’S GRAVELAND - Of hij na zeven jaar een hekel heeft gekregen aan Thailand? ,,Nee, nee. Ik vind het een ontzettend aardig land, waar je fantastisch kunt leven,’’ zegt Charles Schwietert, thuis in ’s Graveland.

,,Enige probleem: het strafrecht en de gevangenissen. Die zijn echt van een middeleeuws kaliber.’’ Hij kent de mensonterende bajesen van Bangkok van binnen, maar was er slechts op bezoek.
Want zelf heeft Schwietert in Bangkok een prima tijd gehad. Lekker gewerkt, goed geleefd. En, groot geluk, hij bleef uit de handen van het leger nietsontziende Thaise Schatjes. Zijn geheim? ,,Ik ben al jaren heel leuk getrouwd, zat daar met mijn gezin en had mijn midlifecrisis al achter de rug.’’
Honderden Hollandse mannen gingen wel voor de bijl. Van kleine krabbelaars tot geslaagde zakenlui, stuk voor stuk werden ze stapelverliefd op lieve Thaise meisjes. Die blindmakende liefde stortte hen echter één voor één in diepe ellende. ,,Ik heb er zo veel langs zien komen,’’ vertelt Schwietert over zijn werk als directeur van de Nederlands-Thaise Kamer van Koophandel in Bangkok.

In Bangkok gaan liefde en zaken nooit samen

,,Ik wil een zaak beginnen, was het dan. Maar wil je daar iets opzetten, heb je altijd een Thaise partner nodig. Nou, die hadden ze wel. Dan stond daar een meisje met lange zwarte haren, dat met een schoenlepel in haar spijkerbroek was gehesen. Ik moet zeggen: dat zeg er meestal best smakelijk uit. Maar het was niks om daarmee in zaken te gaan.’’

Hij heeft ze allemaal negatief geadviseerd. ,,Je wordt letterlijk en figuurlijk door ze uitgekleed, hield ik ze voor.’’ Maar niemand luisterde. ,,Ja, maar dit meisje is écht anders, zeiden ze dan. Waarom? Ze zegt dat ze van me houdt, dat ze echt om me geeft.’’

Schwietert lacht smalend. Weet hoe de Thaise schatjes werken. Ze ruiken geld en hebben honderden trucs om die harde euro’s binnen te krijgen. De verliefde farang (buitenlander) verliest eerst zijn verstand, daarna zijn vermogen en soms zelfs zijn leven. ,,Ik heb het allemaal opgeschreven. Omdat het mooie verhalen zijn, maar ook om mensen te waarschuwen.’’ Zijn boek heet toepasselijk Thaise Schatjes.

Schwietert beschrijft de verhalen van lust, list en bedrog met volop couleur locale. Hij heeft die obscure bars zelf ook geregeld bezocht. Schwietert woonde er om de hoek, maar liet zich niet het hoofd op hol brengen door schatjes als Fon en Siripon. Die namen zijn verzonnen. Het boek is ‘gebaseerd op ware gebeurtenissen’, maar is het ook conform de waarheid?

,,Iedereen die Thailand kent, weet dat deze verhalen echt zijn,’’ zegt Schwietert. Hij wil niet bemiddelen voor een interview met een van de berooide mannen uit zijn boek. ,,Die mensen voelen er niets voor om hun ellende aan het AD te vertellen. Ze zijn een beetje gek, zeg. Bovendien: toen ik zelf indertijd opstapte als staatssecretaris, hebben sommigen iets te hard op mijn lijk staan trappen. Ik vind dat ik dat anderen niet moet aandoen.’’

Aan zijn eigen avontuur in Thailand kwam vorig jaar een abrupt einde toen zijn zakenpartner Edwin van den B. werd opgepakt voor belastingfraude. Die zat elf maanden in een Thaise cel, voordat hij aan België werd uitgeleverd.

Schwietert koos na een brute huiszoeking eieren voor zijn geld. ,,Ik was brandschoon en dat is na maanden onderzoek ook gebleken. Het was beter om te vertrekken.’’ Terug in Nederland heeft hij zijn oude vak opgepakt: de journalistiek. ,,Ik schrijf boeken en artikelen. Ik schrijf voor god en iedereen.’’

Hij werkt aan een boek over de verkiezingen van 2007, maar hoopt eerst zijn Thaise Schatjes te verkopen als scenario voor een tv-serie. Ter lering en vermaak.

Bron: AD