Donderdag 22 september 2005

De nacht

Hij houdt me wakker
de nacht die laat begon
Voorbij de eerste slaap
keer ik me om en om
Het houdt me bezig
gedachten ongeremd
nog niet geschreven
en toch voor jou bestemd
Dan denk ik ook aan morgen
aan wat er op me wacht
en stil maak ik me zorgen
alweer aan jou gedacht
Ik kan geen tranen velen
en deppen ook niet meer
Ik zou wel willen wenen
maar het doet me veel te zeer
Het gemis, de heimwee, het verlangen
ze blijven ongewild
steeds bij me, aan me hangen
als een rugzak zwaar getild
Als morgenvroeg de zon weer schijnt
en jij lacht voor me uit
dan kan ik hopen en verdwijnt
de weemoed uit mijn buik

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:45 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

LaBo22 september 2005 om 01:06

De nacht in

Een arm die dwalend kwam,
Een hand die greep en nam.
Een hand als van een kind,
Die tastend zoekt en vindt.

Slaap wel!

Reageer op dit bericht

Woensdag 14 september 2005

Geen nieuws

Op Unesconiveau worden schijnbaar ethische standpunten verstandig ingepakt in speeches met mooie woorden. De welklinkende beloftes worden echter niet gehouden laat staan de nodige maatregelen uitgevoerd...

De banken beloven hoog rendement aan hun beleggers maar bij de uitbetaling zijn de feiten anders...

De nieuwe trams van Brussel ogen futuristisch gestyleerd en menen tegemoet te komen aan onze gehandicapte medemens...

Op de snelweg botsen alweer vrachtwagens en vallen doden en zwaar gewonden...

De winnende renner wordt euforisch gezoend, zijn makkers druipen stil af en zijn al blij met een warme douche...

De vissen beten vandaag amper maar enkele slachtoffers zijn nu toch klaar voor de pan...

Verder gaat met mij alles goed...
En kom ik tot ...

Licht verdoken maar
zacht in mijn gedachten
is het altijd daar
de passionele knuffel
het ongekunsteld
vriendelijk gelaat
een vreugdevol
parmantig lachje
de hoop op
een verlangd weerzien
en bovenal
een liefdesspel
als een gedicht
zonder woorden

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 8 september 2005

Vroeger was ooit

Het is alweer donderdag voor ik het goed besef. Het begin van het schooljaar is door de drukte veranderd in het herkenbare leven. Het nazomertje verkracht het normale septembergevoel. Ik snak weer zonder scrupules naar het weekend. Maar daar zitten ook al verschillende activiteiten geagendeerd. En ik denk na over de zin van mijn bezigheden.

Voorbij de late zomer

verdroogden de wensen

in je ogen ver zwart

Al voel ik verdoezeld

in nieuwe kleuren

het wrikken van de herfst

Onze zomers ze waren niet

alleen onze harten zonnig en warm

Op mijn lippen smeulen nog woorden

steeds stom gepreveld

maar spijtig niet gezegd

In mijn hoofd ruisen ze

als golven van eeuwige liefde

Onze waarheid blijft zo verlangd

stil getuigen van het gehoopte

Alles deemstert pijnlijk weg

de zoete herinneringsfoto's

met zuinig zwoele achtergronden

steeds met velden gebloemd

de zeeën en wilde wolken

Maar eentje blijft er

voor altijd me bij en

innig gekoesterd

zo nauw aan het hart

ik kan het niet laten

de stroom en het bankje

waarop jij en ik zaten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:08 Reageer op dit bericht

Zondag 4 september 2005

Zondagnamiddag

Alleen zijn
is voor mij
massaal genieten
van de stilte
in mijn huis
Heerlijk heerst
ze hier intens
vooral op zondag
Het geeft me
innige ruimte
Beschouwend bij me zijn,
is zalig zoeken
naar gesprekken met mezelf
Geen muziek
of straatgeluiden
niet iemand die me claimt
slechts rustig tikken
in zacht gemurmel
de klok en 't gasfornuis

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 4 september 2005

Meisjeslach

Wie zei me:
"Werk jezelf niet tegen!"
Wie spreekt en
leidt me weer naar af,
toen dier en boom nog spraken
en 't kind in mij
gelukkig was?

