Ontdek je eigen glimlach.

Maandag 8 oktober 2007

De vriendschap in je hart.

Waar je hart is je thuis,

waar je ziel is zijn je dromen.

Anders is met je niets pluis,

en zal er geen vrede komen.

Waar je glimlach ook is,

daar zijn je beste vrienden.

Dan is er nooit enig gemis,

om je vrienden te vinden.

Welke vrienden wonen in je hart,

vrienden waar je kunt op rekenen.

En ik zeg ook voor mijn part,

voor die vriendschap wil ik tekenen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 7 oktober 2007

Die ene regenboog.

Ik tekende een regenboog,

die ik naar jou wou dopen.

Maar hij stond veel te hoog,

en deze begon te wanhopen.

Mijn regenboog scheen niet helder,

niemand wou deze aankijken.

Hij verdween in een kelder,

waar geen geluk zou blijken.

Maar mijn eeuwige glimlach,

toverde deze weer te voorschijn.

Nu geef ik je deze elke dag,

aan hen die deze bewonderen, fijn.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:08 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 6 oktober 2007

Dieren liefhebben

Konden de dieren maar spreken,

ze zouden sneller om liefde smeken.

Kon je dier maar met je praten,

om te vragen om sneller uit te laten.

Konden we hun gedachten maar lezen,

om één met hun zieltje te kunnen wezen.

We konden beter met hen spelen,

wat hen nooit zouden vervelen.

Maar toch hebben ze hun eigen taal,

dat je kan opschrijven in een verhaal.

Ze zijn onze wereldse familie,

even super als wij,vergeet dat nie.

big ietie

Geschreven door big ietie om 17:43 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 6 oktober 2007

Ochtendglorie

De nacht was stilaan gedaan,

ik begon stilaan op te staan.

De nieuwe morgen sliep nog vast,

bij het opstaan had ik ervan geen last.

Een nevel zwaaide over het land,

deze mist vind ik nooit plezant.

Terwijl de achtend nog wat sliep,

was het de haan die ons al riep.

De schemering kwam te voorschijn,

en ontwaakte over de ganse lijn.

Ik zet nu deze laatste zinnen,

terwijl een nieuwe dag gaat beginnen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 5 oktober 2007

De rugzak

In de rugzak van het leven,

steekt alles wat je moet dragen.

Het is je bij de geboorte gegeven,

om bij je te houden alle dagen.

Die rugzak is heel gewoon,

daar kan alles als je wil in.

Het hoeft dan ook geen betoon,

je draagt alles al van in het begin.

Hou je eigen rugzak stevig vast,

je hebt die alle dagen nodig.

Soms is het een hele zware last,

en luxe is daarbij overbodig.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 4 oktober 2007

Stille woordjes.

Een stille lezer,

een diepe gedachte.

Een goed genezer,

soms niet bij machte.

In een verre hoek,

even bezinnen.

een gesloten boek,

in je hart van binnen.

Woorden als een stille wind,

komend uit je leven.

Zorg dat je ze vind,

om aan je kind te geven.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:27 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 3 oktober 2007

Dat noemt men nu vriendschap.

Hou je van vrienden?

Wil je ze dagelijks vinden?

Wil jij ze kwijtspelen?

of wil je er heel velen.

Heb je wel vrienden nodig?

of vindt je ze overbodig?

Wil je voor vriendschap duimen?

of wil je er voor verzuimen?

Vriendschap het mooiste in het leven,

ik zou er alles voor geven.

Liever een vriend in de hand,

dan een paar vijanden aan de kant.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 2 oktober 2007

Het leven in de natuur.

Vogels hoog in de lucht,

vliegen liefelijk als een zucht.

Dieren hier op het land,

leven samen met elke plant.

Het natuurschoon in het leven,

bij de schepping ons gegeven.

Bomen groot of heel klein,

te samen in het bos heel fijn.

Door de natuur zal de mens te leven,

door de natuur de vrijheid gegeven.

