weerbericht

Ik weet het, het is te impulsief, maar ik zit nu eenmaal zo in mekaar. We gaan zeer regelmatig eten bij een Italiaan hier in de buurt. Je weet dat wel, daar is het altijd de gewoonte, dat als je de rekening vraagt, de baas altijd nog een degustiefje van het huis geeft. Vorige zaterdag was ik daar op mijn alleen gaan eten en na het betalen van de rekening (en zonder degustief) vroeg ik nog een koffie. De baas vroeg me daarvoor 2 euro. Ik ben kwaad opgestapt en heb hem gezegd dat ik nooit meer zal komen. We zijn daar ZEER goeie klanten en hebben daar al voor duizenden euro verteerd en dus vond ik dit er net iets over. Ik heb er al spijt van, want ik ging daar graag.  

Oei, dit was even verschieten. De buurman belt beneden in de gang om te vragen of ik hem wil binnen laten. Hij heeft zijn sleutels in de auto achter gelaten en de garagepoort dicht gedaan zonder de sleutel te gebruiken. Je weet wel met zo een klepje. Ok buiten gesloten. Zijn vrouw was naar de markt en nam geen GSM op. Ik laat hem dus binnen via ons terras en een tussendeur. Bijkomend probleem was dat ook zijn voordeur op slot was, dus hij moest terug via ons appartement met een bos sleutels, naar beneden in de hoop dat er tussen die reservesleutels eentje van de garage bij was. Hij heeft zich honderd keer verontschuldigd, maar hij stond plots voor mij in de living. Hij had aan elk raam en elke deur geklopt zegt hij, maar ik heb hem niet gehoord. Muziek te luid? (Beethoven stond op) Zo zie je maar. Zijn raam staat altijd open en dat van ons ook over dag. Zo kunnen we bij mekaar binnen zonder verwittigen. Kwestie van vertrouwen natuurlijk.

Ik weet niet of dat dat nu nog veel bestaat, maar vroeger had elke parochie toch minstens één keer per jaar een processie. De jeugd werd opgetrommeld om daar in mee te stappen. Als er een fanfare bestond liepen die daar ook in mee. Vier sterke mannen om een beeld van een of andere heilige te dragen enz...

Voila, de badkuip van vroeger. Zaterdag was, bij ons alleszins, wasdag. Iedereen (en we waren met 5) na mekaar in die kuip in hetzelfde water. In de zomer buiten op de koer en in de winter naast de Leuvense stoof. Dan werden de oren gekuist met een watje op een stekje gedraaid. Kennen ze trouwens nog traditionele stekjes van "union match"? Dan kreeg je proper ondergoed en dat moest dan de ganse week mee gaan. Als je dat nu aan kinderen of kleinkinderen zal vertellen kijken ze met ogen vol ongeloof. Het is nochtans de zuivere waarheid. 

Goed, onze Belgen hebben het gehaald en ze gaan volgend jaar naar Brazilië. Ik ben geen negativist, maar in de laatste match was de stress er blijkbaar af en begon iedereen een beetje publieksgeil te spelen en er was van ploegspel geen sprake meer. De druk was van de ketel en winnen moest niet meer en dus werden er een aantal een beetje euforisch en wilden ze in de belangstelling staan. Ik ben geen grote voetbalkenner, maar ik ben er van overtuigd dat ze gemakkelijk 4 of 5 goals hadden kunnen maken, indien de nodige passen op het juiste moment zouden gegeven zijn.

Ik ben niet zo iemand die uit de bol gaat als supporter voor een atleet of voor een ploeg, maar ik kan wel een persoon zoals Sven Nys bewonderen. Karakter!! Heel spontaan denk ik dan ook altijd terug aan Roger De Vlaeminck, een Eddy Merckx en ik zou hier een enorme lijst kunnen plaatsen. Er zijn er nog een pak die er met kop en schouders boven uit steken omwille van hun doorzettingsvermogen, de tanden op mekaar, jezelf veel ontzeggen.....Enfin, ik zou het niet kunnen. Hoedje!!! 

Een tijdje geleden gelezen en ik moet zeggen, ik vond het een goeie.
Als je je moeder gaat bezoeken, vergeet dan niet om een fles wijn mee te nemen. Jij bent tenslotte de reden waarom ze drinkt!

Gelezen in de krant. Leuven vraagt meer aandacht voor fietsers!!!! Als die fietsers nu eens meer aandacht mochten hebben voor mij! Als je in Leuven een straat over steekt, zal alle verkeer stoppen voor jou, .....behalve een fietser. Wacht maar even en trek je voet terug, want er is geen enkele, maar dan ook geen enkele, zogezegde zwakke weggebruiker, die voor jou zal vertragen en zeker niet stoppen. Bladzijden kan ik schrijven over sommige hooligans op de baan. Begrijp me niet verkeerd, ik juich het fietsverkeer alleen maar toe, maar als zij zich dan de koning van de weg beginnen voelen, dan loopt het een beetje fout. Wieler"toeristen" die een vrouw een gebroken neus slaan omwille van het feit dat ze een groep renners wil voorsteken. Ach ja, tussen alle koren is er kaf.  

Je komt iemand tegen of er is bezoek geweest, dan wordt er altijd aan een volgende ontmoeting gedacht. Meestal gaat dat dan als volgt: "we bellen mekaar nog wel" of " we moeten zeker nog eens afspreken" of "volgende keer komen jullie tot bij ons, afgesproken" Je weet toch dat van al die goede voornemens niks in huis komt. Als je niet onmiddellijk uw beide agenda's er bij haalt, vergeet het dan maar. Weer eens ondervonden in de laatste maanden.

