rozen snoeien

Omdat ik ook de perenboom wil vellen heb ik hulp ingeroepen.

Door een ernstig werkongeval, kan ik geen beroep meer doen op mijn oudste broer.
Hij zou dit klusje in minder dan een uur hebben geklaard. 
Mijn jongste broer en ik zullen het boompje ook wel klein krijgen maar met heel wat meer moeite en gepruts. 


Eerst hebben we samen de klus rond de vijvers afgewerkt.

Dan was ik uitgeteld en is mijn broer begonnen de perenboom wat minder omvangrijk te maken.


Dit is wat er  over blijft voor een latere datum.
Jullie zijn natuurlijk nieuwsgierig naar de redenen waarom deze mooi en gezond uitziende boom moet verdwijnen.
De hoofdreden zijn de vruchten.
Je kan de peren niet bewaren. Ze zijn heel kort sappig en worden dan melig. 
Het zijn ook geen inlegperen. 
Dit was voor Colette voldoende  om mij te vragen, die boom te vellen. 
Er komt een andere boom in de plaats.

Mijn eerste snoeidag viel zwaar.  Niet meer gewoon om veel te werken. Ik moet terug in vorm geraken.  
 
De fijnere takken worden geknipt. 


De dikkere worden afgezaagd.


Alle takken worden direct op bussellengte geknipt.


Ik verzamel normaal gezien het snoeihout op gelijke hoopjes. 
Maar gisteren is het gestopt na één enkel hoopje van zo ongeveer de hoeveelheid van een bussel.
Een mens buiten conditie is ook vlug buiten adem.


Ik heb er twee keer een half uur over gedaan om één bussel te vergaren en te binden.


Dan heb ik de afsluiting van de vijver geopend. 


De bussel plaatste ik in de hoek van de vijver.  Dit is voldoende om de vissen zuurstof te geven als de vijver volledig dicht vriest.

De seizoenen staan op hun kop.


De sneeuwklokjes staan reeds van in december in bloei.
Plus al de andere bloemen die buiten hun bloeitijd,
 misleid zijn door de te hoge temperaturen voor de tijd van het jaar.


Dat je in de winter het gras een kalkbeurt geeft, is normaal. 


Nog nooit was de vijver op dit tijdstip van het jaar zo troebel. 
Het is de eerste keer dat ik er zeewier korrelkalk in werp.
Als ze er juist ingeworpen zijn zie je ze liggen op de lage bodem van de rand. 


Eens die korrels beginnen op te lossen  wordt de vijver melkachtig troebel. 
Na enkele dagen is dat weggetrokken en zou het water helder moeten zijn.

Er komt inderdaad een dag dat ik de tuin niet verder kan onderhouden.

Het grootste werk is de moestuin.  Die zal er eerst moeten aan geloven. 










De groenten zullen één na één uit het tuinbeeld verdwijnen.



Het kleinfruit zal blijven maar zullen we dan nog de vogels vlug genoeg af kunnen zijn?

We  haalden onze kleindochter.
Het is kerstverlof en zoals ieder verlof als onze kinderen moeten werken, krijgen we een kleinkind op bezoek.
Dit keer is het dus de kleindochter.  Gelukkig heeft ze ’s morgens meer nood aan oma dan aan opa en kan ik het relatief rustig houden.

Ik de loop van de dag verandert dat al vlug.
Mijn voornaamste bezigheid is dan met de kleine eieren roven bij de kippen,  of op zijn minst drie keer gaan kijken of er reeds een ei is tot ze er eentje naar oma kan brengen.
Toen ze hier de vorige keer waren was haar broer voor geweest.  Ze bleef maar zagen en zagen tot mijn dochter een gekookt ei  in haar zak meenam en haar, mits een paar handigheidjes,  zo kon paaien.
Toen ze aan de glazen keukendeur kwam, klopte ze met het ei op de ruit, terwijl ze riep ...oma, voor jouw. 
Het leek er op alsof ze door had dat haar ma haar had gefopt.  Voordien had ze nog nooit met een vers ei op de ruit getikt.  Het gekookte ei kon zo gepeld worden.

