Vogels in mijn tuin ( 8 )

Ik heb al van kindsbeen af de grootste bewondering voor de landbouwers . Zij zijn de bewerkers van onze gouden poldergronden . Ik zie ze graag zoals ze afgebeeld staan op de schilderijen van Constant Permeke. Wroetende koppigaards met hun gebogen houding en grote handen ,vechtend tegen de natuurelementen met in de hoofdrol de nooit aflatende noorderwinden.... \"en de boer hij ploegde voort \" . Onlangs bezocht ik zo iemand die alhoewel nu op \"rust ?\" zijnde heel zijn leven geboerd heeft en met het landbouwleven vergroeid is tot in het diepste van zijn ziel . Godfried Van de Sompele geboren op 12 maart 1927. Hij is op zijn hoeve gebleven in de Waterstraat maar stilzitten staat niet in zijn woordenboek. Als zeer handige janus is hij steeds bezig met een of andere constructie. Hoe ingewikkelder, hoe liever , altijd vindt hij de oplossing voor grote en kleine problemen . Hij is een echte kunstenaar, wat ik daar gezien heb grenst aan het ongelooflijke. Godfried heeft een miniatuur ( schaal 1/25 ) gemaakt van zijn hoeve zoals ze er in zijn jeugdjaren uitzag. De complete hoeve met alles erop en eraan tot zelf het interieur met  meubilair uit lang vervlogen tijd .  Ik sta versteld tot wat ruw verweerde mensenhanden ,gedirigeerd door gezond boerenverstand, in staat zijn te scheppen. Momenteel is hij op dezelfde manier bezig aan een maquette van onze Sint -Niklaaskerk eveneens op schaal 1/25.Ten gepaste tijde vertel ik meer over dit fantastische kunstwerk , nu nog in opbouw, maar eens afgewerkt zal ik aan deze maquette de nodige aandacht besteden,  als ode aan iemand, van bij ons waarvoor ik mijn pet afneem . Godfried en Mariette, dank voor de ontvangst, en het ga jullie goed . 

Guido

Nu je verlost bent van het fleuris en er kloeker op geworden bent , kun je uiteraard nog andere ziekten krijgen .Een ervan is de \"gheluwe ziekte \" (geelzucht ) . Volgens mijn zwart beduimeld boekje uit 1836 zijn ook tegen deze, in dien tijd, veel voorkomende ziekte enkele paardenmiddelen voor handen ik citeer letterlijk uit het handgeschreven boekje .
Voor de gheluwe ziekte : Neem versche gemolken melk , laat ze kooken , stelt die af , doet daarin een verschen koeistront , goed dooreenroeren . Men moet daarin zitten met de voeten tot half de beenen zo warm of dat men kan verdragen . Na omtrent 1 halve uur stoppen. Dit moet 3 of 4 dagen naeen gedaan worden en gij zult uwe genezing bekomen .
Nog een middel voor die ziekte : Neem een handsvol  kamerkruid , een handsvol graspemen en laat die kooken in 2 pinten zoete melk op den helft . Giet ze door een doek . Doet daarin voor 10 centiemen kanariesuiker*. Drinkt daarvan \'s morgens en \'s avonds telkens den helft . Doet dat zoo voorts 3 tot 4 dagen .
Nu volgt een doeltreffend middel tegen reuma , daar gaan we :  Voor de Rheumatism . Eerst en vooral uw lichaam zuiveren en daarbij alle avonde een koffijlepel sulferbloeme nemen . Nu om te smouten : 20 ctl. amoniaque. nog zoveel glas brandewijn , een kwak linzaadolie* en rooden balsem* . Dit al te samen mengelen goed smouten en alsdan daar een wolle lap opleggen en goed vastleggen . Bij de warme stove zitten en wachten en gij zult genezen .
Een exclusief middel tegen de tering : Voor een Teere . Neemt een stront van een gesneden ram van een troep schapen deze moet alleen gezet worden (de ram natuurlijk n.v.d.r.). Schoon het strooi en de vliegjes uit den stront uithalen . Kookt dit op dry liter water en als het goed gekookt is schoon door eenen handdoek gieten en alsdan het sap wederom laten kooken met daarin 1/2 pond candijsuiker .
Daar \'s morgens een halve uur voor eten een bierglas van drinken alsook \'s avonds eer gij slapen gaat dit gedurende eenige weken goed onderhouden tot dat de microben dood zijn en gij zult gansch genezen zijn

