Gerlinde
|
Peinzend zit ik achter mijn toetsenbord En ben een gedichtje aan het bedenken Maar wat ik ook denk, ik weet niet wat het wordt En vraag aan onze dochter, of zij mij wat hulp wil schenken.
Maak er maar êên over mij hoor ik haar zeggen Ik kijk achterom, en ben wat verbaasd! Meent ze dat nu echt, hoe moet ik dit nu uitleggen? Mijn twijfel is groot, toch schrijf ik door ongehaast.
Nu ik hier eenmaal aan ben begonnen Merk ik dat dit niet eens zo makkelijk is Ja inderdaad wat regels heb ik al wel verzonnen Maar over haar nog maar heel weinig, als ik mij niet vergis
Gerlinde is haar naam door ons aan haar gegeven Ze is nu al weer 13 jaren jong Vernoemd naar oom Gert, je weet wel de broer van Teunie van Steven Je bent de laatste die het hazehol uitsprong..
In Zwolle, zag jij je eerste levenslicht Waar je gelijk al goed van je liet horen Een pond of zeven, dat was je gewicht O wat een lawaai, en je was nog maar net geboren..
Toch ben je opgegroeid, als een vrij rustig kind Weet je nog, dat je het fietsen wou leren? Wat ging je hard, recht voor de wind Ja recht dat ging nog wel, maar o dat keren
Maar ongemerkt, is dit blad al bijna vol En zal ik hier een eind aan moeten maken Want het is al weer laat, ik moet naar mijn hazehol Wil ik morgenvroeg, tenminste op tijd ontwaken
Tenslotte wil ik hier nog enkele woorden kwijt Dat ook jou levensweg, voorspoedig mag verlopen Want ook jij bent op reis, naar de eeuwigheid Dit is wat wij als ouders hopen..
Dat ook jij je blik op Hem mag wenden Vertrouwend, en hopend alles van Hem verwachten Dan mag je weten, dat Hij je Zijn bijstand zal zenden Wat je ook mag vergeten, maar dit, houd dit in je gedachten…
Je ouders… |