Ga terug en
voel en weet,
herneem
wat je verloren had
de tijd
de vrienden
en het leven
de vrijheid
van je meisjeslach

De moeder is verdwenen
het eigen moederschap geweest
't is tijd nu om te leven
dat je liefdeswonde vlug geneest

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 september 2005

Oude vrienden

Gisteren ontmoette ik twee jeugdvriendinnen en vandaag een vriend die ik al jaren niet meer gezien had. Ik voerde met hen onverwacht drie leuke 'bij-praat-gesprekken'. Vanmorgen deed ik mee met een tombola. Doorgaans laat ik zulke spelletjes aan mij voorbij gaan, maar deze keer voelde ik er mij om de een of andere reden toe aangetrokken en ... ik won een horloge. Wat wil 'de tijd' van mij en waarom val ik net vandaag 'in de prijzen'? Bij het lezen van het bundeltje poëzie (een meer dan geapprecieerd lief geschenkje van één van de drie 'oude vrienden' ) kreeg ik plots de indruk dat dit alles iets betekent. Heb jij dat ook al eens gehad zo'n gevoel dat ontmoetingen en gebeurtenissen in hun toeval net helemaal niet toevallig zijn....? Wel dit was zoiets, maar de betekenis of de link ontgaat me momenteel. Er is hierdoor wel iets rustigs over me gekomen dat ik nog niet duiden kan.

Geschreven door floreanne om 15:13 Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

Déjà vu

Ik heb het herkend
de stappen die je zette
Het was thuiskomen
maar zoals altijd
evenveel weggaan
De cirkel is rond
de vragen duidelijk gesteld
Ik weet waar ik sta
en ken jouw plaats
Het is niet versneden
in fragmenten
Het is weten
in bekende delen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

test

Er verdwijnt tekst van mijn blog zonder dat ik dat wil.... even testen....

rare dingen gebeuren hier vandaag...this page is under construction....

Berichten zie ik elders nog staan maar hier verschijnen ze niet meer... Wie heeft een tip?

Geschreven door floreanne om 21:45 6 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

Moed!

Het vraagt moed
te spreken vooral
als niemand luistert
Knap is vechten
voor niet gegund recht

Maar kracht ontbreekt
en angst om te verliezen
het weinige dat je hebt

Het uur komt zeker
dat toch gezegd zal zijn
waar het op staat
wat nu in stilte woekert
en benepen strijdbaarheid
verliest van brute noodzaak
dat enkel pijn blijft
en zware herinnering

Wat hoedt me voor het uur
waarop de vrijheid dwingt
de vlag van adel lokt
en vuur mijn aders voert
woorden in liederen plant

Met wie dan
bestijg ik barricades
en breekt het front zich los
Wie zal dat vaandel eren
Of zal ik alleen
en enkel nog zacht
als laatste trek
mijn eenzaam hart masseren

Floreanne

Geschreven door floreanne om 21:24 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 augustus 2005

