Zacht begrijpen
In de winter
onder de sneeuw...
dromen zaden
van een nieuwe lente...
Want als die komt
zal de zon
weer schijnen
boven de vallei
van vergetelheid...
En zullen
verloren dromen
weer zingen
van dat wat
onbereikbaar lijkt...
En zal je
weer rusten
onbekommerd...
In de tedere armen
van een zacht begrijpen...
Steeds weer
Door de windingen
van haar zonnig haar
weefde hij een guirlande
een broze krans
van blauwbloesems
sterren van aquamarijn
*
En hij zag hoe
het tedere koraal
van een glimlach
als een vlinder
over haar lippen zong
*
En hoe ze fluisterde :
Vergeet mijn warmte niet
het lied van mijn hart
Hou van me
mijn lief...
*
Hou zo van me...
Nu...
Elke dag...
Steeds weer...
Oneindigheid
In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
*
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid...
O flos
Glanzend is haar vlucht
sneeuwwit getooid
Glinsterende druppels boven de wind
De schreeuw van het brood
gesmoord in het water...
*
In de spiegel van mijn ogen
zie ik plots jou,
droomvrouw,
zo lieflijk
Een glimlach, onnavolgbaar
gebogen als het ranke riet...
*
O liefste, de smart van mijn hart
verzacht jouw blik niet
Je schrijdt als een koningin
vertoevend in een wereld
die mijn gedachten niet kent...
*
O flos, bitterschoon, weergaloos,
jouw periant bloeit zo dichtbij
en toch zo veraf,
in de diepte van een bron
die mijn zinnen bedriegt
Waar is je geur,
zo rond en kostbaar
*
Eenzaam is de nabije verte
Kil de zekerheid
van mijn hopeloos verlangen
zich uitstrekkend voorbij
de grenzen van tijd en ruimte...
Valentijnsverlangen
Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een verre vallei
als naar een wonder verhaal
dat nooit zal eindigen
een vreemde melodie
maar o zo mooi
die ik nooit vergeten zal
Avondkus
En als je op een avond
bij mij terugkomt
van het strand en de meeuwen,
zal ik proberen
de sporen in je ogen te lezen,
en als je weent,
de wolken op te lossen
in een wenkende schemering
vol fel rood
en zacht pastel
daar waar de zon aan de horizon
in haar eeuwige omarming
de zilveren zee kust...
Pastorale
Ze vroeg : Hou je nog van me
Ik tastte naar haar hand
Een tere bloem op een open palm
Stil, omdat woorden overbodig waren
schreden wij door groen vol gele stippen
Nooit glansde azuur zo diep
straalde de zonnengloed zo fel
De wind streek over de harp van haar haren
ze streelden mijn gezicht
Kijk eens, zei ik ,daar in de verte
Ze volgde ze met haar ogen
kraanvogels, sneeuwwitte arabesken
magische schoonheid in blauwe oneindigheid
zwevend boven de zinderende zomer
als een onwezenlijke droom
En het leek alsof de zomer zong
Het klonk als een magische melodie
een zoet koraal van eeuwig zijn
Een ogenblik van pure extase
volmaakte harmonie
perfecte eenheid...
Kerstwens
Ik wens je de vrede
van maanlichte nachten
koel en sereen
*
Ik wens je de zachtheid
van een scharlaken valavond
warm en troostend
*
Ik wens je dromen
vol tere wazen
parelende luchten
kristallen licht
*
Ik wens je puur geluk
bij het genieten van
sterren en dauwparels
zonnegloed en windverhalen
*
En bovenal
wens ik je
de sublieme magie
de onvolprezen zoetheid
van juichende liefde...
*
Vlam
De maan glanst helder
in het uitspansel
als een puurwitte cirkel
omgeven door licht…
*
Brengt gescheiden harten
weer samen
met een wederzijdse gift
van stralend maanlicht…
*
Het baart intense vreugde,
dit elkaar weerzien
in een schitterende droom
alsof wij één enkele vlam zijn…
*
Soulmate
In het avondrood
van mijn herinnering
sluimert jouw naam ...
En ook al kom je nooit...
Zie ik je nooit...
Ik zal op je wachten…
Altijd...
Mijn zielsverwante...
Mijn au-clair-de-la-lune...