jukebox

Vroege vogels

Op een mooie winterdag, de zon stond hoog aan de hemel, zaten de gekleurde vogeltjes bij elkaar en dartelden wat in de rondte.”Het wordt lente tsjilpten ze doorelkaar”. We moeten opschieten om nestjes te bouwen anders hebben we straks eitjes en geen onderkomen voor onze jongen zeiden ze tegen elkaar. Ben nu eens niet zo haastig zeiden de oudere vogeltjes we hebben nog tijd genoeg het is pas januari en de nestjes moeten in april pas klaar zijn. Maar de jongere generatie kon niet wachten, ze geloofde de oudere niet en begonnen te bouwen. Laat ze maar doen spraken de oudjes ze moeten het zelf ondervinden en daar leren ze alleen maar van. Zo kwam het, toen de nestjes klaar waren, dat er een pak sneeuw viel waar je onder begraven werd en alle huisjes weer kapot waren. De oude wijze vogels lachten in hun vuistjes en zeiden:”Jullie wilden niet luisteren , nu zie je het resultaat al het werk voor niets”. De jonge vogeltes moesten wel bekennen dat de oudjes gelijk hadden en dat een winterzonnetje nog geen lente betekend.

Hallo Bloggers,
Toch maar even een groet via mijn blog. Het is anders wel veel te warm om achter de computer te zitten. Zoals jullie weten kom ik uit Tilburg en daar is het nu kermis en wel de grootste van de Benelux zegt men. Dat zou best wel eens kunnen zijn want hij is 3 kilometer lang en er staan 235 attracties. Dus kom maar eens een kijkje nemen. Morgen maandag is het Roze maandag en dan kun je travastieten en andere bijzondere dingen gaan zien. Altijd een hele leuke en gemoedelijke sfeer. Nou tot de volgende keer maar weer en de groeten van: Surfmary

Donderdag 13 oktober 1994 tot Dinsdag 18 oktober 1994

Als we ’s morgens wakker worden zien we pas goed hoe mooi het hotel ligt en hoe fraai het ingericht is. Het zwembad grenst aan het strand en wordt afgescheiden het veel palmbomen waar je heerlijk in de schaduw kunt liggen. Na een uitbundig ontbijt(alweer) gaan we eerst lekker wat zwemmen en dan luieren in de zon om later onder de palmen te kruipen.

Een algehele Sri-lankaanse massage in de felle zon en daarna de schaduw in, formidabel!!! Coctails op het strand dat alles kan daar. Deze dag doen we niet veel meer dan lekker luieren en uitrusten.

Samen met Sandra en Johan, die ook in het zelfde hebben verlengd, spreken we af om nog wat te ondernemen maar dat doen we nadat we een paar dagen ons gemak hebben gehouden.

Op het strand is ook van alles te zien. Er lopen mensen te leuren met sigaretten die ze aan de touristen willen slijten. Een oud vrouwtje komt elke dag hout sprokkelen, ik denk dat ze dit weer verkoopt en zo een paar centen verdiend.
Zo brengen we onze dagen loom en traag, dat komt door het klimaat vochtig en 30 graden, door. ’s Middags is er High Tea met allerlei lekkers en kun je maar snoepen.

’s Avonds is er altijd wel wat animatie zoals een dansgroep of dansorkest. De sfeer is goed er zijn meerdere nationaliteiten: Belgen, Duitsers Scandinaviers, Nederlanders en zelfs Spanjaarden. Het orkest speelt voor ieder wat wils. Een van de leden is een verre verwant van een zeewse familie en kent warempel wat woorden Nederlands

.

Het orkest speelde en wij dansten, de avond vloog voorbij en we sliepen als ossen.

De dagen daarna luieren we lekker op het strand en zwembad om ’s avonds van het inheemse eten te genieten. De curry’s zijn over heerlijk en de vis smaakt naar de zee, zo vers. Ook ’s morgens is er gebakken spek en eieren maar dat doen we niet elke dag want we zijn al enige kilo’s aangekomen.

De dessertbuffets mogen er ook zijn al bij al een verwennerij.

We hebben samen met Johan en Sandra op een middag een bootje met begeleiding gehuurd. De begeleiding bestond uit een lokale jongen . Deze heeft ons die middag wel de stuipen op het lijf gejaagd. Ten eerste dachten wij dat hij de boot niet beheerste maar dat was een vergissing. Hij deed maar alsof later bleek dat hij wel de boot en de brandstof onder de duim had. We voeren door kreken en smalle waterloopjes van de rivier. Telkens zaten er wortels van de planten tussen de schroef en hield de motor er mee op terwijl de reuze varanen om het bootje zwommen, heel angstig vond ik althans. Onze ‘gids’lag krom van het lachen en stelde ons gerust . Die beesten doen echt niets ze zijn alleen heel groot als je in zo’n klein bootje zit. In de kreken wonen mensen en zo gauw ze de motor van het bootje horen staan ze langs de kant en bieden zelf gemaakte bloemenkransen aan. Voor een paar roepies kun je zo’n krans kopen.Verder de rivier op staan vissers tot hun middel in het water en gooien netten uit om te vissen. Langs de oevers staat de rijst in volle bloei. Aalscholvers zitten met uitgespreiden vleugels te zonnen en witte ibissen staan tussen de rijstvelden Ijsvogeltjes vliegen af en aan zijn fel gekleurd. In de bomen zitten de apen te schreeuwen het paradijs is hier volmaakt. Na een spannende middag komen we weer heelhuids aan bij het hotel.

Na nog wat dagen genieten van de zon en het leven op Sri Lanka zit onze reis erop en moeten we weer vertrekken naar het koude Nederland. Het is een reis geweest om nooit meer te vergeten.

