Naar de inhoud

boek onder lava

verzwegen berichten
seniorennet.beseniorennet.be

model

model

 

een week later

na de eenmalige vermalende nacht

van haar vergeefse graaien en blaten

alsof zijn ding een dreglijn was

en zij een beven in het water

dat smeekte om leven

 

nagerekend, zeven nachten later

kwam ze poseren

en zelfs dat liep mis

de camera blokkeerde

hij stommelde met het spotlicht

eenmaal schroeide hij zijn hand

aan haar vorstelijke borsten

die schommelden

als een ouderwetse weegschaal

 

wat wogen ze af: dit gestuntel

van een bijna bejaarde beginneling

tegen de studio in Brussel

waar ze naakt moest spartelen

tussen twee levensechte jonge tijgers

die haar likten en ladders trokken

in haar zijden huid

 

haar school was uit

hij kwam ze tonen

het tweetal beelden

waarop ze niet werd platgedrukt

hij stond daar in de deur

verpletterd door schaamte

en zij leek dankbaar zowaar verrukt

 

een jaar later

in de Gentse Cirque Central

vliegt ze in zijn armen

haar Brusselse vrienden volgen een bal

aan een verre biljarttafel -

weer die ogen van een prooi

vergroot door drugs of doodgewoon

opgesmukt door verrassing:

waarom hebben we die fles

toen niet ontkurkt?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door staf de wilde om 14:33 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Palestina

Palestina, het beroofde land

 

Mozes bleef op de heuvel staan,

Aron moest het doen, de engel

met bazuingeschal: muren

slopen rond Jericho

 

de stamvader kwam uit

een tweestromenland,

had gehoord van een

tweestemmenland, twee

bloedstromen van oog

bij oog en tand bij tand

 

elke rover voelt zich

uitverkoren, schrijft

een grondwet zonder grond

terwijl de herders aan de rand

op hun heuvel staan en geen

schaap het andere wil stropen

 

o rivier van mijn Jordaan,

stroom, armzalig beekje

door het tweeogenland

 

wie bewaakt de grenspost

van het grenzeloze, de wadi

zonder water waardoor

melaatsen strompelen

met lege oogkas

 

op een kale heuvel bleef

Mozes staan, ver van muur

en tempel – zeker, hij zag

de koepels van goud

zacht als vrouwenborsten

in de rode avond

 

alles in tweevoud en elk

een volte op zichzelf

de bijl lag nog aan de

wortel, geen boom

werd gespleten in zijn kern

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 13:36 Reageer op dit bericht

ne te fâches pas

 ne te fâches pas quand tu pars. Fanny Ardant in ‘Le Colonel Chabert’

 

ga niet woedend van me weg

ik moet je nog onthouden

 

als een hoofd dat op een kussen lag

het ei dat in warmte openbrak

wanneer de regen een woedende

roffelde op het dak

 

als een zwijgen in een zetel

wanneer de radio speelde

of dat plaatje van toen ik jonger was

en je zei: het klinkt als mosselen in een ketel

 

als een stap die terugkeerde

op de trap omdat je weer eens

je autosleutel was vergeten

en grijnsde om wat Freud daarover leerde

 

ik moet je nog onthouden

als een lijkbleke

in een lege kamer overgeleverd

aan een witte schort aan het koude

watersoepje in je bord

 

ga niet woedend ga als vroeger

een lachende op een fiets

wuivend naar de boten

en lachend om niets

voorlopig verloren in een bocht

voorbij het wuiven van het koren

 

ik hou je bij de hand

al glijd je door mijn vingers

een hijgende schaduw

in die zomernacht

dat we het deden op het strand

 

als het donkere kuiltje in de morgen

vóór het opschudden van het kussen

als de geur van sokken in een builtje

die oploste in de regen

een muisjesregen die trippelde door de heg

en de heg verwijdde zich voor mijn ogen

tot het wuiven van wouden

 

ga niet woedend van me weg

zo wil ik jou niet onthouden

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:32 Reageer op dit bericht

mosterd na

mosterd na de maaltijd

 

 

soms kom je wat te weten

en weet je het niet meer:

 

je vader een mijnheer

met wie je ooit hebt gezongen

volksliedjes voze schlagers

‘vier weverkens,  twee ogen zo blauw’

was een ander dan de verlegen

ouwe jongen aan de verjaardagstafel

een blatende kater bij de buurvrouw?

