ik mis je-fictief gedichtje

De schoonheid van jullie leven,
is bij de geboorte door moeder gegeven.
De sleutel van het lieve geluk,
mag na de geboorte nooit stuk.

Dank zij je ouders kreeg je een naam,
deze heeft betekenis,een ware faam.
Blijf deze naam heel waardig,
al ben je niet altijd even aardig.

Al is het leven niet heel lang,
voor ieder is het van veel belang.
Geniet van dit leven op de aarde,
het is voor ieder van veel waarde.

big ietie

Wil je op het pad der liefde gaan,
moet je weten of het moeilijk is te begaan.
De weg is bestrooid met hindernissen,
oppassen of je zult het einde missen.

Ga op het pad maar met zijn twee,
misschien valt alles heel goed mee.
Je kunt steeds op mekaar passen,
door soms een knuffelpauze in te lassen.

De weg van de liefde is soms heel gewoon,
maar door mekaar te kennen heel schoon.
Recht  door gaan en niet omkijken,
of je zult voor het ongeluk bezwijken.

big ietie die het einde van dit pad nooit vond.

Wij senioren zijn als een waar gedicht,
voor de allerkleinste het ware licht.
De jongeren kunnen van ons leren,
zo kunnen ze zich voor gevaren verweren.

Geef hen steeds alles wat je kent,
zo blijf je steeds de mens die je bent.
Leer hen de lessen gekregen van je vader,
die ze dan kunnen gebruiken veel later.

We zijn senior,maar goed bij geest,
het is dat wat elk kind graag leest.
Laat ons een zijn hier in deze groep,
laat ons samen blijven met hoerageroep.


hopelijk een heel goed gedicht
big ietie

Tranen van geluk uit je ogen,
die snel naar buiten mogen.
Tranen van heel veel smart,
blijven steeds steken in je hart.

Tranen zijn moeilijk te vegen,
omdat wij ze altijd verzwegen.
Laat ze gerust zien aan de mensen,
om die tranen geluk te wensen.

Een traan die komt met een lach,
geeft je levensmoed elke dag.
Bezorg deze traan een plaats in je leven,
groetjes,iemand die je knuffels zal geven.

big ietie

Bladeren en fruit vallen,
winter staat voor de deur.
hoor soms donder knallen,
het geeft een enge geur.

Ween er maar op los,
het is de tijd van het jaar.
Ga eens wandelen in het bos,
het doet je goed,echt waar.

Vogels zoeken naar eten,
voor hun nest in een boom.
Iedereen mag het weten,
buiten is het als in een droom.

Even wandelen met je lieve hond,
om even in de natuur te zijn.
Kijk dan eventjes in het rond,
herfstmijmeringen heel fijn.

big ietie

Aan de andere kant van een wolk,
lacht de zon ons vriendelijk toe.
Kijk er naar met het ganse volk,
ge wordt dit spectakel nooit moe.

De zon lacht je altijd in je ogen,
de zon straalt een licht in je hart.
Je wordt blij dit te zien mogen,
het verlicht je binnenste smart.

Ik ben blij dit te mogen schrijven,
ik ben blij dat jullie dit lezen.
Daarom ga ik dagelijks dichten blijven,
om voor jullie big ietie te wezen.

