Wespen nest
Deze zomer hadden we een wespennest in de paplaulieren,de brandweer is gekomen en heeft ze verwijderd het waren net marsmannetjes de brandweermannen wil ik zeggen,de kleinkinders mochten niet buiten komen alleen kijken van achter het glas en dat beviel hen nieteven voorstellen, eerste foto's van MELINA!!!!Mijn achterkleinkind
Het is zo'n gelukkig moment,om dat kleintje in mijn armen te houden je wil het beschermen tegen de hele wereld en toch weet je dat het niet mogelijk is;ik hoop dat het een gelukkig leven mag hebben maar daar zal ze moeten voor vechten later.Nicole heeft zoiets moois op mijn blog gezet dat ik aan mijn kleindochter zal laten zien als ze uit de kraamkliniek komt.MELINA 16 NOVEMBER 2006 JOEPIE!!! EEN MEISJE!!!!!!!!!!!
Op 16 november werd mijn eerste achterkleinkindje geboren!!!!MELINAMijn 2de kleine
Aan de kinders zie je nog het best van al hoe vlug de tijd gaat;na veel maanden van gesukkel was de 2de er dan toch en het was weer een jongentje;de verzorging gaat wel gemakkelijker eens je het gewoon bent;Kluchtje
Een pastoor zegt op een dag tegen z'n meid:
Ik heb zoveel jonge mensen in de kerk,ik denk dat ik vandaag eens over skiën zal preken.De meid merkt op dat ze dat niet zo'n interessant onderwerp vindt en ze besluit om thuis te blijven.
Op weg naar de kerk mompelt de pastoor bij zichzelf:
Misschien heeft de meid gelijk,ik kan beter over iets anders preken.Enhij houdt een preek over de"liefde".'s Middags verteld een buurvrouw aan de meid:De pastoor heeft een zeer indrukwekkende preek gehouden vandaag.Je merkte direkt dat hij met kennis van zaken sprak.Waarop de meid:Dat zou me verwonderen,we hebben het nog maar twee keer geprobeerd en hij hield er telkens een gebroken been aan over.nostalgie
Lang geleden....maar zo'n mooie dag
Muziek afzetten, op afbeelding klikken en luisteren!Nog een Kerstversiering in kruissteek
Ben begonnen met de kerstversierng in kruissteek
Nog een foto in de duinen
Ik ben altijd heel graag aan zee geweest en met de kinders was het nog zo leukNog mijneerste
Zal nog enkele foto's zetten van onze oudste;hoewel ik volop bezig ben met ons babytje van de kleindochter,ze is vandaag naar de gynicologe geweest en hoewel het de laatste week is voor de bevalling is het kleintje nog niet volledig ingedaald dus we moeten geduld hebben,ik zeg maar steeds dat het nergens beter kan zijn maar ja we zijn altijd ongeduldig.Mijn kleine grote jongen
Als je zo dat manneke beziet ach hij is zelf nog zo'n kleuter en mama is alweer ochtend ziek,van mijn 2de ben ik heel erg misselijk en bijna mijn 9maanden vol;maar hoe klein hij was vroeg hij mama helpen en dan bracht hij iets om te drinken,en kroop hij heel dicht bij me in de grote zetel als of hij voelde dat het heel moeilijk was,toen had ik ook een winkel in cadeau artikels dus dubbel moeilijk,maar mijn mama kwam dikwijls helpen en de kleine was gek op haar.Tranen
Kindertranen,fel snikkend enluid,Gedicht door W.Vermanderemijn eerste
Ik denk dat een eerste kind voor een vrouw die eigenlijk nog meisje is de grootste verandering in het leven is,men is zo beschermd door de ouders dat was vroeger anders dan nu en men werd voor alles afgeschermd;ik zie aan mijn 7 kleindochters dat het nu toch een heel andere wereld is.Ik weet zelfs niet of ik nog een meisje van 14 15 jaar zou willen zijn.Herfst gedachten door Wies
Lange slierten draad geweven
dauwbepareld zilverglans
spinnerag op alle wegen
en een laatste muggendans.
Rode,bruine,gele tover
in een eind'loos kleurpalet
ligt nu schitt'rend op het lover
windbewogen tot ballet.
Asters staan weer blauw te gloeien
in het late zonnelicht
Gouden glans op de pompoenen
weemoed op een aangezicht.
Vele vogels gaan nu trekken.
t'Zuiden hunk'rend in hun bloed.
Nevelsluiers d'aard bedekken
weg is allenajaarsgloed.
Alles wordt nu mistbehangen
zwaar drukt droefheid ons terneer.
Leven wordt met dood omhangen
t'wordt november telkens weer.
vorige foto
De vorige foto was mijn mama met mijn eerste kindje en daar het haar eerste kleinkind was was ze heel fier.ik zal nu een foto opzetten van snoepie mijn katje juist voor ze hier aan de deur overreden werd samen met onze chico hij is 30jaar oud geworden en zo is er de vreugde van een dier dat je in je hart sluit en telkens weer verdriet als je ze moet afstaan.nog eentje
Nog een foto van onze eerste kindje,nu ik het zo overdenk met tussen de foto's te zoeken besef ik toch hoe kort een mensenleven is;men heeft verdriet en pijn toch onthoud ik de leuke dingen veel gemakkelijkernog een foto
Ons eerste kindje
Slilaan geraak ik de huwelijke staat gewoon,ga ook niet meer buitenshuis werken mis dus ook de dagelijkse omgang met de collega's,maar alles went en na enkele maanden ben ik zwanger en kan ik babykleertjes naaien en breien,en dan gaat alles vlug en de bevalling nadert,had nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn;na 3 dagen werken zoals dat toen heette en 38 inspuitingen later had ik eindelijk op Zondagavond om 5 uur mijn eerste zoon in mijn armen,wat een geluk nu nog 9dagen tellen en wij gingen samen naar huis.