Rustig heb ik gisteren het klaarleggen van de serre afgewerkt.

De mest wordt ook aan de Noordkant ingewerkt. 

Van onder ligt de mest, in het midden de gewone grond en boven de laag oude compost.

De loopplankjes werden weggenomen  en het paadje werd aangevuld met drogere wortelgrond van onder de struiken.

Omdat er nog moet gewerkt worden in de serre breng ik enkele planken aan.

Zo zal de grond ook gelijkmatig aangedrukt worden. 

Daarna zal ik alles aanvullen met een fijn laagje jongere compost.

Ik breng nog een derde plaat binnen, ook als  werkvloer maar dan mobiel.

Eerst gebruik ik die plaat om ook de grond gelijkmatig aan te drukken. 

Met die plaat druk ik het hele oppervlak links aan, door die telkens te verschuiven.

Vooraan in de serre komt links een plaatsje voor de potgrond en rechts komt de drenkbak.


Deze twee kunstplaten moeten worden ingekort en ertussen zal ik de potgrond gieten.

Ik koop die altijd aan in zakken van 70 liter.

Vanaf half januari kan ik vroege salade planten onder glas. De serre moet er dus klaar voor zijn.

Eerst legde ik de rechterkant, voor lage culturen aan. Er boven komt de kweektablet.

Ik voerde ik het paadje op met onderlaag grond . Dan bracht ik op de losgewoelde ondergrond een laag mest aan.

Tenslotte voerde ik een laag oude compost als plant – en zaailaag.

De linkerkant voor hogere culturen kwam dan aan de beurt.

Ik voerde mest binnen en ben begonnen met die met de platte schop in een dikke laag  ondiep in te spitten.
Erboven komt dan ook, zoals aan de zuidkant, een laag oude compost.
Vooraan links, aan de Noordkant zal ik potgrond aan voeren en potjes stampen. Aan de Zuidkant zal ik de drenkbak plaatsen maar die is sedert de afbraak van de oude serre spoorloos verdwenen.
Als die niet tijd gevonden wordt, moet ik mij er een andere aanschaffen.

Het jaar beginnen met een tip.

Je bent ergens mee bezig je moet in een hokje of een serre binnen met de kruiwagen.
Hier zie je goed het verschil tussen losse poldergrond en vast getrappelde.

Maar deuropening is te smal en verbreden is niet mogelijk.

Je plaatst een spanband (voor een camion )op de kruiwagen en zo versmal je de handvatten..

Je lost de opspanband, de opening  komt een beetje terug naar de originele wijdte.

Ze is toch heel wat smaller zodat je kan binnen rijden.

Zowel in de serre als er rond was de grond vast getrappeld.
Ik moest die zo vlug mogelijk los maken met de woelvork.

Vooral aan de achterkant bleef het water staan.  Daar was vooraf de grond 20cm opgevoerd.


De andere kanten waren behoorlijk droog maar hard na het verwijderen van het karton.


Ik begon in de serre met spitvork los te woelen.


Dan kwamen de buitenzijden van de serre aan de beurt.

De achterkant was het moeilijkst.

De zuidkant lag het hardst vast gelopen.


De voorkant is verhard.
Daar harkte ik de resten van het karton van de voorzijde en de Noordkant samen.

De resten van zuidkant en de achterzijde verzamelde ik op het paadje achter de serre.

Oester zijn een speciale lekkernij. De echte liefhebber eet ze bij voorkeur rauw.



Wie oesters niet rauw lust, kan genieten van een warme bereiding.

 Ik ben op zoek gegaan en terecht gekomen bij Okoko recepten  

waar ik heb gekozen voor een Frans recept.
 http://www.okokorecepten.nl/recept/vis/oesters/oesters-gegratineerd-camembert

Oesters gegratineerd met camembert

Ingrediënten

-3 sjalotjes, gesnipperd

-1 glas droge witte wijn

-1 camembert, zonder korst en in stukjes

-grof zeezout

-24 oesters

-4 eetlepels crème fraîche

Bereiden

-Laat de sjalot in een steelpannetje even smoren in de witte wijn.
-Strooi de stukjes camembert in de pan met de sjalotsnippers.

-Laat de kaas op heel laag vuur smelten.

-Strooi er royaal versgemalen peper over en zet de saus even weg.

-Verwarm de oven voor tot 240 °C.

-Strooi een bedje van grof zeezout op een bakplaat. Leg de oesters op dit zoutbedje.
-Schep op elke oester 1 eetlepel van de camembertsaus en schuif de bakplaat in de hete oven.

-Bak de oesters 10 minuten, of tot de kaas gegratineerd is.

-Serveer dit gerecht meteen.

Tip

Gebruik voor dit recept bij voorkeur een gerijpte camembert met een romige binnenkant.



Laat het je smaken hoor.

De nieuwe kas/serre staat er maar glas staat nog een beetje overal rond. 

Buiten staat er nog op vier plaatsen o.a. tegen de schutting buiten het afdak.
Maar het is mat glas.

Onder het afdak staan grote stukken maar ook mat glas.

Achter de waterbak stonden de matte glazen van het dak van de oude serre. 

Die heb ik allemaal gebruikt aan de noordkant plus drie aan de achterzijde van de serre.

Tegen het kippenhok staan nog grote stukken gebubbeld gekleurd glas plus mat glas.

Daan moeten alle grote bruikbare stukken terug naartoe.

Bij de kruiwagens staat een stuk dik glas waar een hoek af is.


Hier werd het glas gesneden.


Onder het einde van de tafel liggen de scherven en ook de schilfers.


Op een klein tafeltje liggen bruikbare en onbruikbare resten.


Tegen de kast staan ook resten.


Omdat ik de voorkant in klaar glas wilde werd er creatief gewerkt.


Gebarsten gewapend glas laat ik gewoon zitten.  Verder breken zal het niet.

Aan de voorkant van de serre heb ik zelfs een gekleurd glas geplaatst.
Daar gat de zon onder en werpt ons huis schaduw op de serre.

Voorlopig staat al dat glas niet in mijn weg. 
Mijn prioriteit gaat nu naar de grond in de serre en rond de serre.

Daar is de zeer natte grond vast getrapt en die wil ik eerst los maken.

Dat mijn nieuwe serre er zou staan vóór Nieuwjaar achtte ik voor onmogelijk.  Maar ze staat er. 

Hoe ze er dan toch zo plots kwam is een apart ploeterverhaal met heel veel inzet.

Zo zagen de ruiten er uit vóór ik ze had gewassen.  De serre stond onder een boom.

Bijna de hele dag , onder het afdak, waste ik ruiten met azijnwater.


Tot de middag bleef het droog.  Dan was het dak toe op 1 ruit na die nog moest gesneden worden.

Daarna was het voor de anderen ploeteren aan de voorkant…

 
Ploeteren aan de noord -


en zuidkant…


maar vooral aan de achterkant.


Gelukkig was de bovenkant dicht tegen dat het volop regende.
Anders zou het een ploeterbadje zijn geworden.


Mijn serre is voor 98% samengesteld met recuperatie materialen.  

Dat kan je vooral zien aan de soorten glas die ik moest gebruiken.
De noorkant is totaal in dik (8mm) mat glas, alsook een groot deel van de achterkant.

Ze is dicht en dat is het bijzonderste.


De zuidkant is totaal in relatief dun doorzichtig glas.
De serre beschikt over vier dakvensters.
Het tuinbeeld is met de nieuwe serre totaal veranderd.

Ten slotte spreek ik mijn dank uit.  Op de eerste plaats tegenover mijn schoonbroer die de schenker en de her opbouwer is.

Dan is er mijn jongste broer die er steeds graag bij is om te helpen.

Ook verheugend is dat ik beroep kon doen op een kozijn, gewezen werknemer van de glasfabriek in Zeebrugge.

En tenslotte dank ik een neef die insprong voor een namiddag toen mijn broer belet was.

Onder een wolkenloze hemel zijn we gisteren gestart met de opbouw van de nieuwe serre.

Aan de achterkant van de serre was het nogal zompig  op de aangevoerde aarde.

Ik heb daarom dik karton er boven  gelegd.

De onderdelen die samen het geraamte van de serre moeten vormen werden op het gras gelegd.

De voor –en achterkant werden op het terras gemonteerd en dan naar de tuin over gebracht.

Op de waterbak werden de kleine benodigdheden klaar gelegd.

Tegen 12u45 was het buitenste kader volledig gemonteerd.

Het kader werd opgelicht om ‘All fix’ silicone aan te brengen. 

Dan werd de serre, met 14 bouten in pluggen, in de betonstenen vast geankerd.

Reclame mensen beweren dat ‘Alle fix ruim voldoende zou zijn. 

Wij zijn van een oude stempel en houden nog aan een methode die haar degelijkheid kon bewijzen.


Bij valavond werden de laatste versterkingen gemonteerd.


Rond kwart over vijf, onder een betrokken hemel,  was de klus geklaard.

Het delicaatste moet nog komen…het glas plaatsen. 
Het is een oude serre. Zal het glas passen in een geraamte dat verwrongen kan zijn?

Er moest plaats zijn rond de grondvesten van de nieuwe serre om die te kunnen opbouwen


De oude struiken worden gerooid.

Ze worden gescheurd en evenredig verdeeld over de nog open kuiltjes.

Dan begint het aanvullen, eerst rond de struiken en dan rond de fundering.


Aan de voorkant hoef ik niets te veranderen.


De achterkant, daar had ik nog meest  bij te voeren.

De noordkant of schaduwkant moest ik juist effen hakken. Daar is voldoende grond aanwezig.

De zuidkant was reeds gedeeltelijk aangevuld. Nu nog wachten op de serre!

De winter is pas begonnen en het viel op mij als een pak sneeuw.  Ja ik heb deze winter al heel vlug heimwee naar de zon.

De reden was geen pak sneeuw maar een dag met zeverende regen, de hele dag door.

Ik wilde de frambozen zo vlug mogelijk verplant hebben. 
Ik heb in mijn leven veel dingen geforceerd maar frambozen verploeteren in het slijk, daar heb ik voor bedankt. 
Als het maandag een beetje droog is, werk ik de klus wel af. 
Dat is wat ik zaterdag dacht. Vandaag moet het dus gebeuren.

Heimwee naar zon en warmte probeer ik dan op te vangen door zomerfoto’s te bekijken.
Niet dat 2012 overvloed had aan zonnig warm weer.

Ik dacht heel dankbaar terug aan de reis met Bert en compagnie naar de Nederland.
Daar viel enkel de laatste dag letterlijk in het water. 








We genoten met volle teugen.  De zon komt altijd best tot haar recht op bloemen.
De variatie in kleur en vorm bij de zonnehoed, is mij het best bijgebleven. 
Helaas staan we nu met onze voeten om de haverklap in de modder. 
Het bekijken van de zomerfoto's doet mij een beetje heropleven.

Mijn echtgenote Colette is sterk in het maken van ‘guiches’.  

Ze zoek een recept op het internet of in één van haar vele kookboeken.

Ze leest het heel aandachtig en neemt een paar nota’s.

Dan begint ze er aan en het resultaat is steeds heel fijn van smaak.  De vastheid van het geheel kan nog al variëren.

Maar het lijkt meestal niet meer op het oorspronkelijke recept.  Je moet het maar aandurven hé!

Zie hier het URL waar ik het recept afhaalde:  http://www.schorseneren.nl/recepten/schorsenerenquiche-met-spekjes/

Wat inhoud betreft niets aan veranderde.

Ik goot wel de presentatie in mijn manier van aanbieden.

Schorsenerenquiche met spekjes   voor 6personen.

                   

Ingrediënten voor het deeg:

-200 gram bloem

-snufje zout

-100 gram boter

-ongeveer 60 milliliter water

Ingrediënten voor vulling:

-400 gram schorseneren

-olijfolie

-zout en peper

-paar takjes tijm, alleen de blaadjes

--150 gram spekreepjes

-3 eieren

-125 milliliter melk

-125 milliliter slagroom

-nootmuskaat, het liefst versgeraspt

Bereiding:

-Doe 200 gram meel en een snufje zout in een kom.

-Snijd de boter in stukjes en kneed het door het deeg.

-Voeg nu ongeveer 60 milliliter water toe en kneed een stevig deeg dat niet meer aan je handen plakt.

-Pak het deeg in plasticfolie en leg het minimaal 30 minuten in de koelkast.

-Deeg uitrollen en een taartvorm bekleden.

-Schil de schorseneren en snijd ze in stukken.

-Bestrijk ze met een beetje olijfolie en bestrooi ze met de tijmblaadjes.

-Leg ze op een bakblik en bak ze nu in 20-30 minuten beetgaar.

-Let op: de onderkant kan snel verbranden dus hou ze in de gaten.

-Haal ze uit de oven en verlaag de temperatuur naar 180 graden.

-Rol het deeg uit met een deegroller en bekleed een goed ingevette taart of quichevorm.

-Verwarm de oven voor op 200 graden.

-Bak de spekreepjes en leg de schorseneren en spekreepjes in de taartvorm.

-Klop in een kom de eieren, melk en slagroom met peper en zout.

-Giet voorzichtig over de schorseneren en spekreepjes.

-Rasp er wat nootmuskaat over en bak de taart in ongeveer 45 minuten goudbruin.

 -De schorseneren smoor je met wat tijm in de oven.

Serveer de quiche met een frisse salade.

Eet smakelijk 



en weet dat je de rest van de guiche gemakkelijk enkele dagen kunt bewaren in de koelkast. 

Ik probeer toch elke dag een beetje te werken aan de voorbereiding van de serre.

Eerst de ene kan is effen gekapt.

Daarna de andere, waardoor het hele oppervlak nu relatief gelijk ligt.

Ik ben ook begonnen met de buitenkant te effenen, te beginnen met de noorden zijkant. 

Te gelijkertijd ben ik begonnen met de frambozen te verplanten.

Er is niet meer voldoende ruimte aan de zijkant van de serre. 

Daarom verplant ik ze naar de achterkant.

Nog twee struiken dienen verplant te worden, de eerste en de laatste.

Dan kan ik de hele noordkant effenen.

De 10 glazen van 0,80 x 1m20 moesten allemaal versneden worden naar 1m20 op0,60.
Ik had er minstens acht nodig.

Het probleem was de dikte. Die is maar liefst 8mm. 

Ik was er nog nooit in geslaagd een deftige zuivere snede te bekomen. 

Ik deed dan maar beroep op een kozijn die zijn volledige loopbaan had gewerkt in de glasfabriek.

De eerste twee  glazen braken willekeurig door, bijna volledig naast de snede.

Dan is hij begonnen handigheidjes toe te passen die ik niet kende.

Vooraf had ik mijn atelier moeten opruimen. Het was een echt rommelkot geworden.

Vooral de tafel moest vrij zijn met voldoende ruimte er rond. 
Ik had behoorlijk moeten stapelen om die ruimte te bekomen. 
 

Van het derde glas sprong er een hoek af die ik bewaar om later te plakken.

Van het vierde glas ging de breuk een beetje binnen de rechte lijn.

Door de breedte van de profielen zal ook dat glas bruikbaar zijn.

Door veel te moeten bijknippen met de glastang waren er heel veel glaskruimels.

Vanaf het vijfde glas waren er zo goed als geen problemen meer


Op het einde bleven er in het atelier een hoeveelheid nog bruikbare stukken over.

Onder het afdak staat een kruiwagen geladen met afval.


Daar staan ook de bruikbare grote stukken. De kleinere staan in een hoek van de garage.

De grond binnen de ruimte van de serre moet op zijn minst nog worden effen gemaakt.

De kweeklaag zal ik maar inbrengen als de serre af is.

Zo kan ik dan vooraf de vast getrappelde laag los maken met de woelvork.

Ik ben op zoek naar specifieke isolatiestrips waarop het glas van de serre moet rusten.

Ze zijn zeer fijn: 8mmm breedte met een opstaand boordje van +/- 2mm breedte en 1 mm hoogte.

Ze zijn te verkrijgen per lopende meter en hebben normaal een zwarte kleur.

Mijn vraag is op de eerste plaats: waar kan ik die vinden? 

In de Stock hebben ze zelfs niets dat zoiets benadert.

Ik denk niet dat ik de benaming van die strips ooit heb gehoord.

Ik heb het een beetje willen forceren maar aan mijn leeftijd lukt dat niet meer zo best.

Dit is de kant die past in het profil van de serre.  Het opstaand boordje wordt vastgedrukt. 


Op de andere kant rust het glas dat zich vastzuigt op de strip.
Mijn pogingen op het net om een winkel of een firma te vinden waar je dat kan aankopen brachten geen resultaat.
Kan er mij iemand helpen?  Graag een antwoord op mijn adres 

dalae@pandora.be

Vandaag is het aankoopdag.

Mijn schoonbroer bezorgde mij die serre.

Hij neemt ook de leiding bij de opbouw ervan

Hij kwam op bezoek voor een voorbereiding gesprek.

Ik ben achtergebleven met een aankooplijstje van enkele noodzakelijke kleinigheden die ontbreken.

Het moeilijkste om te vinden zullen de rubber dichtingen zijn die vroeger werden gebruikt.

Als ik er dan ook nog geraak om het glas te snijden of te laten snijden, kan de serre er nog vóór Kerstdag staan.

We hebben geluk dat het niet vriest dat het kraakt. 

Alleen de regen kan een spelbreker worden.

Dit is alvast de grondvesting waarop mijn vervangende serre komt.

Ja, niet alleen de regen kan een spelbreker zijn.  Er is reeds een spelbreker.

Ik kan de nodige zaken niet direct vinden om donderdag aan de slag te gaan.  Uitstel is geen opzeg.

De serre komt er maar wanneer kan ik nu niet zeggen.

Ik koos deze keer voor een weekrecept met schorseneren.

http://recept.e-gezondheid.be/varkensgebraad-met-gekonfijte-sjalotten-en-schorseneren/recept/1373

Varkensgebraad met gekonfijte sjalotten en schorseneren

 hoofdgerecht voor vier personen                    

Ingrediënten
-Varkensgebraad: van ongeveer 800 g
-Sjalotten: 16
-Schorseneren: 1 bundeltje
-Olijfolie: 1 soeplepel
-Witte wijn: glas (10 cl)
-Platte peterselie
-Zout, peper van de molen

Bereiding

-Warm de oven voor op 210°C

-Voeg zout en peper toe aan het gebraad.,

-Pel de sjalotten en maak de schorseneren klaar.
-Leg het gebraad en de sjalotten in een schotel en zet hem ongeveer 50 minuten in de oven.
-Warm een soeplepel olijfolie in een pan en laat de schorseneren aanbakken.
-Haal ze uit de pan en houd ze warm.
-Haal het gebraad uit de oven. Snij het in plakjes en leg die op een schotel.

-Voeg de sjalotten en de schorseneren toe.

-Zet de schotel in de oven, die uit is, om het gerecht warm te houden.
-Zet de schotel met het bakvocht op een vuurtje.

-Voeg een glas witte wijn toe en schraap de aangebakken sappen los.

-Laat koken en inkoken tot u een mooie saus bekomt.

-Giet de saus over het gebraad en werk af met een paar plukjes platte peterselie en een beetje peper. 

                                                     
                                                      varkensgebraad

 
schorseneren                                                geconfeite sjalotjes

Laat het je smaken.