Die Donderdag nam ik een rustdag om in de buurt te blijven.Dus even met de trein naar het stadje.Wat rondwandelen aan de binnenzee die de zelfde naam draagt.
Ik keek even naar het eilandeje in die zee:Insel Woerth die ge enkel kunt bereiken met de motorboot die om de 35 minuten met mooi weer rondvaart.In de zomermaanden bij zonnig weer zit die motorboot alle dagen overvol.
Ik terug met treintje voor mijn voorlaatste middagmaal.
Ik was nog wat moe van die wandeling in en rond de Vallep.
Die namiddag ging ik voor de eerste keer een siesta houden na die twee grote wandelingen.
De volgende morgen was ik al vroeg op om mijn krant te halen.
Een laatste maal naar Schliersee om een laatste groet ter afscheid.
Na het middageten naar mijn kamer om al mijn koffer te pakken.Ikzou de Zaterdag al om 9uur vertrekken richting thuis.
Rond drie uur na de middag was ik terug beneden toen alles al gepakt was.
De eigenaar vroeg me appart:Etienne je bent een goede jongen,moest je geld hebben,koop je dan mijn Gaestehaus-het is maar drie miljoen Euro.
Dan ging ik bij de vrienden op het terras genieten van de laatste dag.Jutta de bediening met het grote aambeeld kwam naar me toe met een vraag:Etienne,Richaard(dat is de chef)vraagt of je een OKTOBERFESTBIER wil.
Ik wist niet welk bier het was zei ja.
Ze kwam dan af met een groot glaasje bijna zwart zoet bier(1 liter).Ik proefde ervan en vond het lekker.
Ik babbelde wat met de vrienden van de Stammtisch en kreeg later nog een MASKRUG.
Na een uurtje kwam nummer drie tevoorschijn.
De uitleg die ik deed aan de mensen over hoe het bij ons was kwam er vlot uit.
Toen kwam MAS nr 4.Toen die half was moest ik even naar het toilet-hoe komt dat.
Toen ik terug kwam stond nummer vijf er al te wachten.
Ik dronk de vierde eerst uit en dan begon ik aan die nummer vijf.
Toen werd ik wakker tegen 22.00 in mijn bed,met een beetje hoofdpijn.
Ik draaide me snel om en werd later terug wakker rond zes uur.
Volgens de kok heb ik twaalf uur geslapen.Ik ben vroeg(18.30) gaan slapen omdat ik wat zatjes was .
Zaterdag ben ik goed uitgeslapen aan de terugrit naar huis begonnen.Normaal zou ik al om 18.30 hier aankomen,maar door de werken en de verkeersopstropping van 200 km ben ik hier geraakt om 20.00.
als toeteje het hele verslag in dichtvorm.

Zondag goed aangekomen
om van een verlof te dromen.
Maandag naar Schliersse,
met de trein in klasse twee.
Dinsdag naar Bad Toelz met trein,
regenen dat het deed,niet fijn.
Woensdag naar de Firstalmen,
wandelen zonder talmen.
Donderdag gewoon om de zee,
die avond gevierd oh wee.
Vrijdag dan maar vis eten,
Forel Muelerin goed geweten.
Zaterdag willen gaan wandelen helaas,
moest even helpen met hotelbaas.
Zondag dan maar weer in de bergen,
dat was even om me te tergen.
Maandag met stammgasten drinken,
zonder een traantje weg te pinken.
Dinsdag naar Holzirchen was de toer,
in de regen liep ik als een grote boer.
Woensdag naar de Vallep heel hoog,
zonnetje was er,warm en heel droog.
De laatste dage kalm met plezier,
zou dat komen door dat duitse bier.
big ietie






Bijlage: Schliersee 1 089.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 2: Schliersee 1 111.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 3: Schliersee 1 116.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 4: Schliersee 1 096.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.

man-vrouw

Droevig kijkt hij door het raam naar buiten,
de regen stroomt in bakken van de ruiten.
Hij is verlaten door zijn vrouw,voor een ander man,
hij vraagt zich steeds af,waarom zoiets nu toch kan.

Hij zit daar alleen in dat grote huis,
alleen gelaten met hond,kat en muis.
Hij moet nu zijn eigen eten gaan maken,
hoe moet hij van die eenzaamheid geraken.

Hij zorgde heel goed voor zijn vrouw,
is dat wat hij krijgt,voor zijn trouw.
Droevig gaat hij terug naar binnen,
hoe moet hij in hemelsnaam herbeginnen.


vrouw-man

Droevig zit ze voor de spiegel te wenen,
haar eeuwige glimlach is nu verdwenen.
Haar man is heen met een andere vrouw,
hij heeft voor haar niet meer dat berouw.

Daar zit ze alleen voor haar pecee,
vroeger was het gezellig met zijn twee.
Met tranen in de ogen hoopt ze op geluk,
want haar huwelijk is nu toch stuk.

Ze denkt op troost van vrienden,
maar wie gaat haar vrolijk vinden.
In de spiegel kijkt ze naar haar ik,
en veegt van haar gezicht haar laatste snik.

big ietie twee gedichtjes om geen onderscheid te maken

Ik wou ze eens graag ontmoeten,
zij degene die echt bij me past.
Ik wil die dan zo graag begroeten,
die samen met mij wast en plast.