Kochen leicht gemacht, werd uitgebracht in Duitsland door Carmen Pfaff. Het is te hopen dat Jean-Marie niet voor de vertaling gezorgd heeft of er vallen de volgende dagen doden in ons buurland.

Al van in december krijg ik dagelijks een krant in de bus. Het moet een administratieve vergissing zijn, want tot nu toe heb ik nog geen euro betaald. Niet dat ik een fervent krantenlezer ben, maar ik laat maar komen. Daarenboven is het een prutkrant waar je de meest spectaculaire dingen in leest. Toch zwijg ik in alle talen. Ze zeggen dat we meer moeten uitgeven om oze economie aan te zwengelen. Welnu in die krant stond vandaag dat een Belgisch gezin gemiddeld 34.800€ per jaar uitgeeft. Kan het nog meer?

Ik heb hier een boekje liggen, uitgegeven in 1939, met daarin de regels van de scouts. "Het Vlaamsch Verbond der katholieke scouts" Mens toch, wat daar allemaal aan regels en wetten in staat. Echt niet te geloven. Moest je dit nu aan de jeugd voorstellen, lachen ze je vierkant uit. Toch plezant om dat nog eens terug te lezen. Ik stuurde een berichtje naar het scoutsmuseum om te zeggen dat ze dat boekje gerust mogen hebben, maar geen reactie. Dan zal ik het maar houden zeker. 

Gsm, dat is een echte vooruitgang! Wat een uitvinding!! Iedereen overal en altijd bereikbaar. Vergeet het maar. Ik lieg echt niet, maar ik probeerde in het laatste kwartier 6 mensen te bellen. Eerst op de vaste lijn en dan op gsm. Vergeet het maar. Ach ja, misschien willen ze me ook niet horen. Dan is dat mijn, maar ook hun probleem. Dan skype proberen. vergeet het. Allemaal offline.
Ik ga er niet wakker van liggen.

Deze middag echt plat gelegen van het lachen. Veel plaatsen ga je niet meer vinden waar iedereen met iedereen kan babbelen. Waar er zo iemand is die, van aan de toog,  een hele café kan bezig houden. Natuurlijk doe ik graag mee  en pik ik op zo een ogenblik onmiddellijk in op zo iemand zijn, soms flauwe of platte grappen, maar ik doe zeer zeker mee. Mens toch, vertel me eens waar zo iets nog kan. Moet nu alles zo deftig, chique en serieus? Geef mij het volkse, simpele en het zo naturelle. Ai, daar ga ik weer. Ik denk dan terug aan boeken van Claes en Timmermans. Enfin ik heb genoten. 

De laatste tijd zo veel interessante mensen leren kennen. Deze middag drie mensen ontmoet die elke dinsdag komen wiezen in Pakenhof. Hun vierde man is met vakantie  tot half oktober. Dus ik ben welkom. Ze willen ook met een gever spelen in de toekomst. Och, ik zou zo veel willen doen, maar ik kan mijn vrouw niet zo gemakkelijk alleen laten. Enfin, ik zal wel zien. 

Aiai, die computer wil slimmer zijn dan ik. Ik tik als titel de eerste drie letters in en ik krijg onmiddellijk een aantal mogelijkheden die ik vroeger al gebruikte. Af en toe probeer ik eens iets in het Leuvens te schrijven en dan blijft dat ding hier me permanent verbeteren. Wat ik eigenlijk wou schrijven is het volgende. We noteren al wat er te doen staat op een kalender. Ik bestelde zeepaling en moet die donderdag gaan halen. Schoonbroer is jarig op dezelfde dag. Wat staat er nu op de kalender: verjaardag René zeepaling. Och ja, niet zo speciaal, maar alla, wat moet een mens zo 's nachts anders nog kwijt. 

Sorry, maar ik kan er echt niks aan doen. Ik denkveel aan vroeger en dan komen er allerlei dingen boven. Net hoorde ik een uitvoering van "the battle of Jericho" In mijn geheugen gezongen door the golden gate kwartet. Voor mij, maar ja wie ben ik, de allerbeste uitvoering die ik ooit hoorde. Ach ja, ieder zijn heug en zijn meug.

Toevallig las ik een paar dagen geleden in de krant dat er in de Spar winkels, Jupiler verkocht wordt aan 2,72€ voor 2 liter. Schitterende prijs natuurlijk. Dus ik daar naar toe. Ik nam 5 verpakkingen. Reactie aan de kassa. Blijkbaar mag je maar drie stuks per persoon mee nemen. Belachelijk natuurlijk. Dat vertelde ik ook aan de kassier. Als ik nu tien maal na mekaar terug binnen kom, dan neem ik dus dertig stuks. Nu was mijn echtgenote er bij en ik heb dus een plaatje "volgende klant" tussen ons twee geplaatst. Dat is dus toegelaten. Ik begrijp hun intenties. Natuurlijk willen ze niet dat iemand ineens heel hun voorraad komt opkopen. 

Via internet krijg ik dagelijks een pak berichten van kranten of samenvattingen daarvan. Mensen toch, wat een prul wordt er dagelijks gedrukt of verstuurd. In plaats van kindermoordenaar komt er nu als titel "moordende kinderen". Verbod op mini miss verkiezingen. Geld verdienen op groepsaankoop van stookolie. Geen gepast geld, niet meer op de bus. Iemand voor de politierechter voor de 116e keer. Zo kan ik nog uren door gaan. Natuurlijk heb ik over dit alles mijn mening, maar dergelijke mededelingen interesseren me eigenlijk niet. Toch moet je bij blijven, want als je iemand tegen komt, gaat het gesprek over dergelijke dingen. Ik heb momenteel andere katten te geselen.