* Kanariesuiker = melksuiker ,palmsuiker -  Lat. saccharum lactis   * Linzaad = vlaszaad   * Rooden balsem = terpentijnzalf , troost der armen - Fr. baume rouge ( Bron : Onze Volkstaal voor Kruiden en Artsenijen door L. Vandenbussche , Apotheker .Menen 1955 )

                                  Guido

(wordt vervolgd)

Ieder vroeg voorjaar gebeurt er een soort wonder in mijn tuin . Ongelooflijk  , de dagen beginnen nog maar iets te lengen en plotseling zijn ze daar .Er is precies geen tegenhouden aan , van tussen het beschermend compostlaagje en de gevallen bladeren verschijnen er plots groene stengeltjes met een wit stipje . De eerste sneeuwklokjes zijn daar om het nieuwejaar feestelijk in te luiden . Het is telkenjare het zeer prille begin van een niet te stuiten lenteverlangen . Zelf van tussen de bevroren grond zag ik eind januari de eerste exemplaartjes te voorschijn komen .( foto genomen op 30/01/2006). Wat is de natuur toch wonderbaar goed geregeld en dat allemaal zonder computerprogrammering .

               Guido

Velen verwarren de Heggemus nogal gemakkelijk met de gewone huismus . Er zijn nochtans voor de tuinvogelliefhebber duidelijke verschillen te zien . Naast het lange spitse snaveltje  en het blauwgrijze kopje valt dit vogeltje vooral op door zijn muisachtige en laag-bij-de-grondse manier van voortbewegen . Fourageren doen ze het liefst onder hagen of struiken alwaar ze op een stiekeme manier op zoek zijn naar insekten of zaden . Ze zien er niet tegenop om afgevallen bladeren te verplaatsen in de hoop er een lekker hapje onder te vinden . Ze zijn zeer achterdochtig en bij het minste onraad zijn ze ribbedebie .In het zeer vroege voorjaar wanneer de temperatuur overdag wat stijgt , dan stijgt de heggemus mee en verlaat hij zijn schuilplaats. Het mannetje zoekt dan een hoge zangpost op in de top van bvb.een conifeer, als het maar een goed uitzicht biedt op de omgeving . Er klinkt dan een stereotiep bijna zilveren liedje . Op die manier lokt hij een wettige echtgenote en worden ze man en vrouw .... maar van echte huwelijkstrouw is er in de heggenmussenwereld nauwelijks sprake . Ze doen niets liever dan elkaar bedriegen en overspel plegen . De heggemus heeft twee tot drie legsels per jaar van 4à 5 lichtgroene eitjes . Het mannetje helpt zijn vrouwtje bij het voederen van de jongen maar steeds denkt hij dan: \"zijn ze van mij... of is de buurman langs geweest ?\" . Zou dit uniek zijn op aarde ?
                                            (Klik eens op het vogeltje!)
             Guido

Van een stokoud Westkapels vrouwtje , verblijvende in ons rustoord , kreeg ik enkele jaren geleden een zwart beduimeld notaboekje met allerlei handgeschreven hulpmiddeltjes tegen ziekten en lichamelijke kwalen . Zij had het van haar moeder die het op haar beurt van haar grootmoeder geërfd had. Het dateerde van 1836 . Voor de liefhebbers haal ik er enkele \"recepten\" uit zoals ze genoteerd staan in de taal en de bewoordingen van dien tijd . Ik waarschuw de gevoelige lezers want \'tis \'t een en \'t ander . Daar gaan we .
Recept 1 : \"Een edel middel voor het fleuris\" : Neemt een grooten schottel versche peerdstront, laat dit koken en giet het sap door een handdoek , laat als dan dat sap wederom koken met bruine kandijsuiker en daarvan den dag door al warm van drinken . Zij zullen in zweet  komen en in eenige dagen schoon genezen zijn .
Recept 2 : Een goed middel om te verkloeken : Neemt Dry liters goed bier en doet daarin het volgende , 6 dorren van eijeren , 1/2 pond bruine suikers candijs , 1/2 pond fijgen in stukjes gesneden , 1 vierendeel haver . dit al te samen in een steene pulle doen ,goed toestoppen met een koordeke op de kork . Als dan die pulle in een marmijte met water zetten en op de stove zetten en dry sterke uren laten koken en als het koud geworden is goed doorgieten en goed uitduwen en in flesschen doen en \'s nammiddgs te 2 ure een bierglas van drinken . Gij zult kloeker worden .
  (wordt vervolgd )

                                   Guido

Een van de kleinste vogeltjes in mijn wintertuin is de Winterkoning . Eigenaardig nogal wat vogels krijgen vanuit de volksmond een verkleinwoord . Men spreekt van het roodborstje ,het meesje ..enz.  Bij de winterkoning gebeurt dat zelden . De reden is niet ver te zoeken, dit klein bruin  bolletje met zijn pittige oogjes is altijd druk in de weer en door zijn staartje rechop te zetten en er voortdurend mee te kwispelen tracht hij zich veel gewichtiger voor te doen dan hij inhoudelijk is ( bestaat ook bij het mensdom ).Zijn naam heeft hij te danken aan het feit dat hij zelf in het putje van de winter benevens een druk leven  af en toe een luid klinkend liedje durft ten gehore brengen . Hij is nogal liefhebber van een rommelig hoekje in de tuin . Het schattig vogeltje  is altijd maar op zoek tussen de takjes en loerend in de spleetjes of er toch maar geen kevertje of spinnekopje te vinden is . Om een vrouwtje te lokken maakt het mannetje verschillende nestjes (soms tot tien ) . Zo kan madam kiezen en kan meneertje er nog een tweede of derde madam bijnemen ( bestaat ook  enz ... ). Zou het kunnen dat ik een beetje jaloers ben op dit klein schepseltje ? Alhoewel ik geen grote liefhebber ben van kevers en spinnen . 

Guido                                 ( Klik eens op het vogeltje !! )

De 5000 ste bezoeker is binnen gekomen op mijn blog . Ongelooflijk maar waar ! Wie het is weet ik niet . Is't een vrouwe of een vent , ik ben alleszins straf content . Ik hoor vele positieve reacties en om te zeggen zoals het is , dat doet deugd aan mien herte . Ik moet wel bekennen dat er ook een paar negativisten tussen zitten die beweren :"Dat ik nog verre van een Hugo Claus of een Herman Brusselmans ben ...en het ook nooit zal worden ". God zij geloofd en bedankt wat ben ik blij . Ik zal maar in alle eenvoud en bescheidenheid voortdoen zoals ik bezig ben . De redactie van de Westkapelse Sprokkels beloofd jullie een prachtige Lente en een mooie zomer met zeer veel zon !
Kijk maar eens op de weersvooruitzichten van www.gheldof.be  
 DANKT U !!
                                                                                       ^
        Guido                                                                    Klikje

Op twee september 1943 werd de Mariaklok uit de toren gehaald en weggevoerd . Zij kreeg het nummer AI235-D080-074 en woog volgens het ontvangbewijs 330kgr. De Mariaklok was geroofd en bestemd voor de smeltovens (foto ) De Jozefklok luidde nu heel alleen voor missen ,dopen ,huwelijken en begrafenissen . Over de verdwenen grote Niklaasklok werd er in het dorp ... en zeker door de drie musketiers ...in alle talen gezwegen . Pastoor Vanderstichele had her en der grote invloed  en waarschijnlijk heeft hij de bezetter een rad voor de ogen gedraaid, leugens verteld of niet thuis gegeven als ze verantwoording vroegen . Wie zal het vertellen? In elk geval was hij zowel in staat tot heldendaden als tot lelijke streken ,als 't maar in zijn kraam paste . Dat wisten de Westkapellenaars van toen maar al te goed . Meer dan twee jaar zat de grote Westkapelse klok onder de grond in de pastoorstuin . Na de oorlog moest ze echter terug naar de haar vertrouwde klokkenkamer , maar dat zagen de drie stoere helden niet echt zitten . Een loodzware klok laten zakken, dat was nog net te doen , maar datzelfde gewicht omhoog hijsen dat was een ander paar mouwen . Er werd een beroep gedaan op de gespecialiseerde firma Vandekerckhove uit Ingelmunster om deze karwei op te knappen. Volgens de rekening van 12 november 1945,die we terugvonden ,bedroeg de totale kostprijs van deze operatie 2.281 frank inbegrepen een nieuw klokzeel van 30 meter .Deze som werd later door het ministerie van Justitie als oorlogsschade aan de kerkfabriek teruggestort met de vermelding : Door het verwijderen en verbergen der klok heeft het kerkbestuur eene daad gesteld van" Zeer Groote Vaderlandschliefde " . einde citaat !!

Guido