Donderdag 2 februari 2017
waar
Gedichten over van alles wat ik meemaak. De gewone alledaagse dingen of bijzondere voorvallen. Bewondering van de natuur tijdens het fietsen of wandelen. Ik schrijf ook over emoties, ziektes, dood, het rouwen na het verliezen van dierbaren.
Over deze serieuze zaken praten we niet zo gauw. We stoppen ze liever weg.
In de afgelopen jaren verloor ik vele dierbare familieleden door kanker.
Mijn keramiekleraar Jac van Someren overleed door een tragisch ongeluk.
Ook schrijf ik over het hebben van een chronische ziekte: fybromyalgie (weke delen reuma) en een psychische ziekte. Naast fybromyalgie heb ik een bipolaire stoornis (manisch-depressief). Hierdoor verloor ik mijn werk. Dit alles zette mijn wereld behoorlijk op zijn kop.
Hierdoor sta ik nu wel veel bewuster in het leven. Ieder nadeel heeft ook een voordeel!
Mijn emoties heb ik verwoord in mijn gedichtenbundels "Geen Gemakkelijke Zoektocht" en "rouwkost". De bundels zijn uitverkocht. Enkele gedichten uit die bundels treft u regelmatig aan op mijn blog.
In 2012 hadden we weer te maken met kanker namelijk bij mijn Janneman. We maakten onzekere en spannende tijden mee. Jan is geopereerd en de tumor is verwijderd. In mei is hij door het Anthony van leeuwenhoekziekenhuis ontslagen. Daarmee sluiten we vijf jaar spanningen en controles af. Alles is gelukkig goed en hopelijk blijft dat zo!
Laat me eens weten wat u van mijn blog vindt. U krijgt altijd antwoord.
Archief
Woensdag 1 februari 2017
bellenblazende regen
vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen
op reis naar de zee via de rivier
zo bijzonder, hun startpunt dat lag hier
Dinsdag 31 januari 2017
dagen
dagen
worden langer
het gebeurt ongemerkt
ineens valt het op
heerlijk
Maandag 30 januari 2017
uit mijn bundel rouwkost: gelaat
Januari: adres Jellie van der Meulen:
Via mijn vriend Gert Jan Röhner ontving ik uw verzoek om het gedicht 'Een nieuw jaar' uit de bundel 'Tijdloos' te gebruiken voor de poëzieposter 2017. Ik vind het bijzonder dat u het in 2000 gepubliceerde gedicht tegengekomen bent en dat u het geschikt vindt voor het mooie project. Mijn vader Jan van der Meulen, die in 2008 overleden is, zou er graag aan hebben meegewerkt. De familie gaat dan ook akkoord met het gebruik van het gedicht voor de poster.
De uitgeverij Lorelax Productions bestaat niet meer. Als het mogelijk is, zou ik graag twee exemplaren van de poster (voor mijn zus en mij) willen ontvangen. Mijn postadres is: H. Copijnlaan 24, 3571 VH Utrecht.
Ik wens u veel succes met de poëzieposter.
Met vriendelijke groet,
Jellie van der Meulen
===============
Maandag 30 januari 2017
gedicht in elf: hoofdpijn
hoofdpijn
zware bonken
lichtflitsen in ogen
helaas weer een migraine
ellende
Zondag 29 januari 2017
winter
winter
het vriest
dat het kraakt
de elfstedenkoorts slaat toe
doorgaan!
Zaterdag 28 januari 2017
koolmees
koolmees
komt kijken
inspecteert het vogelhuis
ga ik hier nestelen?
hopelijk
Vrijdag 27 januari 2017
avonduren
als de morgen
nog ver is
en de nacht fris
dan glijd ik
ongemerkt weg
in de wolken
alwaar ik
onbeschrijflijk '
avonturen beleef
tot de nacht belegen is
en de ochtend
gloort
Woensdag 25 januari 2017
emotief
door emoties overspoeld
maar niet weggespoeld
ik ben overeind blijven staan
heb haar door me heen laten gaan
van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik mezelf vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en met mijn ziel te schrijven
heb ik me opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht niet verdrongen
ik ben eindelijk doorgedrongen!
Dinsdag 24 januari 2017
licht in duisternis
je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd zal stralen
geen donkere tijden meer voor jou
omdat Ik voor altijd van jou hou