Gedichten over van alles wat ik meemaak. De gewone alledaagse dingen of bijzondere voorvallen. Bewondering van de natuur tijdens het fietsen of wandelen. Ik schrijf ook over emoties, ziektes, dood, het rouwen na het verliezen van dierbaren.
Over deze serieuze zaken praten we niet zo gauw. We stoppen ze liever weg.
In de afgelopen jaren verloor ik vele dierbare familieleden door kanker.
Mijn keramiekleraar Jac van Someren overleed door een tragisch ongeluk.
Ook schrijf ik over het hebben van een chronische ziekte: fybromyalgie (weke delen reuma) en een psychische ziekte. Naast fybromyalgie heb ik een bipolaire stoornis (manisch-depressief). Hierdoor verloor ik mijn werk. Dit alles zette mijn wereld behoorlijk op zijn kop.
Hierdoor sta ik nu wel veel bewuster in het leven. Ieder nadeel heeft ook een voordeel!
Mijn emoties heb ik verwoord in mijn gedichtenbundels "Geen Gemakkelijke Zoektocht" en "rouwkost". De bundels zijn uitverkocht. Enkele gedichten uit die bundels treft u regelmatig aan op mijn blog.
In 2012 hadden we weer te maken met kanker namelijk bij mijn Janneman. We maakten onzekere en spannende tijden mee. Jan is geopereerd en de tumor is verwijderd. In mei is hij door het Anthony van leeuwenhoekziekenhuis ontslagen. Daarmee sluiten we vijf jaar spanningen en controles af. Alles is gelukkig goed en hopelijk blijft dat zo!
Laat me eens weten wat u van mijn blog vindt. U krijgt altijd antwoord.
Berichten van 1 augustus 2016 tot 31 augustus 2016
niet één blad die naaktheid slechts de stam zo prachtig
ik was er zag het pad daar lag het nam het mee
slechts een blik met een klik stralend licht zonneklaar
er weg van digitaal vastgelegd voor eeuwig
deelname expositie "in het bos", stichting cultuurpassie van 12-8 t/m 14-9-2007 foto: in april gemaakt in het Houdringhebos, landgoed Beerschoten, De Bilt, Nederland
schenkbare liefde in de eenzame kilte van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed transparante gouden gloed in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht het niet mogen maken kan je heel diep raken
gewoon wat thee door dat ongrijpbare opeens zo ongewoon...
uit bundel "geen gemakkelijke zoektocht" oktober 2005
naschrift: tijdens mijn opname in een psychiatrische kliniek was het niet toegestaan om tussen 23.00 en 07.00 uur je kamer te verlaten. je mocht ook geen thee zetten in de keuken. een slapeloze nacht duurt zo extra lang.
door de bomen
