Archief

Als je meditatie voor jou werkt is dat oké en perfect. Wanneer ik vroeger nog een klein ventje was keek ik altijd naar een bepaalde baksteen in de hoge muur van de buren, daar kon ik me bij sommige momenten lang mee bezighouden en dan stil zijn; toen wist ik van de oosterse meditatietechnieken nog niets. Mijn moeder ergerde zich dan dikwijls aan mijn "nietsdoen", maar voor mezelf waren die tijden momenten van thuiskomen. Later heb ik die momenten een plaats kunnen geven in mijn leven, want die hunkering naar die meditatieve momenten kwamen natuurlijk in mijn leven via herinneringen die nog verbonden waren met een lange geschiedenis van spirituele oefeningen waarin een neoviet zich in verbinding stelde met de oceaan van alle dingen en wezens, of hoe je ook moet benoemen. Zo hoorde ik overlaatst dat iemand kon mediteren met de hulp van een computerspel, en waarom ook niet, als het werkt is het een waarheid. We zijn golven van één en dezelfde oceaan en waar zouden we anders thuishoren dan in die moeder, de titel "baarmoeder" is hier wel op zijn plaats. Eigenlijk ben ik wel eens nieuwsgierig naar de manier waarop jij mediteert en wat voor jou een waarheid is. Die vraag sluit aan bij een plan dat al lang in mijn hoofd aan het rijpen is waarover ik op een later moment hier wil terugkomen. Watch and see...

Dit is niet het ventje uit mijn verhaal, dit is een ander ventje...

Momenteel bestaat mijn leesvoer uit een interessant en mooi boekje dat uit de hand van Lama Anagarika Govinda gekomen is, over het Westerse Boeddhisme en waarin hij oa verteld dat ethiek bij het boeddhisme juist niet op de eerste plaats komt zoals dat wel het geval is in de christelijke kerken en ook de anderen - denken we maar aan de tien geboden die trouwens gekend zijn door één derde van de wereldbevolking - toch zeker niet als een dogma, eerder als een ideaal. Ethiek moet volgens de Boeddha komen vanuit de eigen ervaring, het eigen hart, en niet via to-do lijstjes, zoals het eigenlijk in het boeddhisme met alles zou moeten gaan, anders zijn we – volgens Shakyamuni – weeral verkeert bezig en neigen we naar het bijgeloof. Wanneer men in het bootje van het boeddhisme terecht komt en de meditatiepraktijk volgt die al tweeduizendvijfhonderd jaar door de bodhisattvas aan de adepten aangeleerd wordt, komt de aspirant op zijn eigen pad terecht dat geflankeerd wordt door karaktereigenschappen die eigen zijn aan de ware reiziger, om maar eens van het traditionele woord "zoeker" af te stappen (want die blijven maar geloven dat ze iets verloren zijn, haha), en één van die eigenschappen is dat hij zijn naaste bemind (Soren Kierkegaard) en alles wat betreft de nodige spirituele rijkdom en meer dan dat met hem wil delen, zonder deze persoonlijke kwalteit komt men hoegenaamd niet door de deur van het Nirwana, aldus Lama Govinda.

Daar hij boven Samadhi en alle verstrooiing (verwarring) is uitgestegen, is de mens van serene kalmte noch iemand die streeft naar bevrijding, noch het tegenovergstelde. En aangezien hij ontdekt heeft dat het Universum een fictie is, zelfs ofschoon hij het aanschouwt, leeft hij gelijk het Brahman Zelf.

Ashtavakra Gita, hoofdstuk 18 vers 28

De persoon die ik nu ben heeft niets te maken met de persoon die ik gisteren was en al diegenen die het anders begrepen hebben en willen vasthouden aan al het voorafgaande verstrikken zich in dingen die niet meer bestaan. De persoon die nu is, is vrij van alle verwijten uit het verleden alhoewel dat op het eerste zicht contraproductief lijkt vermits we opgevoed zijn met het idee dat er zo iets bestaat als oorzaak en gevolg, terloops mag gezegd worden dat deze wet op niets gebaseerd is zoals de kosmische ruimte ook geen bovenkant en geen onderkant heeft. Daardoor is en blijft deze individualiteit uniek en vrij van alle bindingen ondanks dat uiterlijk onwaarneembaar is voor alle omstaanders, alles draait rond het feit dat het scenario des levens moet afgewerkt worden en onze aanwezigheid op het platform van het dagelijks leven noodzakelijk is. De Blijde Boodschap die tot ons komt vanuit het Evangelie verkondigt en leert ons dat we niet op het kruis van het materiële vastgenageld zijn maar van in het beginne opgenomen zijn in de niet-fragmentarische Oceaan. Amen

Evangelie betekent letterlijk de Blijde Boodschap en welke boodschap brengt het Evangelie dan wel niet anders dan dat we allemaal gelijk zijn aan God, niet mis te verstaan dat we goddelijk van oorsprong zijn en onze daden gedragen worden door god's inspiratie, we kunnen namelijk niet anders handelen dan we doen zoals we doen, keuzes hebben we niet en elkaar daarnaar oordelen en veroordelen ligt in de lijn van de aard van het beestje. Datzelfde beestje stond notabene in de coulissen al klaar toen de Oerknal nog moest van start gaan en datzelfde beestje is dus nooit ontstaan als een toevalligheid tijdens een bliksem ergens op deze planeet maar is au contraire de kroon van het Universum, ja mensen dat is de Goede Boodschap.

