de floriade in Venlo

De mest in de tuin voeren was één drukke dag. 

Maar doordat de mest er is kan ik verder werken aan de composthoop.

Ook kan ik tussen de bessenstruiken al het ongewenste kruid weg nemen en een laag mest aanbrengen. 

De herfstdrukte is begonnen.

Hierdoor zullen de verdere reportages over de tuinreis gespreid worden over een langere periode.

De eerstvolgende bijlage zal gaan over de ‘Floriade 2012 ‘ in Venlo die nog loopt tot 2012. 

Daarna komen de nog resterende tuinen aan bod.

Een laatste keer gaf ik smeerwortelgier. 


Eerst een voortje maken, dan gieten.  Het voortje wordt dicht geharkt en een mulchlaag wordt aangebracht.


Ik heb groen nodig voor de composthoop.

De oude, door de slakken aangevreten bladeren worden geplukt.

Het gaas wordt afgenomen, best in de vroege morgen als de schadelijke insecten nog niet actief zijn.

Er zitten slakken in de tuin maar overlast bezorgen ze niet. 
De egels en de lijsters moeten toch voeding hebben. 

Zij zorgen voor het evenwicht in de tuin.
En als ik grote slakken vind krijgen de kippen ook eens een tussendoortje.

Na de bladerpluk wordt er de grondbedekking aangevuld.

Het gaas wordt heel zorgvuldig teruggelegd.

De pastinaak staat er wat verwilderd bij.  De neerhangende bladeren worden geplukt.

Het lijkt op een verjongingskuur.  De ‘mulch’ kan nu gemakkelijker  vernieuwd worden.

Alle geplukte bladeren vormen een groenlaag op de composthoop.

Alle planten die in zaad kunnen komen worden geknipt. 

Hier gebeurde dat juist bij het leverkruid aan de vijver.

Langere stengels worden direct ter plaatse in kortere stukken geknipt.

Alles wordt opgeruimd en naar de compostruimte gevoerd om in een nieuwe groenlaag verwerkt te worden.

Het rek buiten aan de noordkant van de serre wordt weggenomen om binnen te overwinteren.

Hier staat een potentiële groenlaag voor de composthoop, van smeerwortel, nog in volle groei.

Scherm ik die niet af tot ze volgroeid is dan wordt ze aangevallen en verdort.

Welk insect de boosdoener is weet ik niet.  Laat ons het maar de peterselievlieg noemen.

Ik denk dat de planten nu wel voldoende weerstand hebben om te overleven.

Terwijl ik in de omtrek ben laat ik de waterbak vol lopen vanuit de ondergrondse citerne.

Ik heb, nu het zonnige weer is, nog eens de hele tuin geschoffeld waar het nodig was. 
Ook de paadjes kregen hun beurt.  In een kwartier was ik er mee klaar. 

De eerste dag sloten we af met de een siertuin ‘ Tuin de lage oorsprong’.
Je zal reeds vlug merken dat in deze tuin een grote variatie aan beelden aanwezig is.

De groep werd verdeeld in drie groepen van +/- 15 perioden. Voor elke groep was een gids voorzien.

We moesten eventjes wachten op de gidsen.

In de tussentijd was er mogelijkheid voor een drankje aan de geïmproviseerde bar.

Van die wachttijd profiteerde ik om enkele beelden te fotograferen.
Ik geef enkel commentaar waar ik het nodig acht.

Zoals je kan zien is er daar voor elk wat wils.  Die beelden benadrukken enkel de schoonheid van de tuin.

De zonnehoed is ook hier ruim aanwezig.

Aan de andere kant van de bar is een tent opgeslagen waar je rustig aan tafels kan plaats nemen.

De beelden hebben mij afgeleid van de tuin maar je wandelt langs prachtige bloemenprielen.

De afwisseling is zeer groot van opvallende en minder opvallende bloemen.

De tuin is verdeeld in tuinkamers. In deze kamer hier, loopt de bloei naar het einde toe.

 


Dit beeld trok speciaal mijn aandacht en ik weet niet echt waarom!

Met deze reeks foto’s  wilde ik het prachtige theater  van verschillende kanten laten zien.
Hoe het gras op de verticale wand kort gehouden wordt vertelde de gids niet.
Het enige wat hij daarover zei was dat ze over een speciale maaier beschikten.

Van dit ranke groene plantje kennen ze de naam niet.

Uitgebloeide zonnebloemen.

Er is behoorlijk wat water in de tuin.

Het labyrint. De gids maakte een onderscheid tussen doolhof en labyrint. 

In een doolhof loop je verloren maar volgens hem vind je jezelf in een labyrint.

Je kan meer lezen over labyrint op http://nl.wikipedia.org/wiki/Doolhof

Ook hier veel bloemenpracht.

Ook de zonnehoed in verschillende varianten ontbreekt zeker niet.

Na heel veel moeite en een aantal pogingen lukte het om een lotusbloem in de knop te krijgen.

Ze groeit niet op een vijver maar in een kuip met water.

De karmozijnbes.

Eventjes de snoet boven water.

Een eerder zeldzame kleurvariant voor stinkertjes.

Aanwas op een boom met een bezoeker.  
Wat zou men daar als middel gebruiken tegen naaktslakken?

Verdorie!!! Dat zijn we vergeten te vragen. 
De tuin ligt dicht bij de Rijn.
De Bus is daar gestopt en de meerderheid is uitgestapt en te voet naar de tuin te wandelen.
Enkele personen zijn op de bus gebleven om dichter bij de tuin uit te stappen.

Tegen de avond pluk je nog vlug de staakbonen voor een derde of vierde keer.

Je moet de ladder op want onderaan staat niets meer.

Het verlezen duurt niet zo lang want het zijn kanjers van bonen.

Het is reeds in de hele late namiddag als er op je voorland een kar mest wordt gekipt.

Het voetpad moet vrij gemaakt worden.  Als je knus in een zetel wilt zitten met een interessant boek moet je aan de slag.

Rustig weg, zonder opjagen voer je 10 kruiwagens mest naar de tuin.

Ik voer zoveel mogelijk mest rechtstreeks naar de tuin.

Enkel waar drie courgettes zijn wegenomen kan ik een achttal kruiwagens mest kwijt.

De laatst overblijvende courgette toont de eindtekens op de vruchten. 

Die vruchten zijn nog niet voldoende groot om nu reeds de plant weg te nemen.

Op de compostruimte moest ik eerst enkele lagen aanbrengen van de nieuwe hoop. 
Daardoor kwam de wachtplaats voor de mest vrij.

De laatste oude mest werd vlug verwerkt in die enkele lagen  van de gestarte composthoop.
Hierdoor kwam de wachtplaats helemaal vrij voor de aan te voeren mest.

Er is heel wat ruimte nodig om die mest te stockeren. 
Op het einde gebruik ik zelfs een loopplank om de mest hoger te kunnen stapelen.
Dan laad ik de kruiwagen wat minder vol.

Het kost mij een volle intense dag mest voeren en rusten tussenin om ook in de tuin terug wat rust te brengen.


Als alles binnengevoerd was wachtte er nog een opkuis van voetpad.  De tuinslang kwam er aan te pas. 
De voldoening van het voltooide werk maakt de opkuis dan licht. 
Voor het binnenvoeren van de mest waren de weergoden aan mijn kant. 
Ze hadden speciaal een paar frisse dagen voorzien. 
Dat er af en toe een bui tussen zat diende om mij wat in te tomen en me rustkansen te geven. 
Dat de mest door die buien zwaarder werd, moest ik er maar bij nemen.

De mulch die tussen de groenten op zijn plaats is,  ligt nu nog uitgespreid op een vrije ruimte. Ik wachtte op de regen zodat ik kon mulchen op een natte grond.
We kregen amper twaalf druppels en een stevige wind.  Zo is alles kurkdroog gebleven. 
Ik zal niet anders kunnen dan op droge grond te mulchen.
Dit werkje kan nog even wachten. Misschien krijgen we toch nog een stevige vlaag.

De tweede tuin die we bezochten op die eerste dag was een kasteeltuin.

Het is een bloementuin waar dat er ten tijde van het kasteel groenten werden gekweekt.

Het kasteel is verwoest gedurende de laatste wereldoorlog en niet herbouwd.

Deze tuin herdoopte ik in kleurentuin. Wat een pracht aan tinten. 

We hadden geluk want het was volle zon.

Ik herinner mij dat dit ook de opening periode is van de kruidentuin op het domein Tudor in Brugge.

Mijn eerste algemene indruk was een combinatie van meestal zachte kleuren, gedragen op een bed van getemperd groen.

Er is een behuizing voorzien voor solitaire bijen en insecten.

Ik  heb niet veel aandacht besteed aan dat groen op het water.
Ik stelde enkel vast dat er in een hoekje van de tuin water was.

Ik was vooral overweldigd door de kleurenpracht van deze niet zo grote, goed verzorgde ommuurde tuin.

Niet alle planten staan er in volle grond.  Deze prachtige pluimhortensia in pot viel mij op.

Hier een wolkje van paarse zachtheid zwevend boven het ondersteunend groen doorspekt met zachtroze roosjes.

Lila en paarse bloemen gedragen door gipskruid, alsof er een boeket gemaakt is dat nog groeit.

Op de achtergrond zie je geleide fruitbomen tegen één van de vier muren.


Een hoekje met afwisselende groentinten bekroond met wit.

Naast de  algemene indrukken heb ik mij ook toegespitst op de bloemen apart.

Ik heb enkele namen gefotografeerd om te tonen hoe ze allemaal waren gemarkeerd.

Laten we nu samen genieten van een reeks foto's die voor zichzelf spreken.

Ik zal niet meer bij alle foto's een commentaar schrijven.  Dit zal enkel gebeuren als ik het nodig acht. 

Dit is een groene bloem, niet echt spectaculair maar toch bijzonder.

De rode zonnehoed komt zeer goed tot zijn recht in een grotere groep.

De witte en de gele zonnehoed hebben een grotere kop dan de rode.

Ze hebben vooral bij zonneschijn  een gouden glans op die kop.


Handige vrouwenhanden waren een bloemenkrans aan het maken.

Die mevrouw sprak over naar achtste bloemstuk van die dag.

In deze kasteeltuin hing een heel aparte zachte, wazige sfeer.

Mooi aan de zuidkant van de binnenkant van de muur kan je kiwi’s bewonderen.


De kasteeltuin ligt in een vrij groot park waar je naar hartenlust in kan wandelen.

We bemerkten een boom met een aanwas.

Lode beweerde dat die aanwassen vroeger werden verzaagd om gebruikt te worden als inleg bij parket.


Marc, onze voorzitter was er ook bij.

Sedert hij met pensioen is komt hij steeds goedgezind over. 
Hij is altijd wel te vinden voor een visuele grap.
Maar Marc ik vrees dat je als pilarenbijter, jouw tanden stuk zult happen op dit niets vermoedende onschuldige pilastertje.

Het is nu heel  rustig is in de tuin.

Ik kan mij uitleven in een terugblik op onze driedaagse uitstap naar Nederland. Mij haasten doe ik niet.

Eerst krijg je, indien gewenst, een duiding.
Wikipedia is een bron waar ik regelmatig uit put.
Je wordt dan ook telkens naar de bron verwezen.
Over villa Augustus geef ik uit Wikipeida enkel het volgende.  

In 1882 werd aan de Noordendijk de eerste watertoren van Dordrecht gebouwd. De toren heeft een kasteelachtig uiterlijk en architect J.A. van der Kloes heeft de toren ontworpen. De watertoren heeft een hoogte van 33 meter en een waterreservoir van 500 m³. De vierkante bakstenen torens bevatten kamers bestemd voor het personeel van het waterleidingbedrijf ter huisvesting.

In 1938 werd de watertoren aangepast en moesten de hoektorentjes van de watertoren deels wijken wegens verbouwingen aan het waterreservoir.

Momenteel is het terrein om de toren van Eneco.

Sinds 2007 is in de watertoren en het naastgelegen pompgebouw een hotel-restaurant gevestigd genaamd Villa Augustus. Rond de watertoren is een moestuin aangelegd waaruit het restaurant put voor het maken van seizoensgebonden maaltijden. De uitbaters van Villa Augustus hebben eerder Hotel New York (Rotterdam) opgezet. Beide gebouwen zijn rijksmonumenten.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Watertoren_(Dordrecht)

 Vooraanzicht van de watertoren
 spreuk op de zijmuur

Het restaurant aan de tuinkant, met aan de straatkant de winkel.


Met eigen foto's maken we nu een wandeling door het domein.

De moestuin is voorzien van twee kassen (serres).

De groenten staan per bedje in een vorm van combinatieteelt.

Tussen twee bedden is telkens een vrij ruim paadje voorzien.

Groenten en bloemen zijn afgewisseld. 

Er zijn veel bloembedjes voorzien met zoveel mogelijk eetbare bloemen.

Hier is tussen de kolen en de artisjokken zojuist een bedje winterpostelein gezaaid.

De inzet toont dat maar toont vooral de grove structuur van de grond.

Het gaas is gespannen over koepels van heel lichte maar stevige makelei.

Dit is een deel van de dagoogst dat we later naar de winkel zagen brengen

Alle groenten worden regelmatig geschoffeld zodat er nergens ongewenst kruid te bespeuren is.

Als ik goed ben geïnformeerd werken er vier vrouwen en een man in vast verband.
In de zomer komen er af en toe losse helpers..

Dit hier is een zoveelste ei van Colombus.

De courgettes worden op één tak gezet en regelmatig worden de onderste bladeren met eventuele schimmels weg gesnoeid.

Hierdoor is het gemakkelijk plukken en heeft men kijk op alle vruchten.
Een vrucht die ongewenst doorgroeit en de groei van andere vruchten afremt heeft men niet.
Eronder schoffelen gaat vlot door voldoende zichtbaarheid.
De vruchten hebben rondom rond dezelfde groene kleur wat een goede presentatie geeft in de winkel.
Er ligt nooit een vrucht op de grond maar het hechten van de plant aan de bamboe is veelvuldig.

Ik heb meerdere bedden opgemerkt met snijbiet van verschillende grootte. De blote benen waaren in verschillende tinten.

Hier een bedje met Nieuw Zeeland spinazie die regelmatig wordt bij gesneden.  Dit kan je zeer goed zien op de foto. 

In de kas staan zeer mooie aubergines.

Dicht bij het terras van het restaurant staan de mooiste bloemen.

Staakbonen waarvan ik de naam niet opnam.

Alles is zo piekfijn in orde en goed bereikbaar door de paadjes tussen de bedden.



Bij sommige planten forceert men een vroegtijdige oogst.

 

Al wat kool is staat onder een vogelnet tegen de duiven, ook hier de krulkool.


Met toestemming van de betrokken personen.
Heel beleefd, vriendelijk en vlot konden ze op alle vragen antwoorden wat de tuin betreft.
Het ging mij om de typisch Hollandse klompen die we later in elk bedrijf dat we bezochten terug zagen. 


De bij ons minder bekende radicchio.

Radicchio (uitgesproken rah-DEE-kee-oh) is een blad cichorei ( Cichorium intybus , Asteraceae ), ook wel bekend als de Italiaanse cichorei en is een vaste plant . Het is gegroeid als een bladgroente die meestal wit geaderde rode bladeren. Het heeft een bittere en kruidige smaak, die mellows als het gegrild of geroosterd.

http://en.wikipedia.org/wiki/Radicchio

Als die in bloei komt ziet dat er zo uit.

Plastiek potjes heb ik er niet gezien, wel de gebakken exemplaren.

Ik ken veel soorten basilicum: grootbladige, fijn blad, basilicum van Marseille, Griekse basilicum, citroenbasilicum en paarse.

Maar het is de eerste keer dat ik kaneelbasilicum zag en proefde en ik lust geen kaneel.

De palmkool is voor mij ook een totaal onbekende.

De roze zonnehoed staat heel lang mooi in bloei.

Een tekst op de muur van het restaurant.

Villa Augustus is langs de achterkant van het domein bereikbaar langs het water.

Daar is een aanlegsteiger voorzien waaraan eigen bootjes liggen de dobberen.

Dit is het zicht van de tuin dat je  eerst te zien krijgt als je langs het water komt.
We waren er getuige van hoe een fotografe een pas gehuwd koppeltje vereeuwigde.

We reisden mee met velt Beernem onder leiding van Bert. Het ging richting Nederland.

Zeven tuinen in drie dagen plus de ‘floriade’ in Venlo.  Ja, er was veel variatie en ja het weer zat mee in dalende lijn.

Vandaag geef ik van elk bezoek één foto en daarom niet de belangrijkste.
Later kom ik op al deze bezochte plaatsen terug.

Villa Augustus in Dordrecht is een project van herwaardering van een industriële site.

De kasteeltuin in Hemmen is bloementuin geworden. .

Hier is het kasteel verdwenen en de tuin kreeg een nieuwe functie.

In de Van Borsselenweg 36, 6862 BJ Oosterbeek,bevind zich ‘de tuin de Lage Oorsprong’.

In deze tuin staan heel wat beelden.

De tweede dag begon met het bezoek aan een pluktuin voor bloemen.

Deze ligt aan de  Geertjesweg tussen 49 en 51 (ongenummerd) in Wageningen.

De ommuurde Tuin in Renkum is een biologisch groenten bedrijf. 

Aan deze tuin werd in Seizoenen een ruim artikel gewijd.

Het bezoek aan de ‘Floriade’ van Venlo werd een verregende bedoening. 

We hebben dubbel genoten gedurende de korte zonnige periodes tussen de vlagen. 

Als het regende schuilden we in één of ander paviljoen. 

Ik voelde mij een beetje alsof in op drijfzand liep.

Het was een boeiende reis.  De eerste dag zonnig, de tweede één enkele vlaag zonder hinder. 
Het bezoek aan de ‘floriade’ op de derde dag gebeurde met bij momenten de hemelsluizen wijd open maar we konden schuilen.

De laatste dag was zo vermoeiend dat ik bijna de totale terugweg heb beslapen. 

Ik ben nog nooit zo vlug thuis geweest..dat was toch mijn indruk.
Onze dank gaat op de eerste plaats naar Bert maar ook naar die mensen die geholpen hebben aan de voorbereiding van de reis.

De laatste dagen heb ik goed geoogst.

Gisteren knipte ik alle rijpe tomaten van de struiken.

Waar de eerste courgette weggenomen is er ongewenst groen komen woekeren.

Het om de twee dagen oogsten van courgettes zal nu vlug gaan minderen.
Er zal binnen een week maar één plant meer over blijven.

Hoeveel emmers courgettes ik zo naar binnen droeg heb ik niet geteld maar het waren er heel veel. 

Iedereen die bij ons gedurende deze periode op bezoek kwam ging huiswaarts met courgettes.

Gedurende deze warme periode moest ik de vijver regelmatig bijvullen vanuit de waterput in de garage.

Telkens als je voorbij de bovenvijver komt kan je goed zien of de vissen die dag hun korrels kregen of niet. 
Kregen ze die nog niet dan troepen ze gewoon samen.

Er wordt op het weerbericht opnieuw verdacht veel over regen gesproken. Ik maakt een controletoertje in de tuin.


Bovenaan het terras op het muurtje bewonder ik een roze zonnehoed.

Dan begeef ik mij tussen de twee vijvertjes door naar de moestuin.

Onder het afdak zie ik dat er sjalotten zijn die willen uit hun trosje glijden.

De kleinere en diegene met een te kort staartje staan in bakjes verder te drogen.

In de serre stel ik vast dat de tomaten nu vlot rijpen.

Er liggen er enkele te wachten om in huis gebracht te worden.

In de tuin is de gemengde salade er blijkbaar graag bij.

Achterin de tuin staan er rode bieten te wachten tot ze worden geoogst.

Hier denk ik even aan Van Gogh.

Op de composthoop van de zeefruimte kan ik de eerste courgettes plukken van een toevallige late groei. 

Terug bij de vijver tegen het terras brengen de vissen het water in beweging.

In hun taal wil dat zeggen dat op korreltjes wachten.

Het was hier gisteren een boontjesdag. 

De laatste paarse boontjes zijn geoogst en uit het tuinbeeld verdwenen.
Hier waren veel boontjes gerot door het bar slechte weer.
Struikboontjes zijn daar gevoeliger voor dan staakbonen.

De planten zijn uitgetrokken en naar de compostruimte gebracht.

Ik nam deze keer geen foto van de opbrengst maar de tafel was veel minder bedekt met paars.

De hoeveelheid groene gewone staakbonen (onze Hombeek boon) was indrukwekkend.
Meer dan 2 volle emmers waaronder vele exemplaren van boven de 30 cm lang.
Je mag me geloven dat het een plezier is om te verlezen en het gaat vlug hoor.

De snij –staakbonen ‘Helda’ hebben dit jaar ook een relatief grote opbrengst, bijna twee volle emmers.

Dit is ook een leuke boon om te verlezen. Hier is het reeds de derde pluk. 


Het verlezen duurt hier wat langer omdat de platte bonen in korte stukjes moeten gesneden worden.

De volgende pluk zal met de ladder moeten gebeuren.  Dit was een leuke dag.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Op het nieuws kwam de vraag naar volkstuintjes opnieuw aan bod. Ik begrijp de nood daar aan.
Ik duw zelfs mijn passie voor kleur en schilderen op de achtergrond voor mijn hobby wat tuinnieren echt maar is voor mij. 
Hoe lang mijn passie nog op de achtergrond zal willen blijven; dat weet ik niet.
----------------------------------------------------------------------------------------------------

Als je courgettes plant in twee tijdstippen: heel vroeg en veel later,  dan zal je veel langer courgettes snijden.

De eerste courgette in de rij gaf het reeds vroeg op.
De vruchten rotten of waren misvormd.  Dan verwijder je best deze plant.

De derde in de rij gaf zeer veel vruchten maar plots waren die ook misvormd.
Ik heb de plant verwijderd want dit is het begin van het einde.

 


Het begint allemaal met de bladeren die wit komen en op krullen en stilaan drogen. 
Daarna krijg je allemaal misvormde vruchten.
Dat is het teken dat de plant weg moet. 


Daar tegen is maar één middel tegen en dat is vroeg en later zaaien en planten.
Dit heb ik het niet gedaan maar het toeval heeft mij geholpen. 
Op de composthoop op de wachtruimte is een plant gekiemd en die geeft nu haar eerste vruchten.
Dat komt goed uit want de andere planten zijn één na één op het einde van hun vruchtperiode.

 

Opnieuw in de vroege morgen plantte ik de rest van mijn herfstcultuur.

Voor de rijen die beplant zouden worden maakte ik een voortje en vulde het met compost.

Eerst had ik de voortjes vol gegoten met regenwater  en na de toediening van de compost de begieting herhaald.

Zo zit de vochtigheid aanstonds voldoende diep.

Op het einde van de tuin, tussen de selder en de rode biet kwam een rij Chinese kool. 

Het is de eerste keer dat ik deze groente plant. 

Het viel mij op dat Chinese kool een zeer goede wortelontwikkeling heeft.

Eerst had ik daar de boontjes uitgetrokken en mij in een schaduwde plaatst terug getrokken om ze te plukken.

Het is nu warm en vele mensen klagen. 

De venkel heeft zich gerecht.


Bezige bijen.

 Het gras is opnieuw gemaaid.

Als er kleinkinderen zijn gaat het hekken rond de vijver dicht. 

 Als ze vertrokken zijn gaat het hekken open. 


Het is te warm en te droog om te mulchen. Het maaisel wordt open gelegd.

Het dringt niet maar toch. Het is hier momenteel zo druk dat ik het planten even was vergeten.

De jonge plantjes in stamppotjes zijn pas begoten en leggen zich dan even neer.
Ze rechten  zich telkens opnieuw. 

Comfortabel werken kan je best ‘s morgens vroeg (voor de vroege vogels).

Het kan ook in de valavond, (voor de nachtuilen). Geniet maar van de zomer die dan toch nog gekomen is met mooi weer.

Er is een kleinkind op bezoek. Het meisje wordt 3 jaar. 

Dan weet je reeds voldoende om te weten dat er niet veel in de tuin te werken valt.

Met de broccoli beleven we een topjaar. 

Oma in de keuken, opa snijden en onze lieve kleine meid die in een klein zakje, telkens de groenten naar oma brengt.

Ik kan je verzekeren dat je dubbel zo lang bezig bent dan anders. 

Het bijzonderste is dat de kleuter van 3 ervan geniet.

Als je een kropje vergeet te snijden als het klaar is dan groeit het door.
In deze toestand is het nog goed voor de soep. 

Een teelt die tegenvalt dit jaar is die van de paprika, ook onder glas.

Er is zo goed als geen opbrengst en de kwaliteit is ondermaats.  
De oorzaak is niet ver te zoeken.
Met al die nattigheid en de frisse temperatuur, het kan niet anders.

Een pluk die je best alleen doet is die van de braambessen.

Maar het kind heeft aan die andere activiteiten deugd gehad.  

We hebben samen eitjes geroofd. 

Opa sneed komkommers en de boodschapper bracht ze per twee naar oma.

Voor de rijpe tomaatjes gebruikten we het kleine zakje.

Dan zijn we nog basilicum, peterselie en salade  gaan halen. Ook de courgettes werden gesneden.
Het kon niet op want ook een tiental rode bieten werden gerooid en die moesten gewassen worden. 

De visjes kregen korrels en tussen al deze bezigheden in moest de schommel toch ook even geduwd worden.  Wie was er moe denk je?

Enkele dagen zon hebben volstaan.
Ja het ongewenste groen is verdwenen als sneeuw voor diezelfde zon. 

2012 is geen bonenjaar.  Dit is alles van één rij voor de tweede pluk.

 

Terwijl ik aan het wieden was heb ik de neerliggende bladeren van de knolselder verwijderd.
Het staat mooier en ik kan probleemloos een nieuwe laag ‘mulch’ aanbrengen.

Het staat vooral mooi en het is aangenaam om zo de natuur te bewonderen bij de opbouw van die groen tuinweelde. 

 

Wat ook heerlijk is om te bekijken en te plukken zijn de bessen van de doorloze bramen.
Met al die nattigheid van dit jaar smaken ze waterachtig en eerder zuur.
Toch zal Colette ze omtoveren tot lekkere confituur. 

Het grote voordeel van deze bessen is dat ze niet allemaal ineens rijpen.
De pluk kan gerust twee maanden in beslag nemen.

Hier komt de herfstvenkel en die grond moest wat los worden gemaakt.
Op zichzelf lijkt dat en zwaar werk maar met de woelvork is dat een fluitje van een cent.

Ongeveer vijf minuten je rug niet belasten maar recht houden en louter met de spierkracht van je armen het klusje klaren.

Dit is een heerlijk instrument waar je al fluitend mee te keer gaat. 

Met de hark wordt, vanaf de zijkant, alles fijn gelegd.
De volgende stap is het uitzetten van de lijnen en het planten. 

De zomerse kropsalade is aan de kippen gevoerd. 

Een lading nieuwe gevarieerde pluksalade wordt nu aangesproken en op tafel gebracht.

Heerlijk toch...een eigen moestuin en smaken dat het doet!

Het was zonnig en draaglijk warm. Het was een dag om van te dromen.
De opkuis van de tuin kan vandaag gemakkelijk afgerond worden. - 
Bij deze zonnige dagen is het ook ideaal oogstweer. 

De laatste rij rode ui naast de broccoli is geoogst. 

De uien plaatste ik in de zon zodat de aarde eraf kan reuzelen.

Zoals je ziet waren er ook in deze rij veel doorschieters bij.

Die consumeren we eerst want bij ondervinding weet ik dat die het minst lang bewaren.

Het paadje bij de courgettes werd geharkt.

Is dat bij jou ook zo dat je dan zo lang mogelijk wacht om het betreden?
Juist geharkt staat zo mooi hé! 

Het zou niet verstandig zijn om wat je los schoffelde weer aan de grond te lopen.

…alhoewel het bij dit warme weer geen belang heeft.
Bij minder droog weer is dat wel het geval.

Ook het paadje langs de serre, dwars op de andere paadjes, werd afgewerkt.


Eerst had ik de Oost -Indische kers wat bijgeknipt om het wegje vrij te maken.


De prei was eergisteren reeds gewied. 

Het is mooi weer en let dus dubbel op. 

Ik kan er niet genoeg de nadruk op leggen dat je 's morgens het hart van de prei vol giet met water. 

Eén keer vergeten kan wormstekigheid betekenen. 

Er stond nog een klein beetje venkel dat aan het doorschieten was.

Dit heb ik geoogst. Doorgeschoten venkel is nog altijd bruikbaar voor soep. 

Venkelsoep kan zeer lekker zijn.  Gelukkig voor mij  is Colette een echte soep specialist.

Groentesoep gemaakt met groentebouillon is een smaakmaker.

Wat meer is, zulke groentesoep  dikt jouw lichaamsgewicht niet aan ...in tegendeel.

Wordt ook jouw moestuin stilaan overwoekerd door ongewenst groen?

Er zijn enkele warme dagen beloofd.

Ga er tegenaan, wieden en kappen kan je tuin weer aantrekkelijk maken. 

Jij krijgt misschien geen hulp als het wat minder of niet gaat, ik wel.  Zo werd mijn haag achteraan in de tuin geschoren.

Daarna werd het gras gemaaid zodat de opkuis van de haag in één adem doorging.

Op de vijver dreef sinds enkele dagen een waterlelie boven. 

En ik die me afvroeg waarom ik bij de kuisbeurt op de boden  bakstenen vond. 

De lelie werd in een vijvermandje geplaatst en verzwaard met een steen. 

Nu drijven opnieuw alleen de bladeren op het water.

Het paadje van voorin tot achterin de tuin kreeg een schoffelbeurt. 

Tevens werd links en rechts ‘hagenwinde’ uit de bessenstruiken losgetrokken. 

Hetzelfde paadje vervuilde vlug eens tussen de groenten. 

Ik zal vandaag de zon nog verder haar verslenswerk laten doen. Dan zal ik alles samen harken.