Maar wie wil nu bij mij zijn?
met een knuffel of een zoen.
Gewoon iemand met een hartje fijn,
om samen leuke dingen te doen.

Een superman wil ik niet zijn,
gewoon een kerel met een lach.
Een gewone kerel,maar heel fijn,
om van te houden elke nieuwe dag.

Dit zijn maar woorden uit mijn dromen,
die ik elke nacht weer meemaak.
Zouden die dromen ooit uitkomen,
zodat ik ook aan echte liefde geraak.

big ietie

Die dinsdag nam ik de trein naar Holzkirchen om er rond te wandelen.
Volgens een bericht dat ergens las was er iemand die heel vroeger op die plaats als hevig gelovige een kerkje bouwde uit alleen maar hout en dat zou later de naam worden van het plaatsje.
Ik ging bij een bevriende beenhouwer(Metzger) een broodje Leberkaese kopen om later op te eten.
Maar toen begon het te regenen.Ik snel terug naar het station.Daar zag ik juist een hulpwagen van de BOB-bahn weg rijden onder sirene.Ik wetende als gepensioneerd treinbediende dat er iets gebeurd was.
In het station zeiden ze niks toen ik zei dat ik maar tot Schliersee reed.
De trein was eens punktueel.
Onderweg de mededeling dat de trein maar tot Schliersee reed,daar er aanrijding was in Fischbachau aan de overweg.Ja een zonder slagbomen,een weg in het woud maar daar rijden de mensen met hun auto toch door het rode licht of er nu een trein is ja of neen-de trein mag daar toch maar dertig rijden dnken ze.
Ik in Schliersee wat rondlopen-begint dat daar te regenen en ik snel naar Neuhaus.maar te vroeg om in de kamer te gaan zitten.
Dan maar naar Osterhofen en de drie vier kilometer wandelen naar Bayerischzell.
Tijdens de wandelijng kon ik de statige Wendelstein zien met daarboven de Wendelsteinbahn naar Brannenburg en de kabinebaan naar beneden.Boven op deze berg staat het hoogst gelegen zonnen/sterrenobservatorium van gans Duitsland.Vandaar komen de weersvoorspellingen voor het zuiden.
De kabines doen zeven minuten om boven of onder te zijn.Er staat maar een grote pijler in het midden.Als de kabine die naar beneden komt en de pijler overgaat zakt die tien meter de diepte in-dit om de kabine naar boven af te remmen.De mensen die in de kabine staan krijgen een aardig gevoel in hun buik en dit om dat er geen zitplaatsen in zijn.
Bij aankomst in Bayerischzell iets drinken en dan naar het hotel,waar ik mijn broodje opat.
De woensdag vroeg uit de veren.Ik zou naar de Vallep gaan met de bus.Tot Spitzingsee en dan overstappen op de bus die langs de mautstrasse hoog gaat.
Ik wou bij aankomst te voet naar de Monialm,maar er waren een paar Duitsers die vroegen of ik meeging naar Herzog Johan Krausehaus.
Ik direct ja,maar ik had niet de goeie schoenen aan en ik was weg.
Een van die mannen vroeg me vanwaar ik kwam en ik zein van belgie.
Ik kon met mijn gewone schoenen die mensen niet volgen door het steeds uitschuiven,maar na tweeen een half uur was ik er.
Het eerste wat ik vroeg was een Schorle en een Schnaps.Die mensen waren er al aan het eten.Ze zeiden me dat ik best een Marille drinken moest.
Zo bleven we daar een uur zitten.Ik kwam te weten door een toeval dat zij gepensioneerden waren van de Duiste Spoorwegen en in het Willy Merklhei(mein stamlokal in Spitzingsee) hun pension hadden.
De gansse terugweg duurde maar twee uur en ik was blij dat we terug de Duitse grens over waren-ik zat in de Oostenrijkse Hintere Sonnwendjoch.
De ganse toer heen en terug 14 kilometer met twee maal rust duurde 6 uur.
Boven op de Vallep in het Forsthous Vallep heb ik voor de eerste keer sinds twintig jaar een bier gedronken.
Die nacht droomde ik adt ik over de Mount Everest wandelde.
vervolg morgen
big ietie






Bijlage: Schliersee 1 101.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 2: Schliersee 1 108.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 3: Schliersee 1 106.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 4: Schliersee 1 113.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.

