kleine lettertjes

Allerheiligen. Zelfs hier laat de crisis zich voelen. Beduidend minder bloemstalletjes aan het kerkhof. Komt daar bovenop dat het gisteren einde van de maand was en ook dat speelt een rol. Er zijn een pak mensen genoodzaakt om van maand tot maand te leven en is het dus wachten op de 1e van de volgende maand om terug uitgaven te kunnen doen.

Wat voor Bourgondiërs zijn wij. We worden er over geprezen of misprezen, maar het is gewoon plezant. De laatste tijd ben ik bezig met de familiefoto's te ordenen en er gezichten op te plakken. Telkens moet ik vaststellen dat men altijd wel aan het eten en/of het drinken is. Natuurlijk zijn feestgelegenheden het ideale moment om enkele opnames te maken. Dan moet ik zeggen dat het in Limburg, op gebied van volumes, nog veel exuberanter is dan hier. Ik herinner me nog zeer levendig mijn eerste feest in Limburg. Ik was met een Limburgse getrouwd of verloofd op dat ogenblik en werd dus mee uitgenodigd op een plechtige communiefeest. Dit hou je niet voor mogelijk! Tien schotels na mekaar was heel gewoon. Als ze kwamen vragen of je nog een "klein" beetje wilde, stond weigeren daar niet bij. Er werd prompt nog een flinke schep op je bord gekwakt. Enfin, als je jong bent, kan je dat allemaal aan. Over ons trouwfeest zal ik het later nog wel eens hebben. 

De laatste tijd met te veel bezig. Ik ga een reeks van interviews doen met oude(re) mensen en dat in een boekje gieten. Voor goed te zijn zou ik er 1 per week moeten kunnen doen. Dit haal ik niet. Ook ben ik al maanden bezig met het rangschikken van al de foto's die ik op de verschillende computers nog heb. Al pech bij het begin. De foto's die op dvd had gezet ongeveer 10 geleden, wil de computer niet meer aanvaarden. Hij zegt altijd "u plaatste een lege schijf". Ten slotte ook nog de stamboom, waar ik eigenlijk veel te ver in ga, maar alla.

Ondertussen, na zoveel berichten kennen jullie me een beetje. Als ik ergens moet zijn, ben ik altijd veel te vroeg. Natuurlijk moet ik dan wachten en daar kan ik ook al niet tegen. Joost en zijn kroost (dat rijmt begot) kwamen vandaag naar België als tussenstop. Ik had beloofd om mee naar de luchthaven te gaan om ze op te halen. Vlucht een beetje vertraging, maar eer ze hun valiezen hadden en buiten kwamen, waren we nog eens een uur verder. Dan komen de zenuwen. Natuurlijk onmiddellijk vergeten bij het zien van dat gezinnetje. Maar ja ik zit zo in mekaar. Voorstellen om daar aan te verhelpen? 

Roeland, Kaat en ikzelf hebben destijds enorm veel naar voetbal op tv gekeken. Alle drie waren we supporter van Ajax. (en ik denk nog altijd alle drie) We hebben dus ook de beginperiode van Zlatan Ibrahimoviç mee gemaakt. Onvoorstelbaar dat die kerel op zijn alleen Anderlecht gewoon afmaakt in een thuismatch. Super talent. Hij verdient er ook naar. Je mag zeer goed zijn in je beroep, maar de weddes van een aantal sportmensen zijn echt overdreven. Enfin, er zijn dan toch mensen die dat kunnen en willen geven. Bravo Zlatan, weer een prachtige match.

Waar is men mee bezig? Zelfs op het hoogste niveau zijn er gesprekken over een racistisch karakter van zwarte Piet. Mens toch, moeten we dan geen groot stuk herschrijven van de geschiedenis en van de bijbel? Herschrijven zou moeilijk zijn natuurlijk. Een aantal passages schrappen of overplakken. Als men nu zelfs op niveau van de VN met dergelijke dingen bezig is?????   

