Naar de inhoud

boek onder lava

verzwegen berichten
seniorennet.beseniorennet.be

my generation

talking about my generation – The Who

 

ja, jongen, je papa bleef

hangen in de Sixties en hij

is er blij mee – kijk maar:

 

Monterey, Woodstock, Jimmy

steekt zijn gitaar in brand, Janice

krijst de ziel uit haar lijf, Otis

probeert wat tederheid

 

geloof je: een altaar werd

verschoven, de kudde keek

haar herder in het gezicht,

zag dat de keizer weinig

kleren droeg en hurkte

stralend als een lotus

 

en Suzanne neemt je mee,

voert je thee bij de rivier

 

meer dan duizend bloemen

mochten bloeien, de vogels

van verbeelding vlogen uit

hun kooi, de povere broeder

leerde de geduldige kunst

van vissen, broden werden

vermenigvuldigd, rolden

door steppe en woestijn

 

en Suzanne leert je zeilen

eindeloos op haar rivier

 

je grijze papa wrijft over

zijn genoeglijk buikje, schuift

een anjer in een stalen loop

 

hoor je, zoon, hoe ze broeden,

de vogels der verbeelding,

op een ei van eeuwen melk

en honig en vrede in eigen

hoofd en verre streken

 

en Suzanne zegt dat Jezus

kon lopen op het water

 

 

luister maar: Bob, de angelieke,

kondigt nieuwe tijden aan -

hij wou het ook niet weten

dat bloemen ontbladeren,

bonte vogels doodgaan in een ei

 

hij zag de aarde op haar

eerste dag en niet de buikjes

uitdijend als een heelal

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:05 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

prijsbepaling

prijsbepaling

 

bepaal de prijs van bloemen

en je stamelt wat: hoeveel

geef je voor een omhelzing,

een geur die straks je dromen

vult zoals wierook een tempel

 

ontdoe de bloemen van hun

prijskaart, koop ze blind

zoals je ongewild de ogen

sluit voor al wat hevig

door je lichaam gaat,

zalig en snijdend

als een scheermes

 

een prijs perst het bloed

uit aders, het sap en al

het zoete uit een vrucht,

hij maakt  een ding van

een ademend wezen

 

wees beducht voor cijfers,

ze zeggen enkel dat ze

verzwijgen, de maat van

alles van waarde en

waardigheid is mateloos:

ook aardse goden verdragen

geen streepjescode

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 14:42 Reageer op dit bericht

vol en hol

vol staat de krant met holle woorden

 

 

de dagen hebben hun dagblad

zoals de eeuwen hun gedichten

de wereld plooit zich naar woorden

van bedenkelijk en bedachtzaam allooi

 

zoals water zich schikt

naar het smaakloze glas

en jenever ademt

in een kelkje

 

hoeveel wordt verteld

en hoeveel stemmen blijven verzwegen

onderduikers in tenten en portieken

die verzen bewaren

van een legende, een sage van steden

en steppen, brousse en woestijn

 

ooit worden hun verhalen onderwezen

in de school van  verwondering

waar woorden getuigen

van hun nood aan woorden

 

waar  dingen en feiten worden nagewezen

met de eeltige vinger van een naam

en als verschrikte kinderen

gaan ze op de loop

 

door de bladen ritselt

een echo van een stem die smeekt

in  rijmen van stamelende dichters

ruist een droom over fijne keien

die een eeuwig water van de rotsen weekt

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:34 Reageer op dit bericht

rookverbod 2

rookverbod 2 of 3?

 

zeker, we koesteren dit leven, er is geen ander

tenzij dat lichtverteerbaar nabestaan

in een voetnoot, het hardere van blauwsteen,

groeven onleesbaar onder algen en mos

 

we reizen door de kosmos zoals vroeger

van dorp naar dorp, lichten schedels op

gelijk het deksel van een mosselpot,

komen over alle grenzen nergens thuis

behalve ooit in moeder aarde

haar bevende schoot

 

we hebben de wereld verlicht, het laatste

duister opgeruimd tenzij dat ene: het keert

uit oude tijden in nieuwe kleden weer, ondanks

de brandstapel voor de grot, het luide kloppen

op borst en trommel

 

er is die blijvende zwaartekracht, de zuigende

muil van het monster: gewapend met speren

van titanium staan we weerloos, spartelen

in de nacht als meikevers op hun rug

 

hoogtevrees is diep verlangen naar de diepte,

je voeten schrap zetten aan de rand, verliefd

op de sprong, een suizen aan je slapen, en plat

gaan liggen op je buik tot de bodem kantelt,

de meikever fladdert naar zijn doosje

 

