Vrijdag 30 september 2016
haiku: herfstmode
zie mij hier nu staan
in mijn bonte herfstkleuren
de mooiste mode
Gedichten over van alles wat ik meemaak. De gewone alledaagse dingen of bijzondere voorvallen. Bewondering van de natuur tijdens het fietsen of wandelen. Ik schrijf ook over emoties, ziektes, dood, het rouwen na het verliezen van dierbaren.
Over deze serieuze zaken praten we niet zo gauw. We stoppen ze liever weg.
In de afgelopen jaren verloor ik vele dierbare familieleden door kanker.
Mijn keramiekleraar Jac van Someren overleed door een tragisch ongeluk.
Ook schrijf ik over het hebben van een chronische ziekte: fybromyalgie (weke delen reuma) en een psychische ziekte. Naast fybromyalgie heb ik een bipolaire stoornis (manisch-depressief). Hierdoor verloor ik mijn werk. Dit alles zette mijn wereld behoorlijk op zijn kop.
Hierdoor sta ik nu wel veel bewuster in het leven. Ieder nadeel heeft ook een voordeel!
Mijn emoties heb ik verwoord in mijn gedichtenbundels "Geen Gemakkelijke Zoektocht" en "rouwkost". De bundels zijn uitverkocht. Enkele gedichten uit die bundels treft u regelmatig aan op mijn blog.
In 2012 hadden we weer te maken met kanker namelijk bij mijn Janneman. We maakten onzekere en spannende tijden mee. Jan is geopereerd en de tumor is verwijderd. In mei is hij door het Anthony van leeuwenhoekziekenhuis ontslagen. Daarmee sluiten we vijf jaar spanningen en controles af. Alles is gelukkig goed en hopelijk blijft dat zo!
Laat me eens weten wat u van mijn blog vindt. U krijgt altijd antwoord.
Archief
Donderdag 29 september 2016
Fotocamera
Hoe vaak liep ik al door deze laan
Liet ik mijn gedachten zo maar gaan
Waarom heb ik niet eerder naar jullie gekeken
Niet gezien dat jullie kleuren al verbleken?
Wandelen kan een openbaring zijn
Kijken naar de natuur heel fijn
Door jou ging de wereld voor me open
Kon ik scherper kijken door jouw “ogen”
Ik richtte mijn focus door jouw lens
Aanschouwde de wereld als fotomens
Een tweeling paddestoel met rode stippen
Wist ik zo mijn camera binnen te knippen
Door de natuur slechts een kans te geven
Kon ik de Herfst mee naar huis nemen
Een rolletje, een camera en wat papier
En kijk: plotseling staat die tweeling hier!
Woensdag 28 september 2016
uit mijn bundel rouwkost: vlinderstruik
vlinder op vlinderstruik
in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn ouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn
onbereikbaar ver weg
door deze vlinderstruik
toch heel dichtbij
windmobiel van keramiek, door mij gemaakt
Dinsdag 27 september 2016
haiku: herfstavond
blauw roze violet
natuurlijke aquarel
van een herfstavond
Maandag 26 september 2016
Klikklak
klikklak
dat geluid
best wel irritant
naaldhakken op stenen vloer
geluidsoverlast
Zondag 25 september 2016
haiku: klaterend goud
als klaterend goud
valt het zonlicht in het bos
bron van levenskracht
Zaterdag 24 september 2016
gedicht in 11 woorden: thuiskomen
foto: visrestaurantjes in de haven van Calpe, Costa Blanca, Spanje
thuiskomen
heel prettig
wel weer druk
boodschappen, post, tuin, was
realiteit
Vrijdag 23 september 2016
haiku: herfstmode
haiku:|herfstmode
zie mij hier nu staan
in mijn bonte herfstkleuren
de mooiste mode
Donderdag 22 september 2016
haiku: stoppelvelden
stoppelvelden
is het mais gehakt
dan getuigen de stoppels
de zomer is voorbij
Woensdag 21 september 2016
herfst
herfst
oh boom, wat ben je mooi
in deze bonte herfsttooi
het lijkt warempel net
of je op een schilderspalet
al die kleuren hebt gemengd
en ieder blad ermee hebt verwend
deze tijd van bruin, purper en goud
is het getijde waar ik het meest van houd
jouw prachtige bladeren vielen een voor een
dwarrelend gingen ze als afscheid van je heen
in dit knisperend bladerentapijt
raak ik nu mijn voetstappen kwijt
al die kleuren zijn zo prachtig
het wordt me haast te machtig
tezamen wiegend een betoverend schouwspel
ik krijg spontaan overal kippenvel
zodra die verhullende wolk verdwijnt
waardoor de zon op je bladeren schijnt
ineens sta je daar in vuur en vlam
niet alleen je bladeren maar ook je stam
wat kan ooit deze pracht evenaren
om dat ieder jaar te kunnen ervaren
is een cadeautje van de natuur
niets is zo prachtig, zo puur.