dit blog, speciaal vanavond ons kerstconcert.
Floreanne
Zeker nu...
Het oeverloos verlangen
mag soms ingewilligd worden
Dat zoeken naar vervulling
is vermoeiend genoeg
Spirituele bevrediging
is zalig maar onvolledig
Want net als Hem
zijn wij slechts mensen
van vlees en bloed
Naast voedsel voor de ziel
is er nood aan gezond eten
voor ons lichaam
Naast troost
voor de getourmenteerde geest
de nood aan koestering
van onze behoeftige huid
We kunnen luisteren
en dromen van zalige klanken
van muziek in ons hart
Maar alleen is het ongenietbaar
Het huis is pas vol
als iedereen er is
als alles verzameld op tafel staat
en als we echt voelen
dat we samen horen,
zeker nu
nu het Kerstmis wordt
Floreanne
Ik mis je!
Ik mis mijn muze
Hij is vertrokken
met de noorderzon
en heeft de koffer gejat
met al mijn spullen
Ik schokkeer de vrienden
van mijn zoon
die te veel vertelt
over zijn moeder en
haar vreemde gewoonten
Ik mis de liefde
die zich blijft verbergen
al zoek ik naarstig
Op den duur is het
geen spel meer
Floreanne
Henning Mankell
Ja, ik vond hem het beluisteren waard, Henning Mankell. Mogelijk had ik hem andere vragen gesteld dan Rudi Vranckx. Toch was het boeiend wat hij vertelde en zijn quotes waren ook best genietbaar in hun eenvoud. ‘Je bent waar je dromen zijn en niet waar je schoenen staan’ en ‘op elke vraag zijn drie mogelijke antwoorden: een kort, een middenlang en een uitgebreid’… Altijd leuk om daar even over na te denken.
Maar ook dat ‘elk misdaadverhaal ons een spiegel voorhoudt’ is zeer waar. De mens op zijn slechts, de veroorzaker van lijden, … het lijden in de wereld en hoe we er mee omgaan.
En dat kwam maar even na het TV-programma waar geleerden hun vijf ideeën om de wereld van de klimaatsveranderingen te redden voorstelden … dure oplossingen voor onze hoogmoed en ons egoïsme. Waarom niet gewoon terug natuurlijker gaan leven? Minder vervuilen lijkt me goedkoper en gezonder... dan mest in de zee, glas in de ruimte, stof in de lucht, kunstmatige wolken en stikstof op de bodem van de oceanen… back to basics, stoppen met het produceren van zoveel overbodige wegwerpdingen… al die producten die we eigenlijk totaal niet nodig hebben zou al een beter begin zijn volgens mij. Maar dat is waarschijnlijk een te korte versie van een antwoord.
Floreanne
Steeds meer mijn moeder?
Diepgaand, mooi, sterk … gisteren zag ik de film ‘The Mother’ van Roger Mitchell. Ik voel me vandaag nog stevig geraakt door het thema. Het verlangen, de passie en de blunders (?) die er door gemaakt worden. Een kroniek van een steeds gepijnigd in de wereld zijn. Het moet nog even bezinken. Maar het raakt mijn eigen levensvragen zeer scherp. Wat een scenarist! Wat een regie en talent om dat zo in beeld te brengen! Aan alle dames en heren die hier al eens komen lezen… Ik ga hier geen recensie schrijven maar een aanrader is het volgens mij alleszins wel. Bekijk dit kunstwerkje en hopelijk kan je er nadien met iemand gezellig over napraten…
Floreanne
Zoete gum en trappen
Drie kleine stappen in het donker
De trap, de deur, de overloop
Met in mijn hart een bang verlangen
De frisse lach van 't kleine kind
Een bal, een step, een kleurpotlood
En in mijn mond smaakt zoete gum
Een hevig feest voor grote mensen
Mijn oom, neef gust en tante tien
Maar in mijn hoofd een ver verdriet
Drie manke stappen in het donker
Een trap, een deur, een overloop
Nu in mijn hart is ‘t al verloren
Floreanne
Heb je wat tijd voor mij?
Je vroeg wat tijd van mij voor jou
Welk soort mag dat dan wezen?
Wat werktijd voor het witten van de muren
Of samen staan aan het fornuis
een uurtje vóór het eten
Is ‘t happy hour dat je verlangt
een poosje knuffelen op de bank
Misschien wil je vakantietijd
op zoek naar onbekende steden
Gaan we een berg beklimmen
of dagen slijten aan zee
luisterend naar de meeuwen
Wat dacht je van terrasjestijd
of stiltepauzes om te lezen
Ik wil met jou mijn tijd wel delen
Want hij vervliegt met jou en mij
… die steeds te weinig tijd
Floreanne
1 reactie op dit bericht
Dit
Groetjes van mij.