Kijk met je hart eens omhoog,
en je ziet soms een regenboog.
Probeer deze maar aan te raken,
om wat liefde van aan te maken.

Die regenboog in je hart laten schijnen,
zodat al je zorgen eens verdwijnen.
Laat dan de liefde aan je vrienden zien,
zo krijgt de vrede een tien op tien.

Het is moeilijk om de vrede te bewaren,
maar door je glimlach te verklaren,
gaat de oorlog eens stoppen,ist nie
de vredige groetjes van big ietie.

De volgende Zondag na het ontbijt te voet naar het station om in de kiosk mijnBamS te halen.Bild am Sonntag.
Ik met de krant naar de Baeckerei om op het terrasje met een Schorle,mijn krant lezen.De bediening,Bianca wist al wat ik moest hebben.Bianc een vrolijke meid van rond de twintig ken ik al een tijd,ze was voordien de bediening in ons hotel.Ze doet niet graag late diensten en daarom bediend ze nu in het cafe van de bakker.
Ik tegen twaalf naar het hotel om het middagmaal te benuttigen.
Tegen twee vertrok ik naar het station.Daar stak ik de straat en de overweg over en wandelde naast het spoor tot aan de plakaatjes die me de weg wezen naar de wandelwegen.Ik nam de de W15 om ronde berg te wandelen naar Schliersee.Ne een tijdje zag ik een schild Ruin.De ruine Hohenwaldeck had ik al vele malen gemaakt en dus volgde ik de weg naar Zielmoos en Taflermoos.Maar zo ver zou ik niet gaan,want dan kwam ik op de Schlierberg en die had ik een paar jaar eender gemaakt.
Dus nam ik de gulden binnenweg van d driesprongde W3 en zo kwam ik uit aan de beginweg naar de stadskern.Ik nam de W4 richting See.Onderweg de groet aan de passanten(daar een gewoonte ook door vreemden)Gruss Got-Deze groet was oorspronkelijk Gruss Dich Good en verbasterd naa Gruss Gott.
Halverwege nam ik een klein zijstraatje en zo kwam ik uit aan de winkel Zienzehnrubl.
Vijftien minuten later was ik aan de Bierbrunnen waar ik van de Wirt een Enzian gratis kreeguit vriendschap.Je ziet ook buitenlanders kunnen daar bij die Bayern vrienden maken als je zelf vriendelijk bent.
Die avond ging vrolijk en moe vroeg in mijn bed om 21.45-normaal om 23.45 door de gemoedelijk mat de stamgaesten.Ik mag sinds tien jaar ook aan de Stammtisch zitten wat een hele eer is.
De Maandag was een gewone dag.Moeder opbellen voor een boodschap naar de bank.
De twee volgende dagen is een vervolgverhaal appart en dat is voor morgen-het belooft spannend te worden.
big ietie
de fotos die volgen zijn de planten die ik tijdens de wandeling van Zondag deed rond de Auracherkoepfel.





Bijlage: Schliersee 1 076.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 2: Schliersee 1 069.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 3: Schliersee 1 079.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 4: Schliersee 1 085.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 5: Schliersee 1 076.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 6: Schliersee 1 077.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.

Ik zou je willen omarmen
maar weet niet of het mag
ik wil me over je ontbarmen
nu vadaag nog en elke dag

Mijn lief heeft me ooit verlaten
maar ik vind wel een ander
ik was in de steek gelaten
maar we hervinden mekander

Liefde kent geen grenzen
ik ben niet boos dat zeker nie
daarom wil je het beste wensen
de groetjes van jullie big ietie

De roos is de bloem van het leven,
de rode roos om liefde te geven.
de gele roos voor je beste vrienden,
de witte roos om het geluk te vinden.

De tulp is de bloem van de vriendschap,
de gele tulp die vergeet je niet rap
de rode tulp om je tranen te vergeten
het ganse boeket is in je hart gezeten.

