soms is de nacht
soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen te sussen
altijd is de nacht
de dood van gisteren
eeuwig brengt de nacht
de geboorte van morgen
ouderdom
er zit een oude man
op een bank in het park
hij kijkt rond
hij ziet jeugd
heel veel jeugd
jeugd,
dat was hij eens
ook hij zong, sprong en genoot
van die zekere onbezorgdheid
die jeugd heette
maar nu…
telt hij niet meer mee
hij is immers oud
zijn wilde haren kwijt
droevig
is zijn blik
hij denkt:
waarom wordt men eigenlijk oud?
Dur zit un ouw menneke
op un benkske in ut park
Hij kêkt in ‘t rond
Hij anskouwt van dâ skon jong spul
Heul veul jeugd
Jeugd,
dà wâr ie lang geleeje
Ôk hij kwêkte, sprung en genoot
Van dieje zekere onbezorgdhiet
die Jeugd hêtte
Mâr nouw…
Telt ie nie mir mee
Hij is immers ouwd
Zunne wilde haren kweit
Drúúvig
Is zunne blik
Hij peinst:
Wààrum wordt unne mens toch ouwd?
Uit: Bundel “Vroeger”, 1968
beukenboom
foto: Rodin bij het Van Abbemuseum te Eindhoven
de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt
foto Stadswandelpark te Eindhoven, beeld ter herinnering aan de 1e radioverbinding
treurwilgen
als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat in de blauwe lucht te bloeien
traan voor traan treuren zij hun verdriet
de vervulling van hun wens nimmer in het verschiet
niet alles is echter zo hopeloos als het lijkt
want alleen iemand die heel goed kijkt
ziet in het water de weerspiegeling
van wilg en horizon in tedere omstrengeling
nooit geweten dat
foto: Valkenburg, Dame bij de Geul
nooit geweten dat
het geluk zo dichtbij was
dat ik zo nieuwsgierig kon zijn
zo kon verlangen
naar ieder moment
dat komen gaat
iedere dag opnieuw
me verheugen op
de nieuwe dag
die komen gaat
telkens weer opnieuw
nooit geweten dat...
mijn werk: schaal Drijffiguur (synchroonzwemmen)
materiaal: chamotte klei fijn
glazuur: onderglazuur blauw, signaalrood, wit GL1101, terracotta
woekeren
woekeren
is groei
moet positief zijn
behalve bij een woekerpolis
schande!
haiku: vis
foto mozaik op muur in Villa Real de San Antoinio, grensplaats Algarve, Portugal
vis in een viskom
uitvinder van rotonde
zwemt rondjes rondom
foto: vis in trottoir in grensdorp Villa Real de San Antonio, Algarve, Portugal
gedicht in 11 woorden: schelpen
schelpen
ontelbaar veel
pimpelpaars met streepjes
die ene niet gevonden
ondenkbaar
gedicht in elf woorden: paardenbloem
paardenbloem
jouw zaad
wit doorschijnende bol
wind: neem me mee
blazen!
klaproos
klaproos
tere bloem
met lieflijke uitstraling
jou ga ik namaken
keramiek
derde pinksterdag
vreemd
derde pinksterdag
die bestaat niet!
jawel, alleen in Zeeland
typisch
foto's gemaakt rondom Vogelwaarde, Zeeuwsch-Vlaanderen
gedicht in elf: koren