Mens en dier en ook de planten,

in de natuur de aardse gezanten.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 1 oktober 2007

Gewone woordjes

De Ware pracht in een gedicht,

is het dagelijks geven van een hartelicht.

De lichtjes die uit het hart stralen,

komen dan voor in de verhalen.

een warm licht in je hart,

behoedt je van veel smart.

Een glimlach op je gezicht,

schijnt feller dan het zonnelicht.

Je zult snel het hartepijn vergeten,

als je glimlach het niet laat afweten.

Lees het gedicht met een lach,

lees het dan iedere nieuwe dag.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 september 2007

zomaar een dag te vroeg het gedichtje

Ook planten zijn boos op het weer,

ze geraken niet droog door de regen.

Het water valt steeds in tonnen neer,

de planten kunner er niet meer tegen.

Planten verzuipen in dat regenwater,

we kunnen bijna rijst gaan planten.

Maar komt die zon toch weer later,

of zal het weer in sneeuw stranden.

Ooit zal het weer terug beter worden,

en dit vinden we dan heel plezant.

Want er verschijnt dan op borden,

de zon is weer verschenen in het land.

big ietie

Geschreven door big ietie om 23:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 september 2007

Die ene echte knuffel

Een zoen aan je geven,

om het verdriet te vergeten.

Elke keer een knuffel in het leven,

en die haat is weg gesmeten.

Je met veel liefde verzorgen,

je geven dat weinige dat je bezit.

Dat kan elke dag,elke morgen,

al was het alles dat je bezit.

Maar die knuffels aanvaarden,

die knuffels die je dagelijks krijgt.

Die knuffels hebben veel waarde,

zodat je er nooit over zwijgt.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 28 september 2007

het woord laloezie

Jaloezie in het leven,

een ziekte bij mensen.

Je kunt geen liefde geven,

omdat je niks kunt wensen.

Haat in je eigen hart,

doet vrienden verlieren.

Je voelt geen pijn of smart,

je kan geen woord versieren.

Haat en jaloezie,

laat het toch verdwijnen.

Want ge weet het nie,

want liefde kan niet verschijnen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 27 september 2007

Wat een vraag????

Kun jij je vrienden zeker missen?

kun jij ze uit je geheugen wissen?

Dit is een heel gewone vraag,

die men steeds stelt ook vandaag.

Wat zou je zonder vrienden beginnen?

Zou je zonder vrienden je kunnen bezinnen?

Dat is een heel andere vraag,

blijf er niet mee zitten in je maag.

Je wil leven en meer vrienden maken,

hoe kan je er steeds aan geraken?

Deze vraag komt meer en meer voor,

maak vrienden,ga er maar voor.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 26 september 2007

Vriendschap

Echte vriendschap,

bestaat bij echte vrienden.

Het is soms heel krap,

maar toch kan je het vinden.

Vriendschap tonen

aan alle lieve mensen.

In vriendschap wonen,

en veel geluk wensen.

Lieve woorden,

die hieruit ontstaan.

Met mooie akkoorden,

deze vriendschap blijft bestaan.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 25 september 2007

Die roos

Ik heb maar een roos,

toch geef ik ze weg.

Voor mij behouden in een doos,

neem ze toch,toe zeg.

Die ene roos zal leven,

als ik ze weggeef.

Die roos met liefde geven,

zo lang ik nog leef.

Welke kleur die roos heeft,

is toch niet van belang.

Maar hoe lang ze ook leeft,

ja in je hartje heel lang.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:11 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 24 september 2007

De overwinning

Een spier op je gezicht,

verraad je glimlach.

Het is als een zonnelicht,

dat schijnt elke dag.

Als alle spieren samentrekken,

kan die lach niet verschijnen.

Het zal een haat verwekken,

die niet schijnt te verdwijnen.

Doch de lach zal overwinnen,

door die ene mooie spier.

een glimlach zal weer beginnen,

de haat verdwijnt dan hier.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 23 september 2007

Die ene noodkreet

Een noodkreet van een vrouw aan haar verloren vriend.