De roos en de tulp te samen in de vaas,
geen van deze beiden is hier de baas,
samen zorgen ze voor ons allemaal
en dit is het begin van het levensverhaal

big ietie

Die vrijdag liep na het ontbijt naar het station om de trein te nemen tot aan de overkant van het meer.
De rit duurde voor de drie kilometer zoalsaltid 6à7 minuten.Dit komt omdat het spoor naast een stuk naast de wandelweg ligt.
De gemakkelijke wandelwegen worden aangeduid met een K=Kurweg
De wegen naar de bergen en er omheen worden aangeduid met een W=Wanderweg
Nu bestaan er ook,la is het heel hoog wegen met de letters SB.
De trein rijdt dus naast de K1 weg.Soms gaat die weg onder de spoorbrug of soms over het spoor,maar zonder slagbomen.
Daarom rijdt de trein heel traag tot bijna 6 km/uur en laat elke passage een paar totnen.In het station kan men dan de trein horen aankomen.
We kwamen aan op spoor twee.Een minuut later komt de trein uit Munchen aan op spoor 1.Daar het een enkelsporig baanvak is wordt er gekruist in Schliersee.Als een van de treinen te laat is is wachten geblazen.
Ik moest me tegen halftien aanmelden op het Kuramt,om mijn geschenk-de Schliersee-hoed te laten zien of die wel past.Ik heb normaal 56 van maat en had maat 58 gekregen.Maar ik heb gewoon niet gewisseld.
Die middag kon ik weer kiezen uit de menukaart,maar ik zei de WIRT:Neen Papi-en ik nam Regenboogforel-Muelerinart.
Oh wat heb ik heerlijk gegeten-het jasje van de forel en het lekkere vlees met aardappeltjes en bearnaisesaus.Toen het geraamt er lag,keek de chefkok me aan,maar hij was te laat.Ik begon aan de kop van de forel om de twee bakken te verwijderen en die heb ik met de laatste aardappel opgegeten.
Een grote pot fruitsla werd het dessert.
Die avond was een gewone avond met gelach en mopjes.
De Zaterdag werd uitgekozen om de Aurachkoepfel te doen,na de middag.
Ik was snel terug van mijn ochtendwandeling om goed te eten om versterkt te kunnen beginnen aan die wandeling.
De kok was om 13.15 naar huis-er waren geen klanten meer.
Toen ik om 14.30 wou gaan wandelen kwamen er nog wandlaars aan om te komen middageten
De hotelbaas kon hen niet weigeren en vroeg me:Etienne,kannst du mir helfen.
Ik heb de mensen dan bediend.
Een uurtje later was het de moeite niet meer om te vertrekken.
Plots hoorden we geroep en koeienbellen.Snel iedereen door het kurparkje naar de straat.Ik heb enkele fotos kunnen nemen van iets dat ik nog nooit meemaakte-De Almabtrieb.De koeien wandelden van hun aml boven naar hunstal-die ze een halfjaar niet gezien hadden.Ze waren versierd-heel mooi.Herders voorop gevolgd door de koeien met er naast de toekomst.Een paar jonge knapen met stok en meisjes in klederdracht.De autos moesten natuurlijk alles voorgaan.Enkele koeiestaarten wipten naar boven en er volgde een vloed van groen-bruine fonoplaten.
Toen die kleurrije stoet voorbijwas,konden de autos vertrekken al schuivend over de laatste singels die de koeien achterlieten op de straat.
Ik laat het hierbij,zodat er morgen nog een vervolg komt.
big ietie






Bijlage: Schliersee 1 086.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 2: Schliersee 1 087.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 3: Schliersee 1 088.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 4: Schliersee 1 089.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.

In de kern van je verdriet ontstaat een gedicht,
het komt naar voor uit de schaduw van het licht.
Het brengt een roosje mee voor zij die het lezen,
zodat iedereen een gelukkig mens kan wezen.

Liefde die uit deze diepe kern ontstaat,
bloeit heel mooi open als het naar je gaat.
Hou deze liefde vast met je beide handen,
het opent de deur naar vrede in alle landen.

Deze woorden komen diep uit het hart,
het verenigt het geluk met pijn en smart.
Ik wil ieder mens heel veel vrede wensen,
de groetjes van big ietie aan alle mensen.