Avondliedeken

Het is stil in huis. Zoonlief is gaan werken en komt laat thuis. Om de avond wat zinvol om te krijgen en om de deadlinestress een beetje te milderen ben ik daarnet nog drie uur op mijn bureau gaan schrijven aan mijn boek. Een andere collega, met ook dringend werk voor maandag, verraste mij met zijn aanwezigheid. Mijn zoon mag liefst niet weten dat ik vandaag op mijn 'vrije' zaterdag ben gaan werken want dan wringt hij mijn nek om. Ik sta onder een verplicht-te-ontspannen-regime bij hem. Hij is nogal bezorgd om mijn workaholictrekjes. Ik heb dus gewacht tot hij de deur uit was. En nu ben ik uitzonderlijk hier aan het scherm op een zaterdagavond. Het voelt een beetje doelloos en eenzaam met iedereen zo ver weg. Dan maar mijn blauw vriendje uit de koudste kast gehaald. Hij staat naast me te sprankelen en zingt een avondliedeken in mijn hoofd. Maar echt verheffen doet hij me niet vandaag. Morgen gaan we met ons koor zingen in Brussel. Daar heb ik nu eens wel helemaal zin in. Ook de nevenactiviteiten doen me hopen op een zonnige en aangename dag morgen. Het betekent alleen erg vroeg opstaan, wat ik op zondag meestal niet doe en waar ik vooral in het weekend een hekel aan heb. In de week valt dat beter mee! Zo dat is al te lang en te saai voor de gemiddelde lezer, dus gooi ik er een gewaagd gedachtje tegenaan!

Terwijl ik schrijf ...
denk ik aan jou!
Heel even heel serieus...
maar dan komen passie en
guitige associaties

Het werk gaat voor...
ik weet het wel
maar kan het echt niet laten
bij elk geleerd woord dat ik schrijf
vandaag wat stouts of bloots te denken
dat er bij past...

Wil je ook proberen?

Zie je die 'leerstoel'...
Hij is van leer
een stoel met vele kanten

Zie je het optimaliseren van modaliteiten...
een hoogtepunt in het zwoele leven

Zie je pedagogisch-didactische maatregelen...
Ik hou van alle manipulaties

En weet je ...
Als het maar deugd doet,
Een beetje lachen moet!

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:47 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 augustus 2005

Vluchtig of verbonden?

Speciaal opgedragen aan Labo, een gedicht geïnspireerd door haar gedicht over de wind en de boom... Spijtig dat zowel wind als boom mannelijk zijn, ... ik had in dit geval liever over 'zij' geschreven dan over 'hij'.

De wind is nooit leeg,
steeds in beweging
leeft hij met volle teugen en
houdt zo doende niets vast
en toch zichzelf in,
zonder zich ooit in te houden.

De boom is de hoop
op liefde, op leven en kracht
Hij staat stil om naar te kijken
vast te houden en te koesteren
De wind ruist er zachter,
kust de twijgjes zonder schroom

Het verlangen en de hartstocht
gaan dezelfde weg, ze waaien
telkens heen en weer, op en neer,
maar zo leven ze echt
Ze komen en gaan, ongetemd
op zoek naar contact met de bomen

Bij jou komen ze tot rust
en legt mijn hoofd zich
in de takken van je armen
Ik pluk gretig de blaadjes van je gezicht

Ik wens me de sterkte
van deze boom in de wind
en de stevigheid die paden trekt
Ik geef me hoop op veelzijdigheid
zoals die leeft en vorm krijgt dankzij hem
Ik zoek me veilig geborgen
in zijn 'beschermende' takken
zodat ik terug vrij kan ademen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 22 augustus 2005

Werk

Voilà, terug aan het werk, met vernieuwde zin en even zo nieuwe deadlines. Alles in mijn bureau was netjes opgekuist toen ik aankwam, nu liggen er alweer te-doen-briefjes en rondslingerend schrijfgerei en moet de vuilbak alweer geledigd... Het is er even inkomen maar ik verschoot van hoe snel de tijd gaat als je geconcentreerd bezig bent. Oeps, we gaan weer vlug verouderen als dat zo zit... gedaan met dromen!

Geschreven door floreanne om 18:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 21 augustus 2005

Te laat of te vroeg?