 

hoe anders was het jou vergaan

als de vaderlijke klant, heer van stand

aan wie je dit veilig kon vertellen

jou één keer te verstaan gaf

of toeliet te veronderstellen

dat hij niets zo zeer wou

als een kind van jou

 

was er een hint

die je hebt gemist

een hand die wat langer

aan een arm bleef hangen

een blik die open stond

als een donkere deur

 

je herleest je leven

als een moeilijk boek

dat je te leen hebt gegeven

aan een wijze die onderstreept:

 

wie valt te verwijten

wat je niet eerder begreep?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 17:24 Reageer op dit bericht

à la Edna

 

à la Edna St. Vincent Millay

 

 

huichelaar, slik die woorden

maar weer in: ‘ik hou van je

met al mijn dromen’

hoeveel ikken ben je heb je in de zin

als je houdt van zoals je droomt?

 

wie loopt er van ons weg

als je verstijfd hangt te staren

wanneer de wereld nog ligt ingepakt

in zijdepapier van nevel:

welke popjes laat je dansen

op welke polka welke riedel?

 

wie gebaart zo galanterig

met zijn handen al zit hij

te wippen met zijn kont

telkens jij aan tafel praat

met gesloten mond?

 

wie hoort de lieve of lustige woordjes

die jij zo praatvaardig kunt verzwijgen

van wie zijn die grandioze lijven

die jouw virtuoze handen mij tonen?

 

wie komt er nu weer met je hijgen

achter jouw dichtgeklapte ogen

aan welk orgietje neem ik deel

ben ik erbij word ik bedrogen

in welk koortje zing ik mee:

‘ik ook van jou’ – stel je voor:

‘met al mijn dromen’

heb ik er soms te veel?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:10 Reageer op dit bericht

bekende en onbekende soldaten

over bekende soldaten en onbekende doden

 

 

weinig verandert ten goede en niets

zodanig als de trefzekerheid

van beelden en wapens

 

duizenden doden begraven zonder naam

noch aangezicht, een tweetal om wie

getreurd wordt op de treurbuis

de Stars’n Stripes

over hun kist

 

je zag het als kind in een parochiezaal:

‘Ik had vijf zonen’

helden die zich verweren op een vliegdekschip

en Jappen, krijsende apen, die zich te pletter

vliegen – het einde een slow motion in zwart-wit:

vijf jongens vooraan in de twintig die terugkomen

naar hun moeder en afscheid nemen

achterwaarts een trap opklimmen

die is uitgevouwen in de wolken

 

het was kermis die zondag

en moeder kwam je halen

want vader diende als kelner

in een hoekje van de markt

je kop was een loden bal

die ontplofte op de eerste molen

 

zoveel is veranderd

moeder komt nog in slow motion

en vader is een kelner

in de taveerne van de hel

namen verschenen,  gezichten

en de vlag is nu in kleur

 

maar de rouwberichten

haasten zich in dezelfde richting

door de aarde loopt nog steeds

dezelfde scheur

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 17:14 Reageer op dit bericht

Macondo

vivir para contarla – Marquez

 

 

wie begon niet in Macondo

in een stofferig dorp

waar een trein komt met houten banken

die schommelt door de nacht

 

hij waggelt als een vertraagde kaaiman

naar het water

met een glazen ei in zijn muil

 

dan een stoomboot met een paar kajuiten

waar huurmeisjes aan noodhulp doen

en in een hangmat soest een moeder

zij droomt de verhalen

die jij vertelt

 

en altijd snelt

het geheugen door de stroperige stilte

wanneer de hitte de zandstraten veegt

van al wat ademt al wat leeft

 

men moet wel ooit terug

op de tonen van een stoomfluit

in een trein die halt houdt

bij stationnetjes van kale planken

 