De woensdag is het hotel gesloten tot 17.00
Na het ontbijt stapte ik mijn wagen en reed naar het 300 meter hoger gelegen bergdorpje Spitzingsee een deelgemeente van Schliersee.Ik reed tot aan de Spitzinsattel waar ik mijn auto parkeerde bij mijn vriend Toni.Ik moest als vriend maar drie € betalen voor de ganse dag,maar kreeg geen bon-anders was het een euro meer.
Ik dronk eerst een Apfelschorle-een Apfelschorle is een drank de helft spuitwater,de helft appelsap.
Men heeft verschillende Schorles voorbeeld Wijnschorle half wijn,half water.
Dit glas van een halve liter was leeg in een half uur.De moeder van Toni ontving de 2.50€ voor de drank en ik ging de berg op richting Firstalmen-Rundweg.De weg was goed bewandelbaar tot boven.De twee en halve kilometer naar de Obere Firstalm op een 1300m hoogte.Daar rustte ik binnen in de grote hut uit met een Schorle,gevolgd door een Enzian en distilaat uit de wortels van de blauwe Enzian.
Er was beneden een hele bus ouderlingen aangekomen en die mensen waren binnengekomen na een wandeling van 90 minuten voor de twee en halve kilometer.
Ik ging een hondert meter lager naar de Untere Firstalm.Ik moest gebruik maken van het steile paadje dat ook gebruikt wordt door de grazende koeien daar boven.
Ik moest oppassen dat ik niet uitschoof op de gladde stenen nat van de regen van Dinsdag.
Een paar groenbruine koeien-fonoplaten zorgden er voor dat ik bijna viel.
Daar beneden op 1250 meter was het warm.Ik moest mijn pul uitdoen.Je gelooft het niet.Op twintig September 28°.
Na een uur rust ging ik verder tot ik aan de oever kwam van de Spitzingsee.
In het spoorwegheim Willy Merklheim kon ik niet anders dan iets te drinken.
Ik wandelde dan terug naar de auto langs de steile verkeersweg van 1 kilometer.
Bij Toni een laatste drank.Zijn dochtertje was onlangs jarig en kreeg van mij een drakenvlieger om in elkaar te steken.Maar de jonge meid van 5 wou hebben dat ik hielp.
Zo was de dag rap om.
De donderdag nam ik een gewone rustdag zonder enige wandelingen,gewoon genieten van het terras en het buitengewoon weer.
De avond moest ik me aanmelden bij het Bauerntheater op de Tag des Gaestes.
Ik werd daar met nog mensen geeerd voor de malen die we daar waren.
Eerst werden die er vij maal waren gevierd,dan 10-15-20 en tenslotte ik als enigst met 40 maal Schliersee.Ik kreeg de tranen in de ogen dat ik een staande ovatie kreeg.
Van de Kuramstleiter kreeg ik de SCHLIERSEEHUT met de gouden kransmedaille en van de burgemeester het diploma.De burgemeester zei:Heer,Du bist fast Unseren Ehrenburger.
Dan brachten musikanten een hele avond Bayernmusic.
Het was heel mooi.Ik moest snel naar de trein om die te halen om rond het meer te rijden,zoniet kon ik twee uur wachten of de zes kilometer te voet gaan.
big ietie






Bijlage: Schliersee 1 052.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 2: Schliersee 1 053.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 3: Schliersee 1 058.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 4: Schliersee 1 064.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 5: Schliersee 1 048.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.



Bijlage 6: Schliersee 1 098.jpg
Bovenstaand attachment is virusvrij.

Woede is een slechte daad van een mens,
een glimlach helpt steeds bij elke wens.
Angst komt steeds uit de spiegel van je ziel,
het komt er steeds als je iets nooit beviel

Glimlach steeds overal in je hele leven,
het zal je altijd een beetje moed geven.
Leven met een glimlach is als een geschenk,
een glimlach is naar ieder een mooie wenk.

Menig mensen zijn jaloers op je glimlach,
ze benijden je steeds en dit elke dag.
Mijn glimlach is dan ook steeds echt,
groetjes,big ietie die aan de glimlach is gehecht.