Vrijdag 30 december 2011

De trein

Vanuit mijn droom ontwakend, hoor ik geluiden van het spoor, de piepende en krakende wagons. Nog even slaap ik het drukke jaar uit mijn leden, genietend van de laatste roes, onnadenkend gelaten. En ja, het komt wel weer. Dan vertrek ik toch opnieuw aan een blanke startlijn, met andere energie en dito perspectieven. "Nog twintig keer?" denk ik dan, misschien meer, misschien minder. Alleen de gezondste wordt wel honderd. De tijd die je krijgt blijft ongewis. 't Is als een trein die altijd komt, die je met zekerheid nooit mist, maar hopelijk met veel vertraging!

Floreanne

Geschreven door floreanne om 12:37 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

herman de leeuw30 december 2011 om 17:00

honder

je zult nog dikwijls je trein nemen en ik wil je lieve gezel zijn op je reis door de leven!
ik wens je veel gezondheid en geluk in 2012

liefs,

Herman

Patricia30 december 2011 om 14:18

Een goede vrijdag vanuit zonnige Noord-Holland.

Goedemiddag Floreanne nog een dag te gaan dan is het

Ik wens u gezondheid, kracht, Gods liefde en genade toe in het nieuwejaar. Liefs Patricia

Reageer op dit bericht

Woensdag 28 december 2011

Morgen?

Morgen word ik

misschien een ochtendmens

om in het oosten licht te zien

de wijzen tegemoet

Morgen valt de dag

in al zijn plooien

als in het westen een verdriet

de wind heeft neergelegd

Morgen is het al voorbij

het lachen en het huilen

Dan roep ik zacht

hou nog van mij

ook als het is verloren

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:57 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 28 december 2011

Een pasgeboren kind?

Wees niet te vrolijk in mijn buurt

als straks mijn hart wil huilen

Lach niet te fel en driftig

als weer een kind geslagen ach

onrustig slaapt ondanks zijn builen

Blijf stil en luister naar de bomen

Zoek Kerst en Nieuwjaar diep in jou

in de ogen van die ander raar

die even knikt een glimlach vraagt

Dan kan onze taal iets raken

als twee huiden verzachtend op elkaar

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:33 Reageer op dit bericht

Maandag 26 december 2011

Feest

De gasten zijn gegaan

de kamers leeg en stil

Ik eet de resten

van het verlopen feest

proef nu pas echt en aangedaan

de overschot van ‘t is geweest

In het huis al opgeruimd

zie ik een beeld van gisteren

dat samensmelt met grijze luchten

geen stem meer geen geluid

slechts trage loze zuchten

De stress ontspant

Ik mijmer en wil rusten

Mijn hoofd is toe aan weemoed

lichte eenzaamheid

aan langgerekte

zachte hersenlusten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 13:26 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 oktober 2011

Bouwen

Ze zei me

dat haar man

een bouwer was

winstgevend resultaat

van avondles, passie

en interesse

voor ruwbouw en

houten gebinten

Het spaarde geld

Da’s waar

Maar anderzijds

Hij was altijd weg

En zij bleef zitten

met de kapotte handen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:54 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 maart 2011

Spaar

Ik spaar voor jou
mijn duizend woorden
geen rekenschap
maar trouw

Ik hou je vast
als vijftig koorden
die tillen aan
de laatste was

Ik leef van brood
en liefde tekens
met hoop en vreugde
van een dag

En als de nacht
zijn laatste zuchten
verkoopt voor niets
aan mijn lege beurs

Dan koester ik
jouw zachte armen
de warme woorden
die je spreekt
en vraag vooral
niet meer naar morgen
maar droom zolang
een droom nog leeft

Floreanne

Geschreven door floreanne om 03:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 maart 2011

Boek

Jij bent een boek
een rijk bezit
een rug gekoesterd en bekeken
een blad met gouden letters
miniaturen kleurrijk gepolijst

Jij bent mijn boek
een lederen band stevig
open en gesloten
gelezen en herlezen
nooit uit

Jij bent een deel
van mijn tragisch leven
een tijd van komen en van gaan
een herinnering ver
een heden nabij
opnieuw en opnieuw
nooit vergeten

