moestuin bedekken

Geleidelijk aan verhuisd het groenlof van de tuin naar de serre.


boven: De werkvloer moet enkele planken wijken.
onder: Het tuinbeeld verandert nu elke dag.

Zelf verplant ik mijn groenlof naar de serre. Dit gaat zeer gemakkelijk. Je hoeft er niet mee in te zitten dat er geen kluit aarde aanhangt. Ook de blote wortel past zich vlot aan zijn nieuwe omgeving aan. Je hoeft enkel het voortje te begieten vooraleen je de planten erin plaatst en de aarde wat aandrukt. Ook bij vorstweer moet de serre elke dag gelucht worden. De hoofdreden is dat je zo de planten droog houdt waardoor ze minder vlug gaan rotten en dat veraangenaamd ook het oogsten.


boven: Een eerste rijtje heb ik eerst losgewerkt met de spade en dan met de kruiwagen vervoerd.
onder: In de serre heb ik ze in gewaterde voortjes rechtop geplaatst en aangedrukt. De neerhangende bladeren mogen elkaar raken maar de planten mogen niet tegen elkaar geperst staan.

Het duurt niet lang maar het is een hele bedoening. Elk jaar spoel ik met +/-1000 liter water de tomatengrond door om de zouten naar de ondergrond te elimineren. Uitvoeren is niet noodzakelijk, als je enkel tomaten teelt maar een kleine moeite en het vergemakkelijkt het bemesten.  Als je eens niet uitvoert, volstaat het om rondom rond een berm te maken van +/- 25 cm en dan te spoelen. Dan moet je na het spoelen, wel mest inwerken .



boven: De serre is uitgevoerd.
onder: De dompelpomp wordt aangebracht.

boven: De waterbak staat nog vol potjes en bakjes die dienen geborgen te worden.
onder: de bak is opgeruimd.



boven : Het zaagpaard en de plastiek golfplaat worden bijgehaald.
onder: Het paard wordt open geklapt en verbonden met de bak door twee balkjes.

onder: met golfplaat elementen wordt een goot geinstaleerd en de dompelpomp wordt in werk gesteld.



boven: Een twintigtal emmers water worden in de goot gegoten in een rap tempo zodat de put zich vult met +/- 20 cm water.
onder: Als ik niet rap eerst een beetje vul dan spuit de dompelpomp het water op dezelfde plaats en is enkel die plaats doorgespoeld.
Het water zakt zeer traag en de dompelpomp heeft anderhalf uur nodig om de bak ongeveer leeg te maken. Een uur nadat de dompelpomp haar werk beeindigd heeft is de put weer droog en kan ik invoeren.

Eindelijk kon ik deze morgen 16 oktober 2008 , in ons opgelapt en getapt oude cactusserretje, de late veldsalade zaaien.  En nu maar hopen op wat zon, kiemkracht en groei.  Het ongewenste groen neem ik er graag bij. Dan hebben de kippen ook wat. Ik zaaide een late zeer koudbestendige soort 'Groene van Cambrai' van het zaadhuis Vilmorin.

De eerste voren worden gevuld met  potgrond en aangeduwd en daarin worden de zaaivoortjes getrokken
onder: Je kan zien dat ik behoorlijk dicht zaai omdat het om pure bladgroente gaat.  Wordt de sla niet groot, dan heb ik toch de hoeveelheid.


De voortjes worden dichtgeharkt en aangedrukt met het smalle harkje



boven: Ik giet behoorlijk aan.beneden: De ramen worden teruggelegd en voor de zekerheid worden de koorden er over gespannen tegen eventuele polderrukwinden.

Op kolen kunnen rupsen voorkomen en die zijn wraatzuchtig. Je kan het bij weinig kolen onder controle houden door de plant een afweersysteem te geven of handmatig, door regelmatig jouw plettoer te maken.  Zo'n afweersysteem gaf ik mijn planten door bij het planten, het plantgat vol te gieten met overwinterde gier van tagetes. In september vul ik een tonnetje half vol met tagetes en dan laat ik het vollopen met regenwater.  Het deksel erop en klaar is kees. Deze gier laat ik gewoon rusten.  In het voorjaar roer ik die goed om (met een nijper op de neus) en pas hem toe bij het planten van kolen, ook als ik augustus-september de winterbloemkolen plant. Verleden jaar had ik geen tagetes in de tuin...eigen zaai mislukt en dan is de vergetelheid van mijn leeftijd zijn werk gaan doen. Dus dit jaar had ik geef afweermiddel voor mijn kolen die niet afgedekt zijn met tuingaas.  Het gevolg is dat ik dit jaar veel meer dan anders met rupsen werd geplaagd.Ik kreeg niet ondercontrole en stond in beraad of ik mijn winterbloemkolen wel zou laten staan. Hoe aangetast ze ook zijn, heb ik de harten gecontroleerd en besloten ze een kans te geven.
De broccoli dek ik altijd af met tuingaas dat ik nu verwijderd heb en daar zijn er geen problemen. Bekijk maar de foto's.

boven: de bloemkolen en het is niet van de slakken. onder: de onaangetaste, vrijgemaakte broccoli.