gedicht vlinderstruik
in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn ouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn
onbereikbaar ver weg
door deze vlinderstruik
toch heel dichtbij
uit bundel een keten van licht en donker




















1 reactie op dit bericht
mooi verwoord Tonja !
Een aangename dag toegewenst vanwege Amor Fati !
Wie niet kan vergeven, kan ook niet liefhebben…
Liefde is koesteren wat we hebben, niet verlangen naar wat we niet hebben…