men moet wel naar een Macondo

naar de taal van een kolonel

een grootvader met een sabel

die alle duivels kent uit elke hel

 

het begon in een Macondo

met bloedende boeren op een plein

er kon een bar zijn een biljarttafel

een patio in bloesem

van mango en amandel

 

er kon een kerselaar zijn en staken

in een zanderig bed

met reukerwten een stek tomaten

onder een folie of armzalig glas

 

maar altijd verhaalt men een Macondo

dat men droomt en niet zoals het was

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:46 Reageer op dit bericht

my generation

talking about my generation – The Who

 

ja, jongen, je papa bleef

hangen in de Sixties en hij

is er blij mee – kijk maar:

 

Monterey, Woodstock, Jimmy

steekt zijn gitaar in brand, Janice

krijst de ziel uit haar lijf, Otis

probeert wat tederheid

 

geloof je: een altaar werd

verschoven, de kudde keek

haar herder in het gezicht,

zag dat de keizer weinig

kleren droeg en hurkte

stralend als een lotus

 

en Suzanne neemt je mee,

voert je thee bij de rivier

 

meer dan duizend bloemen

mochten bloeien, de vogels

van verbeelding vlogen uit

hun kooi, de povere broeder

leerde de geduldige kunst

van vissen, broden werden

vermenigvuldigd, rolden

door steppe en woestijn

 

en Suzanne leert je zeilen

eindeloos op haar rivier

 

je grijze papa wrijft over

zijn genoeglijk buikje, schuift

een anjer in een stalen loop

 

hoor je, zoon, hoe ze broeden,

de vogels der verbeelding,

op een ei van eeuwen melk

en honig en vrede in eigen

hoofd en verre streken

 

en Suzanne zegt dat Jezus

kon lopen op het water

 

 

luister maar: Bob, de angelieke,

kondigt nieuwe tijden aan -

hij wou het ook niet weten

dat bloemen ontbladeren,

bonte vogels doodgaan in een ei

 

hij zag de aarde op haar

eerste dag en niet de buikjes

uitdijend als een heelal

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:05 Reageer op dit bericht

prijsbepaling

prijsbepaling

 

bepaal de prijs van bloemen

en je stamelt wat: hoeveel

geef je voor een omhelzing,

een geur die straks je dromen

vult zoals wierook een tempel

 

ontdoe de bloemen van hun

prijskaart, koop ze blind

zoals je ongewild de ogen

sluit voor al wat hevig

door je lichaam gaat,

zalig en snijdend

als een scheermes

 

een prijs perst het bloed

uit aders, het sap en al

het zoete uit een vrucht,

hij maakt  een ding van

een ademend wezen

 

wees beducht voor cijfers,

ze zeggen enkel dat ze

verzwijgen, de maat van

alles van waarde en

waardigheid is mateloos:

ook aardse goden verdragen

geen streepjescode

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 14:42 Reageer op dit bericht

vol en hol

vol staat de krant met holle woorden

 

 

de dagen hebben hun dagblad

zoals de eeuwen hun gedichten

de wereld plooit zich naar woorden

van bedenkelijk en bedachtzaam allooi

 

zoals water zich schikt

naar het smaakloze glas

en jenever ademt

in een kelkje

 

hoeveel wordt verteld

en hoeveel stemmen blijven verzwegen

onderduikers in tenten en portieken

die verzen bewaren

van een legende, een sage van steden

en steppen, brousse en woestijn

 

ooit worden hun verhalen onderwezen

in de school van  verwondering

waar woorden getuigen

van hun nood aan woorden

 

waar  dingen en feiten worden nagewezen

met de eeltige vinger van een naam

en als verschrikte kinderen

gaan ze op de loop

 

door de bladen ritselt

een echo van een stem die smeekt

in  rijmen van stamelende dichters

ruist een droom over fijne keien

die een eeuwig water van de rotsen weekt

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:34 Reageer op dit bericht

rookverbod 2

rookverbod 2 of 3?

