geluk

Vroeger mochten wij als treinwachter tot maximum 9 dagen na elkaar weken met een maximum van liefst 10 uur per dag.Toen ik met pensioen ging was dat maximum 7 dagen na elkaar en 9 uur dienst.
Ik stond in reeks F-reeks voor beginnende treinchefs.
dienst 101 tot 109.
Als we met dienst 101 op Vrijdag begonnen was dat de reeks uitdoen zonder een dag rust.
Eerste drie dagen werken tot 01.30 en dat was de laatste stoptrein van Brussel naar Antwerpen C en binnenkomen om 01.13
En dan maximum 12 uur tussen twee diensten zodat we dienst 109 deden op Zaterdag.
Dienst 109 begin 02.15 snachts en gedaan om 11.00
begin  om 02.15 en om 02.20 vertrekken met personeelstrein naar Lier.
In Lier wachten op een goederentrein die ons tot Herentals bracht.Loc mocht of kon niet sneller dan 40 km/uur omdat.het een soort rangeerloc was.
Ge komt aan in Herentals en daar staat je trein die ge moet doen:3 rijtuigen M1(rijdt officieel niet meer) met houten bankskes en snelle schuifdeuren.Eerste klas van die diepe groen en rode kussens groen voor niet rokers/rood voor rokers.
Ge ging naar Eerste klas om je treinverslagen al op voorhand te maken je had twee uur de tijd.
Ongeveer 45 minuten voor vertrek komt de loc er tegen:Dieselloc type 62 met stoomverwarming.
Die trein als ik met niet vergis verbruikt iets meer dan 200 water per uur per rijtuig voor de stoom in de winter.
Om rond zes uur komt de eerste trein uit Antwerpen aan waaruit reizigers komen om over te stappen.
En dan begint het:Vier keer heen en weer Herentals-Turnhout 18 minuten parcour per trein.Je vertrok iets na de zessen en om het uur terug vertrekken zelde tijdstip.
Herentals-Tielen-Turnhout vier keer heen en terug.De reizigers controleren en tellen voor je treinverslag.
Je deed die dienst om de 10 weken en ik had eens op een van die keren dat ik die dienst deed voor die achttreintjes maar liefst 57 reizigers waarvan op de laatste naar Herentals 39 scholieren zaten.In de grote vakantie dus op die acht treinen liefst 18 mansen.
Moest ik daarvoor om 23.30 mijn bed uit om die dienst te doen.
Al gelukkig dat ze die dienst afschafte.
big ietie

woordjes

woorden zijn als kleuren
je moet ze enkel schrijven
woorden in veel kleuren
ze mogen gerust blijven

wil je ze zetten op papier
geschreven van uit je hart
zet ze gerust ook hier
al leest men ze heel apart

wat geweest is gewoon voorbij
dat komt nooit terug vrienden
al ben je er om niet blij
je kan enkel de vrede vinden

big ietie

Op 17 Jni 68 was voor mij de grote dag.
Ik stond in Antwerpen Centraal te wachten op de trein die me naar Mechelen-Neckerspoel zou brengen.
Ik zat in de trein toen de treincef-een latere collega-mijn vrijereiskaart kwam controleren.
Toen ik aankwam in Nekkerspoel begaf ik naar het lokket om te vragen waar ik me moest melden.
Er stond een man ook aan het lokket die me vroeg:Waarom ik daar moest zijn.
Ik antwoorde dat ik de nieuwe porteur ben(berichtenbesteller).
Die man nam me mee naar het goederen kantoor en daar werd ik voorgesteld aan de chef en aan het personeel.
Onmiddelijk kreeg ik de bijnaam PATATJE  omdat ik voor een knaap van zestien maar 1.49 groot was.
Ik was nog niet binnen en kon de stad al in om bestellingen te doen met de jongen die me zou opleren.Hij was de chefporteur omdat die oudste in dienst was van de jongens.
Ik kreeg een week opleiding en ik kon mijn plan trekken.
Alle morgen die eerste week om 06.00 beginnen-amaai dat was uit het bed om 04.00 om de trein te nemen in Centreel van rond 05.00.
Na drie weken was ik de oudste jongen in diensttijd en was dus de chefporteur.
De eerste twee maanden ben ik beginnen te groeien tot 1.69 m en dat deed pijn.
Ik heb daar zes maanden gezeten tot ik overgeplaatst ben naar de grote bak van goederstation Antwerpen Dokken-Stapelplaats(afgekort FNDS of FNBT).
Daar werkte ik met meerder jongens die ik allen kende van de porteursschool op Zondag in Brussel aan het Noordstation.
Maar ik werd de vaste man van het bureel goederen vertrek alwaar ik instond voor klassement en bewerken van de vrachtbrieven van collo nadat deze bevracht werden door klerken.
Toen werd ik 18 en mocht kiezen-Tijdelijke bediende of benoemde lader.
Ik nam dat laatste en was twee weken na mijn vaste benoeming gebombardeerd tot Weger-ladersbaas.Toen begon ik aan examens en op 19 jaar ben ik treinconducteur geworden en dit zonder enige diploma.
Nu kan dat niet meer-Je moet een diploma middelbaar of hoger middelbaar hebben om kaartjes te kunnen knippen.
Ik ben in Antwerpen Centraal gekomen op 18 Februari 1971 tot waar ik bleef eind Juli 2003 na eerst al mijn verlof-CV en R-dagen op te nemen.
Ik had op 51 jarige leeftijd 35 jaar dienst.
Nu kan je niet meer beginnen aan het spoor als loopjongen en je opwerken via de spoorwegschool.
Op 14/04 dit jaar ben ik dus officieus al zes jaar met pensioen officieel op 01/08
big ietie