koester je bloed, koester je vlees, koester

al wat vast en vloeibaar bij dit leven hoort:

koester de boeken, ze nemen je mee in een

ruimteschip, een woord van glas en titanium,

vertroetel je dromen, zij reizen het verst

 

leer tot je een ons weegt, leer over ons, lees

de hoge boodschap van een toren:

ook  niet-rokers gaan op in rook

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:29 Reageer op dit bericht

rookverbod

rookverbod
 
Het lijdt geen twijfel dat de anti-tabakbeweging uiteindelijk haar slag thuis zal halen, ze speelt immers in op de meest fundamentele van onze angsten: de angst voor de dood. Hier tegenin gaan is weinig eervol: op een verslaving kan men bezwaarlijk trots zijn. Die basismotivatie leidt wel tot bedenkelijke argumenten zoals dit zinnetje van de bekendste tabakinquisiteur van Vlaanderen, Roger Blanpain: 'Voor de klant(van de horeca) verhoogt blootstelling van een half uur aan tabaksrook het risico op een acuut hartinfarct.'
Mij is het een raadsel hoe men zoiets wetenschappelijk onderzoekt en als ik de gedreven professor op tv bezig zie denk ik vaak: 'Je een halve minuut zo kwaad maken, leidt ooit nog tot een fatale hartaanval.'
Ter vergelijking: heeft men al wetenschappelijk onderzocht hoeveel mensen sterven door de inademing van roetdeeltjes en fijn stof? In het bijzonder in de steden en agglomeraties en langs drukke verkeersaders? Heeft dit geleid tot een verbod in de bebouwde kom voor zwaar vervuilende wagens? Is het trouwens ethisch verantwoord om dit soort wagens überhaupt - en ik gebruik opzettelijk een Duits woord ter attentie van Mercedes, Porsche etc - te bouwen voor particulieren: is snobisme op dit terrein louter een  persoonlijke eigenaardigheid of een aanslag op natuur en samenleving?
 
Ten slotte: als men zo overtuigd is van de dodelijke gevolgen van actief en passief roken, waarom wordt tabak dan niet bij de harddrugs gerangschikt en totaal illegaal verklaard? Primeert als puntje bij paaltje komt dan toch de economie en niet de gezondheid?
Mij doet het denken aan de verstrengde wapenwet voor particulieren - waar op zich veel voor te zeggen is - terwijl de internationale wapentrafieken quasi ongemoeid hun gang mogen gaan. Eén dode bij ons is natuurlijk zoveel verschrikkelijker dan 10 000 in een ver buitenland.
Een perverse omkering van de bekende slogan: 'Think locally but don't act globally'. Angst inspireert niet tot consequent denken.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 13:38 Reageer op dit bericht

1 januari

1 januari 19 in de 50







 

een hoesvel omgeslagen

in een map van transparanten

je weet niet wie je het eerste ziet

 

de stoet van doden bij hun

ommegang, vader op kop,

moeder ingeduffeld als

een bedeesde tsarina

 

peter, meter in een zetel:

rotan, damast, rijmen

vlotjes stotterend voorgedragen

 

een wolk applaus en rook

van stemmen alsof een engel

suist en kucht, een pak, een doos

 

merci pit, merci mit

 

een behaarde hand, een wang

half afgewend want meter heeft

alweer een negenoog, je voelt

je raar bekeken

 

we lopen over bevroren grond:

de plop en slurp van rubber,

de kras en kraak van leer

 

wazig zie je door al die plastic

vellen een vader gaan, zijn gevolg

van tragere kloek en kuikens

 

het licht maakt kringen alsof

hun hoofden kransen dragen

en het zijn maar door een lege straat

wat wolkjes adem in de kou

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 00:00 Reageer op dit bericht

terugblik

hasj back

 

 

soms tuimel je door de tijd

en het is geen kooi

van bamboespiesen door je buik

maar een zweven als sneeuw

in een glazen kogel

 

een zeemzoet melodietje

en je bent veertien

naast jou zit in de klas

een grote jongen met zware adem

je nekhaartjes staan rechtop

 

hij zingt het liedje

zachtjes voor zich uit

en het verdringt de beige stofjas

die krast op een bord

 

je hoort het van een knapenkoor

in de taal van een nieuwe lidstaat:

lucky lips are always kissing

lucky lips are never blue

 

ze knippen met hun vingers

het klinkt als ‘likkie lips’

en het trilhaar in je neus

trippelt op die geur

 