Ik kreeg een rechtzetting van de beheerde van deze blog.
 Eerst stuurde hij mij een mail over het onderwerp.  Daarin had hij het over de ‘aardappelbovist’.  Ik ben altijd vlug om nadere informatie te verzamelen en ging aanstond op zoek. Wat ik niet had opgemerkt, was dat hij een bijdrage plaatste waarin het ging over de reuzebovist.
De tweede mail, om de zaak helemaal uit te klaren luidt als volgt:
Op de site had ik het over de REUZENBOVIST.
In mijn eerste mail dacht ik spontaan aan ‘de aardappelbovist’  maar deze is het dus niet!
Op de site staat het wel juist.
Het gaat dus niet om de aardappelbovist maar wel degelijk om de Reuzebovist.

Op de site:
http://www.liliancam.net/weblog/2006/09/19/paddenstoelen-recept/   vond ik het onderstaande:   

Paddenstoelen in de pan en kokkerellen maar…
door FEMKE STERKEN

19 SEPTEMBER 2006 – APELDOORN
 – Maar weinig mensen weten dat er op de wereld meer dan 100.000 soorten paddenstoelen groeien. Daarvan zijn er rond de 3500 in Nederland te vinden. Een kleine vijftig soorten kunnen gegeten worden.
De ‘reuzenbovist’ is bijvoorbeeld erg lekker als hij gebakken wordt met een beetje knoflook. Ook kan deze paddenstoel met een jasje van beslag in de frituurpan.

Eekhoorntjesbrood is natuurlijk bekend uit de Italiaanse keuken (porcini).

Voor wie graag met paddenstoelen kokkerelt, is hier een heerlijk Stentor-recept:
-Kook wat verse pasta.
-Bak kastanjechampignons, oesterzwammen en gewone champignons in olijfolie.
-voeg nog toe: drie tenen knoflook en een gedroogd pepertje.
-Gooi er na een minuut of zeven een bekertje room bij en laat een tijdje sudderen.

-Serveer de pasta met daar overheen de paddenstoelensaus en versnipper er wat peterselie over.
-Glaasje witte wijn erbij en smullen maar. Eet smakelijk!

De paddenstoelen natuurlijk wel in de supermarkt kopen en niet zelf plukken! Dat is wel zo veilig.

Als je de foto ziet van die sponsachtige ‘reuzenbovist’ dan kan je toch moeilijk geloven dat deze eetbaar is en bovendien lekker met knoflook.
Ik denk dat we beroep zullen moeten doen op een echte zwammenspecialist. De aardappelbovist daarentegen is giftig.

Op de site  http://plusmagazine.knack.be/nl/gezondheid/voeding/artikel/531/paddenstoelen-mager-en-gezond/3  lees je o.a.:

Zelf plukken blijft gevaarlijk
Zelf kweken is kinderspel.                 Natuurlijk lees je daar nog veel meer.

Voor rauwe -oester liefhebbers zocht ik een receptje op.  Ik kwam terecht op.  http://www.receptjes.be/recept_bloody_mary_oesters.html

 
Ingrediënten   voor 2 Personen:
-10 verse oesters
- tabasco
- peper
- 10 ijsblokjes
- 25 cl tomatensap
- 1 maat wodka
- 1 theelepel worchester saus
- 1 stukje selder (zeer fijn gesneden)
- 1 tomaat (ontveld, in kleine blokjes gesneden)

Bereidingswijze

-Vraag in de winkel of men de oesters voor je wil openen (Of doe het zelf; zie kooktip onderaan).
-Maal de ijsblokjes fijn in de keukenrobot. (of wikkel ze in een propere theedoek en sla ze plat met een hamer).
-Doe het gemalen ijs in een diep bord en schik er de oesters bovenop.
-Meng het tomatensap met de wodka, de ‘Worchester’ saus en enkele druppels tabasco.
-Vul elke oester met dit mengsel en kruid bij met wat peper.
-Schik de selder en de blokjes tomaat op de oesters.
-Onmiddellijk serveren.

