ski en géén ski!
Normaal kom ik op mijn blogs met weinig persoonlijke mededelingen! Da’s, in mijn geval, ook normaal, vermits ik de thema’s “Openbaar Vervoer” en “Kunstschilder” hanteer! Maar heden is het even anders! Ik wil jullie iets extra vertellen :
Ons gezin was “even” op ski-vakantie in Italië (Dolomieten-Kronplatz).
Ikzelf en mijn dochter gaan om te skieën, Marleen gaat om te wandelen! Daarom is het goed om in groep te reizen : soms zijn er al afspraken gemaakt onderweg. En zo was het dit keer niet anders : er waren al enkele combines gemaakt op voorhand : wie samen ging skieën, wie les zou volgen, wie de wandelingen zou maken,…
Mijn dochter én ikzelf hebben aldus een prachtige week meegemaakt, in het gezelschap van verschillende mede-skieërs! Maar voor Marleen was dat even anders : een medereizigster werd op woensdag ziek, en ging, na aandringen van Marleen, die de ernst van haar situatie onmiddellijk begreep, naar het ziekenhuis. Iedereen, of zo ongeveer, was aan het skieën, dus ontfermde Marleen zich over haar, ook in het vertalen! In het ziekenhuis werd vastgesteld dat de vriendin uitdrogingsverschijnselen had, en ze “mocht” er twee nachtjes blijven!
De zieke vrouw/vriendin had geen familie bij en iedereen had een skipass en –gerief voor één week, dus besliste ons Marleentje, dat zij maar op ziekenbezoek moest gaan – want zij was de enige die vrij was van ski-verplichtingen!
Dus heeft Marleen, hier beter bekend van blog “Mooie teksten”, na op woensdag alle stadia van de kliniek te hebben meegemaakt, op donderdag én vrijdag haar wandelingen opgegeven om een bustrip naar Brunico te maken (45 minuten per traject) en er de herstellende vriendin te bezoeken en deze terug te begeleiden naar het hotel op vrijdag!
Ja, ik ben fier op zo’n vrouw! De zieke vrouw was inderdaad een vriendin van ons, maar nu ook niet een “hartsvriendin”.
Ja, ik ben fier op Marleentje, die zelf liever uit de ziekenhuizen blijft omdat ze zelf niet zo gezond is!
Danke, Marleen, omdat jij bent wie je bent!