Jij bent een zin
een veelheid woorden
een sleutelwoord van leven

floreanne

Geschreven door floreanne om 00:48 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 maart 2011

Telkens

Hij had telkens weer

iets van de pret gemist

De glazen bleven leeg

De gastvrouw was naar bed

Zij stapte in de nacht

en zuchtte

Vleide zich gedwee

in de armen van het duister

Geen heldere maan
lichtte het pad

Slechts koude voeten

bleven stevig doorgaan

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:41 Reageer op dit bericht

Zondag 13 februari 2011

Valentijn

Valentinus,
jij die goed deed aan de zwakken
een vrouw liefhad
die een verboden liefde was
en daarbij de dood vond
Bescherm al de geliefden
die zich aan jou spiegelen
Laat hen morgen ongestraft
elkaar hun liefde verklaren
het mag... één dag in het jaar
Al de andere dagen
heeft iedereen lief volgens het boekje
met de zegen van de goegemeente
Dan heb je geen heiligen nodig?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:40 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 januari 2011

Wachten

Ik pep me op
met mijn verstand
zet mijn gevoel
aan 't denken
Want in mijn vruchtenmand
ontbreekt het passiefruit
Ik zoek de winkel
om het alsnog te kopen
Het licht mag dringend schijnen
Waar blijft het hel gefluit
van tjif tjaf, mus en merel
Ik mis het groen
de bladeren in mijn tuin
mijn boom, mijn lief, mijn pen
mijn innig leven

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:54 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 november 2010

Stilaan

Stilaan verlaat mij
een fel verlangen
En beelden zweven trager
door mijn herfstig hoofd
Herinneringen
zeggen moede vaarwel
Het hart krimpt
De ziel zucht
Stilaan verlaat mij
het hevig willen
Gezichten gaan door dagen
een laatste klampen nog
een loze hoop
De koude steen
vormt zich al gaande
Dan mag het even vluchten
en van mij weg want
Stilaan verlaat mij
liefde lust en leven

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 november 2010

Herfstregen

Stil tikt het
Ritselende regen
beweegt druppelend
langs het vensterglas

Kalm neem ik
afscheid van mijn dromen
Vreemden verdwijnen
in de natte nacht

Floreanne

Geschreven door floreanne om 11:31 Reageer op dit bericht

Donderdag 11 november 2010

Oude geuren

Drie geuren
dwarrelen in een roes voorbij
amandel, whiskey, aftershave
Drie vragen
bleven open
Wat is geluk? Het leven?
En hoe schrijf je dat?
Drie mensen
zijn al lang niet meer
De vriendin, de broer en de vader
Wat kan nog troosten?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 10:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 november 2010

Eifel

Ik ben een roerloos Eifelwoud
vol helle okertinten
In zachte herfst
verlies ik sneeuwend traag
mijn rimpelende tooi
De laatste huid der bomen
omhuld met mist en wolk
kust nog zijn late zon
Mijn bodem rolt zich om
in het bruin rood avondkleed
De heuvel schildert geel
in lieflijk donkere kleuren
De aarde dekt zich af
Laat enkel God nog tekenen
en vreedzaam laten wat er is
Zo rusten ook
mijn dooraderde wegen
intens bewandeld
niet minder vaak belopen
door mensen uit het verleden
Diep en moeilijk begaanbaar was de weg
pijnlijk maar op tijd verrassend mooi
Hoe verder in mijn land hoe stiller en verloren
Maar welk genot in zwijgzame eenzaamheid
in verre nevelblik
waar nog alleen de ogen richten
kalm alles liggen blijft
in zorgeloos verpozen
Dan huil ik om de jongste zomer
die in mijn koude meer verdronken ligt

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 oktober 2010

Woorden

Zal ik dan
als de dag morgen opent
wakker worden in jouw warme woorden

Zal je dan
er zijn en fluistervragend
voelen aan mijn huid nog rustig wachtend

Weet je dan
dat ik zo lang al verlang
naar jou en jolig jong herinneren

Vlei je neer
laat alles mij verlaten
ik zal blijven en bevrijd weer slapen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 oktober 2010