Voor niet liefhebbers van rauwe oesters, zoals ik er een ben,  geef ik het recept van mijn vrouwtje mee.
Als de oesters geopend zijn:

-strooi op elke oester een beetje geraspte Parmezaanse kaas.

-besproei ook even met wat vers citroensap.

-plaats eventjes in een voorverwarmde oven op +/- 250°

-dien op

Voor mij is dat voldoende om het tot een feestelijke lekkernij te maken.

Rauw lust ik ze aan geen kanten.  

  
       Laat je niet tegenhouden door het feit dat nieuwjaar dag voorbij is.

Ik dank de beheerder van onze site voor de reactie en de foto’s  Ik deed heel wat opzoeking.

Op onderstaande site kwam ik op een forum terecht waar er wordt gereageerd op de vraag of de ‘aardappelbovist’ eetbaar is.

http://vroegevogels.vara.nl/Forum.35.0.html?&no_cache=1&view=single_thread&cat_uid=3&conf_uid=10&thread_uid=22572

   
Uit de lijst van giftige en niet eetbare paddenstoelen op. http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_giftige_paddenstoelen haalde ik de:

Vergiftigd wil meestal zeggen zeggen dat het niet dodelijk is bij consumptie maar wel bijvoorbeeld braakneigingen kan opwekken of koortsaanvallen teweegbrengen.
Een vergiftiging is het ziek worden en/of pijn krijgen als gevolg van het eten, drinken, inademen, op de huid of in de ogen krijgen van (te veel van) een schadelijke stof.

Het verwonderd mij wel dat ik op Google afbeeldingen geen enkele afbeelding vind die deze benaderd die ik nam in de tuin van mijn vrienden. 

De klaarste uitleg kan je vinden op

http://home.scarlet.be/benny.lenaerts/paddestoelen/aardappelbovist/index.html

Verdere reacties blijven welkom. 

Ik werd bij vrienden binnengeroepen...het was voor de tuin! Je zal het maar voorhebben. 
Er liggen in hun tuin twee mysterieuze bruine bollen van verschillende afmetingen.
En het zijn dan nog bollen die zich verplaatsen ook! 

Ik had zoals bijna altijd mijn fotoapparaatje op zak zodat ik niet terug moest om ze op beeld te brengen. 

Wie kan er aan dit mysterie een naam en een verklaring geven. 
stuur jouw antwoord naar dalae@ pandora.be
Dank bij voorbaat.

     Aan alle dames schenk ik  nu deze kleurrijke digitale 
     veldbloemetjes vergezeld van de wens dat jullie in 2012
     regelmatig eens een echt fris ruikertje zouden mogen
     ontvangen.

Eens de bessen verplant volgt  het begin van de afwerking. 

Het eerste wat ik doe is het opzij harken van de houtsnippers die tussen de bessenstruiken  lagen. 
Er is heel wat aarde in vermengd geraakt. 
Dat zal alleen maar de vertering bevorderen.  Dan heb ik  de grond geëffend.   

De mest die op het nieuwe plantvak van de bessenstruiken verspreid lag wordt tegen de struiken gestapeld. 


De delfkoord wordt gespannen om de limieten van het grasvak te bepalen en
er wordt afgeboord. 


Met de stevige kapper wordt de boord losgemaakt.
Zo probeer ik elke dag minstens een half uurtje verder te werken tot de klus is geklaard.  

Ik voel me voldoende hersteld om er terug in te vliegen. 

Maar moeder de vrouw maant mij voortdurend aan om het maar wat kalmer aan te doen. 

Mijn antwoord is dan altijd…meisje toch, dat zal wel zich zelf verbieden. 