Och mensen, ik kan me enorm ergeren aan de tientallen weerberichten op radio en tv. Waarom toch zo veel? Ze spreken mekaar dan ook constant tegen en de voorspelling van 's morgens is dan al helemaal anders over de middag en 's avonds is het weer iets nieuws. Waar ze altijd mee beginnen is met welk weer het vandaag geweest is. Ja, maar dat heb ik ook wel gezien en gevoeld. Als het geregend heeft of indien er sneeuw gevallen is of als het extreem warm of koud geweest is, dan zal ik dat ook  wel gevoeld hebben zeker. Voor zo een klein landje als het onze  is het te moeilijk om een voorspelling te maken.  Stop er gewoon mee, we zullen wel zien wat er op ons af komt. 

Ik weet het, het is te impulsief, maar ik zit nu eenmaal zo in mekaar. We gaan zeer regelmatig eten bij een Italiaan hier in de buurt. Je weet dat wel, daar is het altijd de gewoonte, dat als je de rekening vraagt, de baas altijd nog een degustiefje van het huis geeft. Vorige zaterdag was ik daar op mijn alleen gaan eten en na het betalen van de rekening (en zonder degustief) vroeg ik nog een koffie. De baas vroeg me daarvoor 2 euro. Ik ben kwaad opgestapt en heb hem gezegd dat ik nooit meer zal komen. We zijn daar ZEER goeie klanten en hebben daar al voor duizenden euro verteerd en dus vond ik dit er net iets over. Ik heb er al spijt van, want ik ging daar graag.  

Oei, dit was even verschieten. De buurman belt beneden in de gang om te vragen of ik hem wil binnen laten. Hij heeft zijn sleutels in de auto achter gelaten en de garagepoort dicht gedaan zonder de sleutel te gebruiken. Je weet wel met zo een klepje. Ok buiten gesloten. Zijn vrouw was naar de markt en nam geen GSM op. Ik laat hem dus binnen via ons terras en een tussendeur. Bijkomend probleem was dat ook zijn voordeur op slot was, dus hij moest terug via ons appartement met een bos sleutels, naar beneden in de hoop dat er tussen die reservesleutels eentje van de garage bij was. Hij heeft zich honderd keer verontschuldigd, maar hij stond plots voor mij in de living. Hij had aan elk raam en elke deur geklopt zegt hij, maar ik heb hem niet gehoord. Muziek te luid? (Beethoven stond op) Zo zie je maar. Zijn raam staat altijd open en dat van ons ook over dag. Zo kunnen we bij mekaar binnen zonder verwittigen. Kwestie van vertrouwen natuurlijk.

Ik weet niet of dat dat nu nog veel bestaat, maar vroeger had elke parochie toch minstens één keer per jaar een processie. De jeugd werd opgetrommeld om daar in mee te stappen. Als er een fanfare bestond liepen die daar ook in mee. Vier sterke mannen om een beeld van een of andere heilige te dragen enz...

Voila, de badkuip van vroeger. Zaterdag was, bij ons alleszins, wasdag. Iedereen (en we waren met 5) na mekaar in die kuip in hetzelfde water. In de zomer buiten op de koer en in de winter naast de Leuvense stoof. Dan werden de oren gekuist met een watje op een stekje gedraaid. Kennen ze trouwens nog traditionele stekjes van "union match"? Dan kreeg je proper ondergoed en dat moest dan de ganse week mee gaan. Als je dat nu aan kinderen of kleinkinderen zal vertellen kijken ze met ogen vol ongeloof. Het is nochtans de zuivere waarheid. 

Goed, onze Belgen hebben het gehaald en ze gaan volgend jaar naar Brazilië. Ik ben geen negativist, maar in de laatste match was de stress er blijkbaar af en begon iedereen een beetje publieksgeil te spelen en er was van ploegspel geen sprake meer. De druk was van de ketel en winnen moest niet meer en dus werden er een aantal een beetje euforisch en wilden ze in de belangstelling staan. Ik ben geen grote voetbalkenner, maar ik ben er van overtuigd dat ze gemakkelijk 4 of 5 goals hadden kunnen maken, indien de nodige passen op het juiste moment zouden gegeven zijn.

