glinstering
- voor den Dree, de Pol, den Dieser –
over de berg van Elversele
naar de Col du Galibier
dagelijks stonden we voor de brug,
één lange slaper steeds te laat
stormden langs rapen,
maïs of bevroren kluiten
over ons geliefde baantje
dat kronkelde naar Driegaaien
zaten te drogen in een bedompte klas,
tot ’s avonds in een studiezaal, gleden
door duisternis, nevel, kille regen
en steeds weer voor de open
of gesloten brug: een eindsprint
en wie mocht winnen die
in zijn dromen nog altijd wint?
de vrienden waren drie oudere
broers en boven op de Alpen
hoor je hun woorden nog
hun wegwijzer naar een leven
je hebt het nooit geleerd
dat Hamse stroeve gezegde:
‘ge moet op tijd
ou schup afkuisen’
laat eens even los, laat
je ogen over de bergen gaan
neem een voorbeeld aan
de sneeuw: dat ligt daar
stil en glinstert
we zien elkaar, grijs, gegroefd
en elk met eigen plagen, elk
zijn schupje volgeladen
we laten los in een verhaal
van Vlaamse bult naar
Alpijnse bergpas, we nemen
een voorbeeld aan de sneeuw
in onze oude vernauwde
ogen, een stille glinstering