Ashtavakra Gita

Het woord “gita” betekent "lied". Er zijn vele gita's, enkele van de mooiste komen voor in de klassieke werken Yoga Vasishta en Shrimad Bhagavatam. Voor de grote rishi's is de Bhagavad Gita, opgenomen in de Mahabharata, onovertroffen. De Ashtavakra Gita is in het Westen niet zo bekend; zij geeft uitdrukking aan de hoogste leer der Upanishaden en belichaamt het filosofisch gedachtengoed van de wijzen Yajnavalkya en Varmadeva. Het lied geeft geen uiteenzetting van de waarheid door middel van logisch redeneren; het beschrijft de zegen die een verlichte heilige ervaart.
Wie het wezen van de Vedanta niet heeft begrepen en zich nog steeds gedisciplineerd traint in zelfbeheersing, zal dit werk waarschijnlijk niet ten volle op zijn waarde kunnen schatten, maar voor de leerling die verder gaat, wordt de waarheid hier onthuld op een eenvoudige, radicale manier. Elk vers is een meditatietekst. Het magisch karakter waarvan dit hele werk doordrongen is, verheft en vervoert de geest, het vergunt ons een blik in het transcendente. De specifieke school van Advaita Vedanta die in deze gita naar voren treedt, draagt de naam Ajatavada; zij gaat uit van het principe dat het universum in absolute zin nooit geschapen werd. Dit is de meest metafysische verklaring van de wereld, van God en van het Absolute. De zoeker, wiens geest zich spiegelt en laaft aan de grote gedachten die in dit gedicht zo lyrisch tot uitdrukking komen, verwerft een intuïtief zicht op de Waarheid. Dit is het vertrouwde pad naar bevrijding. Het is ondergetekende gebleken dat deze gita een favoriete tekst is bij de mahatma's (meesters) van het Himalaya-gebied.

Hari Prasad Shastri
(verzorger van de Engelse vertaling)
Nederlandse vertaling: Ad van Dun, januari 2010.

Herziene versie, getoetst aan Swami Nityaswarupananda's Ashtavakra Samhita.

Iedere dag is er één en tevens een stap dichter naar het einde en dat is de point of no return - als men geen aanhanger is van de reïncarnatietheorie; en meditatie heeft daar onrechtstreeks en rechtstreeks iets en alles mee te maken. In het begin zal de neofiet van al het profijt genieten van de relaxatie die de meditatietechniek hem zal kunnen geven en zullen alle voordelen die in de anti-stressboeken vermeld worden hem met glans tegemoet komen, maar die ontspannen toestand van het denkinstrument is niet het eindresultaat van de techniek want eens de boot van de wal geduwd is kan niets hem meer stoppen. Het zou namelijk kunnen zijn dat de toestand van het niet-denken hem ook brengt naar de rayon van de filosofieboeken, voornamelijk de Oosterse, ook wel de Westerse, maar de meeste hebben dan toch hun kaas gaan halen in de Oosterse regio. Enfin, zo gaat men dan op het spoor komen van het Oosterse denken dat de stelling verkondigt in de eerste plaats omdat zij die stelling ontdekt hebben in de loop van hun geschiedenis - namelijk die van de illusie.

tijd voor een spotje

Meditatie is een oeroude techniek die gebruikt wordt om de realiteit van de wereld te overstijgen en mensen's plaats in zijn environment in een perfecte balans te brengen hetgeen voor de Beijveraar geen evidente positie is, eerder zal dezen de neiging hebben zich te nestelen in verscheidene overleverinsstrategieën en ambitieuze projecten die hem in de waan laten de monarch te zijn van de Schepping. Op lange termijn zijn ontgoochelingen, verdriet en frustraties de enige bekroning en ziet men in dat het geluk dat men achtte na te jagen met geen gewone lokmiddelen te vangen is; in de marge moet hier aan toegevoegd worden dat de meerderheid van de stervelingen onder hun grafsteen sukkelen zonder dat inzicht. De enkelingen die zich toeleggen om een andere manier te vinden om hun prooi uit de lucht te grijpen vinden hun heil zoals gezegd in het vizier van de praktijk van het mediteren.

Even op adem komen...