Jij vlucht hier weg,

het doet zo pijn.

waarom toe zeg,

dat is toch niet fijn.

Bang om te verlieren,

schrik van mij toe nou.

Ik kan niks versieren,

omdat je me niet wou.

Ik wou nog bij je blijven,

maar je wil met niet meer.

Ik kan niks meer schrijven,

en dat doet toch zo zeer.

Mag ik je een ding vragen,

wil je me niet vergeten.

ik hou nog van je alle dagen,

maar waar ben je toch gezeten.

In mijn hart blijf je wonen,

al kun je dat niet verstaan.

Ik kan niks meer verschonen,

als je van me weg wil gaan.

big ietie

Geschreven door big ietie om 15:22 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 23 september 2007

In je eigen sprookje leven.

Wie wil in een sprookje leven?

met een prins(es) met een lach.

Wie zou hem/haar liefde geven?

vandaag en elke nieuwe dag.

In een sprookje wil je zijn,

om wat gedichtjes te schrijven.

Ieder gedichtje groot of klein,

zodat ze in je hartje kan blijven.

Wil je in een sprookje komen?

om met die prins(es) samen te zijn.

Maar het zijn maar gewone dromen,

maar alles beleven is toch ook fijn

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 22 september 2007

een wandeling door heen het verleden

Ik ging eens wandelen doorheen mijn verleden.
Iks tond bij ons op het kruispunt te wachten op de boerentram die van Lier kwam.Ik stapte op en betaalde met wat centen een rechtdoor naar de stad.Ik was terug een ventje van negen jaar.Ik ging op verlof naar de stad.Aangekomen aan den terminus op de Geuzenhofkes stond de Moemoe al te wachten aan den Natenee(de atheneum).Den boelvaard over naar Sint Jakobsmart en zo naar de Paradaissroat(Paradijsstraat voor niet Antwerpenaren).
een paar vriendjes en vriendinekes stonden al te wachten.Ik 35 gingen we binnen.Eerst door een gang-boven woonde Moe Kris en Tante Clara.De gang uit en ik kwam op een koereke en daar achter weer een huiseke-dat van de moemoe en de vava.Vava was nog gaan werken aan de dok.Hij was salesbos op de bananenboot.
Ik had vakantie en dan was ik een tien dagen in mijn geboortestad.De Paradijsstraat kwam toen uit op de Pieter van Hobokenstraat waar ik geboren werd.
Na het avondeten gingen de ouderen allen buiten op straat zitten met een bak bier.Wij kinderen gingen met de voetbal spelen en chotten tegen de muur van het klooster of wat het ook was.Verder dan de Kattenstraat mochten we niet gaan.
De ganse dag op straat spelen zonder een ongeluk te krijgen.Of we stonden op de Sint Jakobsmarkt op de tram te wachten.Een geelachtige wagen met een trolly en een koffiemolen om te rijden.Daar een zestien,dan een ouwe tien.
Op de Zaterdag wsa het feest.Te voet over de Sint Jakobsmarkt naar de Wolstraat en via de Koepoortstraat naar de Zirkstraat en de Zakstraat naar het cafee van Tante Rachel en zus van de Moemoe.En dit allemaal te voet.
Het was een schipperscafee aan het kantje.Het cafee Chabau gingen we dan drinken.Mijn tante werd door de dokwerkers Moe Chabau genoemd.
Ik keek naar buiten en zag daar half aangekleed een hoer die zo vet was als een varken.Haar klanten de scheepslui van de boten die aan de kade lagen.Omdat ze zo dik was en Maria heette noemde de dokwerkers haar MIE SPEK.
In dat cafee werd meer gevloekt dan gewoon gesproken.Na een uur of twee en een paar pinten later gingen we terug naar huis.
Ik was daar graag,niet druk maar dat is voorbij.Die huizekes zijn er niet meer alleen een plein blijft over.
Dit is een mooie herrinnering aan mijn jeugd.Dit komt nooit meer terug.
big ietie

Geschreven door big ietie om 16:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van 11.11.1951