 

zeker, we koesteren dit leven, er is geen ander

tenzij dat lichtverteerbaar nabestaan

in een voetnoot, het hardere van blauwsteen,

groeven onleesbaar onder algen en mos

 

we reizen door de kosmos zoals vroeger

van dorp naar dorp, lichten schedels op

gelijk het deksel van een mosselpot,

komen over alle grenzen nergens thuis

behalve ooit in moeder aarde

haar bevende schoot

 

we hebben de wereld verlicht, het laatste

duister opgeruimd tenzij dat ene: het keert

uit oude tijden in nieuwe kleden weer, ondanks

de brandstapel voor de grot, het luide kloppen

op borst en trommel

 

er is die blijvende zwaartekracht, de zuigende

muil van het monster: gewapend met speren

van titanium staan we weerloos, spartelen

in de nacht als meikevers op hun rug

 

hoogtevrees is diep verlangen naar de diepte,

je voeten schrap zetten aan de rand, verliefd

op de sprong, een suizen aan je slapen, en plat

gaan liggen op je buik tot de bodem kantelt,

de meikever fladdert naar zijn doosje

 

koester je bloed, koester je vlees, koester

al wat vast en vloeibaar bij dit leven hoort:

koester de boeken, ze nemen je mee in een

ruimteschip, een woord van glas en titanium,

vertroetel je dromen, zij reizen het verst

 

leer tot je een ons weegt, leer over ons, lees

de hoge boodschap van een toren:

ook  niet-rokers gaan op in rook

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:29 Reageer op dit bericht

rookverbod

rookverbod
 
Het lijdt geen twijfel dat de anti-tabakbeweging uiteindelijk haar slag thuis zal halen, ze speelt immers in op de meest fundamentele van onze angsten: de angst voor de dood. Hier tegenin gaan is weinig eervol: op een verslaving kan men bezwaarlijk trots zijn. Die basismotivatie leidt wel tot bedenkelijke argumenten zoals dit zinnetje van de bekendste tabakinquisiteur van Vlaanderen, Roger Blanpain: 'Voor de klant(van de horeca) verhoogt blootstelling van een half uur aan tabaksrook het risico op een acuut hartinfarct.'
Mij is het een raadsel hoe men zoiets wetenschappelijk onderzoekt en als ik de gedreven professor op tv bezig zie denk ik vaak: 'Je een halve minuut zo kwaad maken, leidt ooit nog tot een fatale hartaanval.'
Ter vergelijking: heeft men al wetenschappelijk onderzocht hoeveel mensen sterven door de inademing van roetdeeltjes en fijn stof? In het bijzonder in de steden en agglomeraties en langs drukke verkeersaders? Heeft dit geleid tot een verbod in de bebouwde kom voor zwaar vervuilende wagens? Is het trouwens ethisch verantwoord om dit soort wagens überhaupt - en ik gebruik opzettelijk een Duits woord ter attentie van Mercedes, Porsche etc - te bouwen voor particulieren: is snobisme op dit terrein louter een  persoonlijke eigenaardigheid of een aanslag op natuur en samenleving?
 
Ten slotte: als men zo overtuigd is van de dodelijke gevolgen van actief en passief roken, waarom wordt tabak dan niet bij de harddrugs gerangschikt en totaal illegaal verklaard? Primeert als puntje bij paaltje komt dan toch de economie en niet de gezondheid?
Mij doet het denken aan de verstrengde wapenwet voor particulieren - waar op zich veel voor te zeggen is - terwijl de internationale wapentrafieken quasi ongemoeid hun gang mogen gaan. Eén dode bij ons is natuurlijk zoveel verschrikkelijker dan 10 000 in een ver buitenland.
Een perverse omkering van de bekende slogan: 'Think locally but don't act globally'. Angst inspireert niet tot consequent denken.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 13:38 Reageer op dit bericht