Hallo Bloggers,
Ik heb niet veel aan mijn blog gedaan deze dagen. Ik had last van de warmte en geen zin om te internetten. Nu wordt het hier een beetje koeler en heb ik mijn computer maar weer eens opgezocht. Een mooi plaatje kan altijd wel, dus bij deze.


Groeten Surfmary,

Bedankwoord afd. O

Alle verpleegsters en verplegers willen wij hartelijk bedanken voor hun goede zorgen.

Lisanne, Gijs, Nienke, Sjan, Corrine, Peter, Aryan, Charlotte, Marian, Miriam, Lilian, Ellen, Bernadette en alle andere waarvan we de naam niet weten.

Dinsdag 20 juni 2006

Vandaag moeten we naar Dr. Goey voor de uitslag van de CT-scan en of er nog een kuur komt. De 7^de kuur hoeft niet meer omdat het protocol 6 kuren voorschrijft en bovendien zijn de uitzaaien niet kleiner of groter geworden. Volgens de dokter is de situatie stabiel en kan niet stabieler worden met meer kuren. Dus voorlopig geen chemo meer en Rien is daar erg blij mee. Over 3  maanden moet hij opnieuw door de CT-scan voor vergelijk en 2 augustus kunnen we naar de chirurg om een afspraak te maken i.v.m het terug zetten van de stoma. Al met al een verheugende uitslag eindelijk een tijdje rust. Geen chemo, bloed prikken en ziekenhuis bezoeken.

Woensdag 14 juni 2006

Vandaag de laatste korte dag van kuur 6.Het gaat allemaal vlot. De chemo is mooi op tijd en er zijn maar twee patienten, waarvan Rien er een is. Om 12.00uur staan we weer buiten en Rien voelt zich vrij goed. Deze week wordt wel weer spannend. Vrijdag gaat Rien weer door de CT scan en wordt er bloedt geprikt voor het evaluatie gesprek van dinsdag 20 juni. Dan wordt ook duidelijk of er nog een 7^de kuur moet komen of niet dat ligt aan het resultaat van de CT scan die de lever controleerd. We wachten vol spanning af. Dat doen we wel op de camping want onze vrienden uit Drenthe komen dit weekend ook.

Woensdag 7 juni 2006

De korte kuur. Het eerste wat ze vragen is:’Hoe is deze week verlopen’? Een beetje vreemd maar we kunnen wel meteen ons verhaal kwijt. We vertellen hoe het gegaan is en dat we denken dat de verkeerde spoeling de boosdoener is geweest. Er wordt niet echt op gereageerd en daar blijft het bij. Om 12.30 uur zijn we klaar. Rien is niet helemaal fit maar heeft toch in de tuin gewerkt en we besluiten dat we donderdag naarde camping gaan.

Maandag 5 juni 2006

Vandaag gaat het de goede kant op met Rien. ’s Morgens gaan we koffie drinken en ’s middags naar mijn moeder waar mijn broer Rene met Lia zijn vrouw ook zijn. Rien is nu echt weer de oude. Het heeft deze keer wel heel erg lang geduurt. Ik wijt het toch aan de verkeerde spoeling op de lange dag. We zullen het vragen als we woensdag voor de korte kuur moeten.

Zondag 4 juni 2006

We rijden toch maar naar de camping ondanks dat Rien nog steeds niet lekker is.Om 12.30uur komen we aan en onze buren zij nog niet terug van de pinkstermarkt in Alfost.Op de camping staat een noorden wind en die is koud. In de voortent eten we onze boterhammen op en langzaam gaan we buiten zitten. ’s Middags drinken we thee bij Truus en Andre. De wind is er nog steeds en we gaan dan ook rond 16.30uur naar huis. Al met al een koude dag op de camping. Rien begint een beetje op te knappen. Morgen zal het toch hopelijk wel beter gaan.

Zaterdag 3 juni 2006

Gelukkig gaat het vandaag (tot nu toe 11.00uur) goed. We hebben besloten niet naar de camping te gaan vandaag. Het weer is niet echt geweldig en moeten toch even afwachten hoe het Rien vergaat. Morgen ,als het lekker weer is, hebben we mijn moeder beloofd samen met haar naar Ochten(camping) te rijden. Dan zijn we toch nog weg geweest en kunnen wat buurten met onze kampeervrienden. Maar als het volgende week warm weer is en geen bijzondere dingen, woensdag korte kuur, vertrekken we toch echt naar onze caravan voor een paar dagen. Dus Pinksteren verloopt dit jaar niet zoals we gedacht hadden.

Vrijdag 2 juni 2006

Vanmorgen is de misselijkheid weer terug en Rien is flink beroerd. Heel de dag blijft het hangen en ook cola drinken helpt nu niet. Ik denk niet dat er kamperen in zit dit weekend dus zit er niets anders op dan thuis blijven. Misschien als het zaterdag beter gaat kunnen we nog altijd gaan, afwachten dus.

Donderdag 1 juni 2006

Na een hele lange nacht(14 uur) is Rien deze morgen wel wat misselijk maar hoeft niet over te geven. Hij eet een boterham en na wat hangen en liggen gaan we toch maar naar de markt en koffie drinken bij Henk en Riet. Na het middageten(met Primperan) gaat Rien biljarten maar is zo weer terug, geen biljart vandaag. De middag brengt hij op zijn gemak thuis door. Voor het avondeten heeft hij zin in bami en ik kook dat natuurlijk. We eten er smakelijk van(zonder Primperan). De misselijkheid is helemaal verdwenen en we denken dat het komt door het drinken van Cola, veel Cola. Als dat waar is is dat toch een uitkomst.