Ik ben niet zo iemand die uit de bol gaat als supporter voor een atleet of voor een ploeg, maar ik kan wel een persoon zoals Sven Nys bewonderen. Karakter!! Heel spontaan denk ik dan ook altijd terug aan Roger De Vlaeminck, een Eddy Merckx en ik zou hier een enorme lijst kunnen plaatsen. Er zijn er nog een pak die er met kop en schouders boven uit steken omwille van hun doorzettingsvermogen, de tanden op mekaar, jezelf veel ontzeggen.....Enfin, ik zou het niet kunnen. Hoedje!!! 

Een tijdje geleden gelezen en ik moet zeggen, ik vond het een goeie.
Als je je moeder gaat bezoeken, vergeet dan niet om een fles wijn mee te nemen. Jij bent tenslotte de reden waarom ze drinkt!

Gelezen in de krant. Leuven vraagt meer aandacht voor fietsers!!!! Als die fietsers nu eens meer aandacht mochten hebben voor mij! Als je in Leuven een straat over steekt, zal alle verkeer stoppen voor jou, .....behalve een fietser. Wacht maar even en trek je voet terug, want er is geen enkele, maar dan ook geen enkele, zogezegde zwakke weggebruiker, die voor jou zal vertragen en zeker niet stoppen. Bladzijden kan ik schrijven over sommige hooligans op de baan. Begrijp me niet verkeerd, ik juich het fietsverkeer alleen maar toe, maar als zij zich dan de koning van de weg beginnen voelen, dan loopt het een beetje fout. Wieler"toeristen" die een vrouw een gebroken neus slaan omwille van het feit dat ze een groep renners wil voorsteken. Ach ja, tussen alle koren is er kaf.  

Je komt iemand tegen of er is bezoek geweest, dan wordt er altijd aan een volgende ontmoeting gedacht. Meestal gaat dat dan als volgt: "we bellen mekaar nog wel" of " we moeten zeker nog eens afspreken" of "volgende keer komen jullie tot bij ons, afgesproken" Je weet toch dat van al die goede voornemens niks in huis komt. Als je niet onmiddellijk uw beide agenda's er bij haalt, vergeet het dan maar. Weer eens ondervonden in de laatste maanden.

Kochen leicht gemacht, werd uitgebracht in Duitsland door Carmen Pfaff. Het is te hopen dat Jean-Marie niet voor de vertaling gezorgd heeft of er vallen de volgende dagen doden in ons buurland.

Al van in december krijg ik dagelijks een krant in de bus. Het moet een administratieve vergissing zijn, want tot nu toe heb ik nog geen euro betaald. Niet dat ik een fervent krantenlezer ben, maar ik laat maar komen. Daarenboven is het een prutkrant waar je de meest spectaculaire dingen in leest. Toch zwijg ik in alle talen. Ze zeggen dat we meer moeten uitgeven om oze economie aan te zwengelen. Welnu in die krant stond vandaag dat een Belgisch gezin gemiddeld 34.800€ per jaar uitgeeft. Kan het nog meer?

Ik heb hier een boekje liggen, uitgegeven in 1939, met daarin de regels van de scouts. "Het Vlaamsch Verbond der katholieke scouts" Mens toch, wat daar allemaal aan regels en wetten in staat. Echt niet te geloven. Moest je dit nu aan de jeugd voorstellen, lachen ze je vierkant uit. Toch plezant om dat nog eens terug te lezen. Ik stuurde een berichtje naar het scoutsmuseum om te zeggen dat ze dat boekje gerust mogen hebben, maar geen reactie. Dan zal ik het maar houden zeker.