een grote jongen

uit een naburig dorp

en op een dag

was er naast jou een niets

de stofjas zei: ga hem bezoeken

zo ver is het niet met je fiets


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 15:50 Reageer op dit bericht

loopster in het bos

loopster

- een zondagochtendgebed -

 

een dolfijn in lycra

en de zee is licht

 

zwarte spoel, ze weeft

haar luchtig loopje

in het parelgrijs

van de jonge dag

 

elastisch wezen,

ze duikt op uit dode

naalden, vanachter

de knoesten van

een eik – het pad

 

lijkt een trampoline

onder haar pas

 

een blos van pletsend

spattend joelend bloed,

satijnglans op haar lippen

 

en ogen die wel

uitkijken dat ze jou

niet zien: jij daar

met je crossfiets

in de struiken

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:30 Reageer op dit bericht

alweer


alweer

- wat heet: een modelleerling in de klas -







 

was er minstens toch

een woord zwart als kool

om je ogen te omranden

het mateloze te onderwerpen

aan een maat

 

 

een schilfer parelmoer

zoals het paarsig licht nu

omzichtig aan je lippen raakt

alsof het de zoom nadert

van een koningskleed

 

je bent alweer

wat heet een meisje

een wereld op stelten

een hemels lichaam

en maanziek moet ik

en er is geen baan

geen woord dat jou omwentelt

of het ontspoort

 

je bent alweer

mateloos en er is geen

niet eens een  schelp die versplintert

geen maanziek woord

dat jou neerschrijft

zwart als kool

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door staf de wilde om 09:07 Reageer op dit bericht

bezoeking

bezoeking

 

 

vader,

je woelt weer door mijn aarde

en maakt de wormen wakker

de regen zingt zijn dronkemanslied

waggelt over het raam

 

je hand staat als een spade

op mijn nek

en het was een vrouw zopas

die mijn vlees kneedde

en zoete broodjes bakte

van mijn adem

 

het is de brand in mijn keel

die jou terugroept

ik rook te veel

en jij hangt weer in mijn kleren

 

jij graaft  in mijn grond

en ik damp als een dorp

na een bommenregen

mijn woorden lopen als gek geworden

weduwen om mijn gespleten schedel

 

en dan lach je en waggelt

naar de rand van het blad

en ik ben je kwijt

ik adem je verschijning in

je verdwijning uit


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:26 Reageer op dit bericht

liaison pornographique

une liaison pornographique – Fonteyne

 

 

nog één keer en hevig

alsof het leven schokt

uit een doorgesneden keel

 

dan de hoteldeur op slot

de sleutel in het rooster

 

het is te zeer

van een wrekende god

te zuiver nog

voor de leugen

 

voor het beleefde inschenken

van koffie in het opgeheven kopje

terwijl het hoofd nog natuit

van dromen

 

kauwen op het succulente vlees

terwijl men staart

naar een lachende mond

aan een andere tafel

 

wij hebben elkaar gevierd

als het feest

van weerloze kleden

 

ik zal mezelf niet ruiken

zonder jouw zweet

over je huid verdwalen

was een bedwelmend vinden

 

nog één keer en heviger nog

de tijd verslinden

een heilige olie

in alle poorten van de huid

een beetje alsof we elkaar beminden

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:59 Reageer op dit bericht

treinstakingen

stakingen OVS
 
Als syndicalist voel ik me sterk uitgedaagd door de opeenvolgende stakingen van OVS, de onafhankelijke bond van treinbestuurders.
Gaat dit nog om vakbondsacties of om louter corporatisme dus puur eigenbelang zonder enige maatschappelijke verantwoordelijkheid?
De treindbestuurders beschikken over een uitzonderlijke machtspositie: zonder hen kan geen trein rijden. Daarom komt een lichtzinnig gebruik van het stakingsrecht bij de treingebruikers en de toekijkende bevolking over als een vorm van chantage en machtsmisbruik.
Stakingen moeten voelbaar zijn om effect te sorteren, dat leert de geschiedenis, maar kan men elk intern conflict binnen een bedrijf - zeker als het gaat om een bedrijf van openbare dienstverlening - aangrijpen om mensen die bij het conflict zelf niet betrokken zijn, te 'gijzelen'?
Zelfs met een gerechtvaardigd eigenbelang dient men toch nog enig respect op te brengen voor de slachtoffers van zijn acties. Bovendien ondergraaft men de betrouwbaarheid van het eigen bedrijf: alle inspanningen van de overheid en van milieubewuste organisaties worden ondermijnd door willekeurige sabotage van het openbaar vervoer.
Mocht het gaan om urgente problemen die wijzen op uitbuiting of miskenning van elementaire arbeidsrechten, dan kan men deze acties nog door de vingers zien en het is ook niet zo dat de directie van de NMBS helemaal vrijuit gaat: de aanwerving van extra treinbestuurders heeft al te lang geduurd.
Maar verantwoordelijke mensen wegen de ernst van hun frustraties af tegen de ernst van de gevolgen alvorens actie te ondernemen.
OVS is een kleine organisatie met een zeer kleine geest: zij beschadigen in ernstige mate het prestige van het syndicalisme.
 