Mijn werkritme kan ik moeilijk aanpassen, dat moet vanzelf komen.  De werkduur, daar kan ik wel aan sleutelen. 
De raad van de dokter is altijd toepasselijk. 
Manneke, goed luisteren naar de taal van jouw lichaam hé!
Zo ben ik herbegonnen met mijn gewone werk. 


Struik na struik wordt uit gedolven.


Ze worden zorgvuldig teruggeplant.


Eén na één werden ze eerst bij gesnoeid.


Het gaat vlug en duurt niet zo lang vooraleer ze allemaal gerooid zijn. 


Als ze alle vier terug in de grond zitten en een beetje aangegoten, neem ik een uurtje rust. 


Na de pauze, met een goeie kop verse warme groentesoep,  giet ik pas geplante struiken nogmaals aan. 


Dan rest er mij enkel nog het opruimen van de stekeltakken die ik in een plastiekzak samen duw. 
Die zak gaat mee naar het containerpark waar hij gedumpt wordt bij het brandbaar materiaal.

Naar aanleiding van de aanschaf en de lectuur in boekje  'HET TUINBASISBOEK'
en meer bepaald waar het gaat over de wensen lijst  stelde ik concreet de vraag: 
Wat wil ik veranderen in de tuin en waarom?

Toen we vorige zomer een familiebijeenkomst hadden en een werpspel speelden werden we gehinderd door gebrek aan oppervlak en kwamen de werpblokken steeds maar weer in de kruisbessen terecht.

Het speelveld was enkele meters te kort.

Door het verplanten van de kruisbessen los ik het stekelprobleem op maar ook dat van de lengte van het speelveldje.

Naast de speelruimte ligt een stukje bemeste grond waar ik pompoenen op teelde.  Daar wil ik de kruisbessen overbrengen.

De enige voorbereiding die ik moet doen is uitmeten of er voldoende ruimte is. 
Ik stel reeds vlug vast dat ze zelfs een heel klein beetje verder uiteen zullen staan. 

Het verplanten zou een eenvoudig werk zijn moest het in snoeien er niet bijkomen. 
Kruisbessen zijn nu eenmaal geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.

Het gras inplanten waar de bessen  stonden, zal toch meer werk vragen.
Wel heb ik ruim de tijd om deze klus te klaren.

Ik kies voor inplanten omdat we dan het veld direct kunnen gebruiken. 
Als ik nieuw gras inzaai, is dit stuk veld het hele nieuwe jaar onbruikbaar.

Er is nog heel veel groen in de wintertuin maar ook verwachte en
niet verwachte andere kleuren.

 

Bij vrienden vond ik deze rij bomen  als een hoogtepunt van kleur.
De naam ben ik vergeten omdat ik die niet noteerde. 
Maar velen onder jullie, bezoekers van deze blog,  zullen die naam wel kennen.
Dit is speciaal aangeplant voor de kleur in de winter.
Al naar gelang  de hardheid en gestrengheid van de komende winter
zullen de vogels, vroeg of laat, die bomen kaal eten.
Ondertussen is deze vlammende aanwezigheid een weelde voor het oog.

En hier is er dan in mijn tuin een kleur aanwezig die je er helemaal niet verwacht.
 In de kruidenhoek staat een hyacint te bloeien tussen het min of meer aangetaste
groen van de vergeet me nietjes. 


In de vijver zorgen de vissen voor kleur want met de relatief warme temperatuur
zwemmen ze overdag nog regelmatig aan het oppervlak.

Help er zit een mol in de tuin!  
Ontelbare keren heb ik dat gehoord.  Natuurlijk komt dan altijd de vraag voorafgegaan door een flaterende  inleiding: Jij die zoveel weet...wat kan ik doen om die kwijt te geraken?  Ik ken meerdere middeltjes maar om die gemakkelijk te kunnen formuleren ben ik op zoek gegaan naar een site die verschillende vriendelijke verjaagmethodes op een rijtje plaatst. Ik ben terecht gekomen bij:  http://www.neerlandstuin.nl/ziekplagen/mol.html
daar staat veel meer dan het hier onderstaande lijstje.  Toch was het enkel dat wat mij interesseerde.

