Surfbeer

Wintertijd in het bos.

In het bos was het flink winter. Het sneeuwde het waaide hard en de vrieskou maakte dat alle dieren in hun holletje bleven zitten. Toch moeten we voedsel zoeken zeiden de eekhoorntjes tegen elkaar en zo kwam het dat de grootste naar buiten moest. Hij kleedde zich warm aan en vertrok met een mandje voor de nootjes en ander lekkers.Intussen in het holletje zorgde moeder eekhoorn voor een vuur waaraan ze zich konden warmen. De eekhoorn zocht en zocht maar kon niets vinden dat eetbaar was, na een lange tijd,hij wilde net terug gaan riep een vos hem en vroeg of hij misschien kon helpen.”Ja zei de eekhoorn ik kan wel wat hulp gebruiken”maar hij was wel op zijn hoede want een vos betekende niet veel goeds.”Wat zoek je vroeg de vos”.nootjes of iets anders eetbaars zei de eekhoorn. Dat heb ik nog een grote zak liggen zei hij en die mag je hebben als jij voor mij wat hout hebt om een vuur te maken want het hout is op. Dat is afgesprogen zei de eekhoorn en nam de vos mee naar zijn holletje en gaf wat hout aan de vos die toen de zak met nootjes gaf .Het is allemaal goed afgelopen en zo zie je maar weer dat als een vos iets te kort komt hij ook heel lief kan zijn.

Feest op de boerderij met alle dieren

Op een zonnige morgen wilde de dieren van een boerderij een feest organiseren,want de boer was jarig de volgende dag.

Ieder dier kreeg een opdracht. De varkens moesten zorgen voor de muziek. De kippen voor de lekkere hapjes. De paarden zouden voor de drankjes zorgen. De geiten moesten versieren met slingers.De schapen moesten ook ergens voor zorgen maar hadden daar weinig zin in. Als jullie niet zorgen dat de verjaardagskaarten geschreven worden dan mogen jullie niet komen en zeggen we tegen de boer dat jullie niet mee wilde helpen. Dat stond de schapen helemaal niet aan en zeiden:”dat is het meeste werk dat vinden wij niet eerlijk.”Niet zeuren zeiden de andere dieren jullie zijn met veel schapen en vele handen maken licht werk dus jullie weten het .De schapen krabbelden zich eens achter de oren en begonnen maar aan het schrijven van de kaarten. Nu de koeien nog die hadden nog geen taak en hielden zich maar stilletjes. Toch moesten ook zij meehelpen .De boel moest nog schoongemaakt worden en dat was een mooi karweitje voor de koeien. Zo had iedereen een bijdrage geleverd.

De volgende dag kwam de boer in de stal en wist niet wat hij zag. Alle beesten hadden zich mooi gemaakt en er werd gefeest dat de stukken er van af vlogen.Ze zongen lang zal ie leven in de gloria en de boer feesten lustig mee.

Het verhaal van de kat die alles kon.

Er was eens een kat die alles kon. Deze kat zag op een dag een muizenholletje en dacht waar een muizenholletje is daar is een muis.

Ze legde een blok kaas voor het holletje en wachten haar beurt af.

Ze wachten en wachten maar er kwam geen muis. Zou de kaas alleen niet genoeg zijn dacht ze en begon een liedje te zingen. Tot haar verbazing werd het muizenholletje steeds groter zo groot dat er olifanten door naar buiten konden.

Ze bleef maar zingen en daar kwam de eerste olifant naar buiten een rode.

Hallo zei de olifant tegen de kat als je nog lang blijft zingen komen al mijn vriendjes naar buiten.

Wwwat is dat zei de kat zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Iiik zing voor de muizen. Ja zei de olifant maar je hebt de muizen veranderd in olifanten zing maar door en je zal zien dat er nog meer olifanten naar buiten komen. De kat zei dat geloof ik niet je houd mij voor de mal.

Nou probeer het maar zei de olifant je zult het zien.

De kat begon opnieuw te zingen en jahoor daar kwam een gele olifant te voorschijn. Ze zong maar door en daar kwamen een groene, grijze, paarse en een blauwe olifant uit het muizenholletje. Ze dansten van plezier en riepen tegen elkaar, eindelijk bevrijd uit dat kleine muizenholletje.

De kat keek eerst heel verbaasd maar zei toen trots:’’dat kan ik.’’

Bloggers,
Ik heb mijn blogaanzicht veranderd. Ik zag deze achtergrond op een blog en aangezien ik van luchtlandschappen houd heb ik het veranderd. Een mooie lucht aan de Maas.

Groeten Surfmary

Sneeuwpret

Op een dag in maart werd voorspeld dat er veel sneeuw zou vallen.Alle kinderen vonden het spannend om “s morgens op te staan en de straat vol sneeuw te zien. De volgende morgen stonden ze al vroeg op en keken naar buiten en jawel het had gesneeuwd en niet zo”n beetje .

De sleeen werden voor de dag gehaald en naar buiten met de bubs.Handschoenen en mutsen op en spelen maar. De ouders van de kinderen maakte foto”s van de besneeuwde wereld.Ze trokken de bossen en duinen in.Van dat spelen in de sneeuw krijg je flink honger en alle meegenomen boterhammen werden opgegeten.”s Middags zochten ze nog even een leuk cafeetje op en dronken warme chocolademelk. Zo werd de dag afgesloten en sliepen de kinderen en hun ouders als ossen.

Hallo beste mensen,

Jullie gaan mij 2 weken missen want ik ga met mijn man op vakantie.Mijn favoriete land is Turkye dat heb ik al 'n keer geschreven.Wij vertrekken 2 oktober en komen 16 oktober terug. Dus tot over 2 weken.

Groeten surfmary,

De konijnen en de vos.

In een boerenland vlakbij een boerderij woonden een familie konijnen.

Bij deze boerderij groeide een veld vol knollen waar de konijnen lustig van smulden.

Op een dag kwam er een grote machine die alle knollen uit de grond wilde halen. De konijnen werden een beetje ongerust en wilde de knollen liever laten staan omdat ze anders geen eten meer hadden.

In dat boerenland woonde ook een vos. De konijnen zouden hem om raad vragen en of hij hen wilde helpen.De vos zei dat hij wel een oplossing wist en samen praatten ze er over. We moeten slim zijn zie de vos want de mensen zijn sterk, en slim is een vos!

Als de mensen komen om de knollen eraf te halen ga ik ze bang maken door te grommen en dan laat ik mijn tanden zien daar zullen ze wel van schrikken. Oké zeiden de konijnen en keken hoe de vos zijn plan uitvoerde. Maar de mensen waren niet bang voor het gegrom van de vos want ze zaten in grote machines en de vos kon hen niet bijten.

We moeten iets anders verzinnen zei de vos. We maken een groot bord daar schrijven we op “deze knollen zijn vergiftigd”en dit bord zetten we aan de rand van het land. En jahoor de mensen geloofde wat er op het bord stond en lieten de knollen staan, ze brachten zelfs de knollen die eraf waren gehaald terug.

Ziezo zeiden de konijnen nu kunnen we weer eten en bedankte de vos, als we jou eens kunnen helpen dan zeg je het maar en alle konijnen begonnen lustig van de knollen te eten.