1 januari

1 januari 19 in de 50







 

een hoesvel omgeslagen

in een map van transparanten

je weet niet wie je het eerste ziet

 

de stoet van doden bij hun

ommegang, vader op kop,

moeder ingeduffeld als

een bedeesde tsarina

 

peter, meter in een zetel:

rotan, damast, rijmen

vlotjes stotterend voorgedragen

 

een wolk applaus en rook

van stemmen alsof een engel

suist en kucht, een pak, een doos

 

merci pit, merci mit

 

een behaarde hand, een wang

half afgewend want meter heeft

alweer een negenoog, je voelt

je raar bekeken

 

we lopen over bevroren grond:

de plop en slurp van rubber,

de kras en kraak van leer

 

wazig zie je door al die plastic

vellen een vader gaan, zijn gevolg

van tragere kloek en kuikens

 

het licht maakt kringen alsof

hun hoofden kransen dragen

en het zijn maar door een lege straat

wat wolkjes adem in de kou

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 00:00 Reageer op dit bericht

terugblik

hasj back

 

 

soms tuimel je door de tijd

en het is geen kooi

van bamboespiesen door je buik

maar een zweven als sneeuw

in een glazen kogel

 

een zeemzoet melodietje

en je bent veertien

naast jou zit in de klas

een grote jongen met zware adem

je nekhaartjes staan rechtop

 

hij zingt het liedje

zachtjes voor zich uit

en het verdringt de beige stofjas

die krast op een bord

 

je hoort het van een knapenkoor

in de taal van een nieuwe lidstaat:

lucky lips are always kissing

lucky lips are never blue

 

ze knippen met hun vingers

het klinkt als ‘likkie lips’

en het trilhaar in je neus

trippelt op die geur

 

een grote jongen

uit een naburig dorp

en op een dag

was er naast jou een niets

de stofjas zei: ga hem bezoeken

zo ver is het niet met je fiets


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 15:50 Reageer op dit bericht

loopster in het bos

loopster

- een zondagochtendgebed -

 

een dolfijn in lycra

en de zee is licht

 

zwarte spoel, ze weeft

haar luchtig loopje

in het parelgrijs

van de jonge dag

 

elastisch wezen,

ze duikt op uit dode

naalden, vanachter

de knoesten van

een eik – het pad

 

lijkt een trampoline

onder haar pas

 

een blos van pletsend

spattend joelend bloed,

satijnglans op haar lippen

 

en ogen die wel

uitkijken dat ze jou

niet zien: jij daar

met je crossfiets

in de struiken

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:30 Reageer op dit bericht

alweer


alweer

- wat heet: een modelleerling in de klas -







 

was er minstens toch

een woord zwart als kool

om je ogen te omranden

het mateloze te onderwerpen

aan een maat

 

 

een schilfer parelmoer

zoals het paarsig licht nu

omzichtig aan je lippen raakt

alsof het de zoom nadert

van een koningskleed

 

je bent alweer

wat heet een meisje

een wereld op stelten

een hemels lichaam

en maanziek moet ik

en er is geen baan

geen woord dat jou omwentelt

of het ontspoort

 

je bent alweer

mateloos en er is geen

niet eens een  schelp die versplintert

geen maanziek woord

dat jou neerschrijft

zwart als kool

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door staf de wilde om 09:07 Reageer op dit bericht

bezoeking

bezoeking

 

 

vader,

je woelt weer door mijn aarde

en maakt de wormen wakker

de regen zingt zijn dronkemanslied

waggelt over het raam

 

je hand staat als een spade

op mijn nek

en het was een vrouw zopas

die mijn vlees kneedde

en zoete broodjes bakte

van mijn adem

 

het is de brand in mijn keel

die jou terugroept

ik rook te veel

en jij hangt weer in mijn kleren

 

jij graaft  in mijn grond

en ik damp als een dorp

na een bommenregen

mijn woorden lopen als gek geworden

weduwen om mijn gespleten schedel

 

en dan lach je en waggelt

naar de rand van het blad

en ik ben je kwijt

ik adem je verschijning in

je verdwijning uit


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:26 Reageer op dit bericht

liaison pornographique

une liaison pornographique – Fonteyne

 