Als je zoveel verschillende methodes aangereikt krijgt dan mag je bij jezelf reeds de vraag stellen; Hoe efficiënt zijn die dan allemaal?

Een mol vriendelijk verjagen:
- Graaf een fles in de mollengang. De open fles brengt een fluittoon voort.
- Laat de gangen vollopen met water; zet de tuinslang de hele dag erop.
- Strooi visafval in de mollengang.
- Strooi uiensnippers.
- Leg mottenballen in de gangen.
- Mollen houden niet van hoge tonen. Koop een ‘mollen verdrijfapparaat’.
- Plant keizerskronen (Fritillaria imperialis).
- Graaf 'dubbeltjesgaas' in rondom je tuin.
- Trap elke dag de gang(en) dicht.
- Steek zoveel mogelijk stokken in de gangen.
- Drum de hele dag op een ijzeren staaf, die in de mollengang is geslagen.
Persoonlijk heb ik er nog maar één van geprobeerd met succes.  Toen de visboer

nog leefde draaide ik verse viskoppen    in de gang en dat hielp een week of zo maar dan was hij terug. 
Een tweede methode Trap elke dag de gang(en) dicht! kan je enkel toepassen als het gaat om een mol in de groentebedden, die ze bij ons een bovenloper noemen.
Gaat het om een hopen steker dan heb ik succes, niet door dicht te trappen maar door gewoon de hoop te verwijderen.  Na heel korte tijd staakt hij zijn bezigheid.

Ik Moet er wel aan toevoegen dat ik twee helpers heb die mij ongevraagd van mollen bevrijden maar wat ik niet zo graag heb is dat zij de radicale methode toepassen.

                          
1- Ik heb een buurman van 80 jaar die in zijn jonge jaren in zijn vrije tijd mollenpakker was voor de velletjes (voor zijn drinkgeld) Ja vroeger bestond dat! Die man is zijn handigheid nog niet kwijt geraakt.  Ooit heb ik zelf een klem geplaatst en na een week stond hij er nog. Ondertussen ben ik ook het nut van mollen gaan inzien.  Daarom verkies ik de vriendelijke verjaag methode.
2- Regelmatig ligt er op mijn terras een dode mol. Eerst dacht ik dat het van mijn buurman was die hem daar bracht maar nee hoor!  Het is onze poes die een befaamde muizenpakker is en zijn activiteiten heeft uitgebreid.  Waar hij ze haalt, heb ik nog niet kunnen achterhalen. 

 Ik heb toch een drietal sites moeten raadplegen vooraleer ik voldoende informatie samen kreeg.
http://www.tuinadvies.be/crambe_maritima_zeekool.htm

Crambe maritima of zeekool: een mooie vergeten groente.

http://www.plantaardig.com/groenteninfo/berichten/zeekool-nu-ook-in-de-winkel-of-toch-maar-zelf-kweken/

Ter gelegenheid van de eerste teelt op grote schaal van zeekool werd de website www.zeekool.nl gelanceerd.
Zeekool heeft grote, decoratieve groene bladeren. De plant bloeit vroeg in de zomer, met naar honing geurende witte bloemen. En is dan ook dikwijls in de vaste planten border van de siertuin terug te vinden. Net zoals voor rabarber of kardoen is dit geen verkeerde plaats omdat het een meerjarige en sierlijke groente is waar we vele jaren plezier kunnen van hebben. Van de stammen van de zeekoolplant kunnen in het donker jonge scheuten of stengels worden ‘getrokken’. Het zijn deze bijzondere en zeer smakelijke stengels die we eten. Zeekool of Crambe maritima (teeltschema) behoort tot de familie van de Brassicaceae en is dus familie van de vele andere koolgewassen die we in de moestuin aantreffen.