Sprong

Ik zie niet meer
mijn ogen turen zonder doelen
Ik ruik niet meer
het prikkelt slechts in doffe geuren
Ik hoor niet meer
mist in mijn hoofd blijft ongelezen
Ik proef niet meer
mijn tong verhardt, mijn speeksel zwijgt
Ik zweef niet meer
zijn hier ook banden doorgesneden

Waar is de zon
het warme luie liggen
weggespoeld
in de trage golven van het verleden

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 oktober 2010

Smile

Smile zei ze
alsof het woord alleen
voldoende was
om een eufore wind
door de aderen te blazen

Trek het je niet aan...
Maar alles trok
naar vroeger
naar beneden en
naar blauwe nachten

Cheer up...
als een mokerslag
als trage hoofdpijn
Geen zon en zee nee
regen slechts
en rare heimwee

Floreanne

Geschreven door floreanne om 13:01 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 september 2010

Te

De koude as van een vergeten vuur
de geur komt me nog tegen
Maar verder weg is op dit donkere uur
herinnering van leven, liefde, loos plezier
Mijn naam ben je vergeten
de laatste brief bij het oud papier
Neen, nergens zijn er resten
van goedheid, leed of avontuur
Verloren zuchten op dit late uur
maar heimwee heeft zijn rechten
Eenzame tranen helen niet
toch blijf ik altijd wachten
en knipoog naar de nacht
de stilte en beschouwend zacht
hoor ik jouw warme melodie

Floreanne

Geschreven door floreanne om 01:04 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 september 2010

Peter

Beste, lieve, dag... Peter... jouw conclusies zijn choquerend, ontluisterend hard en toch helemaal niet raar of onverwacht. Is het te open als ik over herkenbaar spreek? Te feitelijk, te duidelijk... maar het vaststellen van die feiten en een brok sensatie veroorzaken is nog niet de oplossing... ik geef toe het bevrijdt misschien... maar het lost niets op. Tegen dit verdriet, deze agressie en de pijn helpt spijtig genoeg niets, ook geen mooie verstandige woorden, geen verhaal, geen statistische cijfers, geen psychiater met wijze woorden. En zoals steeds moet een gekwetste mens zijn eigen pijn verbijten en doorgaan met leven. De pijn van het geweld dat door mensen, in een of andere machtspositie, aan kinderen of zwakkeren gebeurt, is dagelijkse kost... of het nu vaders zijn, grote broers, opa's, buurmannen, nonkels, neven, leiders van de jeugdbeweging, priesters, leerkrachten, sporttrainers, overal zitten ze aan je, aan je lijf, je wezen, je persoonlijkheid... op alle rare plaatsen wordt er emotioneel, fysiek en moreel geweld op je gepleegd. Het hoort blijkbaar bij het leven. Broers, buurjongens, nonnen, rare vrienden, slechte echtgenoten, vervelende bazen... wie is ze nog niet tegengekomen... en wat biedt dan uitkomst of enig herstel of heling, een bevrijdende genoegdoening? Ik weet het niet ... een persoonlijk excuus is zeer goedkoop, een gerechtelijke procedure is wrange dure weerwraak. Straks is de wereld om zeep en is het mensdom tot het dinosauriërsrijk gedoemd... tot stof en as zullen alle bozen en wij ook terug keren. Niets blijft!
Het liefdevolle leven... een illusie!?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 01:18 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 29 augustus 2010

Paraplu

De dag waait binnen
fluitend door de vensterkieren
De paraplu wacht
te gretig aan de deur
vertrekkensklaar
voor elke hand die hem grijpt
Wie mijn smalle gang passeert
spreekt hij claimend aan
en verkneukelt zich
om deze vroege herfst
present voor zijn nieuwe lente

Mijn hart klopt trager
hapert in de grijze dagen
De vakantie is
voorbij gevlogen ver
herinnering
In foto's rust zijn licht geluk
Wie mijn trage ziel bevraagt
praat liefst zachtmoedig
en geniet met mij
nog even na voor de winter
me meesleept in zijn lange slaap

Floreanne

Geschreven door floreanne om 13:01 1 reactie Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember