voetbal

Ik ben niet zo iemand die uit de bol gaat als supporter voor een atleet of voor een ploeg, maar ik kan wel een persoon zoals Sven Nys bewonderen. Karakter!! Heel spontaan denk ik dan ook altijd terug aan Roger De Vlaeminck, een Eddy Merckx en ik zou hier een enorme lijst kunnen plaatsen. Er zijn er nog een pak die er met kop en schouders boven uit steken omwille van hun doorzettingsvermogen, de tanden op mekaar, jezelf veel ontzeggen.....Enfin, ik zou het niet kunnen. Hoedje!!! 

Een tijdje geleden gelezen en ik moet zeggen, ik vond het een goeie.
Als je je moeder gaat bezoeken, vergeet dan niet om een fles wijn mee te nemen. Jij bent tenslotte de reden waarom ze drinkt!

Gelezen in de krant. Leuven vraagt meer aandacht voor fietsers!!!! Als die fietsers nu eens meer aandacht mochten hebben voor mij! Als je in Leuven een straat over steekt, zal alle verkeer stoppen voor jou, .....behalve een fietser. Wacht maar even en trek je voet terug, want er is geen enkele, maar dan ook geen enkele, zogezegde zwakke weggebruiker, die voor jou zal vertragen en zeker niet stoppen. Bladzijden kan ik schrijven over sommige hooligans op de baan. Begrijp me niet verkeerd, ik juich het fietsverkeer alleen maar toe, maar als zij zich dan de koning van de weg beginnen voelen, dan loopt het een beetje fout. Wieler"toeristen" die een vrouw een gebroken neus slaan omwille van het feit dat ze een groep renners wil voorsteken. Ach ja, tussen alle koren is er kaf.  

Je komt iemand tegen of er is bezoek geweest, dan wordt er altijd aan een volgende ontmoeting gedacht. Meestal gaat dat dan als volgt: "we bellen mekaar nog wel" of " we moeten zeker nog eens afspreken" of "volgende keer komen jullie tot bij ons, afgesproken" Je weet toch dat van al die goede voornemens niks in huis komt. Als je niet onmiddellijk uw beide agenda's er bij haalt, vergeet het dan maar. Weer eens ondervonden in de laatste maanden.

Kochen leicht gemacht, werd uitgebracht in Duitsland door Carmen Pfaff. Het is te hopen dat Jean-Marie niet voor de vertaling gezorgd heeft of er vallen de volgende dagen doden in ons buurland.

Al van in december krijg ik dagelijks een krant in de bus. Het moet een administratieve vergissing zijn, want tot nu toe heb ik nog geen euro betaald. Niet dat ik een fervent krantenlezer ben, maar ik laat maar komen. Daarenboven is het een prutkrant waar je de meest spectaculaire dingen in leest. Toch zwijg ik in alle talen. Ze zeggen dat we meer moeten uitgeven om oze economie aan te zwengelen. Welnu in die krant stond vandaag dat een Belgisch gezin gemiddeld 34.800€ per jaar uitgeeft. Kan het nog meer?

Ik heb hier een boekje liggen, uitgegeven in 1939, met daarin de regels van de scouts. "Het Vlaamsch Verbond der katholieke scouts" Mens toch, wat daar allemaal aan regels en wetten in staat. Echt niet te geloven. Moest je dit nu aan de jeugd voorstellen, lachen ze je vierkant uit. Toch plezant om dat nog eens terug te lezen. Ik stuurde een berichtje naar het scoutsmuseum om te zeggen dat ze dat boekje gerust mogen hebben, maar geen reactie. Dan zal ik het maar houden zeker. 

Gsm, dat is een echte vooruitgang! Wat een uitvinding!! Iedereen overal en altijd bereikbaar. Vergeet het maar. Ik lieg echt niet, maar ik probeerde in het laatste kwartier 6 mensen te bellen. Eerst op de vaste lijn en dan op gsm. Vergeet het maar. Ach ja, misschien willen ze me ook niet horen. Dan is dat mijn, maar ook hun probleem. Dan skype proberen. vergeet het. Allemaal offline.
Ik ga er niet wakker van liggen.

Deze middag echt plat gelegen van het lachen. Veel plaatsen ga je niet meer vinden waar iedereen met iedereen kan babbelen. Waar er zo iemand is die, van aan de toog,  een hele café kan bezig houden. Natuurlijk doe ik graag mee  en pik ik op zo een ogenblik onmiddellijk in op zo iemand zijn, soms flauwe of platte grappen, maar ik doe zeer zeker mee. Mens toch, vertel me eens waar zo iets nog kan. Moet nu alles zo deftig, chique en serieus? Geef mij het volkse, simpele en het zo naturelle. Ai, daar ga ik weer. Ik denk dan terug aan boeken van Claes en Timmermans. Enfin ik heb genoten. 

De laatste tijd zo veel interessante mensen leren kennen. Deze middag drie mensen ontmoet die elke dinsdag komen wiezen in Pakenhof. Hun vierde man is met vakantie  tot half oktober. Dus ik ben welkom. Ze willen ook met een gever spelen in de toekomst. Och, ik zou zo veel willen doen, maar ik kan mijn vrouw niet zo gemakkelijk alleen laten. Enfin, ik zal wel zien. 

Aiai, die computer wil slimmer zijn dan ik. Ik tik als titel de eerste drie letters in en ik krijg onmiddellijk een aantal mogelijkheden die ik vroeger al gebruikte. Af en toe probeer ik eens iets in het Leuvens te schrijven en dan blijft dat ding hier me permanent verbeteren. Wat ik eigenlijk wou schrijven is het volgende. We noteren al wat er te doen staat op een kalender. Ik bestelde zeepaling en moet die donderdag gaan halen. Schoonbroer is jarig op dezelfde dag. Wat staat er nu op de kalender: verjaardag René zeepaling. Och ja, niet zo speciaal, maar alla, wat moet een mens zo 's nachts anders nog kwijt. 

Sorry, maar ik kan er echt niks aan doen. Ik denkveel aan vroeger en dan komen er allerlei dingen boven. Net hoorde ik een uitvoering van "the battle of Jericho" In mijn geheugen gezongen door the golden gate kwartet. Voor mij, maar ja wie ben ik, de allerbeste uitvoering die ik ooit hoorde. Ach ja, ieder zijn heug en zijn meug.

Toevallig las ik een paar dagen geleden in de krant dat er in de Spar winkels, Jupiler verkocht wordt aan 2,72€ voor 2 liter. Schitterende prijs natuurlijk. Dus ik daar naar toe. Ik nam 5 verpakkingen. Reactie aan de kassa. Blijkbaar mag je maar drie stuks per persoon mee nemen. Belachelijk natuurlijk. Dat vertelde ik ook aan de kassier. Als ik nu tien maal na mekaar terug binnen kom, dan neem ik dus dertig stuks. Nu was mijn echtgenote er bij en ik heb dus een plaatje "volgende klant" tussen ons twee geplaatst. Dat is dus toegelaten. Ik begrijp hun intenties. Natuurlijk willen ze niet dat iemand ineens heel hun voorraad komt opkopen. 

Via internet krijg ik dagelijks een pak berichten van kranten of samenvattingen daarvan. Mensen toch, wat een prul wordt er dagelijks gedrukt of verstuurd. In plaats van kindermoordenaar komt er nu als titel "moordende kinderen". Verbod op mini miss verkiezingen. Geld verdienen op groepsaankoop van stookolie. Geen gepast geld, niet meer op de bus. Iemand voor de politierechter voor de 116e keer. Zo kan ik nog uren door gaan. Natuurlijk heb ik over dit alles mijn mening, maar dergelijke mededelingen interesseren me eigenlijk niet. Toch moet je bij blijven, want als je iemand tegen komt, gaat het gesprek over dergelijke dingen. Ik heb momenteel andere katten te geselen.  

Ik zou beter de levenswijze en filosofie van ons bomma volgen en nuchter blijven denken bij bepaalde dingen. Waarschijnlijk erger ik me te veel bij bepaalde dingen, waar ik toch niks kan aan doen en veranderen. Ach ja ik zit nu eenmaal zo in mekaar. Natuurlijk kan ik de wereld niet idealiseren. Dan nog zou het een wereld zijn zoals ik het graag zou hebben, maar voor andere mensen zou dat dan misschien een hel zijn. Moeilijk om me aan te passen. Ik ga nu geen details geven, maar in ons klein Belgenlandje kan niks meer en moet alles. 

Ok, ze zijn duur. Ok, ze verkopen niet alle producten die jij graag hebt. Toch blijf ik er bij dat het winkeltje hier bij ons in de buurt een meerwaarde heeft. Misschien is dit in grootsteden compleet anders, maar ik heb alleen maar ervaring met dergelijke winkels die gelegen zijn in een randgemeente. Enorm vriendelijk en behulpzaam. Uiteraard duurder dan een groot warenhuis. Maar ook in de kleine filialen van de grote merken betaal je veel te veel. Ga ik nu speciaal de auto buiten halen om bv een doos chocolade ijs te gaan halen? Moeder de vrouw had daar goesting in. Het winkeltje is op 150 meter van de deur. Daarenboven mag ik daar mijn vestzakken met kleingeld boven halen en zo betalen. Ergens anders zien ze je buiten.      

Ik schreef er nog al over. Amerikaanse humor kan ik echt niet vatten. Ik vind die zo plat, zo stom, zo imbeciel, enfin, ik heb er geen woorden voor. Natuurlijk is dit een persoonlijke mening en er zijn mensen die daar kunnen mee lachen en van genieten. Ik echter niet. Geef mij maar een stuk Vlaamse humor.  

gisteren was Helena (wij zeggen nog altijd Heleentje) jarig. Het is de oudste kleindochter en ze werd 16. Dan begin je even na te denken. Als je kleindochter al naar het voorlaatste jaar op school gaat, ben je ook niet meer zo jong. Nu, we zijn er vroeg aan begonnen, maar toch. Het is maar een klein excuus om te zeggen dat we ook al even voorbij de 60 moeten zijn.