 

nog één keer en hevig

alsof het leven schokt

uit een doorgesneden keel

 

dan de hoteldeur op slot

de sleutel in het rooster

 

het is te zeer

van een wrekende god

te zuiver nog

voor de leugen

 

voor het beleefde inschenken

van koffie in het opgeheven kopje

terwijl het hoofd nog natuit

van dromen

 

kauwen op het succulente vlees

terwijl men staart

naar een lachende mond

aan een andere tafel

 

wij hebben elkaar gevierd

als het feest

van weerloze kleden

 

ik zal mezelf niet ruiken

zonder jouw zweet

over je huid verdwalen

was een bedwelmend vinden

 

nog één keer en heviger nog

de tijd verslinden

een heilige olie

in alle poorten van de huid

een beetje alsof we elkaar beminden

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:59 Reageer op dit bericht

treinstakingen

stakingen OVS
 
Als syndicalist voel ik me sterk uitgedaagd door de opeenvolgende stakingen van OVS, de onafhankelijke bond van treinbestuurders.
Gaat dit nog om vakbondsacties of om louter corporatisme dus puur eigenbelang zonder enige maatschappelijke verantwoordelijkheid?
De treindbestuurders beschikken over een uitzonderlijke machtspositie: zonder hen kan geen trein rijden. Daarom komt een lichtzinnig gebruik van het stakingsrecht bij de treingebruikers en de toekijkende bevolking over als een vorm van chantage en machtsmisbruik.
Stakingen moeten voelbaar zijn om effect te sorteren, dat leert de geschiedenis, maar kan men elk intern conflict binnen een bedrijf - zeker als het gaat om een bedrijf van openbare dienstverlening - aangrijpen om mensen die bij het conflict zelf niet betrokken zijn, te 'gijzelen'?
Zelfs met een gerechtvaardigd eigenbelang dient men toch nog enig respect op te brengen voor de slachtoffers van zijn acties. Bovendien ondergraaft men de betrouwbaarheid van het eigen bedrijf: alle inspanningen van de overheid en van milieubewuste organisaties worden ondermijnd door willekeurige sabotage van het openbaar vervoer.
Mocht het gaan om urgente problemen die wijzen op uitbuiting of miskenning van elementaire arbeidsrechten, dan kan men deze acties nog door de vingers zien en het is ook niet zo dat de directie van de NMBS helemaal vrijuit gaat: de aanwerving van extra treinbestuurders heeft al te lang geduurd.
Maar verantwoordelijke mensen wegen de ernst van hun frustraties af tegen de ernst van de gevolgen alvorens actie te ondernemen.
OVS is een kleine organisatie met een zeer kleine geest: zij beschadigen in ernstige mate het prestige van het syndicalisme.
 
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:04 Reageer op dit bericht

twee of een

ontmoeten

- 'twee zielen gloeiende aaneen gesmeed. ' Joost Van den Vondel -
 

de eerste frivole nacht

leken hun lichamen

twee gordijnen opgelicht

door een terloopse tocht

 

ze zeefden een verleden

alsof er zilveren letters

vielen van zwarte bladzijden:

ledematen hadden het koperen

slot geopend van een lijvig boek

 

met de jaren raakten hun  franjes

in elkander verward, hoe meer

een andere trok – een mogelijkheid

strak als een koord – hoe vaster

de verknoping tot scheiden

niet meer kon zonder

het doorsnijden van aders

 

damast liep over in damast

zoals verhalen worden overgenomen

van vreemde volken en geen

nog weet wie de bedenker was

 

soms lijkt een woord bij machte

om te verscheuren wat verweven

is tot ooit de vezels versterven

en beide doeken loslaten

voor dat ene raam

 

soms een woordenloze dag

die het raam zelf verbrijzelt

 

bijna:  telkens zijn er weer

deze onzichtbare draden:

ze naaien zich dicht alsof

een hand ze stuurt en het is

geen hand, geen boos

noch blijmoedig oog

 

gewoon twee gordijnen

even opgelicht door een

frivole tocht, twee franjes

verknoopt tot één weefsel

na een terloopse nacht

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:30 Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava

↑ Terug naar de berichten