snoeiles

De kruidenhoek met de oude lavendelstruik ligt juist naast de benedenvijver en beide palen aan het terras. Nu de vijver moet beveiligd worden dringt een herschikking van de kruidenhoek zich op.


De kruidenhoek is een beetje verwilderd en zit er wat verwaarloosd uit.  Ook zijn er wat kruiden vervroren.  De herschikking dringt zich op

De oude lavendelstruik staat een beetje te dicht bij de vijver .  Ik zal hem lichtjes van de vijver vverwijderen en hoop dat hij het overleeft.  Zo kan ik de afsluiting achter de beeldsokkel plaatsen en is er ruimte  vrij  om de vijver te verzorgen.

Het werd hoogtijd om de paprika, de aubergine en de kardoen die in februari werden gezaaid te verspenen. dit gebeurd altijd op de waterbak die bij ons naast de serre staat. dit is voor mij een ideale hoogte om op te werken.
De erwten worden voorgezaaid in potjes en worden dan later uitgeplant. Omdat er hier aan de kust, de laatste week, dikwijls zon was zijn de erwten na enkele dagen reeds zichtbaar beginnen kiemen.


dit is mijn ideale werktafel.

boven: Na het verspenen worden de bakjes op een rek in de serre geplaatst. De overgebleven plantjes blijven voorlopig in de zaaibakjes staan maar worden niet meer afgedekt door hun doorzichtige koepel.
onder: Na enkel dagen beginnen de erwten boven te piepen. als het kouder wordt verhuizen ze naar mijn verwarmde atelier tot ze helemaal boven staan.  Op de foto zie je ook dat de salade reeds goed is gegroeid.

Er zijn moeilijkheden om op facebook te geraken. Zo kreeg ik een mail van iemand die het kan verwoorden.  Zelf zocht ik er een paar dagen op en plots was het gelukt maar vraag me niet hoe.  Nu staat het op mijn favorieten.

Hier volgt de inhoud van de mail: 

Omdat we een kleinzoon hebben die deze week één jaar wordt, wordt de vijver een gevaarlijk plaats voor dat bezige baasje. Dus kwam meer een wensbevel ...die vijver moet afgesloten worden. Wat ik met de bovenvijver zal doen weet ik nog niet. Daar staat maar 60cm water in maar voor zo'n kind is dat even gevaarlijk als de vijver van 1,20m diepte. Tussen de twee vijvertjes is er een doorgang naar de rest van de tuin. Ik kan er desnoods een soort draadkoepel in betonnet over plaatsen. In de bovenvijver staan vooral zuiveringsplanten en zitten er geen vissen.
Voor de benedenvijver kozen we voor een latjesafsluiting in kastanjehout. Om de kosten binnen ons budget te houden moest ik voor geïmpregneerde palen kiezen.  Niet ecologisch natuurlijk maar het moet budgetair toch mogelijk zijn. Nu zijn ze groen gekleurd maar ik zal er bruine van maken.  Het is raar maar groen, doet denken aan vergif. Bruin staat dichter bij de aarde en lijkt dan ook natuurvriendelijker te zijn.  Om eerlijk te zijn, als je 100% ecologisch wilt zijn dan moet je rijk zijn of enorm veel opofferen. 


boven: Al die schoonheid in een kooi steken.  We zullen  zodanig moeten tewerk gaan, dat als de kleine hier niet is, we de vijver gedeeltelijk kunnen bevrijden van het 1m hoge hekken. Ik heb reeds een idee. Eerst moet een gedeelte van de planten wijken. Dus opnieuw werk aan de winkel.
onder: Het komt wel in orde. Minder dan een meter wilde moeder de vrouw niet gaan.

Omdat ik energie in overvloed had werkte ik gisteren de bloemenboord af. Nu nog herbeplanten.


Vooraleer aan de slag te gaan werd eerst alles gesnoeid wat moest gesnoeid worden. Het voornaamste gereedschap: De kapper om het onkruid en de grasvod af te pellen en de platte schop om ondiep te spitten.



Op het einde bleef ik met een belangrijke voor achter. na het opvullen ervan was de boord klaar voor herbeplanting.

Het afleggen van stekken van een vijgenboom is heel eenvoudig. Een slanke twijg ombuigen en een deel horizontaal in de grond houden met een omgebogen metaaldraad of betonijzer van 6mm. De rest verticaal dwingen met twee of meer bindpunten aan een rietstokje.


boven: Door het rietstokje weet je de uit te halen twijg staan.
onder: Er komen nog een paar twijgjes in aanmerking om afgelegd te worden.

Nu de moestuin klaar ligt voor eerste zaai en plant, ga ik delen van de siertuin volledig herwerken.  Ik begin met de lange strook langs de moestuin.  Daar plantte ik vooral bloeiende kruiden.  Die groeiden ofwel uit hun voegen of stierven af.  Wat overblijft, haal ik er uit en plant ik voorlopig aan het uiteinde van de strook. De rest leg ik door te spitten, klaar voor nieuwe aanplant. Het tekort aan aarde haal ik uit de kippenren dat met de jaren hoger is komen te liggen. Kippen zijn uitstekende komposteerders. Ik schep de bovenlaag rondomrond oppervlakkig af. 
Omdat de vijgeboom te breed uitgroeide heb ik een beetje bijgesnoeid. Aan de schaduwkant haalde ik een bijna horizontale zwaardere tak weg.  Voor de rest verwijderde ik enkele wrijvers en het droge hout. De zonnekant liet ik ongemoeid.


