Berlijn

Foto's uit de oude schoendoos die ik ingescand heb. Er werden vroeger niet zo veel foto's genomen, maar ze werden wel gekoesterd. Nu wordt er ongelooflijk veel gefotografeerd met alle mogelijke apparaten op alle mogelijke media, maar daar zal praktisch niets van overblijven, eenmaal die gsm, i-pad of harde schijf in de vuilbank verdwijnt zijn al die opnames verloren. Van die pjg's zal er bijna niets overblijven. In het digitaal tijdperk zijn die oude fotoprints uit de tijd van toen bijna archelogie.

Met de Blauwe Vogel op cruise met MSC Fantasia van 24 juni tot 1 juli 2017.

De bewegende, de rustende, de etende, de drinkende, de goedgemutste en de "selfie" toerist.

Grootvader, vader en zoon op stap in New York. 3 generaties in the big apple.

Ik heb wat zitten experimenteren met het maken van pano's.

Best wel plezant, zou ik in feite wat meer moeten doen.

Altijd te vinden, de fotografen.

Straatfotografie moet niet altijd in zwart/wit te zijn. Hoewel ik vol bewondering kijk naar de prachtige straatfoto's van Henri Cartier-Bresson, Vivian Maier en Robert Doisneau. Ik maak gewoon wat snapshots.

Kwestie van wachten op het juiste avondlicht tijdens het blauwe uurtje. En vaneigens een statief.

Eventjes tijd voor schoonheid

Geen gebrek aan fotograferende toeristen in Brugge. In plaats van uitsluitend stadszichtjes van Brugge te nemen sla ik zo twee vliegen in één slag: de homo phographicus + het Venetië van het noorden.

Het Duits soldatenkerkhof, waar de stilte een balsem is voor de waanzin en de gruwel.

De treurende ouders van Käthe Kolwitz waken over de duizenden gesneuvelden, altijd iemands vader, altijd iemands kind.

Eventjes foto's uit 2014 lichtjes gecorrigeerd: rechtgezet, levendiger kleuren en iets verscherpt. Vaneigens benieuwd hoe dit er zal uitzien op de blog, ik ben nieuwsgierig.

Waar anders is er een Urban Trail die dwars door een oude stad loopt?

Dat kan toch alleen maar in Brugge. Lopers en toeristen door mekaar.

Straatfotografie is zwart/wit, en de uitzonderingen in kleur bevestigen de regel.

Misschien is het wel een overblijfsel uit het analage tijdperk met topfotografen zoals Henri Cartier-Bresson, Robert Capa en Ansel Adams. Maar onze digitale toestellen hebben een kleursensor en meestal worden de opnames pas thuis op de computer ontkleurt tot zwart/wit. Terwijl het er net bij zwart/wit op aan komt om de vorm, de compositie en de inhoud te benadrukken. Kijken in zwart/wit zonder de afleiding van kleur kun je niet door de optische zoeker van een spiegelreflex. Maar met een electronische zoeker van een mirrorless die ingesteld staat op zwart/wit gaat dat prima en zie je meteen het zwart/wit eindresultaat op je toestel. Ik kijk altijd met belangstelling uit naar de intrigerende straat opnames van Sid Sydney uit Chicago. Zijn beelden hebben bijna altijd een sociale dimentie. Voor straatfotografie laat ik mijn spiegelreflex voortaan in de kast en neem ik mijn compact RX100M3 mee op stap.