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:04 Reageer op dit bericht

twee of een

ontmoeten

- 'twee zielen gloeiende aaneen gesmeed. ' Joost Van den Vondel -
 

de eerste frivole nacht

leken hun lichamen

twee gordijnen opgelicht

door een terloopse tocht

 

ze zeefden een verleden

alsof er zilveren letters

vielen van zwarte bladzijden:

ledematen hadden het koperen

slot geopend van een lijvig boek

 

met de jaren raakten hun  franjes

in elkander verward, hoe meer

een andere trok – een mogelijkheid

strak als een koord – hoe vaster

de verknoping tot scheiden

niet meer kon zonder

het doorsnijden van aders

 

damast liep over in damast

zoals verhalen worden overgenomen

van vreemde volken en geen

nog weet wie de bedenker was

 

soms lijkt een woord bij machte

om te verscheuren wat verweven

is tot ooit de vezels versterven

en beide doeken loslaten

voor dat ene raam

 

soms een woordenloze dag

die het raam zelf verbrijzelt

 

bijna:  telkens zijn er weer

deze onzichtbare draden:

ze naaien zich dicht alsof

een hand ze stuurt en het is

geen hand, geen boos

noch blijmoedig oog

 

gewoon twee gordijnen

even opgelicht door een

frivole tocht, twee franjes

verknoopt tot één weefsel

na een terloopse nacht

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:30 Reageer op dit bericht

vleier

hope he is a flatterer -W. Shakespeare

 

 

hoop is hardnekkig ontkennen

wanneer je verpletterd wordt

onder bewijzen

dat je voorbij zal zijn

zoals een regenbui

die opgaat in wat damp

 

het is onschuldig pleiten

aan de dood van schilfers

aan je huid

je onwetend houden

van  klopkever,  trilworm

het knagen in dwarsbalk en lever

 

het is de getuigenis weerspreken

van al wie opdaagt

in je droom

wanneer je starend

voor het venster zit

en weer de bomen ziet

in de zoom van nu bebouwde velden

 

het is verloochenen:

ik heb ze nooit gekend

deze vrouw

die moeder was

deze vader

deze broer die gesprongen is

alsof een hand hem duwde

 

hoop is een zaak bepleiten

die bij voorbaat verloren is

het  amuseert de rechter

tot hij geërgerd of verveeld

jou tot de orde roept:

het is genoeg geweest

 

en zijn stem is helder

zoals een lucht dat is

na het onweer

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 16:17 Reageer op dit bericht

stressless

vouwzetel

 

stressless staat de vouwzetel

op het klamme terras

de krulwilg in zijn zinken kuip

doet alsof hij schaduw geeft

 

hij buigt voorover alsof hij in de verte tuurt

met opgetrokken schouders

en het nekkussen van de stressless

drukt precies tegen de wervels

van een afwezige nek

 

nog méér nevel en vaster,  en je kon

de onzichtbare kneden als klei

armen leggen over de leuning

van goudgele es – ze golven wat

naar de lijn van polsen

 

misschien leest de afwezige

een krant van vroeger

en zou die anders zijn

dan vandaag – vrolijker?

 

wanneer is een krant dan beter:

met leeg papier

alsof de wereld is schoon gewist

gelijk beregende ruiten

 

de zetel lijkt ontspannen

hij staat daar met een allure

van laat maar waaien

en er is geen zuchtje wind

 

het is een dag in de kamer

die moeizaam aanvangt

afgunstig staar je naar die zetel

die het allemaal om het even is:

 

geen begin, niets dat af- en verder loopt

niets dat hij zonodig moet verzinnen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 17:33 Reageer op dit bericht

nagalm van Neruda

ik beken, ik heb geleefd - Pablo Neruda







 

hij bekent : hij heeft maar half geleefd

met een hand die greep en streelde,

meestal  zich verveeld in leven schreef

 

een jongen die soms de boom in kon

waar de kers losschoot

als een kogel van genot

 

wat er van de liefde was,

haar drinkbaar water:

hij proefde de drab op de bodem

na de bubbels die verdwazen

 

 

hij kende een vader half om half

een beul, een heul;

een moeder even aanwezig

en afwezig daarna in de hevigheid

van altijd en nooit

 

woorden kwamen

helend als hysop,

gesmolten honing

in warme melk,

kletterwoorden

zo klein als wisselgeld

 

grotere staken als glazen

splinters in zijn krop

 

hij bleef  maar half:

een ziener, een blinde,

vertrekker en klever

aan drempel en deur

 

een eenhoorn,  een kalf -

iets broodnodigs

klaargelegd om niet te vinden

zoals een zeldzaam weefsel

dat herinnerd wordt als scheur

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:47 Reageer op dit bericht

ochtendmist

ochtendmist

 

nevel is een scenograaf,

hangt draad na draad

een gaasdoek op: neteldoek,

tule, organza, glasgordijnen

en kamer na kamer ziet

op een kamer uit

 

doek één: kronkelingen

van een wilg, het donkerste

borduursel en verder

 

dekt maas over maas

alle ramen af - je denkt aan

waterschotten in een schip:

zwijgen sijpelt in, vertraagt

de vaart alsof de aarde

nu stil ligt in de ruimte

 

nevel regisseert, zet aan

tot mediteren, neerzinken

in zichzelf, deelnemen aan

wat leeft in duizend kamers

die je moet raden: mensen

 

zwijgen met de bomen mee,

komen zitten gewikkeld

in tule en organza


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 14:05 Reageer op dit bericht

waterputten

waterputten en ontwikkeling (zie De Standaard van vandaag en gisteren)
 
Met een zeker onbehagen heb ik als zeer kleine sponsor van enkele ngo's in De Standaard de artikelen gelezen over de inefficiëntie van concrete ontwikkelingsprojecten. Er is nu al een 'Afrikamoeheid', een gevoel dat Afrika een bodemloze put is: wordt dit gevoel niet versterkt door er nog meer scepsis tegenaan te gooien?
 
Het is  daarentegen de evidentie zelve dat de uiteindelijke oplossing voor de onderontwikkeling moet komen van structurele ingrepen op het niveau van wereldpolitiek en wereldhandel.
Maar moet je  in afwachting van een Rechtvaardige Internationale Orde (zie het RIO-rapport van de zogenaamde Club van Rome) intussen de zaken op hun beloop laten?
Een concreet voorbeeld zijn de gesubsidieerde landbouwoverschotten waardoor Europa met de ene hand een veelvoud terugneemt van wat het met de andere geeft.
Dit is aangeklaagd door een toppoliticus als premier Verhofstadt zelf: maar hoelang duurt het eer intentieverklaringen tot resultaten leiden en zijn de nieuwe handelsvoorwaarden die Europa en de USA aan de Derde Wereld willen opleggen een stap in de goeie richting? Of is het een verhaal van luister naar mijn woorden en let niet op mijn daden?
Ander voorbeeld: In Cartagena (Columbia) ontfermen lokale ontwikkelingshelpers zich over straatkinderen. Alweer kan men betogen dat zoiets tot de basisopdrachten van de Columbiaanse regering behoort, maar is dit inzicht een reden om deze kinderen aan hun lot over te laten?
Wat waterputten betreft: ook al werken ze slechts enkele jaren, dan nog hebben ze ten minste voor de duur van die enkele jaren hulp geboden.
 
Vergelijk het met binnenlandse problemen: de armoede in ons eigen land zou een kaakslag moeten zijn voor elke welstellende Belgische burger en voor onze politieke vertegenwoordigers in het bijzonder. Maar moet je daarom initiatieven als Poverello,  de opvang van daklozen en alle andere vormen van liefdadigheid afschieten?
Dat die initiatieven een noodzaak blijven is een luid klinkend verwijt aan onze verzorgingsstaat waar we zo trots op zijn. En het is niet door de lokzang van de sirenen van lastenvermindering en Eigen Inkomen Eerst  te volgen dat we deze schande zullen wegnemen.
Solidariteit is een constante uitdaging voor al wie zijn christelijke of humanistische overtuiging ernstig neemt en zelfs in de best georganiseerde van alle werelden zullen concrete en persoonlijke engagementen onvermijdelijk zijn: altijd zullen heel bijzondere mensen een directe welomschreven nood moeten lenigen. Structuren zijn per definitie abstract en generaliserend: geen enkel net is zo dicht geweven dat er geen gaten in zijn.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:57 Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava

↑ Terug naar de berichten