Zelf zeekool telen?
Dat kan zeker. Zorg dat je een stukje zonnige, droge, luchtige en goed bekalkte grond ter beschikking hebt. Zware of natte gronden zijn in het nadeel.

Zie ook   :  http://www.zeekool.nl/

Voor recepten leek het meer op zoeken naar een speld in een hooiberg.  op http://www.mijnreceptenboek.nl/recepten/met/zeekool/ vond ik toch één recept. Er werd wel aan toegevoegd dat je op zeekool alle mogelijke recepten voor om het even welke andere kool kunt toepassen.

Zeekool met ham en ei

Ingrediënten

-300 gram geblancheerde zeekool –spruiten

-4 plakken gekookte ham

-2 stuks hardgekookt ei

-boter

-versgemalen zwarte peper

-zout naar believen

Bereidingswijze

-Bestuif de zeekool met wat peper en zout en laat er een blokje boter op smelten.

Leg hierop een plakje ei en leg ze in een dubbelgevouwen plak ham.

-Lekker als snack, maar ook bij gebakken aardappeltjes.

                                                                   

Natuurlijk is het interessant om met de gewone koolrecepten te experimenteren.  Dan zijn de mogelijkheden toch veel uitgebreider.

Ik ben op een site gevallen van Het leefmilieu van Brussel.  Ik geef hier een paar uittreksels en verwijs jou naar:

http://documentatie.leefmilieubrussel.be/documents/100_conseils_jardin_NL.PDF 

Ik ben zeer aangenaam verrast

EEN NATUURLIJKE EN GEZELLIGE TUIN   

Ik geef je hieronder een deel de korte inhoud met in het groen een sprankeltje meer uitleg (de illustraties horen niet bij de site maar komen van Google afbeeldingen)

3-Zet ook uw groene vingers aan het werk!

Dat we zoveel van onze tuinen, balkons, terrassen en groene ruimten houden, komt

omdat ze ons - zelfs in de stad - het contact helpen terugvinden met de natuur: de lucht,

het water, de planten en de dieren. In werkelijkheid hebben we de natuur namelijk even

hard nodig als zuurstof. Enz..   Evelyne Huytebroeck

Minister van Leefmilieu en Energie van het Brussels Gewest   .

lees op hun site maar de rest

4-Tien tips in één oogopslag

1. Zorg voor een grote diversiteit

aan soorten

2. Schenk voldoende ruimte aan de

spontane natuur

3. Creëer een omgeving waarin

fauna kan gedijen

4. Gebruik geen chemische

meststoffen

5. Gebruik nooit chemische

pesticiden

6. Gebruik regenwater

7. Composteer

8. Opteer voor milieuvriendelijk

meubilair

9. Gebruik niet-gemotoriseerd

gereedschap
10. Denk aan de buren.

Zo kan je de inhoud doorlopen en samen met mij blij zijn dat zulke sites bestaan.

5-Een mooie tuin zonder chemische meststoffen

8-Een gezonde tuin zonder pesticiden

12-Een tuin waar de natuur welkom is

• Laat voldoende ruimte voor de spontane natuur 12

• Kies planten die aan onze streken zijn aangepast 15

• Geef de natuur ook een plaats langs de straat 17

18-Een tuin die weinig water nodig heeft

• Gebruik water met mate 18

• Sproei zonder te verspillen 20

• Help mee overstromingen te bestrijden 22

24-Een minimum aan afval

• Produceer minder afval 24

• Composteren is recycleren 25

• Zijn tuinafval verwijderen 26

28-Milieuvriendelijk gereedschap

30-Mooi en duurzaam meubilair

                                         

32-Een voedzame tuin

35-Hallo buren!
Als je met de buren geen rekening houdt dan bekom je toestanden zoals op de figuur.                       

37-Wat u verder nog kunt doen

en zo gaat het verder tot tip …100/ Informeer u over de natuur in de tuin en het milieu

Geniet ervan en leer misschien heel wat bij