Je vroeg me: "Is er iets ?" En ik dacht: "Ja, natuurlijk is er iets." Voortdurend is er iets! Jij bent er, ik ben er en er is de wereld en het leven erop. Maar er is altijd ook zoveel meer ... alles wat niet uitgesproken wordt, dat wat niet gezegd kan worden, nooit verteld is, niet bewaarheid of gelogen is. We zeggen : "Ik hou van je" ... en tegelijk zijn wij meestal ver, soms veel te ver van 'jou' en 'mij' en 'ons'... in een andere wereld ben jij, ben ik of zijn wij druk doende. Het is niet op 'het plein' des levens dat het eigenlijke leven zich afspeelt. Het is tussen de regels dat liefde enigszins bloeit of in het slechtste geval een stille dood sterft! Ik zal bijvoorbeeld merken wanneer je dit zal lezen. Ik zal horen of je het begrijpt. Maar wegen gaan en keren ... en ik ? Ik denk: ik wil en ik kan ... en jij ? Zal jij er zijn? Zal jij begrijpen als ik lach terwijl ik eigenlijk wil wenen?

Geschreven door floreanne om 02:38 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 17 augustus 2005

Met woorden nabij

Wie voert het woord
als alle stemmen zwijgen
Wie leidt het spel
als geen pion zich verzet

Als er niet is gelachen
waarheen gaat dan de dag

Als je vraagt naar geluk
en zoekt, niet wetend waar
Als niemand het antwoord kent
of geen woord dat er voor staat

Dan is er iemand
die stilletjes slikt
en zonder meer
even maar
een klein verdrietje lijdt

Floreanne

Geschreven door floreanne om 18:56 Reageer op dit bericht

Maandag 15 augustus 2005

Reis

Ik reisde uiterst lijfelijk
naar nieuw en onbekend
vertrok met mijn gevoelens
gericht op jou

Onrustige gedachten bleven
in het hart en eenzaam hier
in mijn land en in mijn huis

Daar kwam een speels en ander leven
het open panorama en
zich ontsluitende toekomst lokte me
vriendelijk of gemaakt?
Ik weet het niet en toch
het lachte in wijdsheid voor me uit

Achter elk huis de hoop op ontdekking
binnenin vond ik jou niet
nog steeds geen deur op een kier
Alle kennis gleed af naar blinden
het inzicht latend aan doven

Hoe teer de kleuren riepen
in planten geel en paars,
de heide, wild, verstomde
en fluisterde jouw naam
slechts voor de schapen
die zonder woorden
getuigden en spraken
met hun intens gemekker:
Waar blijf je?
Waar blijf je?

Geschreven door floreanne om 11:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 augustus 2005

Het is waar!!!

Wat moest bewezen worden!

Geschreven door floreanne om 21:50 6 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 augustus 2005

Cadeautje

Speciaal voor Labo heb ik een cadeautje mee gebracht... De foto die je hiernaast ziet is nog maar een voorsmaakje. De echte is nog in 'ontwikkeling'. Die moet ik nog inpakken en er ook nog een strikje rond doen... en dat vraagt wat computerdeskundigheid. Even geduld dus ... Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat ik naast die éne echte ruige Schot, inclusief met rok en al***, die bovendien graag als cadeautje fungeerde (zie later) we heel erg veel vriendelijke Schotten en Schottinnekes tegen gekomen zijn. De plaatselijke bevolking was steeds behulpzaam, open-minded, uitnodigend en spraakzaam over hun land, hun geschiedenis en bezienswaardigheden, hun leven, ... Heel aangenaam dus om er toerist te zijn. Want het leven als toerist kan wel al eens 'moeilijk' en stresserend zijn.... steeds op zoek naar de weg, iets om te eten of te slapen, vervangstukken, benzine, ... In Schotland hebben we steeds bereidwilligheid ontmoet en dat is goed voor een zich herstellend vertrouwen in de mensheid en de wereldvrede!

*** P.S. Schotten krijgen een kilt op het moment dat ze volwassen worden. Dan dragen ze zolang ze ongehuwd zijn géén onderbroek onder deze rok, die de kleuren van de clan heeft. Al de nodige attributen die ook nog bij dit 'uniform' horen zoals o.a. een tamelijk zwaar 'voorhangstuk' ****(ik ken de echte naam ervan niet) dat oorspronkelijk met zeehondenhuid bedekt was en functionele doeleinden zou hebben (namelijk de jonge 'kerel' niet in verlegenheid brengen ?) ... worden door familieleden geschonken. Eens gehuwd dragen ze wel een onderbroek... Voilà, dat is het verhaal dat ze mij ginds hebben verteld (wijs gemaakt?)