Ik ben begonnen met de platte schop en de kruiwagen als enig materiaal.


Het tekort aan aarde bij het spitten haal ik uit de kipenren.

De vijgenboom snoei ik bij.

Het snoeihout verzamer ik op een hoopje om later te bundelen.

link : rechterkolom van onze blog bij mijn favorieten (Waar nu ook altijd de link stond naar MSN.)

(Klik je nu nog om MSN dan lees je volgende mededeling : The MSN Groups service has closed.  As we first announced on October 23 2008, the MSN Groups service has closed.  If you would like to create a new group, we have established a partnership with Multiply)

of je kiest voor volgende link : http://nl-nl.facebook.com/

onderaan links kan je daar de taal kiezen :

Als je goed verteerde mest wilt inwerken, kan je dat dus door ondiep te spitten. Compost wordt enkel oppervlakkig ingeharkt. Gezifte compost hark je zelfs niet in.  Ik gebruik dat om rechtstreeks in te zaaien.

Tot nu toe spitte ik met een zeer gemakkelijke kleinere spade, hier wordt dat een traveaux-spa genaamd. De gewone tuinspade is een slagje grote en ook veel lomper.

Mijn buurman die 7 jaar ouder is dan ik spit reeds enkele jaren met een gehalveerde platte schop. Naar zijn voorbeeld heb ik eens geprobeerd maar met mijn volle platte schop te spitten.  Het resultaat is verbluffend en tijd winnend.
Met mijn spade doe ik er vier dagen over om het middenstuk van de moestuin te spitten. Dan moet ik nog goed doseren ook of ik lig plat met stevige rugklachten. 
Met de platte schop ben ik vrijdag, bij zonnig weer (enkel hier in de ruime kuststreek) om 14 u begonnen en op zaterdag tegen 12 uur was de klus geklaard.  Van rugklachten had ik geen enkele last.
Het gaat dus merkelijk vlugger omdat de schop bijna dubbele breedte is van de spade en ook omdat je automatisch niet diep kan spitten.  je moet je ook niet bukken zodat het minder zwaar is, waardoor ik telkens langer aan één stuk kan bezig blijven.  Nog een ei van Colombus en leren van de ouderen, kan nooit kwaad.


boven: De aanzet na drie ruggen te hebben gespit.
onder: Na minder dan een uur effectief spitten , en twee beurten en tussenin zo af en toe eens rondlopen hield ik het de eerste dag voor bekeken.  Ik stond te kijken van het goede resultaat in oppervlakte en in afwerking en voelde mij er goed bij.
onder: De linkse strook, vak 1 en 2 waar respectief courgetten, winterwortelen , prei op wachtbed en vroege rode biet komen, worden pas later gespit.  Het bakje met de peterselie verwijnt van zohaast ik nieuwe kan planten.

boven en onder: Het resultaat van biede kanten bekeken. Vergelijk het grotere oppervlak met de kleinere strook en je ziet dat  in afwerking, het grotere stuk een beetje vlakker ligt dan het kleinere.

Ja het was nog erger dan ik dacht.  Zelfs de twee uiterste kolen waarvan ik dacht dat deze nog te redden waren, bleken dat ook niet meer. Enkel de buitenste barst zag nog groen en was dik en stevig genoeg om de kool groen en recht te houden. De spruiten waren lichtjes aangetast waardoor ze eetbaar bleven maar met heel veel verlies.  Enkele waren toch echt vervroren. Daardoor zijn ook de spruiten vroeger dan verwacht uit het tuinbeeld verdwenen.

Acht van de tien waren zichtbaar  tot snot herleid?  Debuitenste van de rij ziet er gezond uit ...
tot ik die bij de krop nam... oh wee!  De kippen genoten toch van het groene blad.

De grond is droog en het weer is zonnig. Dit is ideaal weer om naar het eind toe van de maand febuari de grond van de moestuin te bewerken voor het nieuwe seizoen.
Omdat ik de mest die de tuin bedekte gedurende de winter wil inwerken, spit ik maar ondiep, wat je met een woelvork niet kan.  Tot nu toe deed ik dat altijd met de spade.  Daarvoor stond ik in de voor en is het behoorlijk rugbelastend.  Na een kwartier moest ik het een uurtje stilleggen.  Nu ben ik overgestapt naar het spitten met de platte schop.Ik sta niet meer in de voor en moet me niet bukken. Ik voel duidelijk 
dat de belasting voor een groot deel naar de knieën is verplaatst.  Daardoor kan ik ook dubbel zo lang werken vooraleer aan rust toe te zijn. De hoofdreden is minder rugbelasting en je hebt nooit de neiging om diep te spitten.


De grond van de beginvoor wordt naar het de kant gevoerd waar de eindvoor komt.

Met de platte schop gaat het ook vlugger omdat die breder is dan de spa. In iets minder dan een uur ben ik reeds voorbij de kervel onder koepel.