**** Ik ben het even gaan opzoeken... het is een tasje en heet 'sporran'. Andere attributen zijn een belt (riem), buckle (gesp), broche (sierplaatje), dirk (dolk), kiltpin (pin om rok dicht te houden) ... spannend!

Geschreven door floreanne om 21:13 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 augustus 2005

Het land van wol en gember!

Ik realiseerde het me helemaal niet vóór ik vertrok maar Schotland bleek een land van wol en gember te zijn. Niet zo gek dus dat ik me er een beetje voelde thuiskomen! Langs de schapen en hun wol kon je niet naast kijken uiteraard. En naast de rijke keuze aan gebakjes en gerechten ook al niet. Muffins en koek voor bij de thee ... gegarandeerd kans op een gembersmaakje! Nu moet mijn maag een beetje afkicken van de rijke ontbijten: de eggs, bacon, sausages, haggis, black pudding, beans, tomatoes, chips, fish, toast... Neen de ales en guiness waren wel zeer goed te smaken en ook de whisky, die er goedkoper is dan de Stella. Niet dat ik overdadig gedronken heb hoor... (want seffens menen sommigen dat ik weer moet gaan biechten) ... maar ik vermeld het maar. Na een rit met de moto kan in de avond zo'n hartige dronk wel zeer deugd doen. Je slaapt dan nog zoeter dan anders!

Geschreven door floreanne om 20:52 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 augustus 2005

Moe maar tevreden!

En zo zijn we terug! De reis verliep voorspoedig en is alweer te snel achter de rug. Het geluk was aan onze zijde. We hebben geen spatje regen gehad en dat was zeker 'geluk' hebben in Schotland waar augustus statistisch de natste maand van het jaar is (dacht ik toch ergens opgevangen te hebben). We hebben één band moeten plakken in Skye en één batterij moeten vervangen in Bridge of Earn. Alle scherpe bochtjes van de bergwegeltjes werden zonder slippertjes genomen. En achter elke draai wachtte ons een nieuw schouwspel. Het voortdurend opnieuw verrassende landschap van de Highlands zal me vooral bijblijven. Maar ook de basiskleuren van alle tinten groen, grijs en bruin, met daarin de bloemen geel en wit en paars. De witte vlekken (soms met honderden) verstrooid over de heuvelruggen waren de alom aanwezige schapen, waar we regelmatig moesten voor stoppen omdat ze op de weg voor onze voeten liepen. Er waren ook de ontzettend gezond uitziende koeien, lekker doorvoed van het supergroene gras. We hebben in een oogflits wilde herten zien wegsprinten als ze ons hoorden. Soms waanden we ons in een totaal verlaten landschap en kwamen we kilometers achter elkaar geen andere mensen of voertuigen tegen. Alleen met de bergen, de meren, de stenen, de bruggen, .... in al hun variaties ... was adembenemend. Je wil het graag vasthouden, meenemen naar huis, foto's nemen... maar de panorama's en de diepte en de indrukwekkendheid krijg je niet op papier gedrukt. Als onze foto's verwerkt zijn zal ik er hier enkele plaatsen maar het zal maar een afkooksel zijn van het echte!

Geschreven door floreanne om 20:27 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 augustus 2005

Alle Schotten dragen rokken

... dat weet toch iedereen, maar toch is een Schot in Schotland een man van kop tot teen....
We zijn zover! Alles ( t' is te zeggen het minimum) is gepakt. Morgen is de vertrekdag. Schotland is het doel. Ik hoop veel inspiratie op te doen en vertel er later over. Tot lezens bloggertjes allemaal. Tot binnen 10 dagen!

Geschreven door floreanne om 22:09 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember